1 Nā, ka karanga a Īhaka i a Hākopa, ka manaaki i a ia, ka tohutohu ki a ia, ā, ka mea ki a ia: "Kaua koe e tango wahine o ngā tamāhine o Kanaana. 2 Whakatika, haere ki Paranārama ki te whare o Petuere, pāpā o tōu whaea; ka tango mai i reira i tētahi wahine māu o ngā tamāhine a Rāpana, tungāne o tōu whaea. 3 Ā, mā te Atua Kaha Rawa koe e manaaki, māna koe e mea kia hua, kia nui, kia meinga hoki hei huihuinga iwi. 4 Māna e hōmai ki a koe te manaaki o Āperahama, ki a koutou tahi ko ōu uri; kia riro ai i a koe te whenua e noho manene nei koe, i hōmai nei hoki e te Atua ki a Āperahama."
5 Nā, tonoa atu ana a Hākopa e Īhaka; ā, haere ana ia ki Paranārama ki a Rāpana, ki te tama a Petuere Hīriani, ki te tungāne o Ripeka, whaea o Hākopa rāua ko Ēhau.
Ka Mārena te Tamāhine a Ihimaera e Ēhau
6 Ā, ka kite a Ēhau kua manaaki a Īhaka i a Hākopa, kua tono hoki i a ia ki Paranārama ki te tiki wahine māna i reira; kua tohutohu hoki ki a ia, i a ia e manaaki ana i a ia, kua mea, "Kei tangohia e koe he wahine i ngā tamāhine o Kanaana," 7 ā, kua rongo a Hākopa ki tōna pāpā rāua ko tōna whaea, kua riro hoki ki Paranārama. 8 Ā, ka kite a Ēhau e kino ana ngā tamāhine o Kanaana ki te titiro a Īhaka, a tōna pāpā. 9 Nā, haere ana a Ēhau ki a Ihimaera, ā, tangohia ana mai e ia ki roto ki āna wāhine a Maharata, te tamāhine a Ihimaera, tama a Āperahama, te tuahine o Nepaioto, hei wahine māna.
Te Moemoeā a Hākopa i Pētēre
10 Nā, ka tūria atu e Hākopa i Peerehepa, ā, haere ana ki Harana. 11 Ā, ka pono atu ia ki tētahi wāhi, ka moe i reira, kua tō hoki te rā. Nā, ka tīkina atu e ia tētahi o ngā kōhatu o taua wāhi, ā, meatia ana e ia hei urunga mōna, ka takoto ia i taua wāhi, ka moe. 12 Nā, moe iho ia, ko tētahi arawhata e tū ana i runga i te whenua, ko tōna pito i tutuki ki te rangi; nā, ko ngā anahera a te Atua e piki ana, e heke ana i runga i taua mea. 13 Nā, ko Ihowā e tū ana i runga atu i taua mea, e mea ana, "Ko Ihowā ahau, ko te Atua o Āperahama, o tōu pāpā, ko te Atua hoki o Īhaka; ko te whenua e takoto nā koe ka hoatu e ahau ki a koe, ki ōu uri anō hoki; 14 ā, ka rite ōu uri ki te puehu o te oneone, ka tohatoha atu koe ki te hauāuru, ki te rāwhiti, ki te raki, ki te tonga; ā, māu, mā tōu uri hoki e manaakitia ai ngā hapū katoa o te whenua. 15 Nā, kei a koe tēnei ahau, ka tiaki ahau i a koe i ngā wāhi katoa e haere ai koe, ka whakahoki mai anō ahau i a koe ki tēnei whenua; e kore hoki ahau e whakarere i a koe, kia oti rā anō tāku i kī atu ai ki a koe."
16 Nā, ka oho ake a Hākopa i tāna moe, ka mea, "He pono kei tēnei wāhi a Ihowā – ā, kīhai ahau i mōhio." 17 Nā, ka wehi ia, ka mea, "Anō te wehi o tēnei wāhi! Ehara tēnei i te mea kē atu i te whare o te Atua, ā, ko te kūwaha tēnei ki te rangi."
18 Nā, ka ara wawe a Hākopa i te ata, ā, ka mau ki te kōhatu i waiho rā hei urunga mōna, whakatūria ana e ia hei pou, ringihia iho e ia he hinu ki runga. 19 Ā, huaina iho e ia te ingoa o taua wāhi ko Pētēre; ko Rutu ia te ingoa o taua pā i mua.
20 Nā, ka puaki tā Hākopa kupu taurangi, ka mea ia, "Ki te mea ka tata mai ki ahau te Atua, ā, ka tiakina ahau e ia i tēnei ara e haere nei ahau, ā, ka hōmai e ia ki ahau he taro hei kai, me tētahi kākahu hei kākahu, 21 ā, ka hoki mai ahau i runga i te rangimārie ki te whare o tōku pāpā; nā, ko Ihowā hei Atua ki ahau. 22 Ā, ko tēnei kōhatu i whakatūria nei e ahau hei pou, ka waiho hei whare mō te Atua; ā, o ngā mea katoa e hōmai e koe ki ahau, ka hoatu e ahau ki a koe ngā whakatekau."
Droom en gesig van Jakob by Bet-el.
1 TOE het Isak Jakob geroep en hom geseën; en hy het hom bevel gegee met die woorde: Jy mag geen vrou neem uit die dogters van Kanaän nie.
2 Maak jou klaar, gaan na Paddan-Aram, na die huis van Bétuel, jou moeder se vader, en gaan haal vir jou daar 'n vrou uit die dogters van Laban, jou moeder se broer.
3 En mag God, die Almagtige, jou seën en jou vrugbaar maak en jou vermeerder, sodat jy 'n menigte van volke kan word.
4 En mag Hy jou gee die seën van Abraham, aan jou en jou nageslag saam met jou, dat jy die land van jou vreemdelingskap in besit kan neem wat God aan Abraham gegee het.
5 So het Isak Jakob dan weggestuur, en hy het na Paddan-Aram gegaan, na Laban, die seun van Bétuel, die Arameër, die broer van Rebekka, die moeder van Jakob en Esau.
6 Toe Esau sien dat Isak Jakob geseën en hom na Paddan-Aram weggestuur het om daar vir hom 'n vrou te gaan haal, terwyl hy hom geseën en hom bevel gegee het met die woorde: Jy mag geen vrou uit die dogters van Kanaän neem nie;
7 en dat Jakob na sy vader en sy moeder geluister het om na Paddan-Aram te gaan;
8 en toe Esau sien dat die dogters van Kanaän sleg was in die oë van sy vader Isak,
9 het Esau na Ismael gegaan en Máhalat, die dogter van Ismael, die seun van Abraham, die suster van Nébajot, by sy vroue vir hom as vrou geneem.
10 En Jakob het uit Berséba vertrek en na Haran gegaan.
11 Daarop kom hy by 'n plek waar hy die nag oorgebly het, want die son was al onder. En hy neem een van die klippe van die plek en sit dit onder sy hoof, en hy gaan lê en slaap op dié plek.
12 En hy het gedroom — daar is 'n leer op die aarde opgerig waarvan die spits tot aan die hemel reik, terwyl die engele van God daarlangs opgeklim en daarlangs neergedaal het.
13 En kyk, die Here het bo-aan gestaan en gesê: Ek is die Here, die God van jou vader Abraham en die God van Isak. Die land waar jy op lê en slaap, sal Ek aan jou en jou nageslag gee;
14 en jou nageslag sal wees soos die stof van die aarde, en jy sal uitbrei na die weste en ooste, en na die noorde en suide; en in jou en jou nageslag sal al die geslagte van die aarde geseën word.
15 En kyk, Ek is met jou, en Ek sal jou bewaar oral waar jy heengaan, en Ek sal jou terugbring in hierdie land; want Ek sal jou nie verlaat nie, totdat Ek gedoen het wat Ek jou gesê het.
16 Daarop word Jakob uit sy slaap wakker en sê: Waarlik, die Here is op hierdie plek, en ék het dit nie geweet nie.
17 En hy het bevrees geword en gesê: Hoe vreeslik is hierdie plek! Dit is hier niks anders as 'n huis van God nie, en dit is hier die poort van die hemel.
18 Toe staan Jakob die môre vroeg op en neem die klip wat hy onder sy hoof gesit het, en rig dit as 'n gedenksteen op; en hy het olie daaroor uitgegiet.
19 En hy het die plek Bet-el genoem; maar die naam van die stad was tevore Lus.
20 En Jakob het 'n gelofte gedoen en gesê: As God met my sal wees om my te bewaar op hierdie weg wat ek gaan, en aan my brood sal gee om te eet en klere om aan te trek,
21 en ek behoue na die huis van my vader sal terugkom, dan sal die Here my God wees.
22 En hierdie klip wat ek as gedenksteen opgerig het, sal 'n huis van God wees, en van alles wat U my gee, sal ek aan U sekerlik die tiendes afstaan.