Matiu 14

Te Matenga o Hoani Kaiiriiri

1 I taua wā, ka rongo a Herora te tetaraki ki te rongo o Īhu, 2 ā, ka mea ki āna pononga, "Ko Hoani Kaiiriiri tēnei; kua ara mai ia i te hunga mate; ā, nā reira i mahi ai ngā merekara i roto i a ia."

3 I hopukia hoki a Hoani e Herora, ā, hereherea ana e ia, ā, makā ana ki te whare herehere, he mea hoki nā Herōriaha, nā te wahine a tōna tuakana, a Piripi. 4 I mea hoki a Hoani ki a ia, "E kore e tika kia riro ia i a koe." 5 Ā, i a ia e mea ana ki te whakamate i a ia, ka wehi i te mano; ki tā rātou hoki he poropiti ia.

6 Otirā, i te taenga ki te rā whānau o Herora, ka kanikani te tamāhine a Herōriaha i waenganui i a rātou, ā, ka āhuareka a Herora. 7 Kātahi ia ka mea ki a ia, oati rawa, kia hoatu ki a ia tāna mea e tono ai.

8 Nā, he mea whakakīkī ia nā tōna whaea, ka mea, "Hōmai ki konei ki ahau i runga i te rīhi te mātenga o Hoani Kaiiriiri."

9 Heoi, ka pōuri te kīngi; otiia, i whakaaro ia ki te oati, ki te hunga hoki e noho tahi ana me ia, ā, ka mea kia hoatu. 10 Nā, ka tono tāngata ia, ā, pōutoa ana te mātenga o Hoani i roto i te whare herehere. 11 Ā, i mauria tōna mātenga i runga i te rīhi, i hoatu ki te kōtiro; kawea atu ana e ia ki tōna whaea. 12 Nā, ka haere āna ākonga, ka tango i te tinana, ā, tanumia ana e rātou, ā, haere ana, kōrero ana ki a Īhu.

Ka Whāngaia e Īhu te Rima Mano

13 Nā, i te rongonga o Īhu, ka haere atu ia i reira rā te kaipuke ki te koraha, ki te wāhi motu kē. Ā, nō ka rongo te mano, ka aru i a ia rā uta i roto i ngā pā. 14 Ā, ka puta atu a Īhu, ka kite i te huihuinga nui, ka aroha ia ki a rātou, ā, whakaorangia ana e ia ō rātou tūroro.

15 Ā, nō ka ahiahi, ka haere atu āna ākonga ki a ia, ka mea, "He wāhi koraha tēnei, kua heke noa atu te rā; tonoa atu te mano, kia haere ai rātou ki ngā kāinga, ki te hoko kai mā rātou."

16 Anō rā ko Īhu ki a rātou, "Kāhore he mea e haere ai rātou; mā koutou e hoatu he kai mā rātou."

17 Ka mea rātou ki a ia, "Heoi anō a mātou i konei, e rima ngā taro, e rua hoki ngā ika."

18 Nā, ka mea ia, "Mauria mai ki konei ki ahau." 19 Nā, ka mea ia ki te mano kia noho ki runga i te tarutaru, ka mau i ngā taro e rima, i ngā ika hoki e rua, ka titiro ki runga ki te rangi, ka whakapai, ka whawhati, ā, hoatu ana e ia ngā taro ki ngā ākonga, ā, nā ngā ākonga ki te mano. 20 Ā, kai katoa ana rātou, ā, ka mākona; ā, kotahi tekau mā rua ngā kete i kohia ake e rātou, kī tonu i ngā whatiwhatinga i toe. 21 Ko te hunga i kai rā me te mea e rima mano ngā tāne, hāunga ngā wāhine me ngā tamariki.

Ka Hikoi a Īhu i runga i te Wai

22 Nā, akiaki tonu a Īhu i āna ākonga kia eke ki te kaipuke, kia whakawhiti i mua i a ia ki tāwāhi, i a ia e tuku ana i ngā mano kia haere. 23 Ā, ka oti te mano te tuku, ka kake ia ki runga ki te maunga ki te wāhi motu kē ki te īnoi; nā, kua ahiahi, ā, ko ia anake i reira. 24 Nā, tērā te kaipuke te ākina rā e te ngaru i waenga moana; i hē hoki te i hau.

25 Ā, i te whā o ngā mataaratanga o te pō ka haere a Īhu ki a rātou, i haere māori i runga i te moana. 26 Ā, i te kitenga o ngā ākonga i a ia e haere ana i runga i te moana, ka ihiihi, ka mea, "He wairua!" Ka auē i te wehi.

27 Nā, kua hohoro te kōrero a Īhu ki a rātou, te mea, "Kia manawanui, ko ahau tēnei; aua e wehi."

28 Nā, ka whakahoki a Pita ki a ia, ka mea, "E te Ariki, ki te mea ko koe tēnā, kīia mai ahau kia haere atu ki a koe i runga i te wai."

29 Nā, ka mea ia, "Haere mai."

Ā, ka marere atu a Pita i te kaipuke, ka haere i runga i te wai, kia tae ai ki a Īhu. 30 Otirā, ka kite ia i te hau e kaha ana, ka wehi; ā, ka tīmata te totohu, ka karanga ake, ka mea, "Ahau, e te Ariki, whakaorangia."

31 Hohoro tonu te totoro o te ringa o Īhu, ka hopu i a ia, ka mea ki a ia, "E te tangata whakapono iti, he aha koe i ngākau rua ai?"

32 Anō ka eke rāua ki te kaipuke, mutu pū te hau. 33 Nā, ka haere mai te hunga i runga i te kaipuke, ka koropiko ki a ia, ka mea, "He pono ko te Tama koe a te Atua!"

Ka Whakaorangia e Īhu te Hunga Tūroro i Kenehareta

34 Ā, i tō rātou whitinga atu, ka tae ki te whenua o Kenehareta. 35 Ā, ka mōhio ngā tāngata o taua wāhi ki a ia, ka tono tāngata puta noa i ngā wāhi tūtata katoa o reira, hei kawe mai i ngā tūroro katoa ki a ia. 36 Ka īnoi ki a ia kia pā kau rātou ki te tāniko o tōna kākahu; ā, ora ake ngā tāngata katoa i pā.

Die onthoofding van Johannes die Doper.

1 EN in daardie tyd het Herodes, die viervors, die gerug van Jesus gehoor

2 en aan sy knegte gesê: Hierdie man is Johannes die Doper. Hy het uit die dode opgestaan, en daarom werk dié kragte in hom.

3 Want Herodes het Johannes gevang, hom geboei en in die gevangenis gesit vanweë Heródias, die vrou van Filippus, sy broer.

4 Want Johannes het vir hom gesê: Dit is u nie geoorloof om haar te hê nie.

5 En hoewel hy hom wou doodmaak, het hy die skare gevrees, omdat hulle hom vir 'n profeet gehou het.

6 Maar by die viering van die verjaarsdag van Herodes het die dogter van Heródias voor hulle gedans en Herodes behaag.

7 Daarom het hy met 'n eed beloof om haar enigiets te gee wat sy sou vra.

8 Toe sê sy, nadat sy deur haar moeder aangehits was: Gee my hier op 'n skottel die hoof van Johannes die Doper.

9 En die koning het treurig geword, maar ter wille van die eed en die feesgenote het hy beveel dat dit gegee moes word.

10 En hy het gestuur en Johannes in die gevangenis onthoof.

11 Sy hoof is toe op 'n skottel gebring en aan die meisie gegee, en sy het dit na haar moeder gebring.

12 En sy dissipels het gekom en sy liggaam weggeneem en dit begrawe; en hulle het gegaan en dit aan Jesus vertel.

13 En toe Jesus dit hoor, het Hy daarvandaan in 'n skuit vertrek na 'n verlate plek alleen. En die skare het dit gehoor en Hom van die stede af te voet gevolg.

Eerste vermeerdering van die brode.

14 EN toe Jesus uitgaan, het Hy 'n groot skare gesien en innig jammer vir hulle gevoel, en Hy het hulle siekes gesond gemaak.

15 En toe dit aand geword het, kom sy dissipels na Hom en sê: Die plek is verlate, en dit is al oor die tyd; stuur die skare weg, sodat hulle na die dorpe kan gaan en vir hulle voedsel koop.

16 Maar Jesus sê vir hulle: Hulle hoef nie weg te gaan nie; gee julle vir hulle iets om te eet.

17 Maar hulle antwoord Hom: Ons het hier net vyf brode en twee visse.

18 En Hy sê: Bring dit hier vir My.

19 Toe gee Hy die skare bevel om op die gras te gaan sit; en Hy neem die vyf brode en die twee visse, kyk op na die hemel en dank; en nadat Hy die brode gebreek het, gee Hy dit aan die dissipels en die dissipels aan die skare.

20 En almal het geëet en versadig geword, en hulle het die oorskot van die brokstukke opgetel, twaalf mandjies vol.

21 En dit was omtrent vyfduisend manne wat geëet het, buiten die vroue en kinders.

Jesus loop op die see.

22 EN Jesus het dadelik sy dissipels gedwing om in die skuit te gaan en voor Hom uit te vaar na die oorkant, terwyl Hy die skare wegstuur.

23 En nadat Hy die skare weggestuur het, klim Hy op die berg om in die eensaamheid te bid. En toe dit aand geword het, was Hy daar alleen.

24 En die skuit was al in die middel van die see, geteister deur die golwe; want die wind was teen hulle.

25 Maar in die vierde nagwaak het Jesus na hulle gekom, al wandelende op die see.

26 En toe die dissipels Hom op die see sien loop, word hulle ontsteld en sê: Dit is 'n spook! En hulle het geskreeu van vrees.

27 Maar Jesus het dadelik met hulle gespreek en gesê: Hou goeie moed, dit is Ek! Moenie vrees nie.

28 En Petrus antwoord Hom en sê: Here, as dit U is, beveel my om op die water na U te kom.

29 En Hy sê: Kom! Petrus klim toe van die skuit af en loop op die water om na Jesus te gaan.

30 Maar toe hy die sterk wind sien, het hy bang geword; en toe hy begin sink, roep hy uit en sê: Here, red my!

31 En Jesus het dadelik sy hand uitgesteek en hom gegryp en vir hom gesê: Kleingelowige, waarom het jy getwyfel?

32 Daarop klim hulle in die skuit, en die wind het gaan lê.

33 Toe kom die wat in die skuit was, en val voor Hom neer en sê: Waarlik, U is die Seun van God!

34 En hulle het oorgevaar en in die land Gennésaret gekom.

35 En die manne van daardie plek het Hom herken en in daardie hele omtrek uitgestuur en almal wat ongesteld was, na Hom gebring;

36 en hulle het Hom gesmeek dat hulle net maar die soom van sy kleed mag aanraak; en almal wat dit aangeraak het, het gesond geword.