Matiu 19

Ka Whakaako a Īhu mō te Wehenga Tūturu

1 Ā, ka mutu ēnei kupu a Īhu, ka tūria atu e ia i Karirī, ā, ka tae ki ngā wāhi o Hūria, ki tāwāhi atu o Horano. 2 He rahi hoki te hui i aru i a ia; ā, whakaorangia ana rātou e ia i reira.

3 Nā, ka haere mai ngā Parihi ki a ia, ki te whakamātautau i a ia, ka mea ki a ia, "He mea tika rānei kia whakarērea e te tangata tāna wahine mō tētahi take?"

4 Nā, ka whakahoki ia, ka mea ki a rātou, "Kīanō koutou i kite noa i hangā rāua e te Kaihanga i te tīmatanga, he tāne, he wahine? 5 I mea anō ia, ‘Mō konei ka mahue i te tangata tōna pāpā, tōna whaea ka piri ki tāna wahine, ā, hei kikokiko kotahi rāua tokorua’? 6 Nā, heoi anō tō rāua tokoruatanga, engari kotahi anō kikokiko. Nā, ko ā te Atua i hono ai, kaua e wehea e te tangata."

7 Ka mea rātou ki a ia, "He aha rā a Mohi i ako ai kia hoatu he pukapuka whakarere, ka whakarere ai i a ia?"

8 Ka mea ia ki a rātou, "Nā te pakeke o ō koutou ngākau i tukua ai koutou e Mohi kia whakarere i ā koutou wāhine; i te tīmatanga iho ia kāhore i pēnā. 9 Ā, tēnei tāku kupu ki a koutou, Ki te whakarere tētahi i tāna wahine, ehara nei i te take moepuku, ā, ka mārenatia ki tētahi atu, e pūremu ana ia; ā, ki te mārena tētahi i te wahine i whakarērea, e pūremu ana ia."

10 Ka mea āna ākonga ki a ia, "Ki te pēnei te tikanga mō te tangata rāua ko tāna wahine, ehara te mārena."

11 Otirā, ka mea ia ki a rātou, "E kore tēnei kupu e rite i ngā tāngata katoa, engari, i te hunga i hoatu ai. 12 He unaka hoki ētahi nō te whānautanga mai i te kōpū o te whaea; ko ētahi unaka he mea whakaūnaka nā te tangata; ko ētahi unaka he mea whakaūnaka nā rātou anō, he whakaaro hoki ki te rangatiratanga o te rangi. Ki te taea tēnei te whakarite e tētahi, māna e whakarite."

Ka Manaakitia e Īhu ngā Tamariki Nohinohi

13 I reira, ka kawea mai he tamariki nonohi ki a ia, kia whakapā ai ia i ōna ringa ki a rātou, kia īnoi; ā, rīria iho rātou e ngā ākonga. 14 Nā, ko te kīanga a Īhu, "Tukua mai ngā tamariki nonohi, aua hoki e āraia atu tā rātou haere mai ki ahau; nō ngā pēnei hoki te rangatiratanga o te rangi."

15 Ā, whakapākia iho e ia ōna ringa ki a rātou, ā, haere atu ana i reira.

He Taitama Whai Taonga

16 Nā, ka haere mai tētahi ki a ia, ka mea, "E te Kaiwhakaako, he aha te mahi pai māku, e whiwhi ai ahau ki te ora tonu?"

17 Nā, ko tāna meatanga ki a ia, "He aha ka ui koe ki ahau mō te mea pai? Tērā anō tētahi i pai, kotahi tonu; ki te mea koe kia tomo ki te ora, whakaritea ngā ture."

18 Ka mea ia ki a ia, "Ko ēhea?"

Nā, ka mea a Īhu, "Kaua e patu tangata; kaua e pūremu; kaua e tāhae; kaua e whakapae teka; 19 Whakahōnoretia tōu pāpā me tōu whaea; me tēnei; kia aroha ki tōu hoa tata ānō ko koe."

20 Ka mea taua taitama ki a ia, "Kua rite i ahau ēnei mea katoa nō tōku tamarikitanga; tēnā hoki tētahi mea e hapa ana i ahau?"

21 Ka mea a Īhu ki a ia, "Ki te mea koe kia tino tika, haere, hokona ōu taonga, ka hoatu ki ngā rawakore, ā, e whai taonga koe ki te rangi; ā, haere mai i muri i ahau."

22 Nā, ka rongo taua taitama i taua kupu, haere pōuri ana ia, he maha hoki ōna taonga.

23 Ka mea a Īhu ki āna ākonga, "He pono tāku kupu ki a koutou, e tapoko whakauaua te tangata taonga ki te rangatiratanga o te rangi. 24 Tēnei anō tāku kupu ki a koutou, he ngāwari kē atu te haere o te kāmera rā te kōwhao o te ngira i te haere o te tangata taonga ki roto ki te rangatiratanga o te Atua."

25 Ā, nō ka rongo āna ākonga, nui rawa tō rātou mīharo, ka mea, "Ko wai rā e ora?"

26 Nā, ka titiro a Īhu ki a rātou, ka mea, "Ki te tangata e kore tēnei e taea, ki te Atua ia e taea ngā mea katoa."

27 Kātahi, ka whakahoki a Pita, ka mea ki a ia, "Nā, kua mahue nei i a mātou ngā mea katoa, kua aru nei i a koe, he aha rā mā mātou?"

28 Ka kī a Īhu ki a rātou, "He pono tāku e mea nei ki a koutou, ko koutou i aru nei i ahau, kia taea te whānautanga houtanga, te wā e noho ai te Tama a te tangata ki runga ki te torōna o tōna korōria, ka noho anō koutou ki runga ki ētahi torōna kotahi tekau mā rua, ki te whakawā i ngā iwi kotahi tekau mā rua o Īharaira. 29 Ā, ki te mea kua mahue i tētahi he whare, he tēina, he tuāhine rānei, he pāpā, he whaea, he tamariki, he whenua, i tōna whakaaro ki tōku ingoa, ka tātakirau ngā mea e riro i a ia, ā, ka whiwhi ia ki te ora tonu. 30 He tokomaha ia ō mua e waiho ki muri; ko ō muri ki mua."

Die vraag oor die skeibrief.

1 EN toe Jesus hierdie woorde geëindig het, het Hy van Galiléa vertrek en in die gebied van Judéa oorkant die Jordaan gekom.

2 En groot menigtes het Hom gevolg, en Hy het hulle daar gesond gemaak.

3 Toe kom die Fariseërs na Hom om Hom te versoek, en sê vir Hom: Is dit 'n man geoorloof om oor allerhande redes van sy vrou te skei?

4 En Hy antwoord hulle en sê: Het julle nie gelees dat Hy wat hulle gemaak het, hulle van die begin af man en vrou gemaak het nie,

5 en gesê het: Om hierdie rede sal die man sy vader en sy moeder verlaat en sy vrou aankleef, en hulle twee sal een vlees wees;

6 sodat hulle nie meer twee is nie, maar een vlees? Wat God dan saamgevoeg het, mag geen mens skei nie.

7 Hulle sê vir Hom: Waarom het Moses dan beveel om 'n skeibrief te gee en van haar te skei?

8 Hy antwoord hulle: Omdat Moses weens die hardheid van jul harte julle toegelaat het om van julle vroue te skei; maar van die begin af was dit nie so nie.

9 Maar Ek sê vir julle, elkeen wat van sy vrou skei, behalwe oor hoerery, en 'n ander een trou, pleeg egbreuk; en die wat die geskeie vrou trou, pleeg egbreuk.

10 Sy dissipels sê vir Hom: As die saak van 'n man met 'n vrou so is, dan is dit nie wenslik om te trou nie.

11 Maar Hy sê vir hulle: Almal vat hierdie woord nie, maar net dié aan wie dit gegee is.

12 Want daar is persone wat onbekwaam is om te trou, wat van die moederskoot af so gebore is, en daar is persone wat deur die mense onbekwaam gemaak is, en daar is persone wat hulleself onbekwaam gemaak het ter wille van die koninkryk van die hemele. Wie dit kan vat, laat hom dit vat.

Jesus seën die kindertjies.

13 TOE bring hulle kindertjies na Hom, dat Hy hulle die hande sou oplê en bid; en die dissipels het hulle bestraf.

14 Maar Jesus sê: Laat die kindertjies staan en verhinder hulle nie om na My te kom nie; want aan sulkes behoort die koninkryk van die hemele.

15 En Hy het hulle die hande opgelê en daarvandaan vertrek.

Die ryk jongman.

16 EN daar kom een na Hom en sê vir Hom: Goeie Meester, watter goeie ding moet ek doen, dat ek die ewige lewe kan hê?

17 En Hy sê vir hom: Waarom noem jy My goed? Niemand is goed nie, behalwe een, naamlik God. Maar as jy in die lewe wil ingaan, onderhou die gebooie.

18 Hy vra Hom: Watter? En Jesus sê — dit: Jy mag nie doodslaan nie, jy mag nie egbreek nie, jy mag nie steel nie, jy mag geen valse getuienis gee nie;

19 eer jou vader en moeder; en: Jy moet jou naaste liefhê soos jouself.

20 Die jongman sê vir Hom: Al hierdie dinge het ek onderhou van my jeug af. Wat kom ek nog kort?

21 Jesus antwoord hom: As jy volmaak wil wees, gaan verkoop jou goed en gee dit aan die armes, en jy sal 'n skat in die hemel hê; en kom hier, volg My.

22 Maar toe die jongman dié woord hoor, het hy bedroef weggegaan; want hy het baie besittings gehad.

23 En Jesus sê vir sy dissipels: Voorwaar Ek sê vir julle dat 'n ryk man beswaarlik in die koninkryk van die hemele sal ingaan.

24 En verder sê Ek vir julle, dit is makliker vir 'n kameel om deur die oog van 'n naald te gaan as vir 'n ryk man om in die koninkryk van God in te gaan.

25 Toe sy dissipels dit hoor, was hulle baie verslae en sê: Wie kan dan gered word?

26 Maar Jesus het hulle aangekyk en vir hulle gesê: By mense is dit onmoontlik, maar by God is alle dinge moontlik.

27 Daarop antwoord Petrus en sê vir Hom: Kyk, ons het alles verlaat en U gevolg. Wat sal daar dan vir ons wees?

28 En Jesus sê vir hulle: Voorwaar Ek sê vir julle dat julle wat My gevolg het, in die wedergeboorte wanneer die Seun van die mens op sy heerlike troon gaan sit, julle ook op twaalf trone sal sit en die twaalf stamme van Israel sal oordeel.

29 En elkeen wat huise of broers of susters of vader of moeder of vrou of kinders of grond ter wille van my Naam verlaat het, sal honderd maal soveel ontvang en die ewige lewe beërwe.

30 Maar baie wat eerste is, sal laaste wees, en wat laaste is, eerste.