Publicidade

2 Crônicas 18

AVM
Ka Whakatūpato te Poropiti Mikaia ki a Āhapa

1 Heoi, nui atu ngā taonga me te korōria o Iehohāpata; ā, i piri anō rāua ko Āhapa i te ara pākūwhā. 2 , i te mutunga o ētahi tau ka haere atu ia ki a Āhapa, ki Hamaria. Ā, he tini ngā hipi me ngā kau i patua e Āhapa rātou ko ōna hoa. , kei te kukume ia i a ia kia haere tahi rāua ki Rāmoto Kireara. 3 Ā, ka mea a Āhapa kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata kīngi o Hūrā, "Kia haere tāua ki Rāmoto Kireara?"

Anō ko tērā ki a ia, "Ko ahau, ko koe, rite tonu tāua; ko tōku iwi, ko tōu iwi, rite tonu; hei hoa anō mātou mōu ki te pakanga." 4 Ā, ka mea a Iehohāpata ki te kīngi o Īharaira, "Tēnā, rapua āianei tētahi kupu i a Ihowā."

5 , ka huihuia ngā poropiti e te kīngi o Īharaira, e whā rau tāngata. , ka mea ia ki a rātou, "Me haere rānei mātou ki Rāmoto Kireara ki te whawhai, kauaka rānei ahau e haere?"

Anō ko rātou, "Haere; te Atua hoki e hōmai ki te ringa o te kīngi."

6 , ka mea a Iehohāpata, "Kāhore rānei i konei tētahi atu, he poropiti Ihowā, hei rapunga atu tātou?"

7 Anō ko te kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata, "Tēnei anō tētahi tangata, hei rapunga atu tātou i Ihowā; otiia e kino ana ahau ki a ia; te mea kāhore āna poropiti pai mōku; he kino kau tāna i ngā katoa; ko Mikaia tērā, ko te tama a Imirā."

, ka mea a Iehohāpata, "Kaua e pēnā mai te kupu a te kīngi."

8 Kātahi te kīngi o Īharaira ka karanga ki tētahi o ngā rangatira, ka mea, "Kia hohoro mai a Mikaia tama a Imirā."

9 , i runga te kīngi o Īharaira rāua ko Iehohāpata kīngi o Hūrā i tōna torōna, i tōna torōna e noho ana, oti rawa ō rāua kākahu te kākahu, ā, noho ana rāua i te wāhi tuwhera, i te kūwaha o te kēti o Hamaria, me te poropiti anō ngā poropiti katoa i rāua aroaro. 10 , kua oti i a Terekia tama a Kenāna ētahi haona rino te hanga māna. Ko tāna kupu anō tēnei, "Ko te kupu tēnei a Ihowā: Ka tukia ngā Hīriani e koe ki ēnei ā poto noa."

11 Me ngā poropiti katoa, pērā tonu rātou poropiti, i mea rātou, "Haere ki Rāmoto Kireara, kia taea hoki tāu; kua hōmai hoki e Ihowā ki te ringa o te kīngi."

12 Ā, i kōrero te karere i haere nei ki te tiki i a Mikaia, i mea ki a ia, "Nanā, ko ngā kupu a ngā poropiti ki te kīngi, kotahi tonu te māngai te pai. , kia rite tāu kupu ki tētahi o rātou, kia pai āu kōrero."

13 , ka mea a Mikaia, "E ora ana a Ihowā, inā, ko tōku Atua e kōrero mai ai ki ahau, ko tāku tēnā e kōrero ai."

14 Ā, tōna taenga ki te kīngi, ka mea te kīngi ki a ia, "E Mikaia, me haere rānei mātou ki Rāmoto Kireara ki te whawhai, kaua rānei?"

Anō ko tērā ki a ia, "Haere, kia taea hoki koutou; ka hōmai hoki rātou ki koutou ringa."

15 , ka mea te kīngi ki a ia, "Kia hia ianei āku whakaoati i a koe kia kāti āu e kōrero mai ai ki ahau i runga i te ingoa o Ihowā, ko te mea pono anake."

16 Kātahi tērā ka , "I kite ahau i a Īharaira katoa e marara noa ana i runga i ngā maunga, koia anō kei ngā hipi kāhore nei ō rātou kaitiaki; ā, i mea a Ihowā, Kāhore o ēnei ariki; kia hoki mārie rātou ki tōna whare, ki tōna whare."

17 , ka mea te kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata, "Kāhore ianei ahau i atu ki a koe, E kore e pai tāna poropiti mōku; engari he kino?"

18 , ka mea tērā, "reira whakarongo ki te kupu a Ihowā: I kite ahau i a Ihowā e noho ana i runga i tōna torōna, i te mano katoa anō o te rangi e ana i tōna matau, i tōna mauī. 19 , ka mea a Ihowā, Ko wai hei whakapati i a Āhapa kīngi o Īharaira kia haere ai, kia hinga ai ki Rāmoto Kireara?

", puta tēnei kupu, puta tēnei kupu. 20 , ko te putanga o tētahi wairua, ana i te aroaro o Ihowā, ka mea, Māku ia e whakapati.

"Ā, ka mea a Ihowā ki a ia, Me pēhea?

21 "Anō ko tērā, Me haere atu ahau, ā, hei wairua teka ahau i roto i ngā māngai o āna poropiti katoa.

", ka mea ia, Māu ia e whakapati, ka taea anō e koe. Haere, meatia tāu .

22 ", tēnā, kua hoatu ināianei e Ihowā he wairua teka ki te māngai o ēnei poropiti āu, kua kino anō Ihowā kōrero mōu."

23 Kātahi ka whakatata a Terekia tama a Kenāna, ka patu i te pāpāringa o Mikaia, ka mea, "I hea te haerenga atu o te Wairua o Ihowā i ahau ki a koe, kōrero ai?"

24 Anō ko Mikaia, "Tērā koe e kite i te e haere ai koe ki tētahi rūma i roto rawa piri ai."

25 Kātahi te kīngi o Īharaira ka mea, "Kawea atu a Mikaia, whakahokia ki a Amono rangatira o te , ki a Ioaha hoki tama a te kīngi; 26 atu hoki, Ko te kupu tēnei a te kīngi: Hoatu tēnei ki te whare herehere, whāngaia hoki ki te taro o te tangihanga, ki te wai o te tangihanga, kia hoki mai anō ahau i runga i te rangimārie."

27 Anō ko Mikaia, "Ki te tūpono koe te hoki mai i runga i te rangimārie, heoi he teka nāku i whakapuaki Ihowā kōrero." I mea anō ia, "Whakarongo mai, e ngā iwi katoa."

Te Matenga o Āhapa

28 Heoi, haere ana te kīngi o Īharaira rāua ko Iehohāpata, kīngi o Hūrā ki runga ki Rāmoto Kireara. 29 , ka mea te kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata, "Me whakaputa tōku āhua, ka haere ki te whawhai; ko koe ia kākahuria ōu kākahu." Heoi, whakaputa ana te kīngi o Īharaira i tōna āhua, ā, haere ana rāua ki te whawhai.

30 Kua oti anō āna rangatira hāriata te whakahau e te kīngi o Hīria; i mea ia, "Kaua e whawhai ki te iti, ki te rahi; engari ki te kīngi anake o Īharaira." 31 , i te kitenga o ngā rangatira o ngā hāriata i a Iehohāpata, ka mea rātou, "Ko te kīngi o Īharaira tēnei." , kua mui ki a ia ki te whawhai. Otiia ko te karangatanga o Iehohāpata, ā, ka āwhinatia ia e Ihowā; ā, te Atua rātou i mea kia whakarere i a ia. 32 , i te kitenga o ngā rangatira o ngā hāriata ehara i te kīngi o Īharaira, hoki ana rātou i te whai i a ia.

33 , ka kūmea te kōpere e tētahi tangata, he mea noa iho, tonu te kīngi o Īharaira i waenga o te hononga iho o te pukupuku. reira tērā i mea ai ki te kaiarataki o tana hāriata, "Tahuri tōu ringa; kawea atu ahau i roto i te ope; kua hoki ahau." 34 , ka rahi haere te whawhai i taua ; ā, i whakamanawanui te kīngi o Īharaira, i atu ki ngā Hīriani i runga i tōna hāriata, ā ahiahi noa. Ā, i te rerenga o te ; ka mate.

1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento a Acab.

2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este mandou matar numerosas ovelhas e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.

3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: "Queres ir comigo para atacar Ramot de Galaad?". Josafá respondeu-lhe: "Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo".

4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: "Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor".

5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos e lhes perguntou: "Devemos atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso?". Eles responderam: "Vai. O Senhor a entregará às mãos do rei".

6 Mas Josafá replicou: "Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?".

7 "Sim respondeu o rei de Israel , ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor, mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom, mas sempre a desgraça. É Miqueias, filho de Jemla." Josafá disse: "Não fale o rei assim".

8 Então, o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: "Faze vir o mais depressa possível Miqueias, filho de Jemla".

9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar cada em seu trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria e todos os profetas profetizavam em sua presença.

10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro e disse: "Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exter­miná-los".

11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nestes termos: "Sobe a Ramot de Galaad: e serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei".

12 Todavia, o mensageiro que tinha ido chamar Miqueias disse-lhe: "Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito".

13 Miqueias respondeu: "Por Deus, anunciarei o que o Senhor me disser".

14 Quando ele chegou perto do rei, este lhe perguntou: "Miqueias, devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso?". "Vai respondeu Miqueias , serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei."

15 Disse-lhe o rei: "Quantas vezes terei que conjurar-te a que digas a verdade em nome do Senhor?".

16 Respondeu então Miqueias: "Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe. Voltem eles tranquilamente, cada qual para sua casa!".

17 Disse o rei de Israel a Josafá: "Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça".

18 Replicou Miqueias: "Escutai o oráculo do Senhor! Vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército do céu em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.

19 Disse o Senhor: Quem seduzirá Acab para que suba a Ramot de Galaad e pereça?. Um respondia de um modo e outro de outro.

20 Então, um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?.

21 Vou respondeu ele , fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. O Senhor disse: Tu conseguirás enganá-lo. Vai, faze isso mesmo!.

22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor".

23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miqueias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: "Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?".

24 "Tu o verás respondeu Miqueias no dia em que hás de ir de aposento em aposento, a fim de te esconderes."

25 Então, o rei de Israel deu esta ordem: "Prendei Miqueias e conduzi-o a Amon, o governador da cidade, e a Joás, o filho do rei.

26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Lançai este homem na prisão. Dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo."

27 Ao que Miqueias respondeu: "Se realmente voltares são e salvo, é sinal de que não falou o Senhor por mim". E acrescentou: "Escutai bem, povos todos".

28 O rei de Israel subiu, portanto, a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.

29 Ele lhe disse: "Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas". O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.

30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a seguinte ordem: "Não atacareis, nem pequeno nem grande, mas o rei de Israel".

31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: "É certamente o rei de Israel" e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito de guerra e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.

32 Então, os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.

33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: "Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido".

34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento que o rei teve que ficar em no carro diante dos sírios até a tarde. Ao pôr do sol ele morreu.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-