Publicidade

2 Crônicas 9

AVM
Te Toronga o te Kuīni o Hēpā

1 Ā, i te rongonga o te kuīni o Hēpā ki te rongo o Horomona, ka haere mai ki te whakamātau i a Horomona ki ngā kupu pakeke ki Hiruhārama. Nui atu hoki te tira, he kāmera anō e waha ana i ngā mea kakara, i tōna nui o te kōura, i te kōhatu utu nui. Ā, tōna taenga mai ki a Horomona, ka kōrerotia e ia ki a ia ngā mea katoa i tōna ngākau. 2 Ā, whakaaturia ana e Horomona ki a ia te tikanga o āna kupu katoa; kāhore he kupu i ngaro i a Horomona, i kore te whakaatu ki a ia. 3 Ā, te kitenga o te kuīni o Hēpā i te mōhio o Horomona, i te whare hoki i hangā e ia, 4 i te kai o tāna tēpu, i te nohoanga o āna tāngata, i te tūranga o āna kaimahi, i ō rātou kākahu, i āna kairiringi wāina, i ō rātou kākahu; i tōna pikitanga i piki atu ai ia ki te whare o Ihowā; kore ake he wairua i roto i a ia.

5 , ka mea ia ki te kīngi, "Pono tonu ngā mea i rongo ai ahau i tōku whenua āu mahi, tōu mōhio. 6 Otiia, kīhai ahau i whakapono ki ā rātou kōrero, ā tae noa mai ahau, kite noa ōku kanohi. Nanā, kīhai te hāwhe o te nui o tōu mōhio i kōrerotia mai ki ahau; nui atu tāu i te rongo i rongo ai ahau. 7 Anō te hari o āu tāngata, te hari o ēnei pononga āu e tonu nei i tōu aroaro, e whakarongo nei ki tōu mōhio! 8 Kia whakapaingia a Ihowā, tōu Atua, i āhuareka nei ki a koe, i hōmai nei i a koe ki runga ki tōna torōna, hei kīngi Ihowā, tōu Atua; he aroha tōu Atua ki a Īharaira, he mea anō kia whakapūmautia ai rātou ake ake, koia koe i meinga ai e ia hei kīngi rātou, hei mahi i te whakawā, i te tika."

9 , hōmai ana e ia ki te kīngi kotahi rau e rua tekau taranata kōura, tōna tini anō o ngā mea kakara, me ngā kōhatu utu nui. Kāhore anō he mea kakara hei rite ēnei i hōmai nei e te kuīni o Hēpā ki a Kīngi Horomona.

10 , ko ngā tāngata a Hūrāma, rātou ko ngā tāngata a Horomona, i kawea mai ai te kōura i Ōpira, i kawea mai anō e rātou he rākau aramuka, he kōhatu utu nui hoki. 11 , ka hangā e te kīngi aua rākau aramuka hei huarahi ki te whare o Ihowā, ki te whare hoki o te kīngi, ā, hei hāpa, hei hātere, hei mea ngā kaiwaiata; kāhore i kitea he pērā i mua, i te whenua o Hūrā.

12 , ka hoatu e Kīngi Horomona ki te kuīni o Hēpā ngā mea katoa i pai ai ia, āna hoki i tono ai, hāunga ngā mea i mauria mai e ia ki te kīngi. , ko tōna tahuritanga, ka haere ki tōna ake whenua, rātou ko āna tāngata.

Ngā Rawa Nunui a Horomona

13 , ko te taimaha o te kōura i tae mai ki a Horomona i te tau kotahi, e ono rau e ono tekau ono taranata kōura; 14 hāunga ngā mea i mauria mai e ngā kairapu taonga, e ngā kaihokohoko. I kawea mai anō he kōura, he hiriwa, e ngā kīngi katoa o Arāpia, e ngā kāwana o te whenua, ki a Horomona. 15 , ka hangā e Kīngi Horomona ētahi pukupuku, e rua rau, he mea patu te kōura; e ono rau hekere o te kōura patu i meatia ki te pukupuku kotahi; 16 me ētahi pukupuku iti iho, e toru rau, he mea patu anō te kōura. E toru rau hekere kōura i meatia ki te pukupuku kotahi; ā, whakatakotoria ana e te kīngi ki te whare o te ngahere o Repanōna.

17 I hangā anō e te kīngi he torōna nui ki te rei, whakakikoruatia iho ki te kōura parakore. 18 Ā, e ono ngā kurupae ki te torōna, me te tūranga waewae, he mea kōura, he mea hono ki te torōna, me ngā okiokinga anō i te wāhi e nohoia ana, i tētahi taha, i tētahi taha, e rua hoki ngā raiona e ana i te taha o ngā okiokinga. 19 Kotahi tekau rua ngā raiona i reira e ana i tētahi taha, i tētahi taha, i ngā kaupae e ono. Kāhore he mea pērā i hangā i tētahi atu rangatiratanga.

20 , ko ngā oko inu katoa a Kīngi Horomona, he kōura kau; me ngā oko katoa o te whare o te ngahere o Repanōna, he kōura parakore; kāhore he mea hiriwa; kīhai te hiriwa i kīia he mea nui i ngā o Horomona. 21 He kaipuke hoki a te kīngi, rere ai ki Tarahihi me ngā tāngata a Hūrāma; kotahi te ūnga mai i ngā tau e toru o ngā kaipuke o Tarahihi, me te mau mai i te kōura, i te hiriwa, i te rei, i te makimaki, i te pīkake.

22 , nui atu a Kīngi Horomona i ngā kīngi katoa o te whenua te whai taonga, te mōhio. 23 Ā, i whai ngā kīngi katoa o te whenua ki a Horomona, kia rongo i tōna mōhio i hōmai nei e te Atua ki tōna ngākau. 24 Ā, ka mauria mai e tēnā tāna hākari, tāna hākari, ngā oko hiriwa, ngā oko kōura, ngā kākahu, ngā mea te whawhai, ngā mea kakara, ngā hōiho, ngā muera, he mea tatau ā-tau tonu.

25 , e whā mano ngā tūranga a Horomona ngā hōiho, ngā hāriata, tekau rua mano ngā kaieke hōiho, waiho ana e ia ki ngā hāriata, ki te kīngi anō ki Hiruhārama. 26 , ko ia te kīngi ngā kīngi katoa, o te awa mai ā tae noa ki te whenua o ngā Pirihitini, ki te rohe anō ki Īhipa. 27 , meinga ana e te kīngi te hiriwa o Hiruhārama kia rite ki te kōhatu; i meinga anō hoki e ia ngā hīta kia rite ki te hikamora i te raorao te tini. 28 Ā, mauria ana mai e rātou he hōiho Horomona i Īhipa, i ngā whenua katoa anō hoki.

He Whakarāpoto o te Kīngitanga o Horomona

29 , ko ērā atu meatanga a Horomona, ō mua, ō muri, kāhore ianei i tuhituhia ki te pukapuka a Nātana poropiti, ki te poropititanga anō a Āhia Hironi, ki ngā kitenga anō a Iro matakite i ngā mea Ieropoama tama a Nēpata? 30 , e whā tekau ngā tau i kīngi ai a Horomona i Hiruhārama ki a Īharaira katoa. 31 , ka moe a Horomona ki ōna mātua, ā, tanumia ana ki te o tōna pāpā, o Rāwiri; ā, ka kīngi ko Rehopoama, ko tāna tama i muri i a ia.

1 A rainha de Sabá, ouvindo falar da fama de Salomão, veio a Jerusalém para prová-lo por meio de enigmas. Ela tinha um séquito considerável, camelos carregados de aromas, grande quantidade de ouro e de pedras preciosas. Quando da sua visita a Salomão, expôs-lhe tudo o que tinha no coração.

2 Salomão respondeu a todas as suas perguntas e nada houve por demais obscuro que não pudesse solucionar.

3 Diante dessa sabedoria do rei, à vista da residência que tinha construído para si,

4 dos manjares de sua mesa, dos aposentos de seus servos, da habitação e vestes de seus domésticos, de seus copeiros e seus trajes, dos holocaustos que oferecia no Templo do Senhor, a rainha de Sabá ficou enlevada de admiração.

5 "É, pois, verdade disse ela ao rei o que tinha ouvido dizer, em minha terra, a respeito de tuas obras e de tua sabedoria.

6 Não queria dar a isso antes de vir e ver com meus próprios olhos. Pois bem, o que me tinham descrito não era sequer a metade de tua imensa sabedoria; ultrapassas tudo o que soube de ti pela tua fama!

7 Felizes os teus servos! Felizes esses servos que sempre estão diante de ti e ouvem tua sabedoria!

8 Bendito seja o Senhor, teu Deus, que te tomou como objeto de afeição e te colocou no seu trono, como rei em nome do Senhor, teu Deus! É por causa de seu amor a Israel e porque quer fazê-lo subsistir para sempre que te fez rei, para que faças reinar o direito e a justiça!"

9 Em seguida, deu ao rei cento e vinte talentos de ouro, grande quantidade de aromas e pedras preciosas. Jamais se viram tantos aromas quantos os que a rainha de Sabá deu ao rei Salomão.

10 Os servos de Hiram e os servos de Salomão, que traziam o ouro de Ofir, trouxeram também madeira de sândalo e pedras preciosas.

11 Com essa madeira de sândalo o rei fez degraus para o Templo do Senhor e para o palácio real, harpas e liras para os cantores. Nunca ainda se tinha visto semelhante madeira na terra de Judá.

12 O rei Salomão presenteou a rainha de Sabá com tudo o que ela sonhava ganhar, com muito mais do que ela havia trazido. Depois ela retomou com seus servos o caminho de sua terra.

13 O peso de ouro que Salomão recebia cada ano era de seiscentos e sessenta e seis talentos,

14 além do que lhe traziam os mercadores e "comerciantes". Todos os reis da Arábia, como os governadores locais, traziam a Salomão um tributo de ouro e prata.

15 O rei Salomão mandou fabricar duzentos escudos de ouro batido, para cada um dos quais utilizou seiscentos siclos de ouro batido;

16 e trezentos pequenos escudos de ouro batido, para cada um dos quais empregou trezentos siclos de ouro. O rei colocou-os no palácio do Bosque do Líbano.

17 O rei mandou construir um grande trono de marfim, revestido de ouro puro.

18 Esse trono tinha seis degraus, com um escabelo de ouro fixado no trono. Nos dois lados do assento havia encostos flanquea­dos por leões.

19 Doze leões estavam colocados à direita e à esquerda, nos seis degraus. E não se fez um trono assim em nenhum reino.

20 Todas as taças do rei Salomão eram feitas de ouro e todo o vasilhame do palácio do Bosque do Líbano era de ouro puro. Isso porque no tempo de Salomão a prata não tinha valor.

21 Pois o rei tinha navios que iam a Társis com os servos de Hiram. Cada três anos a frota voltava de Társis, carregada de ouro, prata, marfim, macacos e pavões.

22 Dessa maneira, por sua riqueza e sabedoria, o rei Salomão avantajava-se a todos os reis da terra,

23 e todos procuravam sua presença, a fim de poderem ouvir a sabedoria que Deus lhe tinha infundido no coração.

24 Cada um lhe trazia anualmente seu presente: objetos de prata, objetos de ouro, vestimentas, armas, aromas, cavalos e mulas.

25 Salomão possuía cavalariças para quatro mil cavalos de carros e doze mil (cavalgaduras) para cavaleiros, que ele colocou nas cidades onde estavam abrigados seus carros assim como em Jerusalém, perto de si.

26 Ele dominava sobre todos os reis, desde o Eufrates até a terra dos filisteus e a fronteira do Egito.

27 Graças a ele, a prata tornou-se, em Jerusalém, tão comum como as pedras e os cedros tão numerosos como os sicômoros da planície.

28 Era do Egito e de todas as terras que se importavam cavalos para Salomão.

29 O restante dos feitos de Salomão, dos primeiros aos últimos, está relatado no livro do profeta Natã, na profecia de Aías de Silo e nas visões do vidente Ado a respeito de Jeroboão, filho de Nabat.

30 O reinado de Salomão sobre todo o Israel durou quarenta anos, em Jerusalém.

31 Depois disso, Salomão adormeceu com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai. Seu filho Roboão sucedeu-lhe no trono.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-