1 Reis 11

As mulheres de Salomão

1 Além da filha do faraó, o rei Salomão amou muitas mulheres estrangeiras: moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e hititas. 2 Elas eram das nações a respeito das quais o Senhor tinha dito aos israelitas: "Vocês não poderão tomar mulheres dessas nações, porque estas farão o coração de vocês se desviar para que sigam os seus deuses". No entanto, Salomão apegou-se amorosamente a elas. 3 Casou-se com setecentas princesas e trezentas concubinas, e as suas mulheres o levaram a desviar-se. 4 À medida que Salomão foi envelhecendo, as suas mulheres o induziram a voltar-se para outros deuses, e o seu coração já não era totalmente dedicado ao Senhor, o seu Deus, como fora o coração de Davi, o seu pai. 5 Ele seguiu Astarote, a deusa dos sidônios, e Moloque, o deus repugnante dos amonitas. 6 Dessa forma, Salomão fez o que era mau aos olhos do Senhor; não seguiu completamente o Senhor, como Davi, o seu pai.

7 No monte que fica a leste de Jerusalém, Salomão construiu um santuário local para Camos, o deus repugnante de Moabe, e para Moloque, o deus repugnante dos amonitas. 8 Também fez santuários locais para os deuses de todas as suas outras mulheres estrangeiras, que queimavam incenso e ofereciam sacrifícios a eles.

9 O Senhor irou-se contra Salomão, pois o seu coração havia se desviado do Senhor, o Deus de Israel, que lhe havia aparecido duas vezes. 10 Embora ele tivesse proibido Salomão de seguir outros deuses, Salomão não obedeceu ao Senhor. 11 Então, o Senhor lhe disse:

— Já que esta é a sua atitude e você não obedeceu à minha aliança nem aos estatutos que ordenei a você, certamente tirarei de você o reino e o darei a um dos seus servos. 12 No entanto, por amor a Davi, o seu pai, não farei isso enquanto você viver. Eu o tirarei da mão do seu filho. 13 Contudo, não tirarei dele o reino inteiro; eu darei ao seu filho uma tribo por amor a Davi, o meu servo, e por amor a Jerusalém, a cidade que escolhi.

Os adversários de Salomão

14 Então, o Senhor levantou contra Salomão um adversário, o edomita Hadade, da linhagem real de Edom. 15 Anteriormente, quando Davi estava lutando contra Edom, Joabe, o comandante do exército, que tinha ido para lá enterrar os mortos, exterminara todos os homens de Edom. 16 Joabe e todo o exército israelita permaneceram lá seis meses, até matarem todos os edomitas. 17 Contudo, Hadade, sendo ainda menino, fugiu para o Egito com alguns dos oficiais edomitas que tinham servido ao seu pai. 18 Partiram de Midiã e foram a Parã. Lá reuniram alguns homens e foram ao Egito, até o faraó, rei do Egito, que deu uma casa e terras a Hadade e lhe forneceu alimento.

19 O faraó se agradou tanto de Hadade que lhe deu em casamento uma irmã da sua própria mulher, a rainha Tafnes. 20 A irmã de Tafnes deu-lhe um filho, chamado Genubate, que foi criado por Tafnes no palácio real. Ali Genubate viveu com os próprios filhos do faraó.

21 Enquanto estava no Egito, Hadade soube que Davi tinha descansado com os seus antepassados e que Joabe, o comandante do exército, também estava morto. Então, Hadade disse ao faraó:

— Deixa-me voltar para a minha terra.

22 — O que falta aqui para que você queira voltar para a sua terra? — perguntou o faraó.

— Nada me falta — respondeu Hadade —, mas deixa-me ir!

23 Deus fez outro adversário levantar-se contra Salomão: Rezom, filho de Eliada, que tinha fugido do seu senhor, Hadadezer, rei de Zobá. 24 Quando Davi destruiu o exército de Zobá, Rezom reuniu alguns homens e tornou-se líder deles. Estes foram para Damasco, onde se estabeleceram e assumiram o controle. 25 Rezom foi adversário de Israel enquanto Salomão viveu e trouxe-lhe muitos problemas, além dos causados por Hadade. Assim, Rezom governou Arã e foi hostil a Israel.

A rebelião de Jeroboão contra Salomão

26 Também Jeroboão, filho de Nebate, se rebelou contra o rei. Ele era um dos oficiais de Salomão, um efraimita de Zeredá e cuja mãe se chamava Zerua, que era viúva.

27 Foi assim que ele se rebelou contra o rei: Salomão tinha construído o Milo*11.27 Ou aterro. e havia tapado a abertura no muro da Cidade de Davi, o seu pai. 28 Ora, Jeroboão era um guerreiro valente, e, quando Salomão viu como esse jovem fazia bem o seu trabalho, encarregou-o da supervisão de todo o trabalho forçado das tribos de José.

29 Naquela ocasião, Jeroboão saiu de Jerusalém, e Aías, o profeta de Siló, que estava usando uma capa nova, encontrou-se com ele no caminho. Os dois estavam sozinhos no campo. 30 Então, Aías segurou firmemente a capa nova que estava usando, rasgou-a em doze pedaços 31 e disse a Jeroboão:

— Apanhe dez pedaços para você, pois assim diz o Senhor, o Deus de Israel: "Saiba que vou rasgar o reino das mãos de Salomão e dar a você dez tribos. 32 Mas, por amor a Davi, o meu servo, e à cidade de Jerusalém, a qual escolhi dentre todas as tribos de Israel, ele terá uma tribo. 33 Farei isso porque eles me abandonaram*11.33 A Septuaginta, a Vulgata e a Versão Siríaca trazem porque ele me abandonou. e adoraram Astarote, a deusa dos sidônios; Camos, deus dos moabitas; e Moloque, deus dos amonitas. Não andaram nos meus caminhos para fazer o que é justo diante de mim nem obedeceram aos meus estatutos e às minhas ordenanças, como fez Davi, pai de Salomão. 34 Contudo, não tirarei o reino todo das mãos de Salomão; eu o estabeleci governante todos os dias da sua vida por amor a Davi, o meu servo, a quem escolhi e que obedeceu aos meus mandamentos e aos meus estatutos. 35 Tirarei o reino das mãos do filho de Salomão e darei dez tribos a você. 36 Darei uma tribo ao filho de Salomão a fim de que Davi, o meu servo, sempre tenha uma lâmpada diante de mim em Jerusalém, a cidade que eu escolhi para pôr o meu nome. 37 Quanto a você, eu o farei reinar sobre tudo o que o seu coração desejar; você será rei de Israel. 38 Se você obedecer a tudo o que eu ordenar, andar nos meus caminhos e fizer o que é justo diante de mim, obedecendo aos meus estatutos e aos meus mandamentos, como fez Davi, o meu servo, estarei com você. Edificarei para você uma dinastia tão permanente quanto a que edifiquei para Davi e darei Israel a você. 39 Humilharei os descendentes de Davi por causa disso, mas não para sempre".

40 Salomão tentou matar Jeroboão, mas ele fugiu para o Egito, para junto do rei Sisaque, e lá permaneceu até a morte de Salomão.

A morte de Salomão

41 Os demais acontecimentos do reinado de Salomão, tudo o que fez e a sabedoria que teve, constam nos registros históricos de Salomão. 42 Salomão reinou quarenta anos em Jerusalém sobre todo o Israel. 43 Então, descansou com os seus antepassados e foi sepultado na Cidade de Davi, o seu pai, e Roboão, o seu filho, sucedeu-o como rei.

Αποστασία του Σολομώντα από το Θεό

1 Ο βασιλιάς Σολομών αγάπησε πολλές ξένες γυναίκες, εκτός από την κόρη του Φαραώ: Μωαβίτισσες, Αμμωνίτισσες, Εδωμίτισσες, Σιδώνιες, Χετταίες, 2 γυναίκες από έθνη για τα οποία ο Κύριος είχε πει στους Ισραηλίτες: «Δε θα συγγενέψετε μ’ αυτά τα έθνη κι αυτά δεν πρέπει να συγγενέψουν μ’ εσάς, για να μη σας παρασύρουν στη λατρεία των θεών τους*Βλ. Εξ 34:15-16· Δτ 7:3-4.». Σ’ αυτές όλες τις γυναίκες ο Σολομών αφοσιώθηκε με αγάπη. 3 Είχε εφτακόσιες συζύγους-πριγκίπισσες και τριακόσιες παλλακίδες. Όλες αυτές τον επηρέασαν τόσο, που η καρδιά του έπαψε να είναι αφοσιωμένη στο Θεό. 4 Όταν γέρασε, οι γυναίκες του τού γύρισαν τα μυαλά και λάτρεψε άλλους θεούς· η καρδιά του δεν ήταν αφοσιωμένη στον Κύριο, το Θεό του, όπως η καρδιά του Δαβίδ, του πατέρα του. 5 Λάτρεψε την Αστάρτη, που ήταν θεά των Σιδωνίων και τον Μιλκώμ, το βδέλυγμα των Αμμωνιτών. 6 Έπραξε ό,τι δυσαρεστούσε τον Κύριο και δεν τον ακολούθησε πιστά, όπως ο πατέρας του ο Δαβίδ.

7 Εκείνη την εποχή ο Σολομών καθιέρωσε ιερόν τόπο για τον Χεμώς, το βδέλυγμα της Μωάβ, στο βουνό που βρίσκεται απέναντι από την Ιερουσαλήμ, καθώς και για τον Μιλκώμ,*Μιλκώμ, σύμφωνα με τους στ. 5 και 33. Το εβρ. έχει «Μολόχ». το βδέλυγμα των Αμμωνιτών. 8 Το ίδιο έκανε για όλους τους θεούς των ξένων γυναικών του, για να μπορούν αυτές να θυμιάζουν και να θυσιάζουν στους θεούς τους. 9,10 Ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, είχε φανερωθεί δύο φορές στο Σολομώντα*Βλ. κεφ. 3:4-15· 9:1-9. και τον είχε διατάξει ακριβώς αυτό: να μη λατρέψει άλλους θεούς. Ο βασιλιάς όμως ξέχασε τον Κύριο και δεν τήρησε τις εντολές του. Γι’ αυτό κι ο Κύριος οργίστηκε εναντίον του 11 και του είπε:

«Επειδή φέρθηκες μ’ αυτό τον τρόπο και δεν τήρησες τη συμφωνία μου και τους νόμους που εγώ σου είχα ορίσει, θα πάρω εξάπαντος τη βασιλεία από σένα και θα τη δώσω στο δούλο σου. 12 Αλλά δεν θα το κάνω αυτό στις μέρες σου, για χάρη του Δαβίδ, του πατέρα σου. Από τα χέρια του γιου σου θα την πάρω. 13 Ωστόσο δε θα πάρω ολόκληρη τη βασιλεία. Θ’ αφήσω στο γιο σου μία φυλή, για χάρη του Δαβίδ, του δούλου μου, και για χάρη της Ιερουσαλήμ, της εκλεκτής μου πόλης».

Ο Θεός ξεσηκώνει αντίπαλο στο Σολομώντα

14 Τότε ξεσήκωσε ο Κύριος εναντίον του Σολομώντα έναν εχθρό του, έναν Εδωμίτη που λεγόταν Αδάδ, απόγονο του βασιλικού οίκου της Εδώμ. 15,16 Την εποχή που ο Δαβίδ κατέλαβε το βασίλειο της Εδώμ, ο αρχιστράτηγος Ιωάβ είχε πάει με το στρατό κι έμεινε εκεί έξι μήνες, προκειμένου να θάψει τους νεκρούς στρατιώτες των Ισραηλιτών. Τότε σκότωσε και όλα τα αρσενικά της Εδώμ. 17 Από κείνη τη σφαγή γλίτωσε ο νεαρός τότε Αδάδ και μαζί του αρκετοί Εδωμίτες, δούλοι του πατέρα του, οι οποίοι κατέφυγαν στην Αίγυπτο.

18 Έφυγαν όλοι τους από την περιοχή της Μαδιάμ και πήγαν στην έρημο Φαράν· από ’κει πήραν μαζί τους μερικούς άντρες και πήγαν στην Αίγυπτο, στο Φαραώ. Αυτός πρόσφερε στον Αδάδ στέγη και κτήματα και διέταξε να του δοθούν τρόφιμα για τη διατροφή του. 19 Ο νεαρός Αδάδ απέκτησε την εύνοια του Φαραώ, ο οποίος του έδωσε γυναίκα την αδερφή της γυναίκας του, της βασίλισσας Ταχπενές. 20 Η αδερφή της Ταχπενές γέννησε στον Αδάδ γιο, το Γενουβάθ, τον οποίο τον ανέθρεψε η ίδια μέσα στο ανάκτορο του Φαραώ. Εκεί ο Γενουβάθ ζούσε συντροφιά με τους κανονικούς γιους του Φαραώ.

21 Όταν έμαθε ο Αδάδ στην Αίγυπτο ότι πέθανε ο Δαβίδ κι ο αρχιστράτηγος Ιωάβ, είπε στο Φαραώ: «Άφησέ με να γυρίσω στην πατρίδα μου». 22 Ο Φαραώ τον ρώτησε: «Τι σου λείπει κοντά μου και ζητάς να γυρίσεις στην πατρίδα σου;» Αυτός είπε: «Τίποτα. Άφησέ με, όμως, να γυρίσω».

23 Αλλά ο Θεός ξεσήκωσε ενάντια στο Σολομώντα κι άλλον εχθρό: το Ρεζών, γιο του Ελιαδά. Ο Ρεζών είχε δραπετεύσει από τον κύριό του, τον Αδαδέζερ, βασιλιά της Σωβά. 24 Την εποχή που ο Δαβίδ είχε κατατροπώσει το στρατό του Αδεδέζερ, ο Ρεζών συγκέντρωσε γύρω του διάφορους ανθρώπους κι είχε γίνει αρχηγός συμμορίας. Κατέφυγε στη Δαμασκό όπου και εγκαταστάθηκε και κατέληξε να πάρει εκεί την εξουσία στα χέρια του. 25 Ο Ρεζών ήταν, λοιπόν, εχθρός των Ισραηλιτών, όλο το διάστημα της βασιλείας του Σολομώντα. Και ως βασιλιάς των Συρίων έκανε το ίδιο κακό που είχε κάνει και ο Αδάδ: έτρεφε μίσος για τους Ισραηλίτες.

Αναγγελία της τιμωρίας για την απείθεια του Σολομώντα

26 Ο Ιεροβοάμ, γιος του Ναβάτ, ήταν ένας Εφραϊμίτης από την περιοχή της Σαρηδά. Η μάνα του ήταν χήρα κι ονομαζόταν Σερουά. Ο ίδιος ήταν στην υπηρεσία του βασιλιά Σολομώντα αλλά επαναστάτησε εναντίον του. 27 Η ιστορία αυτής της εξέγερσης έχει ως εξής:

Ήταν η εποχή που ο Σολομών έχτιζε τη Μιλλώ και έκλεινε το άνοιγμα του τείχους της Πόλης Δαβίδ, του πατέρα του. 28 Ο Ιεροβοάμ ήταν ικανός και δυνατός· ο Σολομών είδε ότι ο νέος αυτός ήταν εργατικός και τον διόρισε επιστάτη στην όλη αναγκαστική εργασία των φυλών Εφραΐμ και Μανασσή.

29 Μια μέρα που ο Ιεροβοάμ έβγαινε από την Ιερουσαλήμ, τον συνάντησε στον δρόμο ο προφήτης Αχιά, ο Σιλωνίτης, φορώντας έναν καινούριο μανδύα. Οι δυο τους ήσαν μόνοι στην εξοχή. 30 Τότε ο Αχιά έβγαλε τον καινούριο μανδύα που φορούσε και τον έσχισε σε δώδεκα κομμάτια. 31 «Πάρε για τον εαυτό σου τα δέκα κομμάτια» είπε στον Ιεροβοάμ, «γιατί ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, λέει τα εξής: "θα πάρω τη βασιλεία από το Σολομώντα και θα δώσω σ’ εσένα τις δέκα φυλές. 32 Σ’ αυτόν θα μείνει μόνο μία φυλή, κι αυτό για χάρη του δούλου μου, του Δαβίδ, και για χάρη της Ιερουσαλήμ, της πόλης που τη διάλεξα μέσα απ’ όλες τις φυλές του Ισραήλ. 33 Οι Ισραηλίτες με εγκατέλειψαν και προσκύνησαν την Αστάρτη, θεά των Σιδωνίων, τον Χεμώς, θεό των Μωαβιτών, και το Μιλχώμ, το θεό των Αμμωνιτών. Δεν ακολούθησαν το δρόμο που τους είχε υποδείξει, για να κάνουν εκείνο που είναι στα μάτια μου σωστό και να τηρούν τους νόμους μου και τις εντολές μου, όπως ο Δαβίδ, ο πατέρας του Σολομώντα. 34 Ωστόσο δε θα πάρω από το Σολομώντα ολόκληρη τη βασιλεία, αλλά θα τον αφήσω να είναι ηγεμόνας όσο θα ζει, για χάρη του Δαβίδ του εκλεκτού δούλου μου, που τήρησε τις εντολές μου και τους νόμους μου. 35 Θα πάρω, όμως, το βασίλειο, δηλαδή τις δέκα φυλές, από το γιο του και θα το δώσω σ’ εσένα. 36 Στο γιο του θ’ αφήσω μία φυλή, για να υπάρχει πάντα ενώπιόν μου ένας απόγονος του Δαβίδ, του δούλου μου, στην Ιερουσαλήμ, την πόλη που διάλεξα για τον εαυτό μου, για να λατρεύεται το όνομά μου σ’ αυτήν. 37 Κι εσένα, Ιεροβοάμ, θα σε πάρω και θα σε κάνω βασιλιά όπως το επιθυμείς: Θα βασιλέψεις στον Ισραήλ. 38 Κι αν υπακούς σε όλα όσα θα σε διατάζω, αν βαδίζεις στους δρόμους μου, αν κάνεις ό,τι εγώ θεωρώ σωστό, αν τηρείς τους νόμους μου και τις εντολές μου, όπως έκανε ο δούλος μου ο Δαβίδ, τότε εγώ θα είμαι μαζί σου και θα σου χαρίσω σταθερή δυναστεία, όπως έκανα στο Δαβίδ. Θα σου δώσω τον Ισραήλ, 39 για να ταπεινώσω τους απογόνους του Δαβίδ· αλλά αυτό δε θα κρατήσει για πάντα"».

40 Γι’ αυτό ο Σολομών ζητούσε να σκοτώσει τον Ιεροβοάμ, αλλά εκείνος κατέφυγε στην Αίγυπτο, στο Φαραώ Σισάκ. Εκεί έμεινε ωσότου πέθανε ο Σολομών.

Θάνατος του Σολομώντα

41 Η υπόλοιπη ιστορία του Σολομώντα, τα πεπραγμένα της διακυβέρνησής του και η σοφία του, είναι όλα καταχωρισμένα στο βιβλίο των Πράξεων του Σολομώντα. 42 Σαράντα χρόνια βασίλεψε από την Ιερουσαλήμ σ’ ολόκληρο τον Ισραήλ. 43 Όταν πέθανε, τον έθαψαν κοντά στον πατέρα του στην Πόλη Δαβίδ. Στο θρόνο τον διαδέχτηκε ο γιος του ο Ροβοάμ.