Êxodo 1

A opressão no Egito

1 Estes são os nomes dos filhos de Israel que entraram com Jacó no Egito, cada um com a sua respectiva família:

2 Rúben, Simeão, Levi e Judá;

3 Issacar, Zebulom e Benjamim;

4 Dã, Naftali, Gade e Aser.

5 Ao todo, os descendentes de Jacó eram setenta;*1.5 Conforme o Texto Massorético. Veja Gn 46.27. Os manuscritos do mar Morto e a Septuaginta trazem setenta e cinco. Veja At 7.14. José, porém, já estava no Egito.

6 Ora, morreram José, todos os seus irmãos e toda aquela geração. 7 Os israelitas, porém, eram férteis, proliferaram, multiplicaram-se e se tornaram extremamente numerosos, tanto que a terra se encheu deles.

8 Então, subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia sobre José. 9 Ele disse ao seu povo:

— Vejam! O povo israelita agora é mais numeroso e mais forte que nós. 10 Venham! Precisamos tratá-los com astúcia, para que não se multipliquem e, no caso de guerra, se aliem aos nossos inimigos, lutem contra nós e fujam da terra.

11 Estabeleceram, pois, sobre eles chefes de trabalhos forçados, para oprimi-los com tarefas pesadas. Assim, os israelitas construíram para o faraó as cidades de armazenamento Pitom e Ramessés. 12 No entanto, quanto mais eram oprimidos, mais se multiplicavam e se espalhavam. Por isso, os egípcios passaram a temer os israelitas 13 e os sujeitaram a cruel escravidão. 14 Tornaram-lhes a vida amarga, impondo-lhes a árdua tarefa de preparar a argamassa com o barro, fazer tijolos e executar todo tipo de trabalho agrícola; em todo esse trabalho forçado, os egípcios os sujeitavam a cruel escravidão.

15 O rei do Egito ordenou às parteiras das hebreias, que se chamavam Sifrá e Puá:

16 — Quando vocês ajudarem as hebreias a dar à luz, observem o local de apoio do parto.*1.16 Hebraico: observem as duas pedras. Em tempos antigos, pedras especiais, com superfície plana, eram usadas como suporte para mulheres em trabalho de parto. Se for menino, matem-no; se for menina, deixem-na viver.

17 Contudo, as parteiras temeram a Deus e não obedeceram às ordens do rei do Egito; deixaram viver os meninos. 18 Então, o rei do Egito convocou as parteiras e lhes perguntou:

— Por que vocês fizeram isso? Por que deixaram viver os meninos?

19 As parteiras responderam ao faraó:

— As mulheres hebreias não são como as egípcias. São cheias de vigor e dão à luz antes de chegarem as parteiras.

20 Deus foi bondoso com as parteiras, e o povo se multiplicava, tornando-se muito numeroso. 21 Visto que as parteiras temeram a Deus, ele lhes concedeu que tivessem suas próprias famílias.

22 Por isso, o faraó ordenou a todo o seu povo:

— Lancem ao Nilo todo menino recém-nascido, mas deixem viver as meninas.

Η καταπίεση των Ισραηλιτών στην Αίγυπτο

1 Τα παιδιά του Ιακώβ, που πήγαν μαζί του στην Αίγυπτο, καθένας με την οικογένειά του, ήταν οι 2 Ρουβήν, Συμεών, Λευί, Ιούδας, 3 Ισσάχαρ, Ζαβουλών, Βενιαμίν, 4 Δαν, Νεφθαλί, Γαδ και Ασήρ. 5 Όλοι μαζί οι απόγονοι του Ιακώβ ήταν εβδομήντα άτομα. Ο Ιωσήφ ήταν ήδη στην Αίγυπτο.

6 Έπειτα πέθανε ο Ιωσήφ και τ’ αδέρφια του, ολόκληρη εκείνη η γενιά. 7 Οι Ισραηλίτες όμως πολλαπλασιάζονταν και πλήθαιναν και γίνονταν πολύ ισχυροί· έτσι που όλη η χώρα γέμισε απ’ αυτούς.

8 Τότε στο θρόνο της Αιγύπτου ανέβηκε ένας νέος βασιλιάς,*νέος βασιλιάς. Πιθανόν ο Ραμσής Β΄, Φαραώ της 19ης αιγυπτιακής δυναστείας (1304-1238 π.Χ.) γνωστός για τα μεγάλα κατασκευαστικά του έργα. που δε γνώριζε τον Ιωσήφ. 9 Είπε, λοιπόν, στο λαό του: «Βλέπετε ότι αυτοί οι Ισραηλίτες είναι λαός πολυάριθμος και ισχυρότερος από μας! 10 Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο για να μην πολλαπλασιάζονται συνεχώς. Γιατί αν γίνει κανένας πόλεμος, τότε αυτοί θα ενωθούν με τους εχθρούς μας, θα μας πολεμήσουν και θα φύγουν από τη χώρα.»*θα φύγουν από τη χώρα. Άλλη ανάγνωση: «θα κατακτήσουν τη χώρα».

11 Όρισαν, λοιπόν, οι Αιγύπτιοι εργοδηγούς για να εξουθενώνουν τους Ισραηλίτες επιβάλλοντάς τους βαριά έργα. Με τον τρόπο αυτό έχτισαν για το Φαραώ τις πόλεις Πιθώμ και Ραμεσσή, που χρησίμευαν για την αποθήκευση εφοδίων. 12 Όσο όμως τους καταπίεζαν, τόσο οι Ισραηλίτες πλήθαιναν και απλώνονταν στη χώρα, κι έφτασαν να τους φοβούνται οι Αιγύπτιοι. 13 Συνέχισαν, λοιπόν, να τους καταδυναστεύουν. 14 Τους έκαναν τη ζωή αβάστακτη με τη σκληρή δουλειά στη λάσπη και στις πλίθρες. Τους φόρτωναν όλες τις αγροτικές δουλειές, και κάθε λογής αγγαρεία.

15 Τότε ο βασιλιάς της Αιγύπτου έδωσε την ακόλουθη διαταγή στη Σεπφώρα και στην Πινά, που ήταν μαίες των Εβραίων: 16 «Όταν ξεγεννάτε τις Εβραίες, να προσέχετε τι παιδί γεννιέται: Αν είναι αγόρι, θα το σκοτώνετε. Αν είναι κορίτσι, θα το αφήνετε να ζει». 17 Οι μαίες όμως φοβήθηκαν το Θεό και δεν έκαναν αυτό που τις είχε διατάξει ο βασιλιάς των Αιγυπτίων. Άφηναν, λοιπόν, όλα τα παιδιά να ζουν.

18 Τότε ο βασιλιάς κάλεσε τις μαίες και τους είπε: «Γιατί το κάνετε αυτό; Γιατί αφήνετε τα αγόρια να ζουν;»

19 Οι μαίες του Φαραώ αποκρίθηκαν: «Οι Εβραίες δεν είναι σαν τις γυναίκες των Αιγυπτίων. Είναι γερές και γεννούν εύκολα. Πριν ακόμη φτάσει η μαία, αυτές έχουν γεννήσει».

20 Ο Θεός χάριζε επιδεξιότητα στις μαίες, οπότε ο λαός συνέχιζε να πληθαίνει και να γίνεται όλο και πιο ισχυρός. 21 Επειδή, μάλιστα, οι μαίες σέβονταν το Θεό, έδωσε και στις ίδιες πολλά παιδιά.

22 Έβγαλε τότε διαταγή ο Φαραώ για όλο το λαό του και είπε: «Κάθε αγόρι που γεννιέται απ’ τους Εβραίους να το ρίχνετε στο Νείλο. Τα κορίτσια να τα αφήνετε να ζουν».