Jó 38

O Senhor fala

1 Então, o Senhor respondeu a Jó do meio da tempestade, dizendo:

2 "Quem é este que obscurece o meu conselho

com palavras sem conhecimento?

3 Prepare-se como homem;

eu farei perguntas, e você me responderá.

4 "Onde você estava quando lancei os alicerces da terra?

Responda-me, já que você sabe tanto.

5 Quem determinou as dimensões da terra? Certamente você sabe!

E quem estendeu sobre ela a linha de medir?

6 E os seus fundamentos, sobre o que foram postos?

Ou quem colocou a sua pedra de esquina

7 enquanto as estrelas matutinas juntas cantavam

e todos os anjos*38.7 Hebraico: os filhos de Deus. se regozijavam?

8 "Quem represou o mar pondo-lhe portas,

quando do ventre ele irrompeu,

9 quando o vesti de nuvens

e em densas trevas o envolvi,

10 quando fixei os seus limites

e lhe coloquei portas e barreiras?

11 Ou quando eu lhe disse:

‘Até aqui você pode vir; além deste ponto, não.

Aqui as suas ondas orgulhosas serão interrompidas’?

12 "Você já deu ordens à manhã

ou mostrou à alvorada o seu lugar,

13 para que ela apanhasse a terra pelas pontas

e sacudisse dela os ímpios?

14 A terra toma forma tal como o barro sob o sinete;

e tudo nela se vê como uma veste.

15 Aos ímpios é negada a luz,

e o seu braço erguido é quebrado.

16 "Você já foi até as nascentes do mar,

ou já passeou pelas obscuras profundezas do abismo?

17 As portas da morte foram mostradas a você?

Você viu as portas das densas trevas?*38.17 Ou da sombra da morte.

18 Você faz ideia de quão imensas são as áreas da terra?

Responda-me, se é que você sabe.

19 "Como se vai ao lugar onde mora a luz?

E onde está a residência das trevas?

20 Poderá você conduzi-las ao lugar que lhes pertence?

Conhece o caminho da habitação delas?

21 Talvez você conheça, pois já havia nascido!

Você já viveu tantos anos!

22 "Acaso você entrou nos reservatórios de neve,

já viu os depósitos de granizo

23 que eu guardo para os períodos de tribulação,

para os dias de guerra e de combate?

24 Qual é o caminho por onde se repartem os relâmpagos?

Onde é que os ventos do leste são distribuídos sobre a terra?

25 Quem é que abre um canal para a chuva torrencial,

e um caminho para a tempestade trovejante,

26 para fazer chover na terra onde nenhum homem habita,

no deserto onde não há ninguém,

27 para matar a sede do deserto árido

e nele fazer brotar vegetação?

28 Acaso a chuva tem pai?

Quem é o pai das gotas de orvalho?

29 Em que ventre tem origem o gelo?

E quem dá à luz a geada que cai dos céus,

30 quando as águas se tornam duras como pedra

e a superfície do abismo se congela?

31 "Você pode amarrar as cadeias das Plêiades?

Pode afrouxar as cordas do Órion?

32 Pode fazer surgir no tempo certo as constelações*38.32 Ou a estrela da manhã.

ou fazer sair a Ursa*38.32 Ou o Leão. com os seus filhotes?

33 Você conhece as leis fixas que regem os céus?

Pode determinar o domínio de Deus*38.33 Ou deles. sobre a terra?

34 "Você é capaz de gritar às nuvens

para que o cubram com uma inundação?

35 É você que envia os relâmpagos,

e eles respondem: ‘Aqui estamos’?

36 Quem deu sabedoria ao íbis*38.36 Isto é, sabedoria sobre o alagamento do rio Nilo.

e entendimento ao galo?*38.36 Isto é, entendimento sobre quando cantar; o significado desse versículo em hebraico é incerto.

37 Quem é que tem sabedoria para contar as nuvens?

Quem é capaz de inclinar os cântaros de água dos céus,

38 quando o pó se endurece

e os torrões de terra aderem entre si?

39 "É você que caça a presa para a leoa

e satisfaz a fome dos leões

40 quando se agacham nas suas tocas

ou ficam à espreita no matagal?

41 Quem dá alimento aos corvos

quando os seus filhotes clamam a Deus

e vagueiam por falta de comida?

Ο Θεός δείχνει στον Ιώβ την άγνοιά του

1 Τότε ο Θεός απάντησε στον Ιώβ μέσα από τον ανεμοστρόβιλο:

2 Ποιος είσ’ εσύ,

που τα δικά μου σχέδια αμφισβητείς;

γιατί μιλάς για πράγματα

που δεν καταλαβαίνεις;

3 Σαν άντρας τώρα, ετοιμάσου· εμπρός!

Εγώ θα σε ρωτάω

κι εσύ θα μου αποκρίνεσαι:

4 Πού ήσουν εσύ, όταν εγώ θεμέλιωνα τη γη;

Πες μου το αν το γνωρίζεις.

5 Ξέρεις ποιος όρισε τις διαστάσεις της;

Ποιος τέντωσε σκοινί να τη μετρήσει;

6 Πάνω σε τι στηρίγματα

μπήκαν τα θέμελά της

ή ποιος της τοποθέτησε το γωνιακό λιθάρι;

7 Τότε όλα τ’ άστρα της αυγής

μαζί τραγούδαγαν,

και σκόρπιζαν κραυγές χαράς

όλα τα ουράνια όντα.

8 Ποιος περιόρισε τη θάλασσα με πύλες,

σαν πρόβαλε απ’ τα μητρικά

σπλάχνα της γης μ’ ορμή;

9 Εγώ την έντυσα με σύννεφα

και τη σπαργάνωσα με ομίχλη.

10 Όρια της χάραξα, την κράτησα

πίσω από πύλες κλειδαμπαρωμένες.

11 Της είπα: «Ως εδώ θα ’ρχεσαι·

ούτε γραμμή πιο πέρα!

Εδώ θα σπάζουν τα περήφανά σου κύματα».

12 Μες στη ζωή σου πρόσταξες ποτέ

τη μέρα να φανεί;

ή μήπως είπες στην αυγή

πού να προβάλει;

13 να πιάσει από τις άκρες της τη γη,

να την τινάξει κι οι ασεβείς να σκορπιστούνε;

14 Στο φως της μέρας τα βουνά

κι οι λαγκαδιές προβάλλουν

σαν τις πτυχές μιας φορεσιάς.

15 Αλλά στο φως

των ασεβών τα έργα δεν ευδοκιμούν·

και κάθε χέρι που υψωνόταν βίαιο

θα πέσει συντριμμένο.

16 Μήπως προχώρησες ως τις πηγές της θάλασσας;

ή μήπως εξερεύνησες τα βάθη της αβύσσου;

17 Σου έδειξε ποτέ κανείς τις πύλες του θανάτου;

ήσουν εκεί απ’ όπου ξεκινά σκοτάδι αιώνιο;

18 Ξέρεις αλήθεια ως ποιο σημείο

εκτείνεται η γη;

Απάντησέ μου αν όλ’ αυτά τα ξέρεις.

19 Ξέρεις το δρόμο για να φτάσεις

στην κατοικία του φωτός;

και ξέρεις το σκοτάδι πού φωλιάζει;

20 Μπορείς τα δυο τους

στου δρόμου τους το τέλος να τα πας,

και πάλι πίσω στην κατοικία τους να τα φέρεις;

21 Το ξέρεις, βέβαια,

γιατί ήσουν τότε γεννημένος,

και φτάνουν σ’ αριθμό μεγάλο οι μέρες σου!

22 Μπήκες ποτέ σου εκεί, το χιόνι που σωρεύεται;

είδες ποτέ τον τόπο

που το χαλάζι αποθηκεύεται;

23 Όλα αυτά τα ’χω φυλαγμένα

για της ανάγκης τους καιρούς

για τις μέρες της μάχης και του πολέμου.

24 Ξέρεις το δρόμο για να πας

εκεί που ο ήλιος ανατέλλει,

εκεί απ’ όπου έρχεται ζεστός

ο άνεμος, ο ανατολικός;

25 Ποιος άνοιξε αυλάκια για να πέφτει η μπόρα;

ποιος δρόμο χάραξε στα νέφη που βροντούν;

26 Ποιος προκαλεί βροχή

στην άδεια στέπα,

στην έρημο, που δεν υπάρχουν άνθρωποι;

27 Ποιος τη στεγνή, τη διψασμένη γη ποτίζει,

και κάνει να φυτρώνει το χορτάρι;

28 Έχει η βροχή πατέρα;

ποιος γέννησε τις στάλες της δροσιάς;

29 Από ποιανού τα σπλάχνα βγήκε ο πάγος;

την πάχνη ποιος τη γέννησε;

30 Αυτά κάνουν τα ύδατα

σαν πέτρα να σκληραίνουν

και να παγώνει η επιφάνεια της θάλασσας.

31 Μπορείς όλες μαζί να δέσεις τις Πλειάδες;

να χαλαρώσεις τις χορδές του Ωρίωνα;

32 Μπορείς να κάνεις να φανούν τα Ζώδια στον καιρό τους

και τη Μεγάλη Άρκτο να οδηγήσεις μ’ όλα της τα μικρά;

33 Ξέρεις τους νόμους που κυβερνούν τους ουρανούς;

ή, μπορείς και στη γη

να τους κάνεις να ισχύουν;

34 Αν με κραυγές τα σύννεφα προστάξεις,

θα ρίξουν τάχα τη βροχή τους πάνω σου;

35 Μπορείς τις αστραπές κάτω στη γη να τις εξακοντίσεις;

Αν τις καλέσεις, απαντούν

στις προσταγές σου;

36 Ποιος λέει στην ίβιδα*ίβιδα. Πουλί της Αιγύπτου.

πότε θα πλημμυρίσει ο Νείλος;

Πότε θα ξημερώσει,

ποιος το λέει στον πετεινό;

37 Ποιος είναι αρκετά σοφός

τα νέφη να μετρήσει,

τις στάμνες τ’ ουρανού να γείρει για ν’ αδειάσουν,

38 όταν οι χωματένιοι σβώλοι ενώνονται

και γίνεται η γη σκληρή και συμπαγής;

39 Μήπως βρίσκεις εσύ της λέαινας τη λεία;

Μήπως εσύ χορταίνεις τα λιονταρόπουλα,

40 σαν κρύβονται μες στις σπηλιές τους

κι όταν παραμονεύουν στα λημέρια τους;

41 Του κόρακα, ποιος του ετοιμάζει την τροφή του,

όταν φωνάζουν τα μικρά του στο Θεό

και τριγυρνάνε πεινασμένα;