Zacarias 4

O candelabro de ouro e as duas oliveiras

1 Então, o anjo que falava comigo tornou a despertar-me, como se desperta alguém do sono, 2 e me perguntou:

— O que você está vendo?

Respondi:

— Vejo um candelabro de ouro maciço, com um recipiente para azeite na parte superior e sete lâmpadas com sete tubos para as lâmpadas. 3 Há também duas oliveiras junto ao recipiente, uma à sua direita e outra à sua esquerda.

4 Perguntei ao anjo que falava comigo:

— O que significa isso, meu senhor?

5 E o anjo me respondeu:

— Você não sabe?

— Não, meu senhor — respondi.

6 Então, ele me disse:

— Esta é a palavra do Senhor para Zorobabel: "Não por força nem por poder, mas pelo meu Espírito", diz o Senhor dos Exércitos. 7 "Quem é você, ó grande montanha? Diante de Zorobabel, você se tornará uma planície. Ele colocará a pedra principal aos gritos de ‘Graciosa, graciosa ela é!’ "

8 Então, a palavra do Senhor veio a mim:

9 — As mãos de Zorobabel lançaram os alicerces deste templo; as mãos dele também o terminarão. Assim, saberão que o Senhor dos Exércitos me enviou a vocês. 10 Quem ousa desprezar o dia das pequenas coisas? Eles ainda verão com grande alegria a pedra principal nas mãos de Zorobabel; estes são os sete olhos do Senhor que percorrem toda a terra!

11 A seguir, perguntei ao anjo:

— O que significam estas duas oliveiras à direita e à esquerda do candelabro?

12 Também perguntei:

— O que significam estes dois ramos de oliveira ao lado dos dois tubos de ouro que derramam azeite dourado?

13 Ele me disse:

— Você não sabe o que eles significam?

— Não, meu senhor — respondi.

14 Então, ele me disse:

— São os dois homens que foram ungidos para servir*4.14 Ou os dois que trazem óleo e servem. ao Soberano de toda a terra!

Πέμπτο όραμα: Ο ιερέας κι ο βασιλιάς το χρόνο της σωτηρίας

1 Ο άγγελος που μιλούσε μαζί μου ήρθε πάλι και με ταρακούνησε, όπως όταν ξυπνάνε κάποιον απ’ τον ύπνο. 2 «Τι βλέπεις;» με ρώτησε. Κι εγώ απάντησα: «Βλέπω έναν ολόχρυσο λυχνοστάτη μ’ ένα δοχείο λαδιού πάνω του· το δοχείο έχει εφτά στόμια κι από το κάθε στόμιο ξεπροβάλλουν εφτά φυτίλια. 3 Βλέπω και δυο λιόδεντρα κοντά στο λυχνοστάτη, ένα στα δεξιά του και ένα στ’ αριστερά του». 4 Τότε ρώτησα τον άγγελο που μιλούσε μαζί μου: «Τι σημαίνουν αυτά, κύριέ μου;»

5 «Δεν ξέρεις τι σημαίνουν αυτά;» μου είπε. Κι εγώ απάντησα: «Όχι, κύριέ μου». 6 Τότε μου είπε:*Οι στ. 6 έως 10 αφορούν το Ζοροβάβελ και διακόπτουν την απάντηση που προεξαγγέλλεται στο στ. 6. Γι’ αυτό παρατίθενται παρακάτω, μετά το στ. 14.10 «Αυτά τα εφτά λυχνάρια είναι τα μάτια του Κυρίου, που παρατηρούν ολόκληρη τη γη».

11 Τότε τον ρώτησα: «Τι σημαίνουν αυτά τα δύο λιόδεντρα στα δεξιά και στ’ αριστερά του λυχνοστάτη;» 12 Και τον ρώτησα για δεύτερη φορά: «Τι σημαίνουν οι δυο κλάδοι τα λιόδεντρα, οι οποίοι χύνουν το λάδι με δυο χρυσούς σωλήνες;» 13 Εκείνος μου είπε πάλι: «Δεν ξέρεις τι σημαίνουν αυτά;» Κι εγώ απάντησα: «Όχι, κύριέ μου». 14 Τότε μου είπε: «Αυτά συμβολίζουν τους δυο ανθρώπους*τους δυο ανθρώπους. Πρόκειται πιθανότατα για τον αρχιερέα Ιησού και το διοικητή Ζοροβάβελ. που έχουν χρισθεί με λάδι, για να υπηρετούν τον Κύριο όλης της γης».

Ενθάρρυνση προς το Ζοροβάβελ για την αποπεράτωση του ναού

Αυτός είναι ο λόγος του Κυρίου που με πρόσταξε να μεταφέρω στο Ζοροβάβελ: «Ούτε με ανθρώπινη ισχύ θα πετύχεις ούτε με φυσική δύναμη, αλλά με το Πνεύμα μου! Εγώ, ο Κύριος του σύμπαντος το λέω. 7 Ποιος είσαι εσύ, μεγάλο βουνό;*μεγάλο βουνό. Νοείται ίσως το ερειπωμένο όρος του ναού, απ’ όπου θα έπαιρναν πέτρες για το νέο κτίριο. Πεδιάδα θα γίνεις μπροστά στο Ζοροβάβελ. Αυτός θα βγάλει το ακρογωνιαίο λιθάρι και όλοι θα τον ενθαρρύνουν ζητωκραυγάζοντας».

8 Μου είπε ακόμη ο Κύριος: 9,10 «Ο Ζοροβάβελ θεμελίωσε αυτόν το ναό κι αυτός θα τον αποπερατώσει. Κι αυτοί που περιφρόνησαν τη φτωχική έναρξη της ανοικοδόμησης, κι αυτοί ακόμα θα χαρούν, όταν θα δουν το Ζοροβάβελ να τοποθετεί το τελευταίο λιθάρι».

Τότε θ’ αναγνωρίσετε ότι ο Κύριος του σύμπαντος με απέστειλε σ’ εσάς.