Zacarias 1

Chamado ao arrependimento

1 No oitavo mês do segundo ano do reinado de Dario, a palavra do Senhor veio ao profeta Zacarias, filho de Berequias e neto de Ido:

2 — O Senhor muito se irou contra os seus antepassados. 3 Por isso, diga ao povo que assim diz o Senhor dos Exércitos: "Voltem para mim, e eu me voltarei para vocês", declara o Senhor dos Exércitos. 4 "Não sejam como os seus antepassados, aos quais os antigos profetas proclamaram: ‘Assim diz o Senhor dos Exércitos: Deixem os seus caminhos e as suas más obras’. Eles, porém, não me ouviram nem me deram atenção", declara o Senhor. 5 "Onde estão, agora, os seus antepassados? E os profetas, acaso eles vivem para sempre? 6 Mas as minhas palavras e os meus estatutos, que ordenei aos profetas, os meus servos, alcançaram os seus antepassados e os levaram a converter-se e a dizer: ‘O Senhor dos Exércitos fez conosco o que os nossos caminhos e as nossas práticas mereciam, conforme prometeu’ ".

O homem entre as murtas

7 No vigésimo quarto dia do décimo primeiro mês, o mês de sebate,*1.7 Aproximadamente janeiro/fevereiro. no segundo ano do reinado de Dario, a palavra do Senhor veio ao profeta Zacarias, filho de Berequias e neto de Ido. 8 Durante a noite, tive uma visão. Eis que apareceu na minha frente um homem montado em um cavalo vermelho. Ele estava parado entre as murtas em um desfiladeiro. Atrás dele havia cavalos vermelhos, marrons e brancos.*1.8 A Septuaginta traz cavalos vermelhos, malhados, de variados tipos e brancos.

9 Então, perguntei:

— Quem são estes, meu senhor?

O anjo que falava comigo respondeu:

— Eu mostrarei a você quem são.

10 O homem que estava entre as murtas explicou:

— São aqueles que o Senhor enviou para percorrer toda a terra.

11 Eles relataram ao anjo do Senhor que estava entre as murtas:

— Percorremos a terra e encontramos o mundo inteiro tranquilo e em paz.

12 Então, o anjo do Senhor respondeu:

— Senhor dos Exércitos, até quando deixarás de ter misericórdia de Jerusalém e das cidades de Judá, com as quais estás indignado há setenta anos?

13 Então, o Senhor respondeu palavras boas e confortadoras ao anjo que falava comigo. 14 E o anjo me disse:

— Proclame: "Assim diz o Senhor dos Exércitos: ‘Eu tenho sido muito zeloso com Jerusalém e Sião, 15 mas estou muito irado contra as nações que se sentem seguras. Porque eu estava apenas um pouco irado com o meu povo, mas elas agravaram o mal!’.

16 "Por isso, assim diz o Senhor: ‘Estou me voltando para Jerusalém com misericórdia, e ali o meu templo será reconstruído. A linha de medir será esticada sobre Jerusalém’ ", declara o Senhor dos Exércitos.

17 — Proclame ainda: "Assim diz o Senhor dos Exércitos: ‘As minhas cidades transbordarão de prosperidade novamente, e o Senhor tornará a consolar Sião e a escolher Jerusalém’ ".

Quatro chifres e quatro artesãos

18 Depois, eu olhei para o alto e vi quatro chifres. 19 Então, perguntei ao anjo que falava comigo:

— O que é isso?

Ele me respondeu:

— Estes chifres são os poderes que dispersaram Judá, Israel e Jerusalém.

20 Depois, o Senhor mostrou-me quatro artesãos. 21 Eu perguntei:

— O que eles vêm fazer?

Ele respondeu:

— Estes chifres são os poderes que dispersaram Judá a ponto de ninguém conseguir sequer levantar a cabeça, mas os artesãos vieram aterrorizar e derrubar os poderes das nações que se levantaram contra o povo de Judá para dispersá-lo.*1.21 No texto hebraico, 1.18-21 corresponde a 2.1-4, e 2.1-13 corresponde a 2.5-17.

Πρόσκληση σε μετάνοια

1 Τον όγδοο μήνα του δεύτερου έτους της βασιλείας του Δαρείου, δόθηκε μήνυμα από τον Κύριο στον προφήτη Ζαχαρία, γιο του Βαραχία, κι εγγονό του Ιδδώ.*Τον όγδοο μήνα του δεύτερου έτους. Δηλ. Οκτώβριο-Νοέμβριο 520 π.Χ. – Ο Δαρείος ήταν βασιλιάς των Περσών (522-486 π.Χ.) – Ο Ζαχαρίας κατά το Νεε 12:16 ήταν και ιερέας.2,3 Ο Κύριος τον διέταξε να πει στο λαό της Ιουδαίας:

Ακούστε τι έχει να σας πει ο Κύριος του σύμπαντος: «Οργίστηκα αφάνταστα εναντίον των προγόνων σας. Επιστρέψτε σ’ εμένα, και θα επιστρέψω κι εγώ σ’ εσάς. Εγώ, ο Κύριος του σύμπαντος, το λέω. 4 Μη γίνεστε σαν τους προγόνους σας. Οι προηγούμενοι προφήτες, κήρυξαν σ’ αυτούς εκ μέρους μου και τους είπαν ν’ απαρνηθούν τον κακό τους δρόμο και τις βδελυρές τους πράξεις. Αυτοί όμως δεν άκουσαν και δε μου δώσαν προσοχή. 5 Πού είναι τώρα οι πρόγονοί σας; Ασφαλώς κι οι προφήτες δε ζουν αιώνια. 6 Οι λόγοι μου όμως και οι νόμοι μου, που τους μετέφεραν οι δούλοι μου, οι προφήτες, έπεισαν τελικά τους προγόνους σας. Κι εκείνοι μετανόησαν κι ομολόγησαν: "όπως αποφάσισε ο Κύριος του σύμπαντος να πράξει σ’ εμάς, έτσι έπραξε, ανάλογα με τη συμπεριφορά μας και τα έργα μας"».

(1:7–6:8)

7 Στις είκοσι τέσσερις του ενδέκατου μήνα, που είναι ο μήνας Σεβάτ, του δεύτερου έτους της βασιλείας του Δαρείου,*Στις είκοσι... Δαρείου. Δηλ. προς τα μέσα Φεβρουαρίου 519 π.Χ. δόθηκε μήνυμα από τον Κύριο στον προφήτη Ζαχαρία, γιο του Βαραχία, κι εγγονό του Ιδδώ. Ο προφήτης, λοιπόν, διηγείται:

Πρώτο όραμα:

Νέο μέλλον για την Ιερουσαλήμ

8 Είδα τη νύχτα έναν άνθρωπο καβάλα πάνω σ’ άλογο καστανό, να στέκεται μες στις μυρτιές πλάι στον γκρεμό, και πίσω του ήταν άλλα άλογα καστανά, κόκκινα κι άσπρα.

9 Ρώτησα, λοιπόν, τον άγγελο που μιλούσε μαζί μου: «Αυτά, κύριέ μου όλα τι σημαίνουν;» Και μου απάντησε: «Εγώ θα σου τα εξηγήσω». 10 Τότε ο άνθρωπος που στεκότανε μες στις μυρτιές, είπε: «Εμείς είμαστε εκείνοι που ο Κύριος τους έστειλε να περιοδεύσουν τη γη». 11 Και οι καβαλάρηδες δώσαν αναφορά στον άγγελο του Κυρίου,*στον άγγελο του Κυρίου. Στο βιβλίο του Ζαχαρία είναι ο συνήγορος άγγελος του λαού Ισραήλ ενώπιον του Κυρίου (βλ. στ. 12 και κεφ. 3:1-7). που στεκόταν ανάμεσα στις μυρτιές: «Περιοδεύσαμε τη γη, και είναι όλη ήσυχη και ειρηνική». 12 Τότε εκείνος απευθύνθηκε στον Κύριο και του είπε: «Κύριε του σύμπαντος, είν’ εβδομήντα χρόνια που είσαι οργισμένος ενάντια στην Ιερουσαλήμ και στης Ιουδαίας τις πόλεις. Πότε πια θα δείξεις έλεος γι’ αυτές;»

13 Ο Κύριος αποκρίθηκε στον άγγελο, που μιλούσε μαζί μου, με λόγους φιλικούς και παρηγορητικούς. 14 Τότε αυτός ο άγγελος με πρόσταξε να κηρύξω ότι ο Κύριος του σύμπαντος λέει: «Είναι μεγάλη η αγάπη μου για την Ιερουσαλήμ και τη Σιών, 15 μα και μεγάλη η οργή μου ενάντια στα έθνη που νιώθουν τόση αυτοπεποίθηση· εγώ λίγο ήμουν οργισμένος με το λαό μου, αυτοί όμως τελείως τον κατέστρεψαν. 16 Γι’ αυτό ακούστε τι λέει ο Κύριος του σύμπαντος: Γεμάτος αγάπη επιστρέφω στην Ιερουσαλήμ· ο ναός μου θα ξαναχτιστεί και η πόλη ολόκληρη θ’ ανοικοδομηθεί». 17 Με πρόσταξε ακόμα να κηρύξω ότι ο Κύριος του σύμπαντος λέει: «Θα γεμίσουν πάλι οι πόλεις μου αγαθά. Εγώ, ο Κύριος, θα τρέξω να βοηθήσω τη Σιών· θα εκλέξω πάλι την Ιερουσαλήμ για πόλη μου».