1 Matapos magampanan nang tapat ni Ezequias ang mga gawaing ito, nilusob ni Haring Senaqueribng Asiriaang Juda. Sinalakay niya ang mga napapaderang lungsod at inutusan ang mga sundalo niyang pasukin ang mga ito dahil iniisip niyang masasakop niya ito. 2 Nang makita ni Ezequiasna pati ang Jerusalemay lulusubin ni Senaquerib, 3 kinausap niya ang kanyang mga opisyal at mga pinuno ng kanyang mga sundalo. Nagkaisa silang patigilin ang pagdaloy ng mga bukal sa labas ng lungsod. 4 Kaya nagtipon sila ng maraming tao at tinambakan nila ang mga bukal at lambak na dinadaluyan ng tubig sa lupain. Sapagkat sinabi nila, "Pagdating dito ng mga hari ng Asiria, kakapusin sila ng tubig."
5 Pagkatapos, pinatibay pa ni Ezequias ang kanyang mga depensa sa pamamagitan ng pagpapaayos ng mga pader at pagpapatayo ng mga tore. Pinalibutan pa niya ng isa pang pader ang lungsod, at pinatambakan ng lupa ang mababang bahagi ng Lungsod ni David. Nagpagawa rin siya ng maraming armas at mga pananggalang.
6 Nagtalaga siya ng mga pinuno sa mga tao, at ipinatipon niya sila sa plasa, malapit sa pintuan ng lungsod. Pinalakas niya ang kanilang loob, sinabi niya, 7 "Magpakatatag kayo at magpakatapang. Huwag kayong matakot o manlupaypay dahil sa hari ng Asiriao sa marami niyang sundalo. Sapagkat higit na makapangyarihan ang sumasaatin kaysa sa kanya. 8 Mga tao lang ang kasama niya; pero tayo, kasama natin ang Panginoonna ating Diyos. Siya ang tutulong sa atin at makikipaglaban para sa atin." Kaya tumatag ang mga tao dahil sa sinabi ni Haring Ezequiasng Juda.
9 Habang nilulusob ni Haring Senaqueribat ng kanyang mga sundalo ang lungsod ng Laquis, isinugo niya ang kanyang mga opisyal sa Jerusalempara sabihin ito kay Haring Ezequiasat sa mga mamamayan doon:
10 "Ito ang sinabi ni Haring Senaqueribng Asiria: ‘Ano ba ang inaasahan ninyo at nananatili pa rin kayo sa Jerusalemkahit pinalilibutan na namin kayo? 11 Sinabi ni Ezequiassa inyo na ililigtas kayo ng Panginoonna inyong Diyos sa kamay ng hari ng Asiria, pero inililigaw lang niya kayo upang mamatay kayo sa gutom at uhaw. 12 Hindi baʼt si Ezequiasmismo ang nagpagiba ng mga sambahan ng Panginoonsa matataas na lugar, pati ng mga altar nito? Nag-utos pa siya sa inyong mga taga-Juda at Jerusalemna sa isang altar lang kayo sumamba at magsunog ng mga handog.
13 " ‘Nalalaman nʼyo kung anong ginawa ko at ng aking mga ninuno sa mga mamamayan ng ibang mga bansa. Nailigtas ba sila ng kanilang mga diyos mula sa aking mga kamay? 14 Alin sa mga diyos ng mga bansang ito ang nakapagligtas sa kanyang mga mamamayan mula sa aking mga ninuno? Makakapagligtas ba sa inyo ang inyong diyos mula sa aking mga kamay? 15 Huwag kayong magpaloko kay Ezequias. Huwag kayong makinig sa kanya, dahil walang diyos sa kahit saan mang bansa o kaharian ang nakapagligtas sa kanyang mga mamamayan mula sa aking mga kamay o sa kamay ng aking mga ninuno. At lalung-lalo na ang inyong diyos!’ "
16 May idinagdag pang masamang mga salita ang mga opisyal ni Senaquerib laban sa PanginoongDiyos at sa kanyang lingkod na si Ezequias. 17 Nagpadala pa si Haring Senaquerib ng mga sulat upang insultuhin ang Panginoon, ang Diyos ng Israel. Ito ang sulat niya: "Ang mga diyos ng ibang mga bansa ay hindi nailigtas ang kanilang mga mamamayan mula sa aking kamay. Kaya ang diyos ni Ezequiasay hindi rin maililigtas ang kanyang mga mamamayan mula sa aking mga kamay." 18 Sinabi ito nang malakas ng mga opisyal ni Senaquerib sa wikang Hebreo upang takutin ang mga mamamayan ng Jerusalemna nagtitipon noon sa may pader. At kapag natakot na ang mga tao, madali na nilang masasakop ang lungsod. 19 Ang mga opisyal ay nagsabi na ang Diyos ng Jerusalemay gaya ng mga diyos ng ibang bansa na gawa lang ng tao.
20 Nanalangin sina Haring Ezequiasat si Propeta Isaiasna anak ni Amozsa Diyos sa langit. 21 At nagpadala ang Panginoonng anghel na lumipol sa matatapang na sundalo, mga kumander, at sa mga opisyal sa kampo ng hari ng Asiria. Kaya umuwi si Haring Senaqueribna labis na napahiya. At nang pumasok siya sa templo ng kanyang diyos, pinatay siya ng iba niyang mga anak sa pamamagitan ng espada.
22 Kaya iniligtas ng Panginoonsi Ezequiasat ang mga mamamayan ng Jerusalemsa kamay ni Haring Senaqueribng Asiriaat sa kamay ng iba pang mga kalaban. Binigyan niya sila ng kapayapaan sa kanilang paligid. 23 Maraming tao ang nagdala ng mga handog sa Jerusalempara sa Panginoon. Nagdala rin sila ng mga mamahaling regalo kay Haring Ezequias. Mula noon, pinarangalan si Ezequiasng lahat ng bansa.
Ang Pagkakasakit at Paggaling ni Ezequias
(2~Hari 20:1-11; Isa. 38:1-18)
24 Nang panahong iyon, nagkasakit si Ezequiasat halos mamatay na. Nanalangin siya sa Panginoon, at binigyan siya ng Panginoonng isang tanda na gagaling siya. 25 Ngunit nagyabang si Ezequiasat binalewala niya ang kabutihang ipinakita ng Panginoonsa kanya. Kaya nagalit ang Panginoonsa kanya at sa mga mamamayan ng Juda at Jerusalem. 26 Pagkatapos, nagsisi si Ezequiassa kanyang pagmamalaki, at ganoon din ang mga mamamayan ng Jerusalem. Kaya hindi ipinadama ng Panginoonang kanyang galit sa kanila habang nabubuhay pa si Ezequias.
27 Si Ezequiasay mayaman at tanyag. Nagpagawa siya ng mga bodega para sa kanyang mga pilak, ginto, mamahaling bato, pampalasa, pananggalang at iba pang mamahaling bagay. 28 Nagpagawa rin siya ng mga bodega para sa kanyang mga trigo, bagong alak at langis. Bukod pa rito, nagpagawa rin siya ng mga kulungan para sa kanyang mga hayop, 29 dahil napakarami niyang hayop. Nagpatayo rin siya ng mga bayan, dahil binigyan siya ng Diyos ng maraming kayamanan.
30 Si Ezequiasang nag-utos na lagyan ng harang ang dinadaanan ng tubig na mula sa bukal ng Gihonat padaluyin ito papunta sa kanluran ng Lungsod ni David. Nagtagumpay si Ezequiassa lahat ng kanyang ginawa. 31 Ngunit sinubok siya ng Diyos nang dumating ang mga opisyal mula sa Babiloniana nag-usisa tungkol sa kamangha-manghang nangyari sa Juda. Ginawa ito ng Diyos upang malaman kung ano talaga ang nasa puso ni Ezequias.
Ang Katapusan ng Paghahari ni Ezequias
(2~Hari 20:20-21)
32 Ang iba pang salaysay tungkol sa paghahari ni Ezequiasat ang pag-ibig32:32 pag-ibig: O katapatan.niya sa Panginoonay nakasulat sa Pangitain ni Propeta Isaiasna Anak ni Amoz, na bahagi ng Aklat ng Kasaysayan ng mga hari ng Juda at Israel. 33 Nang mamatay si Ezequias, inilibing siya sa ibabaw na bahagi ng libingan ng mga angkan ni David. Pinarangalan siya ng lahat ng mamamayan ng Juda at Jerusalemnang mamatay siya. At ang anak niyang si Manases ang pumalit sa kanya bilang hari.
Pessoa
H5576
Senaqueribe
סַנְחֵרִיבsanəcheriyv
Senaqueribe, rei da Assíria, tomou as cidades fortificadas de Judá e cercou Jerusalém nos dias de Ezequias, mas o anjo do Senhor feriu o seu exército, e ele voltou para Nínive (2 Reis 18:13).
Assíria é a terra cujos reis tomaram a Galileia e Naftali, cercaram Samaria por três anos e deportaram israelitas para Hala, Habor e Gozã. Senaqueribe, seu rei, enviou servos a Ezequias em Jerusalém (2 Crônicas 32:9).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Senaqueribe, rei da Assíria, tomou as cidades fortificadas de Judá e cercou Jerusalém nos dias de Ezequias, mas o anjo do Senhor feriu o seu exército, e ele voltou para Nínive (2 Reis 18:13).
Assíria é a terra cujos reis tomaram a Galileia e Naftali, cercaram Samaria por três anos e deportaram israelitas para Hala, Habor e Gozã. Senaqueribe, seu rei, enviou servos a Ezequias em Jerusalém (2 Crônicas 32:9).
Davi, filho de Jessé, era pastor em Belém quando Samuel o ungiu; venceu Golias, reinou sobre Israel em Jerusalém e escreveu muitos dos salmos (1 Samuel 16:13).
Assíria é a terra cujos reis tomaram a Galileia e Naftali, cercaram Samaria por três anos e deportaram israelitas para Hala, Habor e Gozã. Senaqueribe, seu rei, enviou servos a Ezequias em Jerusalém (2 Crônicas 32:9).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Senaqueribe, rei da Assíria, tomou as cidades fortificadas de Judá e cercou Jerusalém nos dias de Ezequias, mas o anjo do Senhor feriu o seu exército, e ele voltou para Nínive (2 Reis 18:13).
Laquis foi uma cidade cujo rei se uniu a outros quatro reis amorreus contra Gibeom e que Josué e todo o Israel cercaram e atacaram. Amazias fugiu para lá, mas o perseguiram e o mataram ali (2 Crônicas 25:27).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Senaqueribe, rei da Assíria, tomou as cidades fortificadas de Judá e cercou Jerusalém nos dias de Ezequias, mas o anjo do Senhor feriu o seu exército, e ele voltou para Nínive (2 Reis 18:13).
Assíria é a terra cujos reis tomaram a Galileia e Naftali, cercaram Samaria por três anos e deportaram israelitas para Hala, Habor e Gozã. Senaqueribe, seu rei, enviou servos a Ezequias em Jerusalém (2 Crônicas 32:9).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Assíria é a terra cujos reis tomaram a Galileia e Naftali, cercaram Samaria por três anos e deportaram israelitas para Hala, Habor e Gozã. Senaqueribe, seu rei, enviou servos a Ezequias em Jerusalém (2 Crônicas 32:9).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Isaías, filho de Amoz, foi o profeta que teve uma visão sobre Judá e Jerusalém nos reinados de Uzias, Jotão, Acaz e Ezequias. Enviou ao rei Ezequias a resposta do Senhor à oração sobre Senaqueribe, rei da Assíria (2 Reis 19:20).
Assíria é a terra cujos reis tomaram a Galileia e Naftali, cercaram Samaria por três anos e deportaram israelitas para Hala, Habor e Gozã. Senaqueribe, seu rei, enviou servos a Ezequias em Jerusalém (2 Crônicas 32:9).
Senaqueribe, rei da Assíria, tomou as cidades fortificadas de Judá e cercou Jerusalém nos dias de Ezequias, mas o anjo do Senhor feriu o seu exército, e ele voltou para Nínive (2 Reis 18:13).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Senaqueribe, rei da Assíria, tomou as cidades fortificadas de Judá e cercou Jerusalém nos dias de Ezequias, mas o anjo do Senhor feriu o seu exército, e ele voltou para Nínive (2 Reis 18:13).
Assíria é a terra cujos reis tomaram a Galileia e Naftali, cercaram Samaria por três anos e deportaram israelitas para Hala, Habor e Gozã. Senaqueribe, seu rei, enviou servos a Ezequias em Jerusalém (2 Crônicas 32:9).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Isaías, filho de Amoz, foi o profeta que teve uma visão sobre Judá e Jerusalém nos reinados de Uzias, Jotão, Acaz e Ezequias. Enviou ao rei Ezequias a resposta do Senhor à oração sobre Senaqueribe, rei da Assíria (2 Reis 19:20).
Ezequias, rei de Judá, fez o que era reto aos olhos do Senhor, destruiu os altos e confiou em Deus quando Senaqueribe, rei da Assíria, cercou Jerusalém (2 Reis 18:1).
Davi, filho de Jessé, era pastor em Belém quando Samuel o ungiu; venceu Golias, reinou sobre Israel em Jerusalém e escreveu muitos dos salmos (1 Samuel 16:13).