1 Ang mensaheng ito ay para sa mga taga-Juda. Itoʼy ibinigay ng Panginoon kay Jeremias noong ikaapat na taon ng paghahari ni Jehoiakim na anak ni Haring Josias ng Juda. Ito naman ang unang taon ng paghahari ni Nebucadnezar sa Babilonia.

2 Sinabi ni propeta Jeremias sa lahat ng taga-Juda at sa lahat ng naninirahan sa Jerusalem: 3 Sa loob ng dalawampuʼt tatlong taon mula nang ikalabintatlong taon ng paghahari ni Josias na anak ni Haring Amon ng Juda hanggang ngayon, ang Panginoon ay nakikipag-usap sa akin. At patuloy ko namang sinasabi sa inyo ang ipinasasabi niya, pero hindi kayo nakinig. 4 At kahit na patuloy pang nagpapadala sa inyo ang Panginoon ng mga lingkod niyang propeta, hindi nʼyo pa rin pinansin at hindi rin kayo nakinig. 5 Sinabi ng Panginoon sa pamamagitan nila, "Talikuran na ninyo ang mga masasama ninyong pag-uugali at gawain upang patuloy kayong manirahan magpakailanman sa lupaing ito na ibinigay ko sa inyo at sa mga ninuno ninyo. 6 Huwag kayong sasamba at maglilingkod sa mga diyos, at huwag ninyo akong gagalitin sa pamamagitan ng mga diyos-diyosan na ginawa lang ninyo, upang hindi ko kayo parusahan."

7 Ngunit hindi kayo nakinig sa Panginoon. Lalo nʼyo pa nga siyang ginalit sa pamamagitan ng mga ginawa nʼyong diyos-diyosan. Kaya kayo na rin ang nagdala ng parusang ito sa sarili ninyo.

8 Kaya ito ang sinasabi ng Panginoon ng mga Hukbo, "Sapagkat hindi kayo nakinig sa mga sinabi ko, 9 ipapasalakay ko kayo sa mga sundalong galing sa hilaga na pinangungunahan ng lingkod kong si Haring Nebucadnezar ng Babilonia," sabi ng Panginoon. "Lulusubin niya ang lupaing ito at ang mga mamamayan nito, pati ang lahat ng bansa sa palibot nito. Lilipulin ko kayo nang lubusan, at masisindak ang mga tao sa sinapit ninyo, at kukutyain kayo ng iba dahil mananatili kayong giba habang panahon. 10 Maglalaho ang kasiyahan at katuwaan, ang pagdiriwang ng bagong kasal na binata at dalaga, ang tunog ng gilingan at ang liwanag ng lampara. 11 Magiging tiwangwang ang lupaing ito. Ang bansang ito at ang mga bansa sa palibot ay maglilingkod sa hari ng Babilonia sa loob ng pitumpung taon.

12 "Ngunit pagkatapos ng pitumpung taon, parurusahan ko rin ang hari ng Babilonia pati ang mga mamamayan niya dahil sa mga kasalanan nila," sabi ng Panginoon. "At gagawin ko ring tiwangwang ang kanilang lupain sa habang panahon. 13 Ipapadama ko sa kanilang bansa ang lahat ng sinabi ko laban sa kanila at sa iba pang mga bansa ayon sa sinabi ni Jeremias na nakasulat sa aklat na ito. 14 Aalipinin sila ng maraming bansa at ng mga makapangyarihang hari. Parurusahan ko sila ayon sa mga ginawa nila."

15 Sinabi sa akin ng Panginoon, ang Diyos ng Israel, "Kunin mo sa kamay ko ang tasang puno ng galit ko at ipainom mo sa lahat ng bansa na pagsusuguan ko sa iyo. 16 Kapag nainom nila ito, magpapasuray-suray sila na parang nauulol, dahil sa digmaan na ipapadala ko sa kanila." 17 Kaya kinuha ko ang tasa sa kamay ng Panginoon at ipinainom ko sa lahat ng bansa kung saan niya ako isinugo. 18 Pinainom ko ang Jerusalem at ang mga bayan ng Juda pati ang mga hari at pinuno nila upang mawasak sila. Masisindak ang mga tao sa mangyayari sa kanila. Kukutyain at susumpain sila gaya ng ginagawa sa kanila ngayon. 19 Pinainom ko rin ang Faraon na hari ng Ehipto, ang mga tagapamahala at mga pinuno niya, at ang lahat ng mamamayan niya, 20 pati ang lahat ng dayuhang naroon. Ibinigay ko sa lahat ng hari sa lupain ng Uz, at mga hari sa lupain ng mga Filisteo (sa Ashkelon, Gaza, Ekron, at Asdod). 21 Pagkatapos, ibinigay ko ang kopa para sa mga bansa ng Edom, Moab, Amon, 22 ang lahat ng mga hari sa Tiro, Sidon, mga pulo sa ibayong dagat, 23 Dedan, Tema, Buz, ang mga nasa malalayong lugar,* 24 lahat ng mga hari sa Arabia, mga angkan sa ilang, 25 lahat ng mga hari sa Zimri, Elam at Media; 26 ang mga bansa sa hilaga, malayo man o malapit, at ang lahat ng kaharian sa buong daigdig. At ang huling paiinumin ay ang Babilonia.*

27 Pagkatapos, sinabi sa akin ng Panginoon, "Sabihin mo sa mga bansang ito na sinasabi ng Panginoon ng mga Hukbo, ang Diyos ng Israel sa kanila: ‘Sige, uminom kayo sa tasa ng galit ko hanggang sa malasing, magsuka, at mabuwal kayo, at hindi na makabangon, dahil ipapadala ko sa inyo ang digmaan.’ 28 Ngunit kung ayaw nilang uminom, sabihin mo sa kanila na ako, ang Panginoon ng mga Hukbo ay nagsasabi, ‘Kinakailangang uminom kayo! 29 Sinisimulan ko na ang pagpapadala ng kaparusahan sa Jerusalem, ang lungsod na pinili ko para sa aking kapurihan. Akala nʼyo baʼy hindi ko kayo parurusahan? Parurusahan ko kayo! Sapagkat paglalabanin ko ang lahat ng bansa sa buong daigdig, wika ng Panginoong Diyos ng mga Hukbo.’

30 "Jeremias, ipahayag mo sa kanila ang lahat ng sinabi ko, at sabihin mo:

‘Sisigaw ang Panginoon mula sa langit;

dadagundong ang tinig niya

mula sa banal niyang tahanan.

Sisigaw siya nang malakas sa mga hinirang niya.

Sisigaw din siya sa lahat

ng naninirahan sa daigdig

na parang taong sumisigaw

habang nagpipisa ng ubas.

31 Maririnig ang tinig niya sa buong daigdig,*

dahil ihahabla niya ang mga bansa.

Hahatulan niya ang lahat,

at ipapapatay niya sa digmaan ang masasamâ,’ " wika ng Panginoon.

32 Sinabi pa ng Panginoon ng mga Hukbo, "Mag-ingat kayo!

Ang kapahamakan ay darating

sa ibaʼt ibang bansa

na parang malakas na bagyo

mula sa pinakamalayong bahagi ng mundo."

33 Sa panahong iyon, ang mga nilipol ng Panginoon ay makikita sa lahat ng dako, mula sa magkabilang dulo ng mundo. Walang magluluksa, magtitipon o maglilibing sa kanilang mga bangkay. Silaʼy nakakalat sa lupa na tulad ng dumi.

34 Kayong mga pinuno,

tumangis kayo nang malakas,

at gumulong kayo sa lupa

dahil sa kalungkutan.

Sapagkat dumating na ang araw na papatayin kayo

katulad ng pagkatay ng tupa.

Madudurog kayo katulad ng

nabasag na mamahaling palayok.

35 Wala nang lugar na mapagtataguan

at ang mga pinuno ng kawan

ay hindi makakatakas.

36 Maririnig ang iyakan ng mga pastol,

at ang pagdaing ng mga pinuno ng kawan,

sapagkat nilipol ng Panginoon

ang mga mamamayan.

37 At dahil sa matinding galit ng Panginoon,

magiging disyerto ang saganang pastulan.

38 Ang Panginoon ay parang leon na lumabas

sa kanyang yungib

upang maghanap ng malalapa.

Magiging tiwangwang ang inyong lupain

dahil sa pagsalakay ng kaaway,

at dahil sa matinding galit ng Panginoon.