1 ਹੇ ਯਾਹਵੇਹ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੋ ਵਾਪਰਿਆ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ;

ਧਿਆਨ ਦੇ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਬਦਨਾਮੀ ਵੇਖ।

2 ਸਾਡੀ ਵਿਰਾਸਤ ਪਰਦੇਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ,

ਸਾਡੇ ਘਰ ਪਰਾਇਆਂ ਦੇ ਹੋ ਗਏ।

3 ਅਸੀਂ ਯਤੀਮ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ,

ਸਾਡੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਈਆ ਹਨ।

4 ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਪਾਣੀ ਖਰੀਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪੀਂਦੇ ਹਾਂ;

ਸਾਡੀ ਲੱਕੜ ਸਿਰਫ ਕੀਮਤ ਤੇ ਹੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।

5 ਜਿਹੜੇ ਸਾਡਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਥੱਕ ਗਏ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।

6 ਅਸੀਂ ਰੋਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ

ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਅੱਸ਼ੂਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।

7 ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਰਹੇ,

ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬੁਰਿਆਈ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਾਂ।

8 ਗੁਲਾਮ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ,

ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ।

9 ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ

ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।

10 ਭੁੱਖ ਦੀ ਝੁਲਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਦੇ ਕਾਰਨ,

ਸਾਡਾ ਚਮੜਾ ਤੰਦੂਰ ਵਾਂਗੂੰ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।

11 ਸੀਯੋਨ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ

ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਕਸਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਆਰੀਆਂ ਭਰਿਸ਼ਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।

12 ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਭਾਰ ਲਟਕਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ;

ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ।

13 ਨੌਜਵਾਨ ਚੱਕੀ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਹਨ;

ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੇ ਲੱਕੜਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠ ਠੋਕਰਾਂ ਖਾਧੀਆਂ।

14 ਬਜ਼ੁਰਗ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਫਾਟਕ ਤੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ;

ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੰਗੀਤ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

15 ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ;

ਸਾਡਾ ਨੱਚਣਾ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ।

16 ਤਾਜ ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਏ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ!

17 ਇਸ ਕਾਰਨ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਏ,

ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਧੁੰਦਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ

18 ਕਿਉਂ ਜੋ ਸੀਯੋਨ ਪਰਬਤ ਵਿਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ,

ਉਸ ਉੱਤੇ ਗਿੱਦੜ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।

19 ਹੇ ਯਾਹਵੇਹ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ;

ਤੇਰਾ ਸਿੰਘਾਸਣ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਕਾਇਮ ਹੈ।

20 ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਕਿਉਂ ਭੁੱਲ ਗਿਆ?

ਅਤੇ ਕਿਉਂ ਸਾਨੂੰ ਇੰਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ?

21 ਹੇ ਯਾਹਵੇਹ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਲ ਮੋੜ ਲੈ,

ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਆਵਾਂਗੇ, ਸਾਡੇ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਨਵੇਂ ਬਣਾ ਦੇ

22 ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ

ਅਤੇ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।