(ถึงหัวหน้านักร้อง บทสดุดีของลูกหลานโคราห์)
1 ชนชาติทั้งปวง จงฟังทางนี้
ทุกคนทั่วโลกจงฟัง
2 ทั้งผู้ใหญ่และผู้น้อย
คนจนและคนรวย
3 ปากของข้าพเจ้าจะกล่าวถ้อยคำแห่งปัญญา
สมาธิในใจข้าพเจ้าจะให้ความเข้าใจแก่ท่าน
4 ข้าพเจ้าจะเอียงหูฟังภาษิต
ข้าพเจ้าจะใช้พิณขานไขปริศนา
5 ทำไมข้าพเจ้าต้องกลัวยามตกที่นั่งลำบาก
เมื่อคนเจ้าเล่ห์ชั่วร้ายรุมล้อมข้าพเจ้า
6 คนพวกนั้นวางใจในทรัพย์สมบัติ
และอวดความร่ำรวยเหลือล้นของตน
7 ไม่มีใครไถ่ชีวิตให้ใครคนอื่นได้
หรือถวายค่าไถ่ชีวิตของพวกเขาแด่พระเจ้า
8 ค่าไถ่สำหรับชีวิตหนึ่งนั้นแพงนัก
ชดใช้แค่ไหนก็ไม่พอ
9 เพื่อให้เขามีชีวิตอยู่ชั่วนิรันดร์
และไม่ต้องเน่าเปื่อย
10 เพราะทุกคนก็เห็นว่าคนมีปัญญาก็ตาย
คนโง่และคนสิ้นคิดก็ย่อยยับด้วย
และทิ้งทรัพย์สมบัติของตนไว้ให้คนอื่น
11 หลุมศพของเขาจะเป็นบ้านของเขา49:11 ฉบับ LXX และฉบับซีรีแอค ฉบับภาษาฮีบรูว่า ในความคิดของพวกเขา บ้านของพวกเขาจะคงอยู่ ตลอดกาล
เป็นที่อาศัยตลอดทุกชั่วอายุ
แม้พวกเขาได้ตั้งชื่อ49:11 หรือ ทุกชั่วอายุ เพราะพวกเขาได้ดินแดนตามชื่อของตัว
12 มนุษย์แม้มั่งคั่งก็ไม่อาจอยู่ได้ตลอดไป
พวกเขาเหมือนสัตว์เดียรัจฉานที่ต้องจบชีวิตลง
13 นี่คือชะตากรรมของคนที่วางใจตัวเอง
และสาวกที่เห็นดีกับคำสอน49:13 ในภาษาฮีบรูมีคำว่า เสลาห์ (คำภาษาฮีบรูไม่สามารถระบุความหมายได้แน่ชัด) ตรงนี้และท้ายข้อ 15ของพวกเขา
14 เขาเป็นเหมือนแกะที่ถูกกำหนดไว้ให้ตาย
และความตายจะเป็นผู้เลี้ยงแกะของเขา
(แต่ในยามเช้าคนเที่ยงธรรมจะมีชัยชนะเหนือพวกเขา)
ร่างของพวกเขาจะเน่าเปื่อยในหลุมศพ
ห่างไกลจากคฤหาสน์อันโอ่อ่าของตน
15 แต่พระเจ้าจะไถ่ชีวิตของข้าพเจ้าให้พ้นจากแดนคนตาย
พระองค์จะรับข้าพเจ้าไว้แน่นอน
16 ไม่ต้องหวั่นวิตกเมื่อคนอื่นร่ำรวยขึ้น
เมื่อบ้านของพวกเขาโอ่อ่าขึ้น
17 เพราะเมื่อตาย พวกเขาก็เอาอะไรไปไม่ได้
ความเลิศหรูจะไม่ตามพวกเขาลงไป
18 แม้ขณะมีชีวิตอยู่พวกเขาก็นับตัวเองว่าได้รับพร
และผู้คนยกย่องในยามที่เขารุ่งโรจน์
19 พวกเขาจะไปอยู่กับคนที่จากไปก่อน
ที่จะไม่ได้เห็นแสงแห่งชีวิตอีกต่อไป
20 คนที่มีความมั่งคั่งแต่ขาดความเข้าใจ
ก็เหมือนสัตว์เดียรัจฉานที่ต้องพินาศ