1 ต่อมา/กษัตริย์/นาหาช/แห่ง/อัมโมน/สิ้นพระชนม์ และ/โอรส/ของ/พระองค์/ขึ้น/ครองราชย์/แทน 2 ดาวิด/ทรง/รำพึง/ว่า "เรา/จะ/แสดง/ความ/กรุณา/ต่อ/ฮานูน/บุตร/นาหาช/เพราะ/บิดา/ของเขา/เคย/แสดง/ความ/กรุณา/ต่อเรา" ดาวิด/จึง/ทรงส่ง/ทูต/ไป/แสดง/ความ/เสียใจ/ต่อ/ฮานูน/ที่/สูญเสีย/ราช/บิดา

แต่/เมื่อ/คณะทูต/ของ/ดาวิด/มา/เข้าเฝ้า/ฮานูน/ที่/ดินแดน/อัมโมน/เพื่อ/แสดง/ความ/เห็นใจ/ต่อเขา 3 พวก/ขุนนาง/ชาว/อัมโมน/ทูล/ฮานูน/ว่า "ฝ่าพระบาท/ทรง/คิดว่า/ดาวิด/ให้เกียรติ/แก่/ราช/บิดา/ของ/ฝ่าพระบาท/โดย/ส่ง/คน/เหล่านี้/มา/แสดง/ความ/เห็นใจ/ต่อ/ฝ่าพระบาท/หรือ? พวกเขา/มา/สอดแนม/ดู/ลาดเลา/ก่อน/เข้าโจมตี/ไม่ใช่หรือ?" 4 ดังนั้น/ฮานูน/จึง/จับ/คน/ของ/ดาวิด/โกน/เครา/และ/ตัด/เสื้อ/ผ้า/ตรง/สะโพก/ออก แล้ว/ปล่อยไป

5 เมื่อ/ดาวิด/ทรงทราบ/เหตุการณ์/ที่/เกิดขึ้น จึง/ส่ง/ผู้/สื่อสาร/ไป/พบ/คน/เหล่านั้น/เพราะ/พวกเขา/รู้สึก/อับอาย/ขายหน้า/อย่าง/มาก กษัตริย์/ตรัส/ว่า "จง/พักอยู่ที่/เยรีโค/จนกว่า/เครา/จะ/ขึ้น/ดังเดิม แล้ว/ค่อย/กลับมา"

6 ถึง/ตอนนี้/ชาว/อัมโมน/ตระหนัก/ดี/ว่า/ได้/ยั่วยุ/ดาวิด/อย่าง/ร้ายแรง ฮานูน/และ/ชาว/อัมโมน/จึง/นำ/เงิน/หนัก/ประมาณ 34 ตัน* ไป/จ้าง/รถม้าศึก/และ/พล/รถรบ/จาก/อารัมนาหะราอิม อารัม มาอาคาห์ และ/โศบาห์ 7 ฮานูน/ทรง/จ้าง/รถม้าศึก 32,000 คัน/และ/พล/รถรบ และ/ให้/เงิน/กษัตริย์/มาอาคาห์/กับ/กองทัพ/ซึ่ง/มา/ตั้ง/ค่ายพัก/อยู่/ใกล้/เมือง/เมเดบา ขณะที่/ชาว/อัมโมน/เคลื่อนทัพ/มา/จาก/เมือง/ต่างๆ เพื่อ/สู้รบ

8 เมื่อ/ดาวิด/ทรงทราบ/เช่นนั้น/ก็/ส่ง/โยอาบ/และ/กองทัพ/อิสราเอล/ทั้งหมด/ไป 9 กองทัพ/อัมโมน/ออกมา/ตั้ง/ประจัน/หน้า/กับ/กองทัพ/ของ/ดาวิด/ที่/ทาง/เข้า/เมือง/ของ/พวกเขา ใน/ขณะที่/บรรดา/กษัตริย์/ซึ่ง/เสด็จมา/ร่วมรบ/ด้วย/นั้น/ตั้ง/ค่าย/อยู่/ใน/ที่โล่ง/นอกเมือง

10 โยอาบ/เห็นว่า/กอง/กำลัง/ของ/ศัตรู/ตั้ง/แนวรบ/อยู่/ทั้ง/ข้างหน้า/และ/ข้างหลัง ก็/จัดกำลัง/ทหาร/ฝีมือดี/ที่สุด/ของ/อิสราเอล/ส่วนหนึ่ง/ไป/รับ/มือ/ชาว/อารัม 11 โยอาบ/ให้/ทหาร/ส่วน/ที่/เหลือ/อยู่/ภายใต้/การ/บัญชาการ/ของ/อาบีชัย/น้องชาย/ของเขา และ/จัดทัพ/เคลื่อน/ออกไป/รับมือ/กับ/ชาว/อัมโมน 12 โยอาบ/กล่าว/ว่า "ถ้า/พวก/อารัม/แข็งแกร่ง/เกินกำลัง/ของเรา เจ้า/จง/มา/ช่วย/เรา แต่ถ้า/พวก/อัมโมน/แข็งแกร่ง/เกินกำลัง/ของเจ้า เรา/จะ/ไป/ช่วย/เจ้า 13 จง/เข้มแข็ง/และ/ให้/เรา/ต่อสู้/อย่าง/กล้าหาญ/เพื่อ/พี่น้อง/ร่วมชาติ/ของเรา และ/เพื่อ/นคร/แห่ง/พระเจ้า/ของเรา องค์พระผู้เป็นเจ้า/จะ/ทรง/กระทำ/ตามที่/ทรง/เห็นชอบ"

14 แล้ว/โยอาบ/กับ/กอง/ทหาร/ก็/บุกเข้า/โจมตี ชาว/อารัม/ก็/ถอยหนี 15 เมื่อ/ชาว/อัมโมน/เห็น/ชาว/อารัม/ล่าถอย พวกเขา/ก็/ถอยหนี/จาก/อาบีชัย/น้องชาย/ของ/โยอาบ/เข้า/ไป/ใน/เมือง โยอาบ/จึง/ยกทัพ/กลับมา/ยัง/กรุง/เยรูซาเล็ม

16 หลังจาก/ชาว/อารัม/เห็นว่า/ถูก/อิสราเอล/รุกไล่/พวกเขา/ก็/ส่ง/คน/ไป/นำ/กำลัง/ชาว/อารัม/จาก/อีก/ฟาก/หนึ่ง/ของ แม่น้ำ/ยูเฟรติส/โดย/แม่ทัพ/โชฟาค/ของ/ฮาดัดเอเซอร์/นำทัพ/มา

17 เมื่อ/ดาวิด/ทรงทราบ/ข่าว พระองค์/ทรง/ระดมพล/อิสราเอล/ทั้งหมด/และ/ข้าม/แม่น้ำ/จอร์แดน/ไป/รบ/กับ/ศัตรู ทรง/ตั้ง/แนวรบ/ประจัน/หน้า/กับ/ชาว/อารัม/และ/สู้รบ/กัน 18 แต่/พวกเขา/พ่าย/หนี/ต่อหน้า/อิสราเอล และ/ดาวิด/ทรง/สังหาร/พล/รถรบ/ของ/พวกเขา/เจ็ดพัน/คน/กับ/ทหารราบ/อีก/สี่หมื่น/คน และ/ทรง/สังหาร/โชฟาค/แม่ทัพ/ของ/พวกเขา/ด้วย

19 เมื่อ/ข้ารับใช้/ของ/ฮาดัดเอเซอร์/เห็นว่า/พวกเขา/พ่ายแพ้/อิสราเอล/ก็/ขอ/สงบศึก/และ/ยอม/เป็น/เมืองขึ้น/ของ/ดาวิด ชาว/อารัม/จึง/ไม่กล้า/มา/ช่วย/ชาว/อัมโมน/สู้รบ/อีก/เลย