1 loz avek dain broit oifn vaser,
vorem in fil teg arum vestu es gefinen.
2 tseteil a chelek oif zibn, un afile oif acht,
vorem veist nisht vos far a beiz es ken zain oif der erd.
3 az di volken vern ful mit regn,
leidikn zei zich ois oif der erd;
un sai a boim falt in tsofn un sai in dorem –
in ort vu der boim falt, dortn vet er blaibn.
4 der vos past-oif dem vint vet nisht zeyen,
un der vos kukt oif di volkens vet nisht shnaidn.
5 azoi vi du veist nisht vos iz der veg fun dem vint, oder vi es vern beiner in laib fun a trogediker, azoi veistu nisht di tuung fun Elokim vos tut altsding.
6 in frimorgn zei dain zomen, un in ovnt zolstu nisht oplozen dain hant, vorem du veist nisht voser vet gerotn, dos oder yens, oder beide baglaich veln zain gut.
7 un zis iz di lichtikeit, un gut iz far di oign tsu zen di zun.
8 vorem vifel yorn der mentsh zol lebn, zol er in zei ale zain freilech; un zol er gedenken di teg fun fintsternish, az zei veln zain fil. alts vos geshet iz nishtikeit.
9 frei zich, bocher, in dain yugnt, un loz voil gein dain harts in daine bochurshe teg, un gei in di vegen fun dain hartsn, un noch der zeung fun daine oign; ober zai visen az far alem dem vet Elokim dich brengen tsum mishpot.
10 un tu op ergernish fun dain hartsn, un halt op beiz fun dain laib, vorem yinglshaft un yugnt zainen a hoich.