2 Meidän jalkamme saavat seisoa sinun porteissasi, Jerusalem;3 sinä Jerusalem, rakennettu kaupungiksi, johon kokoonnutaan yhteen,4 jonne sukukunnat vaeltavat, Herran sukukunnat, niinkuin Israelille on säädetty, kiittämään Herran nimeä.5 Sillä siellä ovat tuomioistuimet, Daavidin huoneen istuimet.6 Toivottakaa rauhaa Jerusalemille, menestykööt ne, jotka sinua rakastavat.7 Rauha olkoon sinun muuriesi sisällä, olkoon onni sinun linnoissasi.8 Veljieni ja ystävieni tähden minä sanon: olkoon sinulla rauha.9 Herran, meidän Jumalamme, huoneen tähden minä tahdon etsiä sinun parastasi.

1 Kanto de suprenirado. De David. Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.2 Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,3 Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu ĉio kuniĝis.4 Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laŭ la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.5 Ĉar tie staris tronoj de juĝo, Tronoj de la domo de David.6 Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.7 Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.8 Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.9 Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.