1 Matkalaulu. Syvyydestä minä huudan sinua, Herra.2 Herra, kuule minun ääneni. Tarkatkoot sinun korvasi minun rukousteni ääntä.3 Jos sinä, Herra, pidät mielessäsi synnit, Herra, kuka silloin kestää?4 Mutta sinun tykönäsi on anteeksiantamus, että sinua peljättäisiin.5 Minä odotan Herraa, minun sieluni odottaa, ja minä panen toivoni hänen sanaansa.6 Minun sieluni odottaa Herraa hartaammin kuin vartijat aamua, kuin vartijat aamua.7 Pane toivosi Herraan, Israel. Sillä Herran tykönä on armo, runsas lunastus hänen tykönänsä.8 Ja hän lunastaa Israelin kaikista sen synneistä.

1 Kanto de suprenirado. El profundo mi vokas Vin, ho Eternulo.2 Mia Sinjoro, aŭskultu mian voĉon; Viaj oreloj atentu la voĉon de mia petego.3 Se vi, ho Eternulo, kalkulus la pekojn, Kiu povus stari, ho mia Sinjoro?4 Sed Vi estas pardonema, Por ke Vi estu respektata.5 Mi esperis al la Eternulo, esperis mia animo, Kaj Lian vorton mi fidis.6 Mia animo atendas mian Sinjoron pli, Ol la gardantoj atendas la matenon, La gardantoj la matenon.7 Izrael fidu la Eternulon; Ĉar ĉe la Eternulo estas favorkoreco Kaj ĉe Li estas granda liberigo.8 Kaj Li liberigos Izraelon De ĉiuj liaj pekoj.