1 Und Ahab sagte der Isebel alles, was Elia getan und wie er alle Propheten Baals mit dem Schwerte umgebracht hatte. 2 Da sandte Isebel einen Boten zu Elia und ließ ihm sagen: Die Götter sollen mir dies und das tun, wenn ich morgen um diese Zeit mit deinem Leben nicht also verfahre wie du mit jener Leben! 3 Als er solches vernahm, machte er sich auf und ging fort um seines Lebens willen und kam nach Beerseba in Juda und ließ seinen Knaben daselbst. 4 Er aber ging hin in die Wüste, eine Tagereise weit, kam und setzte sich unter einen Ginsterstrauch und erbat sich den Tod und sprach: Es ist genug! So nimm nun, HERR, meine Seele; denn ich bin nicht besser als meine Väter! 5 Und er legte sich und schlief ein unter dem Ginsterstrauch. Und siehe, ein Engel rührte ihn an und sprach zu ihm: Stehe auf und iß! 6 Und als er sich umsah, siehe, da war zu seinen Häupten ein auf heißen Steinen gebackener Brotkuchen und ein Krug Wasser. Und als er gegessen und getrunken hatte, legte er sich wieder schlafen. 7 Und der Engel des HERRN kam zum zweitenmal und rührte ihn an und sprach: Stehe auf und iß; denn du hast einen weiten Weg vor dir! 8 Und er stand auf, aß und trank und ging kraft dieser Speise vierzig Tage und vierzig Nächte lang, bis an den Berg Gottes Horeb. 9 Und er ging daselbst in eine Höhle hinein und blieb dort über Nacht. Und siehe, das Wort des HERRN kam zu ihm und sprach: Was willst du hier, Elia? 10 Er sprach: Ich habe heftig für den HERRN, den Gott der Heerscharen, geeifert; denn die Kinder Israel haben deinen Bund verlassen und deine Altäre zerbrochen und deine Propheten mit dem Schwert umgebracht, und ich bin allein übriggeblieben, und sie trachten darnach, mir das Leben zu nehmen! 11 Er aber sprach: Komm heraus und tritt auf den Berg vor den HERRN! Und siehe, der HERR ging vorüber; und ein großer, starker Wind, der die Berge zerriß und die Felsen zerbrach, ging vor dem HERRN her; der HERR aber war nicht im Winde. Nach dem Winde aber kam ein Erdbeben; aber der Herr war nicht im Erdbeben. 12 Und nach dem Erdbeben kam ein Feuer; aber der HERR war nicht im Feuer. Und nach dem Feuer kam die Stimme eines sanften Säuselns. 13 Als Elia dieses hörte, verhüllte er sein Angesicht mit seinem Mantel und ging hinaus und trat an den Eingang der Höhle. Und siehe, da kam eine Stimme zu ihm, die sprach: Was willst du hier, Elia? 14 Er sprach: Ich habe heftig für den HERRN, den Gott der Heerscharen, geeifert; denn die Kinder Israel haben deinen Bund verlassen, deine Altäre zerbrochen und deine Propheten mit dem Schwerte umgebracht, und ich bin allein übriggeblieben, und sie trachten darnach, mir das Leben zu nehmen! 15 Aber der HERR sprach zu ihm: Kehre wieder auf deinen Weg zurück nach der Wüste und wandere gen Damaskus und gehe hinein und salbe Hasael zum König über Syrien. 16 Auch sollst du Jehu, den Sohn Nimsis, zum König über Israel salben und sollst Elisa, den Sohn Saphats, von Abel-Mechola, zum Propheten salben an deiner Statt. 17 Und es soll geschehen, wer dem Schwerte Hasaels entrinnt, den soll Jehu töten; und wer dem Schwerte Jehus entrinnt, den soll Elisa töten. 18 Ich aber will in Israel siebentausend übriglassen, nämlich alle, die ihre Knie nicht gebeugt haben vor Baal und deren Mund ihn nicht geküßt hat. 19 Und er ging von dannen und fand Elisa, den Sohn Saphats; der pflügte mit zwölf Joch Rindern vor sich her, und er selbst war beim zwölften. Und Elia ging zu ihm und warf seinen Mantel über ihn. 20 Er aber verließ die Rinder und lief Elia nach und sprach: Laß mich noch meinen Vater und meine Mutter küssen, dann will ich dir nachfolgen! Er aber sprach zu ihm: Gehe hin und komm wieder! 21 Denn was habe ich dir getan? Da wandte er sich von ihm und nahm ein Joch Rinder und opferte sie und kochte das Fleisch mit dem Geschirr der Rinder und gab es dem Volk, daß sie aßen; dann machte er sich auf und folgte Elia nach und diente ihm.
1 Nā, ka kōrerotia e Āhapa ki a Ietēpere ngā mea katoa i mea ai a Irāia, me ngā meatanga katoa i tāna whakamatenga i ngā poropiti katoa ki te hoari. 2 Kātahi a Ietēpere ka tono tangata ki a Irāia hei kī atu, "Kia meatia tēnei ki ahau e ngā atua, me ētahi atu mea, ki te kāhore ahau e mea i a koe i tēnei takiwā āpōpō kia rite te mate ki tētahi o rātou i mate rā."
3 Ā, ka kite ia, nā whakatika ana, haere ana, he mea kei mate, ā, ka tae ki Peerehepa o Hūrā. Nā, ka whakarērea e ia tāna tangata ki reira. 4 Ko ia ia haere ki te koraha, kotahi te rā ki te ara, ā, ka tae, ka noho i raro i tētahi hunipa; ā, ka īnoi ia mōna kia mate ia; ā, ka mea, "Heoi rā, ināianei, e Ihowā, tangohia atu tōku wairua; kāhore hoki ahau i pai ake i ōku mātua." 5 Nā, ka takoto ia, ka moe i raro i tētahi hunipa.
Nā, ko tētahi anahera e papaki ana i a ia, e mea ana ki a ia, "Maranga ki te kai." 6 Nā, titiro rawa ake ia, ko tētahi keke, he mea tunu ki te pungarehu, me tētahi ipu wai i tōna urunga. Nā, kai ana ia, inu ana, ā, takoto iho ana anō.
7 Nā, ka hoki mai anō te anahera a Ihowā, ā, ka papaki i a ia, ka mea, "Maranga ki te kai; he roa rawa hoki te ara mōu, e kore e taea e koe." 8 Nā, maranga ana ia, ā, kai ana, inu ana, ā, haere ana, me te mau anō te mana o taua kai, e whā tekau ngā rā, e whā tekau ngā pō ā tae noa ki Horepa, ki te maunga o te Atua. 9 Nā, haere ana ia ki reira ki tētahi ana, ā, moe ana i reira.
Nā, ka puta mai te kupu a Ihowā ki a ia; i mea ia: "E aha ana koe i konei, e Irāia?"
10 Ā, ka mea tērā, "Nui atu tōku hae mō Ihowā, mō te Atua o ngā mano; kua whakarērea hoki tāu kawenata e ngā tama a Īharaira, ā, ko āu āta, wāhia iho e rātou, patua iho hoki e rātou āu poropiti ki te hoari. Ā, ko ahau, ko ahau rawa anake i mahue; ā, kei te rapu rātou i ahau kia whakamatea."
11 Nā, ka mea ia, "Puta mai, ka tū ki te maunga ki te aroaro o Ihowā."
Nā, ko te haerenga atu o Ihowā, he nui anō te hau, he kaha, e whakakōara ana i ngā maunga, e wāhi ana i ngā kōhatu i te aroaro o Ihowā. Otiia, kāhore a Ihowā i roto i te hau; ā muri iho i te hau ko te rū; otiia kāhore a Ihowā i roto i te rū. 12 Ā, i muri o te rū ko te ahi; otiia kāhore a Ihowā i roto i te ahi; ā, i muri i te ahi ko te reo ngāwari, he mea iti. 13 Ā, nō te rongonga o Irāia ka hīpokina e ia tōna mata ki tōna koroka, ā, haere ana, tū ana i te kūwaha o te ana.
Nā, ko te putanga mai o tētahi reo ki a ia, ka mea, "E aha ana koe i konei, e Irāia?"
14 Anō rā ko tērā, "Nui atu tōku hae mō Ihowā, mō te Atua o ngā mano; kua whakarērea hoki tāu kawenata e ngā tama a Īharaira, ko āu āta, wāhia iho e rātou, patua iho e rātou āu poropiti ki te hoari. Ā, ko ahau, ko ahau rawa anake i mahue; ā, kei te rapu rātou i ahau kia whakamatea."
15 Nā, ka mea a Ihowā ki a ia, "Haere, e hoki i tōu ara ki te koraha o Ramahiku, ā, ka tae koe, whakawahia a Hataere hei kīngi mō Hīria. 16 Ā, whakawahia a Iehu tama a Nimihi hei kīngi mō Īharaira; me whakawahi anō a Eriha tama a Hāpata o Āperemehora hei poropiti i muri i a koe. 17 Nā, ko te hunga e mawhiti i te hoari a Hataere mā Iehu e whakamate; ko te hunga e mawhiti i te hoari a Iehu mā Eriha e whakamate. 18 Otiia ka whakatoea e ahau māku e whitu ngā mano i roto i a Īharaira, ko ngā turi katoa kīhai anō i tūturi ki a Paara, me ngā māngai katoa kīhai i kihi i a ia."
19 Heoi, haere atu ana ia i reira, ā, ka tūpono ki a Eriha tama a Hāpata, e parau ana ia, me ngā kau i ngā ioka kotahi tekau mā rua i tōna aroaro, ko ia i te tekau mā rua. Nā, haere ana a Irāia i tōna taha, ā, makā ana e ia tōna koroka ki runga ki a ia.
20 Nā, whakarērea ake e tērā ngā kau, ā, rere ana ki te whai i a Irāia, ā, ka mea, "Tukua ahau kia kihi i tōku pāpā, i tōku whaea, ka haere ai ki te whai i a koe."
Anō rā ko tērā ki a ia, "Haere, e hoki; i aha hoki ahau ki a koe?"
21 Nā, hoki ana tērā i te whai i a ia, ā, ka mau ki ngā kau o tētahi ioka, patua iho, kōhuatia iho ō rāua kikokiko ki ngā mea o ngā kau, hoatu ana e ia te kikokiko ki ngā tāngata, ā, kainga ana e rātou. Nā, whakatika ana ia, haere ana ki te whai i a Irāia, ā, mahi ana ki a ia.