Publicidade

1 Reis 12

MRI2012

1 Und Rehabeam zog gen Sichem; denn ganz Israel war gen Sichem gekommen, um ihn zum König zu machen. 2 Als aber Jerobeam, der Sohn Nebats, solches hörte, da er noch in Ägypten war (denn dahin war er vor dem König Salomo geflohen), kehrte er aus Ägypten zurück. 3 Und man sandte hin und ließ ihn rufen. Da kamen Jerobeam und die ganze Gemeinde Israel und redeten mit Rehabeam und sprachen: 4 Dein Vater hat unser Joch zu hart gemacht; so mache du nun den harten Dienst deines Vaters und das schwere Joch, welches er uns aufgelegt hat, leichter, so wollen wir dir untertänig sein! 5 Er aber sprach zu ihnen: Geht hin für drei Tage, alsdann kommt wieder zu mir! Und das Volk ging hin. 6 Da hielt der König Rehabeam einen Rat mit den Ältesten, die vor seinem Vater Salomo gestanden, als er noch lebte, und sprach: Wie ratet ihr, daß wir diesem Volk antworten sollen? 7 Sie sprachen zu ihm: Wirst du heute diesem Volk einen Gefallen tun und ihm zu Willen sein und sie erhören und ihm gute Worte geben, so werden sie dir dienen dein Leben lang! 8 Aber er verließ den Rat der Ältesten, den sie ihm gegeben hatten, und hielt Rat mit den Jungen, die mit ihm aufgewachsen waren, die vor ihm standen. 9 Und er sprach zu ihnen: Was ratet ihr, daß wir diesem Volk antworten, welches zu mir gesagt und gesprochen hat: Mache das Joch leichter, welches dein Vater auf uns gelegt hat? 10 Da sprachen zu ihm die Jungen, die mit ihm aufgewachsen waren: Du sollst dem Volk, das zu dir gesagt hat: Dein Vater hat unser Joch zu schwer gemacht, du aber mache es uns leichter, dem sollst du so antworten: «Mein kleiner Finger ist dicker als meines Vaters Lenden! 11 Und nun, hat mein Vater ein schweres Joch auf euch geladen, so will ich euch noch mehr aufladen! Hat mein Vater euch mit Geißeln gezüchtigt, so will ich euch mit Skorpionen züchtigen!» 12 Als nun Jerobeam samt dem ganzen Volk am dritten Tage zu Rehabeam kam, wie der König gesagt hatte: «Kommt am dritten Tag zu mir!» 13 da gab der König dem Volk eine harte Antwort und verließ den Rat, welchen ihm die Ältesten gegeben hatten, 14 und redete mit ihnen nach dem Rat der Jungen und sprach: Mein Vater hat euch mit Geißeln gezüchtigt, ich aber will euch mit Skorpionen züchtigen! 15 Also willfahrte der König dem Volke nicht; denn es ward so vom HERRN gefügt, auf daß er sein Wort erfülle, welches der HERR durch Achija von Silo zu Jerobeam, dem Sohne Nebats, geredet hatte. 16 Als nun ganz Israel sah, daß der König ihnen kein Gehör schenkte, antwortete das Volk dem König und sprach: Was haben wir für Anteil an David? Wir haben nichts zu erben von dem Sohne Isais! Israel, [auf] zu deinen Hütten! Und du, David, sieh zu deinem Haus! 17 Also ging Israel in seine Hütten, und Rehabeam regierte nur über die Kinder Israel, die in den Städten Judas wohnten. 18 Als aber der König Rehabeam den Fronmeister Adoram hinsandte, bewarf ihn ganz Israel mit Steinen; der König Rehabeam aber sputete sich und stieg auf seinen Wagen, um nach Jerusalem zu fliehen. 19 Also fiel Israel ab vom Hause Davids bis auf diesen Tag. 20 Als nun ganz Israel hörte, daß Jerobeam wiedergekommen sei, sandten sie hin und beriefen ihn in die Volksversammlung und machten ihn zum König über ganz Israel, und niemand folgte dem Hause Davids als allein der Stamm Juda. 21 Als aber Rehabeam nach Jerusalem kam, versammelte er das ganze Haus Juda und den Stamm Benjamin, etwa 180000 junge Männer, um wider das Haus Israel zu streiten und das Königtum wieder an Rehabeam, den Sohn Salomos, zu bringen. 22 Aber das Wort Gottes erging an Semaja, den Mann Gottes, also: 23 Sage zu Rehabeam, dem Sohne Salomos, dem König Judas, und zum Hause Juda und zu Benjamin und dem übrigen Volk und sprich: 24 So spricht der HERR: Ihr sollt nicht hinaufziehen, um wider eure Brüder, die Kinder Israel, zu streiten! Jedermann gehe wieder heim; denn solches ist von mir geschehen! Und sie folgten dem Worte des HERRN und kehrten um, wie der HERR gesagt hatte. 25 Jerobeam aber baute Sichem auf dem Gebirge Ephraim und wohnte darin und zog aus von dort und baute Pnuel. 26 Jerobeam aber gedachte in seinem Herzen: Das Königreich wird nun wieder dem Hause Davids zufallen! 27 Wenn dieses Volk hinaufgehen soll, um im Hause des HERRN zu Jerusalem zu opfern, so wird sich das Herz dieses Volkes zu ihrem Herrn, zu Rehabeam, dem König von Juda, wenden, und sie werden mich töten und sich wieder Rehabeam, dem König von Juda, zuwenden! 28 Darum hielt der König einen Rat und machte zwei goldene Kälber und sprach zum Volk: Es ist zu viel für euch, nach Jerusalem hinaufzugehen! Siehe, das sind deine Götter, Israel, die dich aus Ägyptenland geführt haben! 29 Und er stellte das eine zu Bethel auf und tat das andere nach Dan. 30 Aber diese Tat ward [Israel] zur Sünde; und das Volk lief zu dem einen [Kalbe] bis gen Dan. 31 Er machte auch ein Höhenheiligtum und bestellte aus dem ganzen Volk Leute zu Priestern, die nicht von den Kindern Levi waren. 32 Ferner setzte Jerobeam ein Fest an, am fünfzehnten Tag des achten Monats, wie das Fest in Juda, und opferte auf dem Altar. Also tat er in Bethel, indem er den Kälbern opferte, die er gemacht hatte, und er bestellte zu Bethel die Priester der Höhen, die er gemacht hatte. 33 Und er opferte auf dem Altar, den er in Bethel gemacht hatte, am fünfzehnten Tage des achten Monats, des Monats, welchen er aus eigenem Herzen erdacht hatte; und er veranstaltete den Kindern Israel ein Fest und opferte auf dem Altar und räucherte.

Ka Ara ngā Iwi o te Raki

1 , ka haere a Rehopoama ki Hekeme; kua tae hoki a Īharaira katoa ki Hekeme ki te whakakīngi i a ia. 2 Ā, te rongonga o Ieropoama tama a Nēpata (i Īhipa hoki ia, i rere hoki ia i te aroaro o Kīngi Horomona), , noho ana a Ieropoama ki Īhipa. 3 Ā, ka tono tāngata rātou ki te tiki atu i a ia; , ka haere a Ieropoama rātou ko te whakaminenga katoa o Īharaira, ka kōrero ki a Rehopoama, ka mea, 4 "He pakeke te ioka i meatia e tōu pāpā ki a mātou. , māu e whakamāmā te mahi pakeke a tōu pāpā, me tāna ioka taimaha i meatia e ia ki a mātou, ā, ka mahi mātou ki a koe."

5 , ka mea ia ki a rātou, "Haere, kia toru ngā , ka hoki mai anō ki ahau." , haere ana te iwi.

6 , ka rūnanga a Kīngi Rehopoama ki ngā kaumātua i i te aroaro o tōna pāpā, o Horomona, i a ia i te ora, ka mea, "He aha ki koutou whakaaro he kupu hei whakahokinga atu māku ki tēnei iwi?"

7 , ka kōrero rātou ki a ia, ka mea, "Ki te mea hei pononga koe tēnei iwi i tēnei , ā, ka mahi ki a rātou, ā, ka pai ngā kōrero e kōrerotia e koe ki a rātou, , ko rātou hei pononga māu i ngā katoa."

8 Otiia whakarērea ake e ia te whakaaro o ngā kaumātua i hoatu ai ki a ia, ā, rūnanga ana ki ngā taitama i kaumātua ngātahi nei me ia, i nei ki tōna aroaro. 9 I mea ia ki a rātou, "Ki koutou whakaaro he aha te kupu e whakahoki ai tātou ki tēnei hunga i kōrero nei ki ahau, i mea nei, Whakamāmākia te ioka i meatia mai e tōu pāpā ki a mātou?"

10 , ka kōrero ki a ia ngā taitama i kaumātua ngātahi me ia, ka mea, "Kia pēnei tāu atu ki tēnei hunga i kōrero nei ki a koe, i mea nei, I whakataimahatia e tōu pāpā mātou ioka, , kia māmā tāu ki a mātou; kia pēnei tāu atu ki a rātou, Ko tōku maikara iti nui atu i te hope o tōku pāpā. 11 , i whakawahā e tōku pāpā he ioka taimaha ki a koutou; māku ia e tāpiri ki koutou ioka. He wepu tōku pāpā i whiu ai i a koutou; māku ia koutou e whiu ki te kopiona."

12 , ka tae a Ieropoama rātou ko te iwi katoa ki a Rehopoama i te toru o ngā , i te kīngi i whakarite ai, i mea ai, "Hoki mai anō ki ahau i te toru o ngā ." 13 Ā, pakeke tonu te kīngi i whakahoki ai; i whakarērea hoki e ia te whakaaro i whakaaro ai ngā kaumātua; 14 ā, rite tonu ki ngā taitamariki whakaaro tāna i kōrero ai ki a rātou; i mea ia, "I whakataimahatia koutou ioka e tōku pāpā, māku ia e tāpiri ki koutou ioka; he wepu tōku pāpā i whiu ai i a koutou; māku ia koutou e whiu ki te kopiona." 15 Heoi, kīhai te kīngi i rongo ki te iwi; Ihowā hoki te take kia mana ai tāna kupu i kōrero ai a Ihowā, arā Āhia Hironi ki a Ieropoama tama a Nēpata.

16 Ā, te kitenga o Īharaira katoa kīhai te kīngi i rongo ki rātou, ka utua e te iwi te kīngi; i mea rātou:

"Ko te aha ianei tātou wāhi i roto i a Rāwiri?

Kāhore nei hoki ō tātou wāhi tupu i roto i te tama a Hehe.

Ki ō koutou tēneti, e Īharaira!

, kia whai kanohi ki tōu whare, e Rāwiri!"

, haere ana a Īharaira ki tōna tēneti, ki tōna tēneti. 17 Ko ngā tama ia a Īharaira e noho ana i ngā o Hūrā, ko Rehopoama hei kīngi rātou.

18 , ka tono a Kīngi Rehopoama i te rangatira takoha, i a Arorama; ā, ākina ana ia e Īharaira katoa ki te kōhatu, mate rawa. , hohoro tonu te eke o Kīngi Rehopoama ki tōna hāriata, ā, rere ana ki Hiruhārama. 19 , kua tahuri a Īharaira i te whare o Rāwiri ā taea noatia tēnei .

20 Ā, te rongonga o Īharaira katoa kua hoki mai a Ieropoama, , ka tono tāngata rātou ki te tiki i a ia ki te huihui, ā, meinga ana ia hei kīngi Īharaira katoa; kāhore he mea i whai i te whare o Rāwiri, ko te iwi anake o Hūrā.

Te Poropiti a Hemaia

21 , kua tae a Rehopoama ki Hiruhārama, ā, huihuia ana e ia te whare katoa o Hūrā, me te iwi o Pineamine, kotahi rau e waru tekau mano, he hunga whiriwhiri, he hunga whawhai, ki te whawhai ki te whare o Īharaira, kia hoki ai te kīngitanga ki a Rehopoama tama a Horomona.

22 , ka puta te kupu a te Atua ki a Hemaia, tangata a te Atua; i mea ia, 23 "Kōrero ki a Rehopoama tama a Horomona kīngi o Hūrā, ki te whare katoa anō o Hūrā rāua ko Pineamine, ki ērā atu hoki o te iwi, mea atu, 24 Ko te kupu tēnei a Ihowā: Kei haere ki runga, kei whawhai ki ō koutou tuākana, ki ngā tama a Īharaira. Hoki atu ki tōna whare, ki tōna whare; nāku hoki tēnei mea." , rongo tonu rātou ki te kupu a Ihowā, ā, hoki ana, haere ana, pērā ana me Ihowā i ai.

Ngā Kau i Hangā i te Kōura a Ieropoama

25 , ka hangā e Ieropoama a Hekeme ki te whenua pukepuke o Ēparaima, ā, noho ana i reira: i haere atu anō ia i reira, ā, hangā ana e ia a Penuere.

26 Ā, ka mea a Ieropoama i tōna ngākau, "Ākuanei hoki ai te kīngitanga ki te whare o Rāwiri. 27 Ki te haere tēnei iwi ki te mea whakahere ki te whare o Ihowā ki Hiruhārama, , ka hoki te ngākau o tēnei iwi ki rātou ariki, ki a Rehopoama kīngi o Hūrā; , ka patu rātou i ahau, ā, ka hoki ki a Rehopoama kīngi o Hūrā."

28 , ka hanga whakaaro te kīngi, ā, e rua ngā kūao kau i hangā e ia ki te kōura. , ka mea ia ki a rātou, "He pakeke rawa koutou haere ki Hiruhārama; nanā, ōu atua , e Īharaira, nāna nei koe i kawe mai i te whenua o Īhipa!" 29 , whakatūria ana tētahi e ia ki Pētēre; ko tētahi hoki i waiho ki Rāna. 30 , ka tupu te hara i taua mea; i haere hoki te iwi ki te aroaro o tētahi, ki Rāna, koropiko ai.

31 I hangā anō e ia ngā whare o ngā wāhi tiketike, ā, meinga ana hei tohunga o te iwi katoa noa iho, ehara nei i ngā tama a Rīwai. 32 I whakaritea anō e Ieropoama hākari i te waru o ngā marama i te tekau rima o ngā o te marama, he pērā me Hūrā hākari; i tāpae whakahere anō ia ki runga ki te āta. Ko tāna hanga anō tēnei i Pētēre, he patu whakahere ki ngā kūao kau i hangā e ia; i whakatūria anō e ia ki Pētēre he tohunga ngā wāhi tiketike i hangā nei e ia. 33 I tāpae whakahere anō ia ki runga ki te āta i hangā e ia ki Pētēre i te tekau rima o ngā o te waru o ngā marama, arā i te marama i kitea iho e tōna ngākau anō; ā, whakaritea ana e ia he hākari ngā tama a Īharaira. Heoi, tāpae whakahere ana ia ki runga ki te āta, tahu ana i te whakakakara.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-