1 Als aber die Königin von Saba den Ruhm Salomos wegen des Namens des HERRN vernahm, kam sie, ihn mit Rätseln zu erproben. 2 Sie kam aber nach Jerusalem mit sehr großem Reichtum, mit Kamelen, die Spezereien und sehr viel Gold und Edelsteine trugen. Und als sie zu Salomo kam, sagte sie ihm alles, was sie auf dem Herzen hatte. 3 Und Salomo erklärte ihr alles; es war dem König nichts verborgen, daß er es ihr nicht erklärt hätte. 4 Als aber die Königin von Saba alle Weisheit Salomos sah und das Haus, das er gebaut hatte, 5 und die Speise für seinen Tisch und die Wohnung seiner Knechte und das Auftreten seiner Dienerschaft und ihre Kleidung, auch sein Geschirr und die Brandopfer, die er im Hause des HERRN darbrachte, da geriet sie außer sich [vor Erstaunen] und sprach zum König: 6 Das Wort ist wahr, welches ich in meinem Lande über deine Sachen und über deine Weisheit gehört habe! 7 Und ich habe den Worten nicht geglaubt, bis ich gekommen bin und es mit eigenen Augen gesehen habe. Und siehe, es ist mir nicht die Hälfte gesagt worden; du hast mehr Weisheit und Gut, als das Gerücht sagt, das ich vernommen habe. 8 Selig sind deine Leute, selig diese deine Knechte, die allezeit vor dir stehen und deine Weisheit hören! 9 Gepriesen sei der HERR, dein Gott, der Gefallen an dir gehabt hat, so daß er dich auf den Thron Israels setzte! Weil der HERR Israel lieb hat ewiglich, darum hat er dich zum König eingesetzt, daß du Recht und Gerechtigkeit übest! 10 Und sie gab dem König hundertundzwanzig Talente Gold und sehr viel Gewürz und Edelsteine; nie wieder kam so viel Gewürz, wie die Königin von Saba dem König Salomo gab. 11 Dazu brachten die Schiffe Hirams, welche Gold aus Ophir führten, sehr viel Sandelholz und Edelsteine von Ophir. 12 Und der König ließ aus Sandelholz Treppen machen für das Haus des HERRN und für das Haus des Königs und Harfen und Psalter für die Sänger; soviel Sandelholz ist nie mehr [ins Land] gekommen noch gesehen worden bis auf diesen Tag. 13 Und der König Salomo gab der Königin von Saba alles, was sie wünschte und erbat, außer dem, womit Salomo sie königlich beschenkte. Da kehrte sie um und zog in ihr Land samt ihren Knechten. 14 Das Gewicht des Goldes aber, das bei Salomo in einem Jahr einging, betrug 666 Talente, 15 außer dem, was die Karawanen und der Handel der Kaufleute und alle Könige Arabiens und die Statthalter des Landes brachten. 16 Und der König Salomo ließ zweihundert Schilde von gehämmertem Golde machen; sechshundert Schekel Gold verwendete er für jeden Schild; 17 und dreihundert Tartschen von gehämmertem Gold; je drei Minen Gold verwendete er für eine Tartsche. Und der König tat sie in das Haus des Libanonwaldes. 18 Ferner machte der König einen großen Thron von Elfenbein und überzog ihn mit dem edelsten Golde. 19 Dieser Thron hatte sechs Stufen, und das Kopfstück des Thrones war hinten rund, und auf beiden Seiten um den Sitz waren Lehnen, und zwei Löwen standen an den Lehnen. 20 Und zwölf Löwen standen auf den sechs Stufen zu beiden Seiten. Dergleichen ist niemals in irgend einem Königreiche gemacht worden. 21 Auch alle Trinkgeschirre des Königs Salomo waren golden, und alles Geschirr im Hause des Libanonwaldes war von feinem Gold; denn zu den Zeiten Salomos achtete man das Silber gar nicht. 22 Denn des Königs Tarsisschiffe fuhren auf dem Meer mit den Schiffen Hirams. Diese Tarsisschiffe kamen in drei Jahren einmal und brachten Gold, Silber, Elfenbein, Affen und Pfauen. 23 Also ward der König Salomo größer an Reichtum und Weisheit als alle Könige auf Erden. 24 Und alle Welt begehrte Salomo zu sehen, um seine Weisheit zu hören, die ihm Gott ins Herz gegeben hatte. 25 Und sie brachten ihm ein jeder sein Geschenk: silberne und goldene Geschirre, Kleider, Rüstungen, Gewürz, Pferde und Maultiere, Jahr für Jahr. 26 Salomo brachte auch Wagen und Reiter zusammen, so daß er tausendvierhundert Wagen und zwölftausend Reiter hatte, die er in den Wagenstädten und bei dem König zu Jerusalem unterbrachte. 27 Und der König machte, daß zu Jerusalem so viel Silber war wie Steine und so viel Zedernholz wie wilde Feigenbäume in den Gründen. 28 Und man brachte dem Salomo Pferde aus Ägypten und ein Zug von Kaufleuten des Königs holte sie scharenweise um den Kaufpreis. 29 Und ein Wagen aus Ägypten kam auf sechshundert Silberlinge zu stehen, und ein Pferd auf hundertundfünfzig; ebenso brachte man sie durch ihre Vermittlung auch allen Königen der Hetiter und den Königen von Syrien.
1 Ā, nō te rongonga o te Kuīni o Hēpā ki te rongo o Horomona, ki tāna i mea ai mō te ingoa o Ihowā, ka haere mai ia ki te whakamātau i a ia ki ngā kupu pakeke. 2 Nā, haere mai ana ia ki Hiruhārama, nui atu hoki te tira, he kāmera e waha ana i ngā mea kakara, i tōna nui o te kōura, i te kōhatu utu nui; nā, i tōna haerenga ki a Horomona, ka kōrerotia e ia ki a ia ngā mea katoa i roto i tōna ngākau. 3 Ā, whakaaturia ana e Horomona ki a ia te tikanga o āna kupu katoa, kāhore he kupu i ngaro i te kīngi, i kore te whakaatu ki a ia. 4 Ā, nō te kitenga o te Kuīni o Hēpā i te mōhio katoa o Horomona, i te whare hoki i hangā e ia, 5 i te kai o tāna tēpu, i te nohoanga o āna tāngata, i te tūranga o āna kaimahi, i ō rātou kākahu, i āna kairiringi wāina, i tōna pikitanga i piki atu ai ki te whare o Ihowā, kore ake he wairua i roto i a ia.
6 Ā, ka mea ia ki te kīngi, "Pono tonu ngā mea i rongo ai ahau i tōku whenua mō āu mahi, mō tōu mōhio. 7 Heoi, kīhai ahau i whakapono ki aua kōrero, ā tae noa mai ahau, kite noa ōku kanohi. Nanā, kīhai te hāwhe i kōrerotia ki ahau; nui atu tōu mōhio, tōu pai, i te rongo i rongo ai ahau. 8 Anō te hari o āu tāngata, anō te hari o ēnei pononga āu e tū tonu nei i tōu aroaro, e whakarongo nei ki tōu mōhio! 9 Kia whakapaingia a Ihowā, tōu Atua i whakaahuareka nei ki a koe, i hōmai nei i a koe ki runga ki te torōna o Īharaira. He aroha mau tonu hoki nō Ihowā ki a Īharaira, nā, meinga ana koe e ia hei kīngi, hei mahi i te whakawā, i te tika."
10 Nā, hōmai ana e ia ki te kīngi kotahi rau e rua tekau taranata kōura, tōna tini o ngā mea kakara, me ngā kōhatu utu nui; kāhore he mea kakara i tae mai i muri nei hei rite te nui ki ēnei i hōmai nei e te Kuīni o Hēpā ki a Kīngi Horomona.
11 Ā, nā ngā kaipuke o Hīrama nāna nei i mau mai te kōura i Ōpira, nā reira anō i kawe mai ngā rākau aramuka me ngā kōhatu utu nui i Ōpira, tōna tini. 12 Nā, ka hangā aua rākau aramuka e te kīngi hei pou mō te whare o Ihowā, mō te whare anō o te kīngi, hei hāpa, hei hātere, he mea mā ngā kaiwaiata; kāhore anō i tae noa mai he rākau aramuka hei rite, kāhore hoki i kitea i mua, ā taea noatia tēnei rā.
13 Nā, ka hoatu e Kīngi Horomona ki te Kuīni o Hēpā ngā mea katoa i pai ai ia, āna hoki i tono ai, he tāpiri ki runga ki ngā mea i hoatu e te ringa o Kīngi Horomona ki a ia. Heoi, ka tahuri ia, ā, haere ana rātou ko āna tāngata ki tōna whenua.
14 Nā, ko te taimaha o te kōura i tae ki a Horomona i te tau kotahi, e ono rau e ono tekau mā ono taranata kōura; 15 hāunga a ngā kairapu taonga, i mau mai ai me ngā taonga a ngā kaihokohoko, a ngā kīngi katoa o Arāpia, a ngā kāwana o te whenua.
16 Nā, ka hangā e Kīngi Horomona ētahi pukupuku, e rua rau, he mea patu te kōura; e ono rau ngā hekere kōura ki te pukupuku kotahi. 17 Ā, i hangaia e ia ētahi pukupuku iti iho e toru rau, he mea patu te kōura; e toru pāuna kōura ki te pukupuku kotahi; ā, hoatu ana e te kīngi ki te whare o te ngahere o Repanōna.
18 Ā, i hangā e te kīngi tētahi torōna nui ki te rei, whakakikoruatia iho ki te kōura pai rawa. 19 E ono ngā kaupae ki te torōna, he mea porotaka a runga o muri o te torōna; he okiokinga ringa anō kei te wāhi e nohoia ana, i tētahi taha; i tētahi taha, e rua anō ngā raiona e tū ana i te taha o ngā okiokinga. 20 Kotahi tekau mā rua hoki ngā raiona i reira e tū ana i tētahi taha, i tētahi taha, i runga i ngā kaupae e ono; kāhore he mea pērā i hangā i tētahi atu rangatiratanga.
21 Nā, ko ngā oko inu katoa a Kīngi Horomona, he kōura kau; me ngā oko katoa o te whare o te ngahere o Repanōna, he kōura parakore; kāhore he hiriwa; kīhai tērā i kīia he mea nui ngā rā o Horomona.
22 He maha hoki a te kīngi kaipuke ki Tarahihi i te moana, he mea huihui ki ngā kaipuke a Hīrama. Kotahi te ūnga mai i ngā tau e toru o ngā kaipuke o Tarahihi, hei kawe mai i te kōura, i te hiriwa, i te rei, i ngā makimaki, me ngā pīkake.
23 Nā, nui atu a Kīngi Horomona i ngā kīngi katoa o te whenua te whai taonga, te mōhio. 24 I whāia anō a Horomona e ngā whenua katoa, kia rongo ai rātou i tōna mōhio i hōmai nei e te Atua ki tōna ngākau. 25 Me te kawe mai anō rātou i tāna hākari, i tāna hākari, i ngā oko hiriwa, i ngā oko kōura, i ngā kākahu, i ngā mea mō te whawhai, i ngā kakara reka, i ngā hōiho, i ngā muera, he mea tatau ā-tau tonu.
26 Nā, ka āmia e Horomona he hāriata, he kaieke hōiho; kotahi mano e whā rau ana hāriata, tekau mā rua mano ngā kainoho hōiho, he mea wehe nāna ki ngā pā hāriata, ki te kīngi hoki, ki Hiruhārama. 27 Nā, meinga ana te hiriwa e te kīngi ki Hiruhārama kia rite ki te kōhatu; i meinga anō e ia ngā hīta kia rite ki te hikamora i te raorao te tini.
28 Ā, ko ngā hōiho o Horomona, he mea mau mai i Īhipa; nā ngā kaihoko a te kīngi i tango kāhui mai, tēnā kāhui me tōna utu. 29 Nā, e ono rau ngā hekere hiriwa i riro ai te hāriata i puta ai i Īhipa, kotahi rau e rima tekau i riro ai te hōiho; ko rātou hei kawe mō ngā kīngi katoa o ngā Hiti, mō ngā kīngi o Hīria.