1 Und Hiram, der König zu Tyrus, sandte seine Knechte zu Salomo; denn er hatte gehört, daß man ihn an seines Vaters Statt zum König gesalbt hatte; denn Hiram liebte David sein Leben lang. 2 Und Salomo sandte zu Hiram und ließ ihm sagen: 3 Du weißt, daß mein Vater David dem Namen des HERRN, seines Gottes, kein Haus bauen konnte wegen der Kriege, in die seine Nachbarn ihn verwickelten, bis der HERR sie unter seine Fußsohlen legte. 4 Nun aber hat mir der HERR, mein Gott, ringsum Ruhe gegeben, so daß weder ein Widersacher noch ein boshafter Angriff zu erwarten ist. 5 Siehe, nun habe ich gedacht, dem Namen des HERRN, meines Gottes, ein Haus zu bauen, wie der HERR zu meinem Vater David gesagt hat, indem er sprach: Dein Sohn, den ich an deiner Statt auf den Thron setzen werde, der soll meinem Namen ein Haus bauen! 6 So gebiete nun, daß man mir Zedern vom Libanon haue; und meine Knechte sollen mit deinen Knechten sein, und den Lohn deiner Knechte will ich dir geben, soviel du verlangst; denn dir ist bekannt, daß niemand unter uns ist, der Holz zu hauen weiß wie die Zidonier. 7 Als nun Hiram die Worte Salomos hörte, freute er sich hoch und sprach: Der HERR sei heute gelobt, der David einen weisen Sohn gegeben hat über dieses große Volk! 8 Und Hiram sandte zu Salomo und ließ ihm sagen: Ich habe [die Botschaft] gehört, die du mir gesandt hast; ich will tun nach all deinem Begehren betreffs des Zedern und Zypressenholzes. 9 Meine Knechte sollen die Stämme vom Libanon an das Meer hinabbringen; darauf will ich sie zu Flößen machen auf dem Meere bis an den Ort, den du mir wirst sagen lassen, und ich will sie selbst wieder zerlegen, und du sollst sie holen lassen. Aber du sollst auch mein Begehren erfüllen und meinem Gesinde Speise geben! 10 Also gab Hiram dem Salomo Zedern und Zypressenholz nach all seinem Begehren. 11 Salomo aber gab dem Hiram zwanzigtausend Kor Weizen zur Speise für sein Gesinde und zwanzig Kor gestoßenes Öl. Solches gab Salomo dem Hiram alljährlich. 12 Und der HERR gab Salomo Weisheit, wie er ihm verheißen hatte; und es war Friede zwischen Hiram und Salomo; und die beiden machten einen Bund miteinander. 13 Der König Salomo hob auch aus ganz Israel Fronarbeiter aus, und es waren ihrer dreißigtausend Mann. 14 Und er sandte sie abwechselnd auf den Libanon, jeden Monat zehntausend Mann, so daß sie einen Monat auf dem Libanon waren und zwei Monate daheim. Und Adoniram war über die Fronarbeiter gesetzt. 15 Und Salomo hatte siebzigtausend Lastträger und achtzigtausend Steinmetzen im Gebirge, 16 ohne die Oberaufseher Salomos, die über das Werk gesetzt waren, nämlich dreitausenddreihundert, welche über das Volk, das am Werk arbeitete, zu gebieten hatten. 17 Und der König gebot, und sie brachen große Steine aus, kostbare Steine, nämlich Quadersteine zum Grunde des Hauses. 18 Und die Bauleute Salomos und die Bauleute Hirams und die Gibliter behieben sie und richteten das Holz und die Steine zum Bau des Hauses.
1 Nā, ka tonoa e Hīrama kīngi o Tāira āna tāngata ki a Horomona; i rongo hoki kua oti ia te whakawahi hei kīngi i muri i tōna pāpā; he aroha mau tonu hoki tō Hīrama ki a Rāwiri. 2 Ā, ka tono tāngata a Horomona ki a Hīrama hei kī atu:
3 "E mōhio ana koe kīhai i taea e tōku pāpā, e Rāwiri, te hanga whare mō te ingoa o Ihowā, o tōna Atua, i ngā whawhai hoki i tētahi taha ōna, i tētahi taha, ā taea noatia te hoatutanga o rātou e Ihowā ki raro i ngā kapu o ōna waewae. 4 Ko tēnei, kua mea nei a Ihowā, tōku Atua, kia okioki ahau i tētahi taha, i tētahi taha; kāhore he hoariri, kāhore hoki he kino e pā mai ana. 5 Nā, e mea ana tēnei ahau kia hangā he whare mō te ingoa o Ihowā, o tōku Atua, kia whakaritea te kupu a Ihowā ki tōku pāpā, ki a Rāwiri, tāna i mea ai, ‘Ko tāu tama e hoatu e ahau i muri i a koe ki runga ki tōu torōna, māna e hanga te whare mō tōku ingoa.’
6 "Tēnā rā, māu e whakahau kia tapahia mai he hīta māku i Repanōna. Ā, ko āku tāngata hei hoa mō āu tāngata; me hoatu anō e ahau ki a koe he utu mō āu tāngata, kia rite ki ngā mea katoa e kī mai ai koe; e mōhio ana hoki koe kāhore ō mātou tāngata hei rite mō ngā Haironi te mōhio ki te tapahi rākau."
7 Ā, i te rongonga o Hīrama i ngā kupu a Horomona, nui atu tōna koa, ā, ka mea, "Kia whakapaingia a Ihowā i tēnei rā, nāna nei i hōmai ki a Rāwiri he tama mōhio hei rangatira mō tēnei iwi nui."
8 Nā, ka tono tāngata atu a Hīrama ki a Horomona, hei mea:
"Kua rongo atu ahau i te kupu i tukua mai nei e koe ki ahau; ka mahia katoatia e ahau tāu e hiahia ana, arā ngā rākau, te hīta me te kauri. 9 Mā āku tāngata e tari mai i Repanōna ki te moana; ā, māku e whakatere atu i te moana ki te wāhi e whakarite ai koe ki ahau, māku hoki e mea kia rukea ki uta ki reira, ka tiki mai ai e koe; ā, ka meatia e koe tāku e hiahia ai, ki te hōmai he kai mā tōku whare."
10 Nā, ka hōmai e Hīrama he hīta, he kauri, ki a Horomona, āna rākau i hiahia ai. 11 Ā, hoatu ana e Horomona ki a Hīrama he mēhua wīti e rua tekau mano hei kai mā tōna whare, he mēhua hinu e rua tekau, he mea tuki; ko tā Horomona tēnei i hoatu ai ki a Hīrama i tēnei tau, i tēnei tau. 12 Ā, hōmai ana e Ihowā ki a Horomona he mōhio, he pērā me tāna i kōrero ai ki a ia; ā, mau tonu te rongo i waenganui o Hīrama rāua ko Horomona; ā, i whakarite kawenata rāua tokorua.
13 Nā, ka whakatakā e Horomona ētahi tāngata i roto i a Īharaira katoa; e toru tekau mano tāngata taua whakataka. 14 Ā, ungā ana rātou e ia ki Repanōna, tekau mano i te marama kotahi, he mea whakawhitiwhiti; kotahi tō rātou marama i Repanōna, e rua ngā marama i te kāinga; ko Aronirama hoki te rangatira o taua whakataka.
15 Nā, e whitu tekau mano ngā tāngata a Horomona hei mau kawenga, e waru tekau mano hei tārai i runga i ngā maunga; 16 hāunga ngā rangatira o ngā kaitohutohu a Horomona i whakahau nei i te mahi, e toru mano e toru rau aua kaiwhakahau i ngā kaimahi i te mahi. 17 Nā, ka whakahau te kīngi, ā, ka hāua e rātou he kōhatu nunui, he kōhatu utu nui, hei kōhatu hahau mō te tūranga o te whare.
18 Nā, tāraia ana e ngā kaihanga a Horomona, e ngā kaihanga a Hīrama, e ngā Kipiri, whakapaia ana e rātou ngā rākau me ngā kōhatu hei hanga mō te whare.