1 Da wir denn Mitarbeiter sind, so ermahnen wir euch auch, die Gnade Gottes nicht vergeblich zu empfangen! 2 Denn er spricht: «Ich habe dich zur angenehmen Zeit erhört und dir am Tage des Heils geholfen.» Seht, jetzt ist die angenehme Zeit, jetzt ist der Tag des Heils! 3 Wir geben niemandem irgend einen Anstoß, damit der Dienst nicht verlästert werde; 4 sondern in allem erweisen wir uns als Diener Gottes: in großer Geduld, in Trübsalen, in Nöten, in Ängsten, 5 unter Schlägen, in Gefängnissen, in Aufruhr, in Mühen, im Wachen, im Fasten; 6 in Keuschheit, in Erkenntnis, in Langmut, in Freundlichkeit, im heiligen Geist, in ungeheuchelter Liebe; 7 im Worte der Wahrheit, in der Kraft Gottes, durch die Waffen der Gerechtigkeit in der Rechten und Linken; 8 unter Ehre und Schande, bei böser und guter Nachrede; als Verführer und doch wahrhaftig, 9 als Unbekannte und doch erkannt, als Sterbende, und siehe, wir leben, als Gezüchtigte und doch nicht getötet; 10 als Betrübte, aber immer fröhlich, als Arme, die doch viele reich machen, als die nichts haben und doch alles besitzen. 11 Unser Mund hat sich gegen euch aufgetan, ihr Korinther, unser Herz ist weit geworden! 12 Ihr habt nicht engen Raum in uns; aber eng ist es in euren Herzen! 13 Vergeltet uns nun Gleiches (ich rede zu euch wie zu Kindern), und laßt es auch in euch weit werden! 14 Ziehet nicht am gleichen Joch mit Ungläubigen! Denn was haben Gerechtigkeit und Gesetzlosigkeit miteinander zu schaffen? Was hat das Licht für Gemeinschaft mit der Finsternis? 15 Wie stimmt Christus mit Belial überein? Oder was hat der Gläubige gemeinsam mit dem Ungläubigen? 16 Wie reimt sich der Tempel Gottes mit Götzenbildern zusammen? Ihr aber seid ein Tempel des lebendigen Gottes, wie Gott spricht: «Ich will in ihnen wohnen und unter ihnen wandeln und will ihr Gott sein, und sie sollen mein Volk sein.» 17 Darum «gehet aus von ihnen und sondert euch ab, spricht der Herr, und rühret kein Unreines an, so will ich euch aufnehmen», 18 und «ich will euer Vater sein, und ihr sollt meine Söhne und Töchter sein», spricht der allmächtige Herr.
1 Nā, tēnei mātou ōna hoa mahi te tohe atu nei i a koutou, kia kaua e kore hua te rironga mai o te aroha noa o te Atua i a koutou. 2 E mea ana hoki ia,
"Nō te wā manakohanga atu
i whakarongo ai ahau ki a koe,
āwhinatia ana hoki koe e ahau
i te rā o te whakaoranga."
Nanā, tēnei te wā manakohanga mai; nanā, tēnei te rā o te whakaoranga!
3 E kore hoki e hoatu e mātou tētahi take e hē ai, ahakoa i te aha, kei whakahēngia tā mātou mahi minita; 4 engari, i ngā mea katoa e whakakite ana i a mātou, he minita nā te Atua, i runga i te hua o te manawanui, i ngā tūkinotanga, i ngā aituā, i ngā rarunga, 5 i ngā whiunga, i ngā hereheretanga, i ngā ngangaretanga, i ngā māuiuitanga, i ngā mataaratanga, i ngā nohoanga pukutanga; 6 i runga i te kinokore, i te mātauranga, i te manawanui, i te ngākau ngāwari, i te Wairua Tapu, i te aroha tinihangakore, 7 i runga i te kupu o te pono, i te kaha o te Atua, i ngā mea whawhai o te tika ki matau, ki mauī, 8 i runga i te korōria, i te hōnorekore, i te kupu kino, i te kupu pai; me te mea he hunga tinihanga, ā, he hunga pono anō. 9 Me te mea kāhore e mōhiotia, otiia e mōhiotia nuitia ana; me te mea ka mate, heoi, tēnei anō mātou te ora nei; me te mea e pākia ana, heoi kāhore e whakamatea; 10 me te mea e pōuri ana, heoi, e hari tonu ana; me te mea e rawakore ana, heoi, e mea ana i te tokomaha kia whai taonga; me te mea kāhore ā mātou aha, otiia, kei a mātou ngā mea katoa.
11 Tuwhera tonu ō mātou māngai ki a koutou, e ngā Koriniti, kua nui tō mātou ngākau. 12 Ehara i te mea nō mātou te kūiti i a koutou, engari, nō ō koutou ngākau te kūiti. 13 Nā, hei utu e rite ana, he kupu tēnei nāku ki āku tamariki, kia whakanuia anō hoki koutou.
14 Kei iokatia kētia koutou ki te hunga whakapono kore. Nō hea hoki te whakahoatanga o te tika rāua ko te tutū? Nō hea hoki te huihuinga tahitanga o te mārama ki te pōuri? 15 Ko ēhea mea a te Karaiti i huihuia ki a Periara? Nā tēhea wāhi rānei i huanga ai te tangata whakapono ki te tangata whakapono kore? 16 Ā, kei hea he tatanga mō te whare tapu o te Atua ki ngā whakapakoko? He whare tapu hoki koutou nō te Atua ora; ko tā te Atua hoki tēnā i mea ai:
"Ka noho ahau i roto i a rātou,
ka hāereere ahau i roto i a rātou;
ā, ko ahau hei Atua mō rātou,
ko rātou hoki hei iwi māku."
17 Mō konei,
"Puta mai i roto i a rātou,
kia motu kē, e ai tā te Ariki.
Kaua hoki e pā ki te mea poke;
ā, ka riro mai koutou i ahau;
18 Ko ahau anō hoki hei Matua mō koutou,
ko koutou hoki hei tama hei tamāhine ki ahau,
e ai tā te Ariki Kaha Rawa."