1 Zu seiner Zeit zog Nebukadnezar, der König von Babel, herauf, und Jehojakim ward ihm untertan drei Jahre lang. Darnach fiel er wieder von ihm ab. 2 Da sandte der HERR Truppen wider ihn aus Chaldäa, aus Syrien, aus Moab und von den Kindern Ammon; die sandte er gegen Juda, um es zugrunde zu richten, nach dem Worte des HERRN, das er durch seine Knechte, die Propheten, geredet hatte. 3 Fürwahr, nach dem Worte des HERRN kam das über Juda, daß er sie von seinem Angesicht täte, um der Sünden Manasses willen, für all das, was er getan hatte; 4 und auch um des unschuldigen Blutes willen, das er vergossen, da er Jerusalem mit unschuldigem Blute erfüllt hatte; darum wollte der HERR nicht vergeben. 5 Was aber mehr von Jehojakim zu sagen ist, und alles, was er getan hat, ist das nicht geschrieben in der Chronik der Könige von Juda? 6 Und Jehojakim legte sich zu seinen Vätern. Und Jehojachin, sein Sohn, ward König an seiner Statt. 7 Aber der König von Ägypten zog nicht mehr aus seinem Lande; denn der König von Babel hatte alles eingenommen, was dem König von Ägypten gehörte, vom Bache Ägyptens bis an den Euphratstrom. 8 Achtzehn Jahre alt war Jehojachin, als er König ward, und regierte drei Monate lang zu Jerusalem. Seine Mutter hieß Nehusta, die Tochter Elnatans von Jerusalem. 9 Er tat aber, was dem HERRN mißfiel, ganz wie sein Vater getan hatte. 10 Zu jener Zeit zogen die Knechte Nebukadnezars, des Königs von Babel, gen Jerusalem herauf, und die Stadt ward belagert. 11 Und Nebukadnezar, der König von Babel, kam zur Stadt, und seine Knechte belagerten sie. 12 Aber Jehojachin, der König von Juda, ging zum König von Babel hinaus, er samt seiner Mutter, seinen Knechten, seinen Obersten und seinen Kämmerern; und der König von Babel nahm ihn gefangen im achten Jahre seiner Regierung. 13 Und er brachte von dannen heraus alle Schätze im Hause des HERRN und die Schätze im Hause des Königs und zerschlug alle goldenen Geräte, welche Salomo, der König von Israel, im Tempel des HERRN gemacht; wie der HERR gesagt hatte. 14 Und er führte ganz Jerusalem gefangen hinweg, nämlich alle Obersten und alle kriegstüchtigen Männer, zehntausend Gefangene, auch alle Schlosser und alle Schmiede, und ließ nichts übrig als geringes Landvolk. 15 Also führte er Jehojachin nach Babel hinweg, auch die Mutter des Königs und die Frauen des Königs und seine Kämmerer. Dazu führte er die Mächtigen des Landes von Jerusalem gefangen nach Babel, 16 auch alle Kriegsleute, siebentausend, dazu die Schlosser und die Schmiede, im ganzen tausend, alles kriegstüchtige Männer; und der König von Babel brachte sie gefangen nach Babel. 17 Und der König von Babel machte Matanja, Jehojachins Oheim, zum König an seiner Statt, und änderte seinen Namen in Zedekia. 18 Einundzwanzig Jahre alt war Zedekia, als er König ward, und regierte elf Jahre zu Jerusalem. Seine Mutter hieß Hamutal, die Tochter Jeremias von Libna. 19 Und er tat, was dem HERRN mißfiel, ganz wie Jehojachin getan hatte. 20 Denn wegen des Zornes des HERRN kam es so weit mit Jerusalem und Juda, daß er sie von seinem Angesicht verwarf. Und Zedekia fiel ab von dem König zu Babel.
1 I ōna rā ka haere mai a Nepukaneha kīngi o Papurōna; nā, ka pononga a Iehoiakimi ki a ia, e toru tau. Kātahi tērā ka tahuri, ka whakakeke ki a ia. 2 Nā, ka ngarea mai e Ihowā ki a ia ngā ope o ngā Karari, me ngā ope o ngā Hīriani, me ngā ope o ngā Moapi, me ngā ope o ngā tama a Āmona; ā, ngarea ana mai rātou e ia ki a Hūrā hei huna mō reira, i rite ai te kupu a Ihowā i kōrerotia e āna pononga, e ngā poropiti. 3 He pono, nā te kupu a Ihowā i pā ai tēnei ki a Hūrā, hei whakawātea atu i a rātou i tōna aroaro, mō ngā hara o Mānahi, arā mō āna mea katoa i mea ai ia, 4 mō te toto harakore hoki i whakahekea e ia; i kapi katoa hoki a Hiruhārama i a ia i te toto harakore, ā, kīhai a Ihowā i pai kia whakarērea noatia tēnei.
5 Nā, ko ērā atu meatanga a Iehoiakimi me āna mea katoa i mea ai ia, kīhai ianei i tuhituhia ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Hūrā? 6 Nā, ka moe a Iehoiakimi ki ōna mātua, ā, ko Iehoiakini, ko tāna tama, te kīngi i muri i a ia.
7 Nā, heoi anō putanga o te kīngi o Īhipa i tōna whenua; kua riro hoki i te kīngi o Papurōna ngā wāhi katoa o te kīngi o Īhipa, nō te awa rā anō o Īhipa tae noa ki te awa ki Uparati.
8 Kotahi tekau mā waru ngā tau o Iehoiakini i tōna kīngitanga, ā, e toru ngā marama i kīngi ai ia ki Hiruhārama. Ā, ko te ingoa o tōna whaea ko Nehuhuta, he tamāhine nā Erenātana o Hiruhārama. 9 Ā, he kino tāna mahi ki te titiro a Ihowā, i rite ki ngā mea katoa i mea ai tōna pāpā.
10 I taua wā ka whakaekea a Hiruhārama e ngā tāngata a Nepukaneha kīngi o Papurōna, ā, whakapaea ana te pā. 11 Nā, ka haere mai a Nepukaneha kīngi o Papurōna ki te pā, i te mea e whakapaea ana a reira e āna tāngata. 12 Nā, ka puta a Iehoiakini kīngi o Hūrā ki te kīngi o Papurōna, a ia, tōna whaea, āna tāngata, āna rangatira, me āna kaiwhakahaere.
Nā, kua mau i te kīngi o Papurōna i te waru o ngā tau o tōna kīngitanga. 13 Nā, mauria atu ana e ia i reira ngā taonga katoa o te whare o Ihowā, me ngā taonga o te whare o te kīngi; tapatapahia ana hoki e ia ngā oko kōura katoa i hangā e Horomona kīngi o Īharaira ki te temepara o Ihowā, pērā ana me tā Ihowā i kōrero ai. 14 Whakahekea katoatia ana hoki e ia a Hiruhārama katoa, ngā rangatira katoa, me ngā mārohirohi katoa, tekau mano ngā pārau, me ngā kaimahi katoa, me ngā parakimete; kīhai tētahi i mahue, heoi anō ko te hunga rawakore o te whenua.
15 Ā, i whakahekea e ia a Iehoiakini ki Papurōna; me te whaea o te kīngi, me ngā wāhine a te kīngi, me āna kaiwhakahaere, me te hunga nunui o te whenua; whakahekea ana rātou e ia i Hiruhārama hei pārau ki Papurōna. 16 Me ngā toa, e whitu mano, ngā kaimahi, ngā parakimete, kotahi mano, ngā mārohirohi katoa e pai ana hei whawhai; kawea ana rātou e te kīngi hei pārau ki Papurōna.
17 Nā, meinga ana e te kīngi o Papurōna ko Matania, teina o tōna pāpā, hei kīngi i muri i a ia, whakawhitia kētia ana tōna ingoa ko Terekia.
18 E rua tekau mā tahi ngā tau o Terekia i tōna kīngitanga, ā, kotahi tekau mā tahi ngā tau i kīngi ai ki Hiruhārama. Ā, ko te ingoa o tōna whaea ko Hamutara, he tamāhine nā Heremaia o Rīpina. 19 Ā, he kino tāna mahi ki te titiro a Ihowā; i rite ki ngā mea katoa i mea ai a Iehoiakimi. 20 Nā reira, i a Ihowā ka riri nei, ka puta te aituā ki Hiruhārama, ki a Hūrā, ā makā noatia atu rātou i tōna aroaro; ā, whakakeke ana a Terekia ki te kīngi o Papurōna.