1 Als aber Ahab tot war, wurden die Moabiter von Israel abtrünnig. Und Ahasia fiel in seinem Obergemach zu Samaria durch das Gitter und ward krank; 2 und er sandte Boten und sprach zu ihnen: Geht hin und befraget Baal-Sebub, den Gott zu Ekron, ob ich von dieser Krankheit genesen werde! 3 Aber der Engel des HERRN sprach zu Elia, dem Tisbiter: Mache dich auf und geh den Boten des Königs von Samaria entgegen und sprich zu ihnen: Ist denn kein Gott in Israel, daß ihr hingehet, Baal-Sebub, den Gott zu Ekron, zu befragen? 4 Und darum spricht der HERR also: Du sollst von dem Bette, darauf du dich gelegt hast, nicht herunterkommen, sondern gewiß sterben! 5 Und Elia ging. Die Boten aber kehrten wieder zum König zurück. Da fragte er sie: 6 Warum kommt ihr wieder? Sie sprachen zu ihm: Ein Mann kam herauf, uns entgegen, der sprach zu uns: Kehret wieder zurück zu dem König, der euch gesandt hat, und saget zu ihm: So spricht der HERR: Ist denn kein Gott in Israel, daß du hinsendest, Baal-Sebub, den Gott zu Ekron, zu befragen? Darum sollst du von dem Bette, darauf du dich gelegt hast, nicht herunterkommen, sondern gewiß sterben! 7 Er sprach zu ihnen: Wie sah der Mann aus, der euch begegnete und solches zu euch sagte? 8 Sie sprachen zu ihm: Der Mann trug einen härenen Mantel und einen ledernen Gürtel um seine Lenden. Er aber sprach: Es ist Elia, der Tisbiter! 9 Und er sandte einen Hauptmann über fünfzig zu ihm, mit seinen fünfzig Leuten. Als der zu ihm hinaufkam, siehe, da saß er oben auf dem Berge. Er aber sprach zu ihm: Du Mann Gottes, 10 der König sagt, du sollst herabkommen! Aber Elia antwortete dem Hauptmann über fünfzig und sprach zu ihm: Bin ich ein Mann Gottes, so falle Feuer vom Himmel und verzehre dich und deine Fünfzig! Da fiel Feuer vom Himmel und verzehrte ihn und seine Fünfzig. 11 Und er sandte wieder einen andern Hauptmann über fünfzig zu ihm mit seinen Fünfzigen, der antwortete und sprach zu ihm: Du Mann Gottes, so spricht der König: Komm eilends herab! 12 Elia antwortete und sprach zu ihm: Bin ich ein Mann Gottes, so falle Feuer vom Himmel und verzehre dich und deine Fünfzig! Da fiel das Feuer Gottes vom Himmel und verzehrte ihn und seine Fünfzig. 13 Da sandte er noch einen dritten Hauptmann über fünfzig mit seinen Fünfzigen. Als nun dieser dritte Hauptmann über fünfzig zu ihm hinaufkam, beugte er seine Knie gegen Elia und bat ihn und sprach zu ihm: Du Mann Gottes, laß doch mein Leben und das Leben deiner Knechte, dieser Fünfzig, etwas vor dir gelten! 14 Siehe, das Feuer ist vom Himmel gefallen und hat die ersten zwei Hauptleute über fünfzig samt ihren Fünfzigen vertilgt. Nun aber laß mein Leben etwas vor dir gelten! 15 Da sprach der Engel des HERRN zu Elia: Gehe mit ihm hinab und fürchte dich nicht vor ihm! Und er machte sich auf und ging mit ihm hinab zum König. 16 Und er sprach zu ihm: So spricht der HERR: Weil du Boten hingesandt hast, Baal-Sebub, den Gott zu Ekron, befragen zu lassen, als wäre kein Gott in Israel, dessen Wort man befragen könnte, sollst du von dem Bette, darauf du dich gelegt hast, nicht herunterkommen, sondern gewiß sterben! 17 Also starb er, nach dem Worte des HERRN, das Elia geredet hatte. Und Joram ward König an seiner Statt im zweiten Jahr Jorams, des Sohnes Josaphats, des Königs von Juda; denn er hatte keinen Sohn. 18 Was aber mehr von Ahasia zu sagen ist, das er getan hat, ist das nicht beschrieben in der Chronik der Könige von Israel?
1 Nā, i muri i te matenga o Āhapa ka whakakeke a Moapa ki a Īharaira. 2 Nā, ka taka iho a Ahatia i te taiepa rīpekapeka i tōna rūma i runga, i Hamaria, ā, ka takoto mate. Nā, ka tono tāngata ia, ka mea ki a rātou, "Tīkina, uia ki a Paara-Hepupa atua o Ekerono, e ora rānei ahau i tēnei mate."
3 Otiia i mea te anahera a Ihowā ki a Irāia Tihipi, "Whakatika, haere ki runga, ki te whakatau i ngā tāngata a te kīngi o Hamaria, mea atu ki a rātou, ‘He kore Atua ianei nō Īharaira i haere ai koutou ki te ui ki a Paara-Hepupa atua o Ekerono?’ 4 Nō reira ko te kupu tēnei a Ihowā, ‘Ko te moenga i pikitia nā e koe, e kore koe e heke iho i reira, engari ko te mate kau mōu.’ " Nā, haere ana a Irāia.
5 Nā, i te hokinga atu o ngā tāngata ki a ia, ka mea ia ki a rātou, "He aha koutou i hoki mai ai?"
6 Nā, ka mea rātou ki a ia, "I haere mai tētahi tangata ki te whakatau i a mātou, ā, ka mea ki a mātou, ‘Haere, hoki atu ki te kīngi i tonoa mai ai koutou, mea atu ki a ia: "Ko te kupu tēnei a Ihowā: He kore Atua nō Īharaira i tono tāngata ai koe ki te ui ki a Paara-Hepupa atua o Ekerono? Nā, ko te moenga i pikitia nā e koe, e kore koe e heke iho i reira; engari ko te mate kau mōu." ’ "
7 Nā, ka mea ia ki a rātou, "Tēnā koa te āhua o taua tangata i haere mai nā ki te whakatau i a koutou i kōrero nā i aua kupu ki a koutou?"
8 Nā, ka mea rātou ki a ia, "He tangata pūhuruhuru, he whītiki hiako te whītiki o tōna hope."
Nā, ka mea ia, "Ko Irāia Tihipi tēnā."
9 Kātahi ia ka unga i tētahi rangatira rima tekau me tāna rima tekau. Nā, haere ana ia ki a ia; nā, i te tihi tērā o te maunga e noho ana. Ā, ka mea ia ki a ia, "E te tangata a te Atua, i mea mai te kīngi, ‘Heke iho!’ "
10 Nā, ka whakahoki a Irāia, ka mea ki te rangatira rima tekau, "Ki te mea he tangata ahau nā te Atua, kia heke iho he ahi i te rangi hei kai i a koutou ko tāu rima tekau." Nā, heke iho ana he ahi i te rangi, pau ake ia me tāna rima tekau.
11 Nā, ka ungā anō e ia tētahi atu rangatira rima tekau me tāna rima tekau. Ā, ka oho tērā, ka mea atu ki a ia, "E te tangata a te Atua, ko te kupu tēnei a te kīngi, ‘Hohoro te heke iho!’ "
12 Nā, ka whakahoki a Irāia, ka mea ki a rātou, "Ki te mea he tangata ahau nā te Atua, kia heke iho he ahi i te rangi hei kai i a koutou ko tāu rima tekau." Ko te hekenga iho o te ahi a te Atua i te rangi, pau ake ia me tāna rima tekau.
13 Nā, ka ungā anō e ia, ka tuatorutia, he rangatira rima tekau me tāna rima tekau. Nā, haere ana te tuatoru o ngā rangatira rima tekau, ka tae, ka tuku i ngā turi ki raro, ki te aroaro o Irāia, ka tangi ki a ia, ka mea ki a ia, "E te tangata a te Atua, kia nui ki tōu whakaaro tōku wairua me ngā wairua o ēnei pononga e rima tekau āu. 14 Nanā, i heke iho he ahi i te rangi, ā, pau ake ngā rangatira tokorua o ngā rima tekau ō mua ake nei me ā rāua rima tekau; nā, kia nui tōku wairua ki tōu whakaaro."
15 Nā, ka mea te anahera a Ihowā ki a Irāia, "Heke atu kōrua, kaua e wehi i a ia." Nā, whakatika ana ia, heke tahi ana rāua ki te kīngi.
16 Nā, ka mea tērā ki a ia, "Ko te kupu tēnei a Ihowā: Nā kua unga tāngata nā koe ki te ui ki a Paara-Hepupa atua o Ekerono, he kore Atua ianei nō Īharaira hei uinga māu i tāna kupu? Nā reira, e kore koe e heke iho i te moenga i pikitia nā e koe, engari ko te mate kau mōu."
17 Heoi mate iho ia, i rite tonu ki te kupu a Ihowā i kōrerotia e Irāia. Ā, ko Iehorama te kīngi i muri i a ia, i te rua o ngā tau o Iehorama tama a Iehohāpata kīngi o Hūrā; kāhore hoki āna tama. 18 Nā, ko ērā atu mahi a Ahatia i mea ai ia, kāhore ianei i tuhituhia ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Īharaira?