1 Als aber Atalia, die Mutter Ahasias, sah, daß ihr Sohn tot war, machte sie sich auf und brachte allen königlichen Samen um. 2 Joscheba aber, die Tochter des Königs Joram, Ahasias Schwester, nahm Joas, den Sohn Ahasias, und stahl in weg aus der Mitte der Königssöhne, die getötet wurden, und tat ihn samt seiner Amme in eine Schlafkammer; und sie verbargen ihn vor Atalia, daß er nicht getötet wurde. 3 Und er war mit ihr sechs Jahre lang verborgen im Hause des HERRN. Atalia aber war Königin im Lande. 4 Aber im siebenten Jahre ließ Jojada die Obersten über die Hundertschaften der Karier und der Trabanten holen und zu sich in das Haus des HERRN kommen; und er machte mit ihnen einen Bund und nahm einen Eid von ihnen im Hause des HERRN 5 und zeigte ihnen den Sohn des Königs und gebot ihnen und sprach: Das ist es, was ihr tun sollt: Der dritte Teil von euch, die ihr am Sabbat antretet, soll Wache halten im Hause des Königs; 6 und ein Drittel am Tore Sur und ein Drittel am Tore hinter den Trabanten; und ihr sollt Wache halten beim Hause. 7 Und die zwei [andern] Teile von euch, alle, die am Sabbat abtreten, sollen im Hause des HERRN um den König Wache halten. 8 Und ihr sollt euch rings um den König scharen, ein jeglicher mit seinen Waffen in der Hand; wer aber in die Reihen eindringt, der soll getötet werden; und ihr sollt bei dem König sein, wenn er aus und eingeht. 9 Und die Obersten über Hundert taten alles, wie ihnen der Priester Jojada geboten hatte; und sie nahmen zu sich ihre Männer, die am Sabbat antraten, samt denen, die am Sabbat abtraten, und kamen zu Jojada, dem Priester. 10 Und der Priester gab den Obersten über Hundert Speere und Schilde, welche dem König David gehört hatten, und die im Hause des HERRN waren. 11 Und die Trabanten standen um den König her, ein jeglicher mit seinen Waffen in der Hand, von der rechten Seite des Hauses bis zur linken Seite des Hauses, bei dem Altar und bei dem Hause. 12 Und er führte den Sohn des Königs heraus und setzte ihm die Krone auf und gab ihm das Zeugnis; und sie machten ihn zum König und salbten ihn und klatschten in die Hände und sprachen: Es lebe der König! 13 Als aber Atalia das Geschrei der Trabanten und des Volkes hörte, kam sie zum Volk in das Haus des HERRN. 14 Und sie sah zu, und siehe, da stand der König an der Säule, wie es Sitte war, und die Obersten und Trabanten bei dem König; und alles Volk des Landes war fröhlich und stieß in die Trompeten. Atalia aber zerriß ihre Kleider und schrie: Verschwörung! Verschwörung! 15 Aber Jojada, der Priester, gebot den Obersten über Hundert, die über das Heer gesetzt waren, und sprach: Führt sie hinaus, zwischen den Reihen hindurch, und wer ihr folgt, der soll durch das Schwert sterben! Denn der Priester sprach: Sie soll nicht im Hause des HERRN getötet werden! 16 Da legte man Hand an sie. Und sie ging durch den Eingang für die Pferde zum Hause des Königs und ward daselbst getötet. 17 Da machte Jojada einen Bund zwischen dem HERRN und dem König und dem Volk, daß sie das Volk des HERRN sein sollten; ebenso zwischen dem König und dem Volk. 18 Da ging alles Volk des Landes in den Baalstempel und zerstörte ihn, seine Altäre und Bilder zerbrachen sie in Stücke; und Mattan, den Baalspriester, töteten sie vor den Altären. 19 Der Priester aber bestellte Wachen über das Haus des HERRN. Und er nahm die Obersten über Hundert, und die Leibwache und die Trabanten und alles Volk des Landes, und sie führten den König hinab vom Hause des HERRN und kamen durch das Tor der Trabanten zum Hause des Königs; und er setzte sich auf den Thron der Könige. 20 Und alles Volk im Lande ward fröhlich, und die Stadt blieb stille. Atalia aber hatten sie mit dem Schwerte getötet beim Hause des Königs. 21 (011-20b) Joas war sieben Jahre alt, als er König ward.
1 Nā, i te kitenga o Atāria whaea o Ahatia kua mate tāna tama, whakatika ana ia, whakamōtītia iho ngā uri kīngi katoa. 2 Otiia i mau a Iehōhepa, tamāhine a Kīngi Iorama, tuahine o Ahatia ki a Ioaha tama a Ahatia, kāhakina atu ana e ia i roto i ngā tama a te kīngi i whakamatea rā, rāua ko tōna kaihiki, ā, kawea ana ki te whare moenga; ā, hunā ana ia e rātou i a Atāria, i kore ai ia e whakamatea. 3 Nā, i taua wahine ia i roto i te whare o Ihowā e piri ana, e ono ngā tau; ā, ko Atāria te kuīni o te whenua.
4 Nā, i te whitu o ngā tau ka unga tāngata a Iehoiara ki te tiki i ngā rangatira rau, o ngā Kāriti, o ngā kaitiaki kīngi, ā, mauria ana mai rātou ki a ia ki roto ki te whare o Ihowā. Nā, ka whakarite kawenata ia ki a rātou, ka whakaoati i a rātou i roto i te whare o Ihowā, ā, whakakitea ana e ia te tama a te kīngi ki a rātou. 5 Nā, ka whakahau ia i a rātou, ka mea, "Ko tēnei tā koutou mea e mea ai: Ko te toru o ngā wehenga o koutou, o te hunga e haere ki roto i te hāpati, hei tiaki i te whare o te kīngi 6 (ko tētahi o ngā wehenga e toru hei te Kūwaha o Huru; ā, ko tētahi o ngā wehenga hei te kūwaha i muri i ngā kaitiaki kīngi), mā tēnā koutou e tiaki ai i te whare, hei ārai atu. 7 Nā, kia rua ngā matua o koutou, ko te hunga e haere ana ki waho i te hāpati, hei tiaki i te whare o Ihowā i waho ake o te kīngi. 8 Nā, me karapoti e koutou te kīngi ā tawhio noa, ko ngā patu a tēnā, a tēnā ki tōna ringa; ā, ko te tangata e haere mai ki roto i ngā rārangi, me whakamate. Ā, hei te taha tonu koutou o te kīngi i tōna haerenga atu, i tōna haerenga mai."
9 Nā, ka meatia e ngā rangatira rau ngā mea katoa i whakahaua e Iehoiara tohunga; ā, ka mau rātou ki āna tāngata, ki āna tāngata, ki ngā mea e haere ana ki roto i te hāpati, ki te hunga hoki e haere ana ki waho i te hāpati, ā, haere ana ki a Iehoiara tohunga. 10 Ā, i hoatu e te tohunga ki ngā rangatira rau ngā tao me ngā whakapuru tao a Kīngi Rāwiri; i roto hoki aua mea i te whare o Ihowā. 11 Nā, tū ana ngā kaitiaki kīngi, me ā rātou patu i te ringa o tēnei, o tēnei i te koki ki matau o te whare, tae noa ki te koki ki mauī o te whare, i ngā taha o te āta, o te whare, ā, karapoti noa i te kīngi.
12 Kātahi ka whakaputaina mai e ia te tama a te kīngi, pōtaea iho te karauna ki a ia, ā, hoatu ana ki a ia te whakaaturanga; nā, whakakīngitia ana ia e rātou, whakawahia ana; nā, kei te pakipaki i ō rātou ringa, me te karanga anō, "Kia ora te kīngi!"
13 Ā, i te rongonga o Atāria i te reo o ngā kaitiaki rātou ko te iwi, ka haere ia ki te iwi ki te whare o Ihowā. 14 Heoi, ka titiro ia, nā, ko te kīngi e tū ana i te taha o te pou, ko te tikanga hoki tērā, me ngā rangatira rātou ko ngā kaiwhakatangi tētere i te taha o te kīngi; ā, ko te iwi katoa o te whenua e koa ana, e whakatangi ana i ngā tētere. Kātahi a Atāria ka haehae i ōna kākahu, ka karanga, "He hē! He hē, te whakatakotoria nei!"
15 Nā, ka whakahau a Iehoiara tohunga ki ngā rangatira rau, ki ngā kaitohutohu i te ope, ka mea ki a rātou: "Kawea mai ia ki waenga i ngā rārangi; ko te tangata hoki e haere ana i muri i a ia me patu ki te hoari." I kī hoki te tohunga, "Kaua ia e whakamatea i roto i te whare o Ihowā." 16 Heoi, whakawāteatia ana e rātou he ara mōna; ā, haere ana ia i te huarahi e haere ai ngā hōiho ki te whare o te kīngi; ā, whakamatea iho ki reira.
17 Nā, ka whakaritea e Iehoiara he kawenata, he mea nā Ihowā, ki te kīngi rātou ko te iwi, kia meinga rātou hei iwi mā Ihowā; he mea hoki nā te kīngi ki te iwi. 18 Nā, haere ana te iwi katoa o taua whenua ki te whare o Paara, wāhia iho e rātou; ko āna āta, ko ōna āhua i wāhia e rātou, mongamonga noa, patua iho hoki e rātou a Matana tohunga o Paara ki te ritenga atu o ngā āta.
I whakaritea hoki e te tohunga he kaitirotiro mō te whare o Ihowā. 19 I mauria hoki e ia ngā rangatira rau, rātou ko ngā Kāriti, ko ngā kaitiaki kīngi, me te iwi katoa o te whenua; nā, kawea iho ana e rātou te kīngi ki raro i te whare o Ihowā, ā, haere ana nā te huarahi ki te kūwaha o ngā kaitiaki ki te whare o te kīngi. Nā, noho ana ia i runga i te torōna o ngā kīngi. 20 Heoi, koa katoa ana te iwi o te whenua, ā, mārie noa iho te pā; ā, whakamatea ana e rātou a Atāria ki te hoari i te whare o te kīngi.
21 E whitu ngā tau o Iehoaha i a ia ka kīngi nei.