1 Wohl dem, der nicht wandelt nach dem Rate der Gottlosen, noch tritt auf den Weg der Sünder, noch sitzt, da die Spötter sitzen; 2 sondern seine Lust hat am Gesetz des HERRN und in seinem Gesetze forscht Tag und Nacht. 3 Der ist wie ein Baum, gepflanzt an Wasserbächen, der seine Frucht bringt zu seiner Zeit und dessen Blätter nicht verwelken, und alles, was er macht, gerät wohl. 4 Nicht so die Gottlosen; sondern sie sind wie Spreu, die der Wind zerstreut. 5 Darum werden die Gottlosen nicht bestehen im Gericht, noch die Sünder in der Gemeinde der Gerechten; 6 denn der HERR kennt den Weg der Gerechten; aber der Gottlosen Weg führt ins Verderben.
Η αληθινή μακαριότητα
1 Μακάριος ο άνθρωπος
που μ’ ασεβών ιδέες δεν πορεύτηκε
ούτε σ’ αμαρτωλών το δρόμο στάθηκε
κι ούτε συναναστράφηκε με θεομπαίχτες.
2 Αντίθετα, είναι με το νόμο του Κυρίου
σύμφωνο ό,τι επιθυμεί,
μέρα νύχτα στοχάζεται το νόμο του.
3 Γι’ αυτό σαν δέντρο γίνεται
που είναι φυτεμένο εκεί που τρέχουν τα νερά.
Δίνει τους καρπούς του στον καιρό του,
το φύλλωμά του δεν μαραίνεται ποτέ
και πετυχαίνει το καθετί που κάνει.
4 Δεν είναι έτσι οι ασεβείς, δεν είναι!
Αυτοί είναι σαν τ’ άχυρο,
π’ αέρας το σκορπίζει.
5 Γι’ αυτό και δεν θα παρουσιαστούν
οι ασεβείς κατά την κρίση,
ούτε οι αμαρτωλοί θα συναχθούν
μαζί με τους δικαίους.
6 Γιατί ο Κύριος εκτιμάει
των δίκαιων τη συμπεριφορά,
ενώ η συμπεριφορά των ασεβών
οδηγεί στην καταστροφή.