1 Dem Vorsänger. Auf der Gittit. Ein Psalm Davids. (08-2) HERR, unser Herrscher, wie herrlich ist dein Name auf der ganzen Erde, daß dein Lob bis zum Himmel reicht! 2 (08-3) Aus dem Munde von Kindern und Säuglingen hast du eine Macht zugerichtet, um deiner Feinde willen, um den Feind und den Rachgierigen zum Schweigen zu bringen. 3 (08-4) Wenn ich deinen Himmel betrachte, das Werk deiner Finger, den Mond und die Sterne, die du gemacht hast: 4 (08-5) Was ist der Mensch, daß du seiner gedenkst, und des Menschen Sohn, daß du auf ihn achtest? 5 (08-6) Du hast ihn ein wenig Gottes entbehren lassen; aber mit Ehre und Schmuck hast du ihn gekrönt; 6 (08-7) Du lässest ihn herrschen über die Werke deiner Hände; alles hast du unter seine Füße gelegt: 7 (08-8) Schafe und Ochsen allzumal, dazu auch die wilden Tiere; 8 (08-9) die Vögel des Himmels und die Fische im Meer, was die Pfade der Meere durchzieht. 9 (08-10) HERR, unser Herrscher, wie herrlich ist dein Name auf der ganzen Erde!
Η δόξα του Θεού και η μεγαλοσύνη του ανθρώπου
1 Στον πρωτοψάλτη, όπως το γκιττίθ.γκιττίθ. Ο όρος σημαίνει το είδος της μελωδίας, σύμφωνα με την οποία έπρεπε να ψάλλεται ο ψαλμός. Ψαλμός του Δαβίδ.
2 Δέσποτα, Κύριέ μας,
πόσο είναι θαυμαστή η ύπαρξή σου
σ’ ολόκληρη τη γη!
Τη δόξα σου ως τους ουρανούς θα ψάλλω.
3 Την κραυγή των μικρών και των ανίσχυρωντων μικρών και των ανίσχυρων. Η έκφραση πιθανότατα θα πρέπει να κατανοηθεί μεταφορικά. Πρβλ. Θρ 2:18-19· 4:2-4, όπου η Σιών αναφέρεται ως χήρα και ο ηττημένος λαός ως μικρά παιδιά.
την κάνεις δύναμη εναντίον των εχθρών σου,
ώστε να βουβαθεί ο εχθρός κι ο διώκτης τους.
4 Όσες φορές βλέπω στους ουρανούς σου
–έργα της αξιοσύνης σου–
τ’ αστέρια, τη σελήνη,
που εσύ τα στέριωσες,
αναλογίζομαι:
5 Τι τάχα είν’ ο άνθρωπος
ώστε να τον φροντίζεις;
ο κάτοικος της γης
ώστε να νοιάζεσαι γι’ αυτόν;
6 Τον έκανες ωστόσο
λίγο μικρότερο από σένα·από σένα. Κατά τους Ο΄: από τους αγγέλους.
με δόξα τον στεφάνωσες και με τιμή.
7 Κύριο τον έκανες πάνω στα πλάσματά σου,
όλα στην εξουσία του τα ’δωσες.
8 Όλα τα πρόβατα, τα βόδια,
ακόμη και τα ζώα τ’ άγρια,
9 τ’ ουρανού τα πετούμενα,
της θάλασσας τα ψάρια
κι αυτά που πλέουν στους δρόμους των νερών.
10 Δέσποτα, Κύριέ μας,
πόσο είναι θαυμαστή η ύπαρξή σου
σ’ ολόκληρη τη γη!