1 Ora, além da filha de Faraó, *Dt 17.17;Ne 13.23-27amou Salomão muitas mulheres estrangeiras: mulheres moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e heteias, 2 dentre as nações de que disse Jeová aos filhos de Israel: *Êx 23.31-33;34.12-16Não haveis de ir a elas, nem elas a vós, pois vos perverterão o coração, para seguirdes os seus deuses. A estas se apegou Salomão pelo amor. 3 *2Sm 3.2-5;5.13-16Ele tinha setecentas mulheres, princesas e trezentas concubinas; e suas mulheres perverteram-lhe o coração. 4 Sendo já velho, suas mulheres perverteram-lhe o coração para seguir outros deuses; *1Rs 11.4e o seu coração não foi perfeito para com Jeová, seu Deus, como o fora o coração de Davi, seu pai. 5 Salomão seguiu a *Jz 2.13;10.6;1Sm 7.3-4Astarote, deusa dos sidônios, e a *1Rs 11.7Milcom, abominação dos amonitas. 6 Salomão fez o mal aos olhos de Jeová e não perseverou em o seguir como o fizera Davi, seu pai. 7 Nesse tempo, edificou Salomão um alto a *Nm 21.29;Jz 11.24;2Rs 23.13Camos, abominação de Moabe, no monte que está fronteiro a Jerusalém, e a *Lv 20.2-5;2Rs 23.10;At 7.43Moloque, abominação dos filhos de Amom. 8 Assim fez por todas as suas mulheres estrangeiras, que queimavam incenso e ofereciam sacrifícios aos seus deuses.

9 Jeová irou-se contra Salomão *1Rs 11.2,4por se ter o seu coração apartado de Jeová, Deus de Israel, *1Rs 3.5;9.2que duas vezes lhe tinha aparecido 10 e acerca disso *1Rs 6.12;9.6-7lhe tinha ordenado que não seguisse a outros deuses. Ele, porém, não guardou o que Jeová lhe ordenara. 11 Pelo que disse Jeová a Salomão: Pois que assim te portaste e não guardaste a minha aliança e os meus estatutos que te ordenei, *1Rs 11.29-31;12.15-16,20;1Sm 2.30hei de tirar de ti o reino e dá-lo ao teu servo. 12 Contudo, não o farei em teus dias, por amor de Davi, teu pai; da mão de teu filho o tirarei. 13 Todavia, *2Sm 7.15;1Cr 17.13não arrancarei o reino todo; mas *1Rs 11.32,36;12.20darei a teu filho uma tribo *1Rs 8.29em atenção ao meu servo Davi e em atenção a Jerusalém, que escolhi.

14 Levantou Jeová a Salomão um adversário na pessoa de Hadade, edomita, que era da estirpe real de Edom. 15 Porque, *2Sm 8.14;1Cr 18.12-13estando Davi em Edom e tendo subido Joabe, general do exército, a sepultar os mortos e ferido a todo o homem em Edom 16 (porque seis meses se demorou ali Joabe e todo o Israel, até ter exterminado a todo homem em Edom.), 17 fugiu Hadade com alguns edomitas, servos de seu pai, para ir ao Egito; e Hadade era menino. 18 Tendo partido de Midiã, foram a *Nm 10.12;Dt 1.1Parã, donde levaram homens consigo e foram ao Egito ter com Faraó, rei do Egito, o qual lhe deu casa, e lhe proporcionou víveres, e lhe deu terra. 19 Hadade achou tanta graça aos olhos de Faraó, que este o casou com a irmã de sua própria mulher, irmã da rainha-mãe Tafnes. 20 A irmã de Tafnes deu-lhe à luz seu filho Genubate, que Tafnes desmamou na casa de Faraó, onde Genubate ficou por entre os filhos de Faraó. 21 *1Rs 2.10Tendo Hadade ouvido, no Egito, que Davi dormia com seus pais e que Joabe, general do exército, era morto, disse a Faraó: Despede-me, para que eu vá para a minha terra. 22 Então, lhe perguntou Faraó: Mas que é o que te falta em minha casa, para que procures partir para tua terra? Ele lhe respondeu: Nada; contudo, deixa-me ir.

23 Também *1Rs 11.14Deus lhe levantou outro adversário na pessoa de Rezom, filho de Eliada, que tinha fugido de seu senhor *2Sm 8.3;10.16Hadadezer, rei de Zoba. 24 Ele ajuntou gente e fez-se capitão duma tropa, *2Sm 10.8,18quando Davi matou os de Zoba. Retiraram-se para Damasco, habitaram ali e reinaram em Damasco. 25 Além do mal que Hadade fazia, foi ele adversário de Israel por todos os dias de Salomão; detestava a Israel e reinava sobre a Síria.

26 Também *2Sm 20.21levantou a mão contra o *1Rs 11.11,28;12.2,20;2Cr 13.6rei Jeroboão, filho de Nebate, efraimita de Zereda, servo de Salomão, cuja mãe era uma viúva por nome Zerua. 27 Esta foi a causa por que levantou a mão contra o rei: *1Rs 9.15,24Salomão tinha edificado a Milo e cerrado a brecha da cidade de seu pai Davi. 28 Jeroboão era ilustre em valor. *Pv 22.29Salomão viu que era um moço laborioso e deu-lhe a superintendência sobre toda a leva de trabalhadores forçados da casa de José. 29 Sucedeu, nesse tempo, que, saindo Jeroboão de Jerusalém, *1Rs 12.15;14.2;2Cr 9.29o profeta Aías, silonita, o encontrou no caminho. Aías se tinha vestido de uma capa nova, e estavam sós os dois no campo. 30 *1Sm 15.27-28Aías pegou na capa nova, de que estava vestido, e rasgou-a em doze pedaços. 31 Disse a Jeroboão: Toma dez pedaços, pois assim diz Jeová, Deus de Israel: Eis *1Rs 11.11-12que da mão de Salomão hei de rasgar o reino, e a ti te hei de dar dez tribos; 32 *1Rs 11.13;12.21ele, porém, terá uma tribo em atenção ao meu servo Davi e em atenção a Jerusalém, *1Rs 11.13;14.21cidade que escolhi dentre todas as tribos de Israel. 33 Isso farei, porque me deixaram a mim, e *1Rs 11.5-8adoraram a Astarote, deusa dos sidônios, a Camos, deus de Moabe e a Milcom, deus dos filhos de Amom, e não andaram nos meus caminhos, para fazer o que é reto aos meus olhos e para guardar os meus estatutos e os meus juízos, como o fez Davi, seu pai. 34 Todavia, não hei de tirar da sua mão o reino todo; mas fá-lo-ei príncipe todos os dias da sua vida, em atenção ao meu servo Davi, a quem escolhi, porque guardou os meus mandamentos e os meus estatutos. 35 *1Rs 11.12;12.16-17Tirarei, porém, o reino das mãos de seu filho e to darei a ti, a saber, dez tribos. 36 *1Rs 11.13A seu filho darei uma tribo, para *1Rs 15.4;2Rs 8.19que sempre fique ao meu servo Davi uma lâmpada diante de mim, em Jerusalém, *1Rs 11.13cidade que escolhi para ali pôr o meu nome. 37 A ti te tomarei, e reinarás sobre tudo o que desejar a tua alma e serás rei sobre Israel. 38 Se ouvires tudo o que eu te ordenar, e andares nos meus caminhos, e fizeres o que é reto aos meus olhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como o fez Davi, meu servo, *Dt 31.8;Js 1.5eu serei contigo, e *2Sm 7.11,27te edificarei uma casa firme, como o fiz para Davi, e te darei Israel. 39 Por isso, afligirei a descendência de Davi, porém não para sempre. 40 Portanto, Salomão procurou tirar a vida a Jeroboão; mas Jeroboão levantou-se, e fugiu para o Egito a ter com *1Rs 14.25;2Cr 12.2-9Sisaque, rei do Egito, e ali ficou até a morte de Salomão.

41 *2Cr 9.29Ora, o resto dos atos de Salomão, e tudo quanto fez, e a sua sabedoria, não está tudo escrito no Livro dos Atos de Salomão? 42 O tempo que Salomão reinou em Jerusalém sobre todo o Israel foram quarenta anos. 43 *1Rs 2.10Adormeceu Salomão com seus pais e foi enterrado na Cidade de Davi, seu pai; *1Rs 14.21Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.

1 La reĝo Salomono amis multajn aligentajn virinojn, la filinon de Faraono, Moabidinojn, Amonidinojn, Edomidinojn, Cidonaninojn, Ĥetidinojn, 2 el tiuj popoloj, pri kiuj la Eternulo diris al la Izraelidoj: Ne iru al ili, kaj ili ne iru al vi, ĉar ili turnos vian koron al siaj dioj; al ili Salomono aliĝis per amo. 3 Kaj li havis da ĉefaj edzinoj sepcent kaj da kromvirinoj tricent; kaj liaj edzinoj forklinis lian koron. 4 En la tempo de maljuneco de Salomono liaj edzinoj turnis lian koron al aliaj dioj, kaj lia koro ne estis tiel plene fordonita al la Eternulo, lia Dio, kiel la koro de lia patro David. 5 Kaj Salomono sekvis Aŝtaron, diaĵon de la Cidonanoj, kaj Milkomon, abomenindaĵon de la Amonidoj. 6 Kaj Salomono faris malbonon antaŭ la okuloj de la Eternulo, kaj ne sekvis plene la Eternulon, kiel lia patro David. 7 Tiam Salomono konstruis altaĵon al Kemoŝ, abomenindaĵo de la Moabidoj, sur la monto, kiu estas antaŭ Jerusalem, kaj al Moleĥ, abomenindaĵo de la Amonidoj. 8 Kaj tiel li faris por ĉiuj siaj aligentaj edzinoj, kiuj incensadis kaj alportadis oferojn al siaj dioj.

9 Kaj la Eternulo ekkoleris Salomonon pro tio, ke li forklinis sian koron de la Eternulo, Dio de Izrael, kiu aperis al li du fojojn, 10 kaj kiu ordonis al li pri tiu afero, ke li ne sekvu aliajn diojn; sed li ne observis tion, kion la Eternulo ordonis. 11 Kaj la Eternulo diris al Salomono: Pro tio, ke ĉi tio fariĝis ĉe vi, kaj ke vi ne observis Mian interligon kaj Miajn leĝojn, kiujn Mi donis al vi, Mi forŝiros de vi la regnon kaj donos ĝin al via servanto. 12 Tamen dum via vivo Mi tion ne faros, pro via patro David; el la manoj de via filo Mi ĝin forŝiros. 13 Sed ne la tutan regnon Mi forŝiros; unu tribon Mi donos al via filo, pro Mia servanto David, kaj pro Jerusalem, kiun Mi elektis.

14 Kaj la Eternulo aperigis kontraŭulon kontraŭ Salomono, Hadadon, la Edomidon, el la reĝa semo de Edom. 15 Kiam David estis en Edomujo, kaj la militestro Joab venis, por enterigi la mortigitojn, li mortigis ĉiujn virseksulojn en Edomujo 16 (ĉar ses monatojn tie restis Joab kaj ĉiuj Izraelidoj, ĝis ili ekstermis ĉiujn virseksulojn en Edomujo); 17 tiam forkuris Hadad kune kun viroj Edomidoj el la servantoj de lia patro, por iri Egiptujon; Hadad estis tiam malgranda knabo. 18 Ili elmoviĝis el Midjan kaj venis Paranon kaj prenis kun si homojn el Paran, kaj venis Egiptujon al Faraono, reĝo de Egiptujo, kaj ĉi tiu donis al li domon kaj nutraĵon, kaj ankaŭ landon li donis al li. 19 Hadad tre ekplaĉis al Faraono, kaj ĉi tiu donis al li kiel edzinon fratinon de sia edzino, fratinon de la reĝino Taĥpenes. 20 Kaj la fratino de Taĥpenes naskis al li lian filon Genubat. Kaj Taĥpenes edukis lin en la domo de Faraono, kaj Genubat loĝis en la domo de Faraono inter la filoj de Faraono. 21 Kiam Hadad aŭdis en Egiptujo, ke David ekdormis kun siaj patroj kaj ke la militestro Joab mortis, Hadad diris al Faraono: Forliberigu min, ke mi iru en mian landon. 22 Faraono diris al li: Ĉu io mankas al vi ĉe mi, ke vi deziras iri en vian landon? Kaj li respondis: Ne, tamen forliberigu min.

23 Dio starigis kontraŭ li ankoraŭ kontraŭulon, Rezonon, filon de Eljada, kiu forkuris de sia sinjoro Hadadezer, reĝo de Coba. 24 Kaj li kolektis kontraŭ li virojn kaj fariĝis estro de bando, kiam David ilin mortigis; kaj ili iris Damaskon kaj ekloĝis tie kaj ekregis en Damasko. 25 Kaj li estis kontraŭulo de la Izraelidoj dum la tuta vivo de Salomono, krom la malbono, kiu venadis de Hadad. Kaj li havis malamon kontraŭ la Izraelidoj, kaj li fariĝis reĝo de Sirio.

26 Kaj Jerobeam, filo de Nebat, Efratano el Cereda, kies patrino havis la nomon Cerua kaj estis vidvino, servanto de Salomono, levis la manon kontraŭ la reĝon. 27 Kaj jen estas la kaŭzo, pro kiu li levis la manon kontraŭ la reĝon: Salomono konstruis Milon; li riparis la breĉojn de la urbo de sia patro David. 28 Jerobeam estis viro forta kaj kuraĝa. Kiam Salomono vidis, ke la junulo estas laborkapabla, li starigis lin administranto de la tributlaboroj de la domo de Jozef. 29 En tiu tempo okazis, ke Jerobeam eliris el Jerusalem; kaj renkontis lin sur la vojo la profeto Aĥija, la Ŝiloano; li portis sur si novan veston; ili ambaŭ estis solaj sur la kampo. 30 Kaj Aĥija prenis la novan veston, kiu estis sur li, kaj disŝiris ĝin en dek du pecojn. 31 Kaj li diris al Jerobeam: Prenu al vi dek pecojn; ĉar tiele diras la Eternulo, Dio de Izrael: Jen Mi forŝiras la regnon el la manoj de Salomono kaj donas al vi dek tribojn 32 (sed unu tribo restos ĉe li, pro Mia servanto David, kaj pro la urbo Jerusalem, kiun Mi elektis el ĉiuj triboj de Izrael); 33 pro tio, ke ili forlasis Min, kaj adorkliniĝis al Aŝtar, diaĵo de la Cidonanoj, al Kemoŝ, dio de Moab, kaj al Milkom, dio de la Amonidoj, kaj ne iris laŭ Miaj vojoj, por plenumi tion, kio plaĉas al Mi, kaj Miajn leĝojn kaj Miajn regulojn, kiel lia patro David. 34 Mi ne prenos la tutan regnon el liaj manoj, sed Mi faros, ke li restos reganto dum sia tuta vivo, pro Mia servanto David, kiun Mi elektis kaj kiu observis Miajn ordonojn kaj Miajn leĝojn. 35 Sed Mi prenos la regnon el la manoj de lia filo, kaj Mi donos el ĝi al vi dek tribojn; 36 kaj al lia filo Mi donos unu tribon, por ke restu lumilo por ĉiam al Mia servanto David antaŭ Mi en Jerusalem, en la urbo, kiun Mi elektis al Mi, por meti tien Mian nomon. 37 Vin Mi prenos, kaj vi regos super ĉio, kion via animo deziros, kaj vi estos reĝo super Izrael. 38 Kaj se vi obeos ĉion, kion Mi ordonos al vi, kaj iros laŭ Miaj vojoj, kaj faros tion, kio plaĉas al Mi, observante Miajn leĝojn kaj Miajn ordonojn, kiel faris Mia servanto David, tiam Mi estos kun vi, kaj konstruos al vi domon fidindan, kiel Mi konstruis al David, kaj Mi donos al vi Izraelon. 39 Kaj per tio Mi humiligos la semon de David, tamen ne por ĉiam. 40 Salomono intencis mortigi Jerobeamon; sed Jerobeam leviĝis kaj forkuris en Egiptujon, al Ŝiŝak, reĝo de Egiptujo, kaj li restis en Egiptujo ĝis la morto de Salomono.

41 La tuta cetera historio de Salomono, kaj ĉio, kion li faris, kaj lia saĝeco estas priskribitaj en la libro de kroniko de Salomono. 42 La tempo, dum kiu Salomono reĝis en Jerusalem super la tuta Izrael, estis kvardek jaroj. 43 Kaj Salomono ekdormis kun siaj patroj kaj estis enterigita en la urbo de sia patro David. Kaj anstataŭ li ekreĝis Reĥabeam, lia filo.