1 *Gn 47.29;Dt 31.14Aproximaram-se os dias em que Davi havia de morrer, e deu ele ordem a seu filho Salomão, dizendo: 2 *Js 23.14Eu vou indo pelo caminho de toda a terra. *Dt 31.7,23;Js 1.6-7Esforça-te, porta-te varonilmente 3 e cumpre o serviço que é devido a Jeová, teu Deus, andando pelos seus caminhos, guardando os seus estatutos, os seus mandamentos, os seus juízos e os seus testemunhos, *Dt 17.18-20conforme está escrito na lei de Moisés, *1Cr 22.12-13para que prosperes em tudo o que fizeres e por onde quer que fores, 4 *2Sm 7.25a fim de que Jeová confirme a sua palavra que falou acerca de mim, dizendo: *Sl 132.12Se teus filhos vigiarem sobre os seus caminhos, *2Rs 20.3andando diante de mim em verdade, de todo o seu coração e de toda a sua alma, *1Rs 8.25;9.5;2Sm 7.12-13não te faltará, disse ele, sucessor ao trono de Israel. 5 Tu sabes também o que me fez Joabe, *2Sm 2.13,18filho de Zeruia, a saber, o que fez aos dois generais do exército, a *1Rs 2.32;2Sm 3.27Abner, filho de Ner, e a *2Sm 20.10Amasa, filho de Jéter, aos quais ele matou e, em tempo de paz, derramou o sangue de guerra, tingindo o cinto que trazia sobre os rins e os sapatos que tinha nos pés. 6 *1Rs 2.9Faze conforme a tua sabedoria e não permitas que as suas cãs desçam em paz à sepultura. 7 *2Sm 19.31-38Porém usa de misericórdia com os filhos de Barzilai, gileadita, e *2Sm 9.7,10sejam eles do número dos que comem à tua mesa, *2Sm 17.27-29porque assim se houveram comigo, quando eu fugia de diante de Absalão, teu irmão. 8 *2Sm 16.5-8Eis que também contigo está Simei, filho de Gera, homem benjamita, de Baurim, que me amaldiçoou com uma cruel maldição no dia em que eu ia a Maanaim. *2Sm 19.18-23Mas ele desceu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu lhe jurei por Jeová, dizendo: Não te matarei à espada. 9 Agora, não o tenhas por inocente, *1Rs 2.6porque és homem sábio; saberás o que lhe hás de fazer e farás que as suas cãs não desçam sem sangue à sepultura.

10 *At 2.29;13.36Davi dormiu com seus pais e foi sepultado *1Rs 3.1;2Sm 5.7na Cidade de Davi. 11 *2Sm 5.4-5;1Cr 29.26-27Os dias que Davi reinou sobre Israel foram quarenta anos: em Hebrom *2Sm 5.5reinou sete anos e em Jerusalém reinou trinta e três anos. 12 *1Cr 29.23;2Cr 1.1Salomão sentou-se no trono de seu pai Davi, e o seu reino fortificou-se sobremaneira.

13 Então, foi Adonias, filho de Hagite, ter com Bate-Seba, mãe de Salomão, que lhe perguntou: *1Sm 16.4É de paz a tua vinda? Respondeu ele: É de paz. 14 E acrescentou: Tenho alguma coisa que te dizer. Ela tornou: Dize-a. 15 Então, ele disse: Tu sabes que *1Rs 2.22;2Sm 3.3-4o reino era meu e *1Rs 1.5,25que todo o Israel me tinha escolhido com preferência para reinar; *1Rs 1.38-50contudo, o reino foi transferido e passou a ser de meu irmão, *1Cr 22.9-10;28.5-7porque Jeová lho deu. 16 Agora, uma só coisa te peço; não ma recuses. Ela lhe disse: Fala. 17 Ele disse: Fala ao rei Salomão (pois não to recusará.) *1Rs 1.3-4;2Sm 12.8que me dê por mulher a Abisague, sunamita. 18 Bate-Seba respondeu: Pois bem, eu falarei por ti ao rei.

19 Portanto, Bate-Seba foi ter com o rei Salomão, para lhe falar por Adonias. O rei levantou-se para a receber, e fez-lhe uma reverência, e sentou-se no seu trono, e *1Rs 15.13mandou pôr um trono para a rainha-mãe, *Sl 45.9que se assentou à sua direita. 20 Disse ela: É só uma pequena coisa que eu te peço; *1Rs 2.16não ma recuses. O rei respondeu-lhe: Pede, minha mãe, pois não ta recusarei. 21 Ela disse: *1Rs 1.3-4Dê-se Abisague, sunamita, por mulher a Adonias, teu irmão. 22 Respondeu o rei Salomão à sua mãe: Por que pedes tu a Abisague, sunamita, para Adonias? *2Sm 12.8Pede também para ele o reino *1Rs 1.6;2.15;1Cr 3.2,5(pois é meu irmão mais velho.); sim, para ele, e para o sacerdote *1Rs 1.7Abiatar, e para Joabe, filho de Zeruia. 23 Jurou o rei Salomão por Jeová, dizendo: *Rt 1.17Assim me faça Deus e ainda mais, se Adonias não falou esta palavra contra a sua própria vida. 24 Agora, juro pela vida de Jeová, que me estabeleceu e me colocou no trono de Davi, meu pai, *2Sm 7.11,13;1Cr 22.10fazendo-me uma casa, como prometeu, que hoje será morto Adonias. 25 O rei Salomão *2Sm 8.18deu ordem a Benaia, filho de Joiada, o qual o agrediu de modo que morreu.

26 Disse também o rei ao sacerdote Abiatar: *Js 21.18;Jr 1.1Vai-te para Anatote, para os teus campos, *1Sm 26.16porque és digno de morte. Eu te não tirarei a vida hoje, porque *1Sm 23.6;2Sm 15.24-29levaste a arca do Senhor Jeová diante de meu pai Davi, e porque *1Sm 22.20-23;23.8-9foste afligido em todas as aflições de meu pai. 27 Expulsou Salomão a Abiatar, para que não fosse sacerdote de Jeová, a fim de se cumprir *1Sm 2.27-36a palavra que Jeová tinha proferido em Siló acerca da casa de Eli.

28 Chegando essa notícia a Joabe *1Rs 1.7(pois Joabe tinha seguido o partido de Adonias, *2Sm 17.25;18.2ainda que não seguiu o de Absalão.), fugiu ele para a tenda de Jeová e *1Rs 1.50abraçou-se com os chifres do altar. 29 Foi dito ao rei Salomão: Joabe fugiu para a tenda de Jeová e eis que está junto ao altar. Salomão *1Rs 2.25mandou a Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, fere-o. 30 Foi Benaia à tenda de Jeová e disse-lhe: Assim diz o rei: Sai para fora. Respondeu Joabe: Não sairei, porém hei de morrer aqui. Benaia deu parte disso ao rei, dizendo: Assim falou Joabe e assim me respondeu. 31 Disse-lhe o rei: *Êx 21.14Faze como ele te disse. Mata-o e sepulta-o, *Nm 35.33;Dt 19.13para que tires de sobre mim e de sobre a casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou. 32 *Gn 9.6;Jz 9.24,57Jeová fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, *2Cr 21.13-14porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele e, sem meu pai Davi o saber, matou à espada a *2Sm 3.27Abner, filho de Ner e general do exército de Israel, e a *2Sm 20.9-10Amasa, filho de Jéter e general do exército de Judá. 33 *2Sm 3.29Assim, o sangue destes recairá para sempre sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência; mas a Davi, e à sua descendência, e à sua casa, e ao seu trono dê Jeová paz para sempre. 34 Subiu *1Rs 2.25Benaia, filho de Joiada, agrediu a Joabe e matou-o. Joabe foi sepultado em sua casa, no deserto. 35 Em lugar dele, constituiu o rei por general do exército *1Rs 4.4a Benaia, filho de Joiada, e, *1Rs 2.27em lugar de Abiatar, constituiu o rei por sacerdote a *1Cr 29.22Zadoque.

36 Mandou o rei também chamar a *1Rs 2.8Simei e disse-lhe: Edifica-te uma casa em Jerusalém e habita aí; daí não saias nem para uma nem para outra parte. 37 Pois fica sabendo que, no dia em que saíres e *2Sm 15.23passares a torrente de Cedrom, sem falta hás de morrer. *2Sm 1.16O teu sangue recairá sobre a tua cabeça. 38 Respondeu Simei ao rei: Boa é essa palavra. Como disse o rei, meu senhor, assim fará o teu servo. Simei habitou em Jerusalém muitos dias.

39 Ao fim de três anos, fugiram dois dos servos de Simei para *1Sm 27.2Aquis, filho de Maaca, rei de Gate. Disseram a Simei: Eis que os teus servos estão em Gate. 40 Levantou-se Simei, albardou o seu jumento e foi a Gate ter com Aquis, em busca dos seus servos; assim foi Simei e trouxe de Gate os seus servos. 41 Avisou-se a Salomão que Simei tinha ido de Jerusalém a Gate e que tinha voltado. 42 Então, mandou o rei chamar a Simei e lhe disse: Não te fiz eu jurar por Jeová e não te protestei, dizendo: Fica sabendo que, no dia em que saíres e andares onde quer que seja, sem falta hás de morrer? E tu me respondeste: Boa é essa palavra que acabo de ouvir. 43 Por que não guardaste logo o juramento de Jeová, e a ordem que te dei? 44 Disse mais o rei a Simei: *2Sm 16.5-13Tu sabes, e o teu coração reconhece toda a maldade que fizeste a Davi, meu pai; por isso, *1Sm 25.39;2Rs 11.1,12-16Jeová te fará recair sobre a cabeça a tua maldade. 45 O rei Salomão será abençoado, *2Sm 7.13e o trono de Davi será estabelecido perante Jeová, para sempre. 46 *1Rs 2.25,34O rei deu ordem a Benaia, filho de Joiada; este saiu e agrediu a Simei, de modo que morreu. *1Rs 2.12;2Cr 1.1Estabeleceu-se o reino na mão de Salomão.

1 Kiam por David alproksimiĝis la tempo por morti, li testamentis al sia filo Salomono jene: 2 Mi foriras la vojon de la tuta mondo; sed vi tenu vin forte kaj estu viro. 3 Kaj observu la ordonojn de la Eternulo, via Dio, irante laŭ Liaj vojoj, plenumante Liajn leĝojn, ordonojn, decidojn, kaj regulojn, kiel estas skribite en la instruo de Moseo, por ke vi estu saĝa en ĉio, kion vi faros, kaj kien ajn vi vin turnos; 4 por ke la Eternulo plenumu Sian vorton, kiun Li diris pri mi, parolante: Se viaj filoj observos siajn vojojn, irante antaŭ Mi en vero per sia tuta koro kaj per sia tuta animo, tiam ne mankos ĉe vi viro sur la trono de Izrael. 5 Ankaŭ vi scias, kion faris al mi Joab, filo de Ceruja, kion li faris al la du militestroj de Izrael, al Abner, filo de Ner, kaj al Amasa, filo de Jeter, ke li mortigis ilin kaj verŝis militan sangon en tempo de paco kaj makulis per milita sango sian zonon sur siaj lumboj kaj siajn ŝuojn sur siaj piedoj. 6 Agu laŭ via saĝo, ke vi ne lasu al liaj grizaj haroj iri en paco en Ŝeolon. 7 Sed al la filoj de Barzilaj, la Gileadano, faru favoron, kaj ili estu inter la manĝantoj ĉe via tablo; ĉar ili tiel alproksimiĝis al mi, kiam mi forkuris de via frato Abŝalom. 8 Kaj jen ĉe vi estas Ŝimei, filo de Gera, Benjamenido el Baĥurim; li malbenis min per kruela malbeno, kiam mi iris al Maĥanaim; sed li venis al mi renkonte ĉe Jordan, kaj mi ĵuris al li per la Eternulo, dirante: Mi ne mortigos vin per glavo. 9 Sed nun ne lasu lin senpuna, ĉar vi estas homo saĝa, kaj vi scias, kion vi devas fari al li, por malsuprenigi liajn grizajn harojn en sango en Ŝeolon. 10 Kaj David ekdormis kun siaj patroj, kaj oni lin enterigis en la urbo de David. 11 La tempo, kiun David reĝis super Izrael, estis kvardek jaroj: en Ĥebron li reĝis sep jarojn, kaj en Jerusalem li reĝis tridek tri jarojn.

12 Kaj Salomono sidis sur la trono de sia patro David, kaj lia reĝado tre fortikiĝis. 13 Adonija, filo de Ĥagit, venis al Bat-Ŝeba, patrino de Salomono. Ŝi diris: Ĉu kun paco vi venas? Kaj li respondis: Kun paco. 14 Kaj li diris: Mi havas aferon al vi. Ŝi respondis: Parolu. 15 Kaj li diris: Vi scias, ke la regno apartenis al mi, kaj al mi ĉiuj Izraelidoj turnis sian vizaĝon, ke mi reĝu; sed la reĝado deturniĝis kaj transiris al mia frato, ĉar de la Eternulo ĝi estis destinita al li. 16 Nun unu peton mi petas de vi, ne rifuzu al mi. Kaj ŝi diris al li: Parolu. 17 Kaj li diris: Diru, mi petas, al la reĝo Salomono (ĉar li ne rifuzos al vi), ke li donu al mi la Ŝunemaninon Abiŝag kiel edzinon. 18 Kaj Bat-Ŝeba diris: Bone, mi parolos pri vi kun la reĝo. 19 Kaj Bat-Ŝeba venis al la reĝo Salomono, por paroli al li pri Adonija. La reĝo leviĝis renkonte al ŝi kaj adorkliniĝis antaŭ ŝi kaj sidiĝis sur sia trono. Kaj oni starigis tronon por la patrino de la reĝo, kaj ŝi sidiĝis dekstre de li. 20 Kaj ŝi diris: Unu malgrandan peton mi petos de vi, ne rifuzu al mi. Kaj la reĝo diris al ŝi: Petu, mia patrino, ĉar mi ne rifuzos al vi. 21 Kaj ŝi diris: La Ŝunemanino Abiŝag estu donata kiel edzino al via frato Adonija. 22 Tiam respondis la reĝo Salomono kaj diris al sia patrino: Kial vi petas la Ŝunemaninon Abiŝag por Adonija? petu por li ankaŭ la reĝecon, ĉar li estas mia pli aĝa frato — por li, kaj por la pastro Ebjatar, kaj por Joab, filo de Ceruja. 23 Kaj la reĝo Salomono ĵuris per la Eternulo, dirante: Tion kaj pli faru al mi la Eternulo; kontraŭ sia vivo Adonija diris tiujn vortojn. 24 Nun, kiel vivas la Eternulo, kiu min konfirmis kaj min sidigis sur la trono de mia patro David kaj kiu aranĝis al mi domon laŭ Sia promeso, hodiaŭ Adonija estos mortigita. 25 Kaj la reĝo Salomono sendis Benajan, filon de Jehojada, kaj ĉi tiu frapis lin, kaj li mortis. 26 Kaj al la pastro Ebjatar la reĝo diris: Iru en Anatoton, sur vian kampon; vi meritas la morton, sed mi nun ne mortigos vin, ĉar vi portis la keston de la Sinjoro, la Eternulo, antaŭ mia patro David, kaj ĉar vi suferis ĉion, kion suferis mia patro. 27 Kaj Salomono forigis Ebjataron, ke li ne estu plu pastro al la Eternulo; por ke plenumiĝu la vorto de la Eternulo, kiun Li diris pri la domo de Eli en Ŝilo. 28 La famo pri tio atingis Joabon (ĉar Joab aliĝis al Adonija, kvankam al Abŝalom li ne aliĝis); kaj Joab forkuris en la tabernaklon de la Eternulo kaj ekkaptis la kornojn de la altaro. 29 Oni raportis al la reĝo Salomono, ke Joab forkuris en la tabernaklon de la Eternulo kaj estas nun ĉe la altaro. Tiam Salomono sendis Benajan, filon de Jehojada, dirante al li: Iru, mortigu lin. 30 Benaja venis en la tabernaklon de la Eternulo, kaj diris al li: Tiele diras la reĝo: Eliru! Sed tiu respondis: Ne, ĉi tie mi mortu. Kaj Benaja raportis tion al la reĝo, dirante: Tiele diris Joab, kaj tiele li respondis al mi. 31 Tiam la reĝo diris al li: Faru, kiel li diris, mortigu lin kaj enterigu lin; por ke vi forigu de mi kaj de la domo de mia patro la senkulpan sangon, kiun Joab verŝis. 32 La Eternulo refaligu lian sangon sur lian kapon, pro tio, ke li mortigis du virojn, kiuj estis pli virtaj kaj pli bonaj ol li, kaj li mortigis ilin per glavo, dum mia patro David tion ne sciis: Abneron, filon de Ner, militestron de Izrael, kaj Amasan, filon de Jeter, militestron de Jehuda. 33 Ilia sango falu sur la kapon de Joab kaj sur la kapon de lia idaro por eterne; sed al David kaj al lia idaro kaj al lia domo kaj al lia trono estu paco por eterne de la Eternulo. 34 Tiam Benaja, filo de Jehojada, iris kaj frapis lin kaj mortigis lin, kaj oni enterigis lin en lia domo en la dezerto. 35 Kaj la reĝo starigis Benajan, filon de Jehojada, anstataŭ li kiel militestron, kaj la pastron Cadok la reĝo starigis anstataŭ Ebjatar. 36 Kaj la reĝo sendis por voki Ŝimein, kaj li diris al li: Konstruu al vi domon en Jerusalem, kaj loĝu tie kaj nenien eliru el tie; 37 se iun tagon vi eliros kaj transiros la torenton Kidron, tiam sciu, ke vi nepre mortos; via sango estos sur via kapo. 38 Kaj Ŝimei diris al la reĝo: Bone; kiel diris mia sinjoro la reĝo, tiel via servanto faros. Kaj Ŝimei loĝis en Jerusalem multe da tempo. 39 Sed post paso de tri jaroj forkuris du sklavoj de Ŝimei al Aĥiŝ, filo de Maaĥa, reĝo de Gat. Kaj oni sciigis al Ŝimei, dirante: Jen viaj sklavoj estas en Gat. 40 Tiam Ŝimei leviĝis, kaj selis sian azenon kaj iris en Gaton al Aĥiŝ, por serĉi siajn sklavojn. Kaj Ŝimei iris, kaj revenigis siajn sklavojn el Gat. 41 Kaj oni raportis al Salomono, ke Ŝimei foriris el Jerusalem en Gaton kaj revenis. 42 Tiam la reĝo sendis, kaj vokigis Ŝimein, kaj diris al li: Mi ĵurligis ja vin per la Eternulo kaj avertis vin, dirante, ke se iun tagon vi ien ajn foriros, tiam sciu, ke vi nepre mortos; kaj vi diris al mi: Bona estas tio, kion mi aŭdis. 43 Kial do vi ne observis la ĵuron per la Eternulo, kaj la ordonon, kiun mi faris al vi? 44 Kaj la reĝo diris al Ŝimei: Vi scias la tutan malbonon, kiun via koro scias kaj kiun vi faris al mia patro David; la Eternulo repagu vian malbonon sur via kapo. 45 Sed la reĝo Salomono estu benata, kaj la trono de David staru forte antaŭ la Eternulo eterne. 46 Kaj la reĝo ordonis al Benaja, filo de Jehojada, kaj ĉi tiu iris kaj frapis tiun, kaj tiu mortis. Kaj la regno fortikiĝis en la manoj de Salomono.