1 Ora, a fé é a *Hb 3.14(Gr.)substância das coisas *vd.Hb 3.6esperadas, a prova das *vd.Rm 8.24; cp.2Co 4.18;5.7;Hb 11.7,27coisas não vistas. 2 Pois foi por ela que *cp.Hb 1.1os antigos *Hb 11.4,39obtiveram bom testemunho. 3 É pela fé que entendemos que *Hb 1.2os mundos foram formados *Gn 1; cp.Hb 1.2pela *vd.Hb 6.5; cp.2Pe 3.5palavra de Deus, de modo que o visível *Rm 4.17não se tem feito das coisas que aparecem. 4 Pela fé, ofereceu *Gn 4.4;Mt 23.35;1Jo 3.12Abel a Deus mais excelente sacrifício que Caim, pelo qual *Hb 11.2-39alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho quanto a seus *Hb 5.1dons; e, por ela, *Gn 4.8-10;Hb 12.24estando ele morto, ainda fala. 5 Pela fé, foi trasladado *Gn 5.21-24Enoque para não *vd.Lc 2.26;Jo 8.51; cp.Hb 2.9ver a morte; e não foi achado, porque Deus o havia trasladado. Pois, antes da sua trasladação teve o testemunho de haver agradado a Deus. 6 Sem fé é impossível agradar a Deus; pois é necessário que o que *cp.Hb 7.19se chega a Deus creia que há Deus e que se mostra remunerador dos que o buscam. 7 Pela fé, *Gn 6.13-22Noé, *vd.Hb 8.5divinamente avisado a respeito das *vd.Hb 11.1coisas que ainda não se viam, *cp.Hb 5.7sendo temente a Deus, *1Pe 3.20construiu uma arca para o salvamento da sua casa, pela qual condenou ao mundo e tornou-se herdeiro da *cp.Gn 6.9;Ez 14.14,20;Rm 4.13;9.30justiça que é segundo a fé. 8 Pela fé, *Gn 12.1-4;At 7.2-4Abraão, quando chamado, obedeceu para sair em demanda de um lugar que havia de *Gn 12.7receber como herança; e saiu não sabendo para onde ia. 9 Pela fé, peregrinou na *At 7.5terra da promessa como em terra alheia, *Gn 12.18;13.3,18;18.1,9habitando em tendas com Isaque e Jacó, *cp.Hb 6.17herdeiros com ele da mesma promessa; 10 porque aguardava a *Hb 12.22;13.14cidade que tem os *Ap 21.14ss.fundamentos *Hb 11.16cujo arquiteto e edificador é Deus. 11 Pela fé, até a própria *Gn 17.19;18.11-14;21.2Sara recebeu o poder de conceber um filho ainda fora do tempo da idade, visto que ela teve por *vd.Hb 10.23fiel aquele que lho havia prometido. 12 Por isso, também de um, e *Rm 4.19este já amortecido, *Gn 15.5;22.17;32.12saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está à borda do mar.

13 *cp.Mt 13.17Na fé, morreram todos estes, *Hb 11.39sem terem alcançado as promessas, mas *cp.Jo 8.56;Hb 11.27tendo-as visto, e saudado de longe, e *Gn 23.4;47.9;Sl 39.12;Ef 2.19;1Pe 1.1;2.11confessado que eram estrangeiros e peregrinos sobre a terra. 14 Pois os que dizem tais coisas declaram que buscam uma pátria sua. 15 Se, na verdade, se tivessem recordado daquela donde saíram, *cp.Gn 24.6-8teriam tido oportunidade de voltar. 16 Mas, agora, aspiram a uma pátria melhor, isto é, a *cp.2Tm 4.18celestial. Por isso, *vd.Mc 8.38; cp.Hb 2.11Deus não se envergonha deles, de *Gn 26.24;28.13;Êx 3.6,15;4.5se chamar Deus deles, pois *Hb 11.10; cp.Ap 21.2lhes preparou uma cidade.

17 Pela fé, *Gn 22.1-10;Tg 2.21Abraão, sendo provado, ofereceu Isaque; sim, aquele que tinha *cp.Hb 11.13recebido com alegria as promessas ia oferecendo seu filho unigênito, 18 a quem se havia dito: *Rm 9.7;Gn 21.12Em Isaque, será chamada a tua descendência, 19 julgando que *cp.Rm 4.21Deus o podia ressuscitar até dentre os mortos; donde também, em *cp.Hb 9.9figura, o recobrou. 20 Pela fé, *Gn 27.27-29;39s.Isaque abençoou a Jacó e a Esaú mesmo acerca das coisas futuras. 21 Pela fé, *Gn 48.1,5,16,20Jacó, quando estava para morrer, abençoou a cada um dos filhos de José e *Gn 47.31(LXX); cp.1Rs 1.47adorou inclinado sobre a extremidade do seu bordão. 22 Pela fé, *Gn 50.24s.; cp.Êx 13.19José, estando próximo o seu fim, fez menção da saída dos filhos de Israel e deu ordem a respeito de seus ossos. 23 Pela fé, *Êx 2.2(cp. LXX)Moisés, depois de nascido, foi ocultado três meses por seus pais, porque viram que era menino formoso e não temeram *Êx 1.16,22o edito do rei. 24 Pela fé, Moisés, *Êx 2.10-11ss.quando homem, recusou ser chamado filho da filha de faraó, 25 escolhendo, antes, *cp.Hb 11.37ser maltratado com o povo de Deus do que ter o gozo do pecado por algum tempo, 26 *cp.Lc 14.33;Fp 3.7s.tendo por maiores riquezas o opróbrio de Cristo do que os tesouros do Egito, pois olhava para *vd.Hb 2.2a recompensa. 27 Pela fé, *Êx 12.50s.;13.17s.; cp.Êx 2.15deixou ele o Egito, não *Êx 10.28s.; cp.Êx 2.14temendo a ira do rei; porque ficou firme como quem *cp.Hb 11.1,13; vd.Cl 1.15vê aquele que é invisível. 28 Pela fé, *Êx 12.21ss.celebrou a Páscoa e a aspersão do sangue, para que o *Êx 12.23,29s.; cp.1Co 10.10destruidor dos primogênitos não os tocasse. 29 Pela fé, *Êx 14.22-29atravessaram os israelitas o mar Vermelho como por terra seca; e, tentando isso os egípcios, foram afogados. 30 Pela fé, caíram *Js 6.20os muros de Jericó, *Js 6.15s.depois de rodeados por sete dias. 31 Pela fé, não foi destruída a meretriz *Js 2.9ss.;6.23;Tg 2.25Raabe com os desobedientes, tendo recebido os espias com paz.

32 E que mais direi ainda? Porque o tempo me faltará, se eu falar de *Jz 6—8Gideão, de *Jz 4—5Baraque, de *Jz 13—16Sansão, de *Jz 11—12Jefté, de *1Sm 16.1,13Davi, de *1Sm 1.20Samuel e dos profetas, 33 que, pela fé, *cp.Jz 4;7;11;14;2Sm 5.17;8.2;10.12venceram reinos, *cp.1Sm 12.4;2Sm 8.15praticaram a justiça, *cp.2Sm 7.1s.alcançaram as promessas, *Dn 6.22; cp.Jz 14.6;1Sm 17.34taparam as bocas dos leões, 34 *Dn 3.23ss.extinguiram a violência do fogo, *Êx 18.4;1Sm 18.11;19.10;Sl 144.10;1Rs 19;2Rs 6evitaram o fio da espada, de fracos tornaram-se fortes, *cp.Jz 7.21;15.8,15s.;1Sm 17.51s.;2Sm 8.1-6;10.15ss.fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fugida os exércitos de estrangeiros. 35 *1Rs 17.23;2Rs 4.36s.As mulheres receberam pela ressurreição os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento para alcançarem melhor ressurreição; 36 e outros experimentaram escárnios, açoites e ainda *Gn 39.20;Jr 20.2;37.15grilhões e prisão; 37 eles foram *2Cr 24.21; cp.1Rs 21.13apedrejados, provados, *cp.2Sm 12.31;1Cr 20.3serrados pelo meio, *1Rs 19.10;Jr 26.23mortos ao fio da espada; eles andaram errantes, *cp.1Rs 19.13,19;2Rs 2.8,13s.;Zc 13.4vestidos de peles de ovelhas e de cabras, necessitados, aflitos, *cp.Hb 11.25;Hb 13.3maltratados, 38 uns homens (de quem o mundo não era digno) *cp.1Rs 18.4;13;19.9errantes nos desertos, nos montes, nas covas e nas cavernas da terra. 39 Todos estes, *vd.Hb 11.2tendo alcançado bom testemunho pela sua fé, contudo, *Hb 11.13;Hb 10.36não alcançaram a promessa, 40 tendo Deus provido *cp.Hb 11.16alguma coisa melhor no tocante a nós, para que eles, *cp.Ap 6.11sem nós, não fossem aperfeiçoados.

1 Kaj la fido estas realigo de esperataĵoj, provado de aferoj ne vidataj. 2 Ĉar per tio la antikvuloj ricevis bonan ateston. 3 Per la fido ni komprenas, ke la mondaĝoj estas kreitaj per vorto de Dio, tiel ke tio, kio estas vidata, ne estas farita el aperantaĵoj. 4 Per la fido Habel oferis al Dio pli bonan oferon ol Kain, per kio li ricevis ateston, ke li estas justa, ĉar Dio atestis pri liaj donacoj; kaj per ĝi li, mortinte, ankoraŭ parolas. 5 Per la fido Ĥanoĥ estis transportita, por ne vidi morton; kaj li ne estis trovata, ĉar Dio lin transportis; ĉar antaŭ lia transporto estis atestite pri li, ke li plaĉis al Dio; 6 kaj sen fido neeble estas plaĉi al Li; ĉar necese estas, ke tiu, kiu alvenas al Dio, kredu, ke Li ekzistas, kaj ke Li fariĝas rekompencanto al tiuj, kiuj Lin diligente serĉas. 7 Per la fido Noa, avertite pri la ankoraŭ ne viditaj aferoj, kun pia timo konstruis arkeon por la savado de sia domo; per kio li kondamnis la mondon, kaj fariĝis heredanto de la justeco laŭ fido. 8 Per la fido Abraham, vokite, obeis eliri en lokon, kiun li estis ricevonta kiel heredaĵon; kaj li eliris, ne sciante, kien li iras. 9 Per la fido li fariĝis pasloĝanto en la lando de la promeso, kiel lando fremda, loĝante en tendoj kun Isaak kaj Jakob, kunheredantoj de la sama promeso; 10 ĉar li serĉis la urbon havantan la fundamentojn, kies arĥitekturisto kaj konstruanto estas Dio. 11 Per la fido ankaŭ Sara mem ricevis kapablon gravediĝi, eĉ post la ordinara aĝo, ĉar ŝi kredis la Promesinton fidela; 12 sekve ankaŭ el unu, kaj tiu kvazaŭ malviva, leviĝis tiel multaj, kiel la steloj de la ĉielo laŭnombre, kaj kiel la sablo, kiu estas sur la bordo de la maro, nekalkulebla.

13 Ĉiuj tiuj mortis en fido, ne ricevinte la promesojn, sed vidinte kaj salutinte ilin de malproksime, kaj konfesinte, ke ili estas fremduloj kaj migrantoj sur la tero. 14 Ĉar tiuj, kiuj parolas tiamaniere, konstatas, ke patrolandon ili serĉas. 15 Kaj se ili tenadus en memoro tiun landon, el kiu ili eliris, ili havus ian okazon por reiri. 16 Sed nun pli bonan landon ili celas, tio estas, ĉielan; tial Dio ne hontas pri ili, esti nomata ilia Dio; ĉar Li por ili pretigis urbon.

17 Per la fido Abraham, provate, oferis Isaakon; tiu, kiu akceptis la promesojn, ekoferis ja sian solenaskiton; 18 nome tiu, al kiu estis dirite: Per Isaak oni nomos vian idaron; 19 pensante, ke Dio povas relevi lin eĉ el la mortintoj; el kie ankaŭ li en similaĵo lin retrovis. 20 Per la fido Isaak benis Jakobon kaj Esavon pri estontaj aferoj. 21 Per la fido Jakob, mortante, benis ĉiun el la filoj de Jozef, kaj adorkliniĝis sur la supro de sia bastono. 22 Per la fido Jozef, ĉe la fino de sia vivo, aludis la foriron de la Izraelidoj, kaj pri siaj ostoj ordonis. 23 Per la fido Moseo, naskiĝinte, estis kaŝata tri monatojn de la gepatroj, ĉar ili vidis la infaneton belega, kaj ne timis la dekreton de la reĝo. 24 Per la fido Moseo, plenkreskinte, rifuzis esti nomata filo de filino de Faraono, 25 plivole elektante kunsuferi kun la popolo de Dio, ol havi la kelktempan ĝuadon de peko, 26 taksante la riproĉon de Kristo pligranda riĉeco ol la trezoroj Egiptaj, ĉar li rigardis al la estonta rekompenco. 27 Per la fido li forlasis Egiptujon, ne timante la koleregon de la reĝo; ĉar li persistis, kiel vidante Tiun, kiu ne estas videbla. 28 Per la fido li observis la Paskon kaj la sangaspergon, por ke la ekstermanto de la unuenaskitoj ne tuŝu ilin. 29 Per la fido li trapasis la Ruĝan Maron kvazaŭ sekteron, kion fari penante, la Egiptoj dronis. 30 Per la fido la muroj de Jeriĥo falis, ĉirkaŭirite sep tagojn. 31 Per la fido la malĉastistino Raĥab ne pereis kun la nekredantoj, akceptinte la spionojn kun paco. 32 Kaj kion mi diru plu? ĉar mankus al mi tempo por rakonti pri Gideon kaj Barak kaj Ŝimŝon kaj Jiftaĥ kaj David kaj Samuel kaj la profetoj; 33 kiuj pere de fido venkis regnojn, plenumis justecon, atingis promesojn, fermis la buŝojn de leonoj, 34 estingis la forton de fajro, forsaviĝis de la tranĉrando de glavo, el malforteco refortiĝis, fariĝis potencaj en militado, forkurigis armeojn de fremduloj. 35 Virinoj rericevis siajn mortintojn per revivigo; kaj aliaj suferis turmentadon, ne akceptante liberigon, por atingi pli bonan releviĝon; 36 kaj aliaj elproviĝis per mokado kaj skurĝado kaj ankaŭ de katenoj kaj malliberiĝo; 37 ili estis ŝtonmortigataj, dissegataj, tentataj; per glavo ili estis mortigitaj; ili ĉirkaŭvagis en ŝafaj kaj kapraj feloj, senigite, subpremate, dolorigate 38 (je kiuj la mondo ne estis inda); ili vagadis en dezertoj, sur montoj, en kavernoj kaj kaŝejoj de la tero. 39 Kaj ĉiuj tiuj, ricevinte bonan ateston per sia fido, ne ricevis la promeson, 40 ĉar Dio antaŭvidis por ni ion pli bonan, por ke ili sen ni ne estu perfektigataj.