1 Pois este *Gn 14.18-20;Hb 7.6Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do *vd.Mc 5.7Deus Altíssimo, que encontrou a Abraão quando voltava da matança dos reis e o abençoou, 2 a quem também Abraão repartiu o dízimo de tudo (sendo, por interpretação, primeiramente Rei de justiça e depois também Rei de Salém, que é Rei de paz, 3 sem pai, nem mãe, *cp.Hb 7.6sem genealogia, que não tem princípio de dias, nem fim de vida, mas feito semelhante ao *Hb 7.28; vd.Hb 7.1;Mt 4.3Filho de Deus), permanece sacerdote continuamente.

4 Considerai quão grande era este a quem Abraão, *vd.At 2.29o patriarca, deu o dízimo do melhor dos despojos. 5 Com efeito, os que, dentre os *Nm 18.21,26;2Cr 31.4s.filhos de Levi recebem o sacerdócio, têm mandamento de receber, segundo a Lei, dízimos do povo, isto é, de seus irmãos, embora estes tenham saído dos lombos de Abraão; 6 mas aquele *Hb 7.3cuja genealogia não é contada destes *vd.Hb 7.1s.recebeu dízimos de Abraão e abençoou ao que *Rm 4.13tem as promessas. 7 Porém está fora de toda questão que o menor é abençoado pelo maior. 8 Aqui, na verdade, recebem dízimos homens que morrem, mas ali os recebe aquele *Hb 5.6;6.20de quem é testificado que vive. 9 E, por assim dizer, por meio de Abraão, até o mesmo Levi, o recebedor de dízimos, pagou dízimos; 10 pois ele estava ainda nos lombos de seu pai, quando Melquisedeque encontrou a Abraão.

11 *Hb 7.18s.;Hb 8.7Ora, se o aperfeiçoamento fosse pelo sacerdócio levítico (pois sob este *cp.Hb 9.6;10.1o povo recebeu a Lei), que necessidade havia ainda de que um outro sacerdote se levantasse *Hb 7.17; vd.Hb 5.6segundo a ordem de Melquisedeque e de que não fosse contado segundo a ordem de Arão? 12 Pois, mudado que seja o sacerdócio, é necessário que se faça também mudança da Lei. 13 Pois *Hb 7.14aquele de quem *Hb 7.11isso se diz pertence a outra tribo, da qual ninguém tem servido ao altar; 14 pois é evidente que *Ap 5.5;Mt 2.6;Mq 5.2; cp.Is 11.1;Nm 24.17da linhagem de Judá nasceu nosso Senhor, da qual tribo Moisés nada disse acerca de sacerdotes. 15 Ainda isso se manifesta mais claramente, se à semelhança de Melquisedeque se levanta outro sacerdote, 16 o qual não se tem tornado sacerdote segundo a lei de um *cp.Hb 9.10mandamento carnal, mas segundo o poder de *cp.Hb 9.14uma vida indissolúvel. 17 Pois dele se testifica:

*Hb 7.21;Sl 110.4; vd.Hb 5.6Tu és sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.

18 Pois, na verdade, é ab-rogado o mandamento prévio, *Hb 7.11; cp.Rm 8.3;Gl 3.21por causa da sua fraqueza e inutilidade 19 (pois *Hb 9.9;10.1; cp.At 13.39;Rm 3.20;7.7s.;Gl 2.16;3.21a Lei nada fez perfeito), e é introduzida uma melhor *vd.Hb 3.6esperança, pela qual nos *Hb 7.25;Hb 4.16;10.1-22;Lm 3.57;Tg 4.8chegamos a Deus. 20 Porquanto não é sem prestar juramento 21 (pois aqueles, na verdade, foram feitos sacerdotes sem juramento, mas este com juramento por aquele que lhe disse:

*Hb 7.17;Sl 110.4O Senhor jurou *Nm 23.19;1Sm 15.29;Rm 11.29e não se arrependerá:

Tu és sacerdote *Hb 7.23-24,28para sempre);

22 portanto, também Jesus se tem tornado *Sl 119.122;Is 38.14fiador de uma *vd.Hb 8.6melhor aliança. 23 Aqueles, na verdade, foram feitos sacerdotes em grande número, porque a morte não permitiu que permanecessem; 24 mas este, porque permanece para sempre, tem o seu sacerdócio inviolável. 25 Por isso, também pode *vd.1Co 1.21salvar completamente os que por ele *vd.Hb 7.19se chegam a Deus, vivendo sempre para *vd.Rm 8.34; cp.Hb 9.24interceder por eles.

26 Pois nos convinha tal *vd.Hb 2.17sumo sacerdote *vd.2Co 5.21; cp.Hb 4.15santo, *1Pe 2.22inocente, imaculado, separado dos pecadores e *vd.Hb 4.14feito mais alto que os céus, 27 que não tem necessidade, como aqueles sumos sacerdotes, de *cp.Hb 5.1oferecer sacrifícios diariamente, *vd.Hb 5.3primeiro, pelos seus próprios pecados e, depois, pelos do povo; porque isso fez *Hb 9.12;10.10; cp.Hb 9.28uma só vez para sempre, quando *Ef 5.2;Hb 9.14,28;10.10,12se ofereceu a si mesmo. 28 Pois a Lei constitui sumos sacerdotes a homens *cp.Hb 5.2que têm enfermidades, mas a palavra do juramento, que veio depois da Lei, constitui ao *vd.Hb 1.2Filho, *vd.Hb 2.10para sempre aperfeiçoado.

1 Ĉar tiu Melkicedek, reĝo de Salem, pastro de Dio la Plejalta, kiu renkontis Abrahamon revenantan de la mortigado de la reĝoj, kaj lin benis, 2 kaj al kiu ankaŭ Abraham donis dekonon el ĉio (unue laŭ interpreto reĝo de justeco, kaj poste reĝo de Salem, tio estas reĝo de paco; 3 senpatra, senpatrina, sengenealogia, havanta nek komencon de tagoj, nek finon de vivo, sed similigita al la Filo de Dio), restas pastro por ĉiam.

4 Nun pripensu, kiel granda estis ĉi tiu, al kiu la patriarko Abraham donis dekonon el la akiraĵoj. 5 Kaj efektive el la filoj de Levi tiuj, kiuj ricevas la pastran oficon, havas ordonon imposti laŭleĝe podekone la popolon, tio estas, siajn fratojn, kvankam elirintajn el la lumboj de Abraham; 6 sed tiu, kies genealogio ne estas el ili, ricevis de Abraham dekonaĵon, kaj benis tiun, kiu havis la promesojn. 7 Sed ekster ĉia kontraŭparolo, la malpli granda ricevas benon de la pli granda. 8 Kaj ĉi tie homoj, kiuj mortas, ricevas dekonaĵojn, sed tie unu, pri kiu estas atestate, ke li vivas. 9 Kaj, por tiel diri, per Abraham ankaŭ Levi, la ricevanto de dekonaĵoj, donis dekonaĵon; 10 ĉar li estis ankoraŭ en la lumboj de la patro, kiam Melkicedek lin renkontis.

11 Tial, se ekzistis perfekteco per la Levida pastreco (ĉar sub ĝi la popolo ricevis la leĝon), kia plua bezono estis, ke leviĝu alia pastro laŭ la maniero de Melkicedek, kaj ne estu nomata laŭ la maniero de Aaron? 12 Ĉar kiam la pastraro ŝanĝiĝas, necese ankaŭ fariĝas ŝanĝo de leĝo. 13 Ĉar tiu, pri kiu tio estas dirita, estas ano de alia tribo, el kiu neniu servis ĉe la altaro. 14 Ĉar evidente estas, ke nia Sinjoro devenis de Jehuda, pri kiu tribo Moseo diris nenion rilate pastrecon. 15 Kaj tio eĉ pli evidenta estas, se laŭ simileco de Melkicedek leviĝas pastro alia, 16 kiu estas farita ne laŭ la leĝo de ordono karna, sed laŭ la potenco de vivo nedetruebla; 17 ĉar li havas la ateston:

Vi estas pastro por ĉiam

Laŭ la maniero de Melkicedek.

18 Ĉar okazas vere nuligado de antaŭiranta ordono, pro ĝia malforteco kaj senutileco 19 (ĉar la leĝo nenion perfektigis); kaj okazas la enkonduko de pli bona espero, per kiu ni alproksimiĝas al Dio. 20 Kaj pro tio, ke ne mankas ĵurado 21 (ĉar ili sen ĵurado estas faritaj pastroj, sed ĉi tiu kun ĵuro laŭ Tiu, kiu diris pri li:

La Eternulo ĵuris, kaj ne pentos:

Vi estas pastro por ĉiam);

22 Jesuo fariĝis garantiulo de des pli bona interligo. 23 Kaj ili ja fariĝis pastroj multenombraj, ĉar pro morto estas malpermesate al ili daŭri; 24 sed ĉi tiu, pro sia eterna daŭrado, havas sian pastrecon neŝanĝebla. 25 Tial ankaŭ li povas savi ĝis la ekstremaĵo tiujn, kiuj alproksimiĝas per li al Dio, ĉar li ĉiam vivas, por propeti pro ili.

26 Ĉar por ni konvenis tia ĉefpastro, sankta, senpeka, senmakula, apartigita for de pekuloj, kaj farita pli alta ol la ĉielo; 27 li ne havas ĉiutagan necesecon, kiel tiuj ĉefpastroj, oferi oferojn, unue pro la propraj pekoj, poste pro la pekoj de la popolo; ĉar tion li faris unufoje por ĉiam, oferante sin mem. 28 Ĉar la leĝo starigas kiel ĉefpastrojn homojn, kiuj havas malfortecon; sed la vorto de la ĵuro, kiu estas post la leĝo, nomas Filon, perfektigitan por ĉiam.