1 Portanto, também *cp.Hb 10.39nós, visto que temos ao redor de nós tão grande número de testemunhas, *vd.Ef 4.22(Gr.); cp.Rm 13.12pondo de lado todo impedimento e o pecado que se nos apega, *vd.1Co 9.9,24;Gl 2.2corramos, *vd.Hb 10.36com perseverança, a carreira que nos está proposta, 2 fitando os olhos em Jesus, *cp.Hb 2.10Autor e Consumador da fé, o qual, pelo gozo que lhe foi proposto, *Hb 2.9;Fp 2.8s.suportou a cruz, *cp.1Co 1.18,23;Hb 13.13desprezando a ignomínia, e está *vd.Hb 1.3sentado à destra do trono de Deus. 3 *vd.Mt 10.24;Ap 2.3Considerai, pois, atentamente, aquele que tem sofrido tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, *vd.Gl 6.9;Hb 12.5desfalecendo em vossas almas. 4 *Hb 10.32ss.;13.13Ainda não tendes resistido *cp.Fp 2.8até o sangue, combatendo contra o pecado, 5 e vos tendes esquecido da exortação que vos é dirigida a vós, como a filhos:

*Pv 3.11Filho meu, não menosprezes a correção do Senhor,

nem te desanimes, quando por ele és repreendido;

6 *Sl 119.75;Ap 3.19pois o Senhor castiga ao que ama

e açoita a todo filho que recebe.

7 É para disciplina que sofreis (Deus *Dt 8.5;2Sm 7.14; cp.Pv 13.24;19.18;23.13s.vos trata como a filhos); pois qual o filho a quem não corrige seu pai? 8 Mas, se estais sem disciplina, *cp.1Pe 5.9da qual todos se têm tornado participantes, logo, sois bastardos e não filhos. 9 Além disso, nós tivemos, na verdade, nossos pais carnais, que nos corrigiam, *cp.Lc 18.2e os olhávamos com respeito; não seremos muito mais sujeitos ao *Nm 16.22;27.16; cp.Ap 22.6Pai dos espíritos e *cp.Is 38.16viveremos? 10 Pois aqueles, por uns poucos dias, nos corrigiam segundo a sua vontade, mas este nos castiga para o nosso proveito, *vd.2Pe 1.4a fim de sermos participantes da sua santidade. 11 Toda correção, *cp.1Pe 1.6ao presente, na verdade, não parece ser de gozo, mas de tristeza; depois, porém, dá *Tg 3.17s.; cp.Is 32.17;2Tm 4.8fruto pacífico de justiça aos que por ela têm sido exercitados. 12 Por isso, *cp.Is 35.3levantai as mãos remissas e os joelhos paralisados 13 *cp.Pv 4.26;Gl 2.14e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, mas, antes, *Tg 5.16; cp.Gl 6.1seja sanado.

14 *vd.Rm 14.19Segui a paz com todos e aquela *Rm 6.22; cp.Hb 12.10santificação sem a qual ninguém *vd.Mt 5.8; cp.Hb 9.28verá ao Senhor, 15 vigiando com cuidado para que a ninguém *Hb 4.1; cp.2Co 6.1;Gl 5.4falte a graça de Deus; para que não haja alguma *Dt 29.18raiz de amargura, que, brotando, vos perturbe, e, por ela, sejam muitos *Tt 1.15contaminados; 16 para que não haja algum *Hb 13.4fornicário ou *vd.1Tm 1.9profano como Esaú, *Gn 25.33s.que, por uma vianda, vendeu a sua primogenitura. 17 Pois sabeis que, *Gn 27.30-40quando ele ainda depois desejava herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou lugar de arrependimento, embora o buscasse, diligentemente, com lágrimas.

18 *Hb 12.18ss.; cp.2Co 3.7-12Não tendes chegado ao fogo *Êx 19.12,16ss.;20.18;Dt 4.11;5.22palpável e incendido, e à escuridão, e à caligem, e à tempestade, 19 e ao *Êx 19.16,19;20.18; cp.Mt 24.31som da trombeta, e *Dt 4.12; cp.Êx 19.19à voz das palavras, a qual os que a ouviram *Êx 20.19;Dt 5.25;18.16rogaram que não se lhes falasse mais; 20 porque não podiam suportar o que lhes era ordenado:

*Êx 19.12s.Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.

21 Era tão terrível o que se via, que Moisés disse: *Dt 9.19Estou todo aterrorizado e trêmulo! 22 Mas *Ap 14.1tendes chegado ao monte Sião e *cp.Ef 2.19;Fp 3.20;Ap 21.2;Hb 11.10à cidade do *vd.Hb 3.12Deus vivo, *vd.Gl 4.26; cp.Hb 11.16Jerusalém celestial, *Ap 5.11às hostes inumeráveis de anjos, 23 à assembleia geral e *Hb 2.12; cp.Êx 4.22igreja dos primogênitos que *vd.Lc 10.20são registrados nos céus, e a Deus, *Gn 18.25;Sl 50.6;94.2, etc.Juiz de todos, e *Ap 6.9,11; cp.Hb 11.40aos espíritos dos justos aperfeiçoados, 24 e a Jesus, *vd.1Tm 2.5;Hb 8.6;9.15Mediador de uma nova aliança, e ao sangue de *cp.Hb 9.19;10.22;1Pe 1.2aspersão, que fala melhor do *vd.Hb 11.4que o de Abel. 25 *cp.Hb 3.12Vede que não recuseis ao que *vd.Hb 1.1fala. Pois, *vd.Hb 2.2s.;10.28s.se não escaparam aqueles quando *cp.Hb 12.19(Gr.)recusaram o que sobre a terra *vd.Hb 8.5;11.7os advertiu, muito menos escaparemos nós, se damos as costas àquele que dos céus nos adverte, 26 *Êx 19.18;Jz 5.4s.cuja voz moveu, então, a terra, mas, agora, tem ele prometido: *Ag 2.6Mais uma vez, eu farei tremer não só a terra, mas também o céu. 27 Ora, esta palavra: Mais uma vez significa *vd.1Co 7.31; cp.Rm 8.19,21;Hb 1.10ss.;Is 34.4;54.10;65.17a remoção das coisas movidas como coisas criadas, para que permaneçam as que não são movidas. 28 Por isso, tendo recebido *cp.Dn 2.44um reino que não se pode mover, tenhamos graça, pela qual *Hb 13.15; cp.Hb 13.21prestemos serviços mui agradáveis a Deus, com reverência e temor; 29 pois o *Dt 4.24;9.3;Is 33.14; vd.2Ts 1.7; cp.Hb 10.27,31nosso Deus é um fogo consumidor.

1 Tial ankaŭ ni, havante ĉirkaŭ ni tian nubegon da atestantoj, formetu ĉion pezan kaj la pekon embarasantan, kaj persiste kuru la kuradon antaŭ ni metitan, 2 direktante la rigardon al la aŭtoro kaj perfektiganto de la fido, Jesuo, kiu, pro la ĝojo antaŭ li metita, suferis la krucon, malestimante honton, kaj sidiĝis dekstre de la trono de Dio. 3 Ĉar pripensu tiun, kiu suferis tian kontraŭdiradon de pekuloj kontraŭ li, por ke vi ne laciĝu kaj ne malfortiĝu en viaj spiritoj. 4 Vi ankoraŭ ne kontraŭstaris ĝis sango, batalante kontraŭ peko; 5 kaj vi forgesis la admonon, kiu rezonas kun vi, kiel kun filoj:

Mia filo, ne malŝatu la punon de la Eternulo,

Nek svenu, riproĉate de Li;

6 Ĉar kiun la Eternulo amas, tiun Li punkorektas,

Kaj Li skurĝas ĉiun filon, kiun Li akceptas.

7 Se vi suferas punon, kiel al filoj Dio rilatiĝas al vi; ĉar kia filo estas, kiun la patro ne punas? 8 Sed se vi estas sen puno, en kiu ĉiuj fariĝas partoprenantoj, tiuokaze vi estas bastardoj, kaj ne filoj. 9 Cetere ni havis patrojn de nia karno, kiuj nin punis, kaj ni respektis ilin; ĉu ni ne multe pli submetiĝu al la Patro de la spiritoj, kaj vivu? 10 Ĉar ili ja dum kelke da tagoj laŭ sia volo punis; sed Li, por utilo, por ke ni partoprenu en Lia sankteco. 11 Ĉiu puno portempe ŝajnas esti ne ĝoja, sed malĝoja; sed poste ĝi donas la pacplenan frukton de justeco al tiuj, kiuj per ĝi estas ekzercitaj. 12 Tial levu la manojn pendantajn kaj la senfortajn genuojn; 13 kaj faru rektajn vojetojn por viaj piedoj, por ke tio, kio estas lama, ne deturniĝu, sed prefere resaniĝu.

14 Serĉu pacon kun ĉiuj, kaj la sanktigon, sen kiu neniu vidos la Sinjoron; 15 rigardante zorge, por ke neniu maltrafu la gracon de Dio, por ke nenia radiko de maldolĉeco, altkreskante, vin ĝenu, kaj por ke per tio multaj ne malpuriĝu; 16 por ke ne estu iu malĉastulo aŭ malpiulo, kiel Esav, kiu por unu manĝo vendis sian unuenaskitecon. 17 Ĉar vi scias, ke eĉ kiam li poste deziris heredi la benon, li estis rifuzita; ĉar por pentado li trovis nenian lokon, kvankam kun larmoj li ĝin serĉis.

18 Ĉar vi ne alvenis al monto tuŝebla kaj brulanta per fajro, kaj al nigreco kaj mallumo kaj ventego, 19 kaj sono de trumpeto kaj voĉo de paroloj, kies aŭdantoj petegis, ke plua vorto ne estu parolata al ili, 20 ĉar ili ne povis elporti la ordonon: Se eĉ bruto tuŝos la monton, ĝi estu ŝtonmortigita; 21 kaj tiel terura estis la aperaĵo, ke Moseo diris: Mi timegas kaj tremas; 22 sed vi alvenis al la monto Cion kaj al la urbo de vivanta Dio, la ĉiela Jerusalem, kaj al miriadoj da anĝeloj, 23 al la ĝenerala kunveno kaj eklezio de la unuenaskitoj, en la ĉielo enskribitaj, kaj al Dio, la Juĝisto de ĉiuj, kaj al la spiritoj de justuloj perfektigitaj, 24 kaj al Jesuo, la interulo de nova interligo, kaj al la sango de aspergo, kiu parolas pli bonajn aferojn ol la sango de Habel. 25 Gardu vin, ke vi ne forrifuzu la parolanton. Ĉar se ne forsaviĝis tiuj, kiuj forrifuzis la admonanton sur la tero, des malpli ni, deturnante nin de la parolanto el la ĉielo, 26 kies voĉo tiam skuis la teron; sed nun Li promesis, dirante: Ankoraŭ unufoje Mi ekmovos ne sole la teron, sed ankaŭ la ĉielon. 27 Kaj tiu diro: Ankoraŭ unufoje — montras la translokigon de la skuitaĵoj, kiel de faritaĵoj, por ke la neskueblaj restu. 28 Tial, ricevante regnon neskueblan, ni havu dankemecon, per kiu ni adoru Dion akcepteble kun respektego kaj pia timo; 29 ĉar nia Dio estas fajro konsumanta.