Ezequiel 20

Συμπεριφορά του Θεού προς τους Ισραηλίτες

1 Τη δέκατη μέρα του πέμπτου μήνα του έβδομου έτους*Δηλ. μεταξύ Ιουλίου-Αυγούστου, το έβδομο έτος της βασιλείας του Σεδεκία (591-590 π.Χ.) της αιχμαλωσίας μας, ήρθαν μερικοί από τους πρεσβυτέρους του Ισραήλ να συμβουλευτούν τον Κύριο και κάθισαν μπροστά του. 2 Τότε ο Κύριος μου είπε: 3 «Εσύ άνθρωπε,*Βλ. υποσ. εις κεφ. 2:1. δώσε στους πρεσβυτέρους του Ισραήλ την ακόλουθη απάντηση: Ο Κύριος, ο Θεός, λέει: "ήρθατε να με συμβουλευθείτε; Εγώ, ο αληθινός Θεός, βεβαιώνω ότι δε θ’ αφήσω να με συμβουλευθείτε!"» 4 Και με διέταξε: «Κρίνε τους, άνθρωπε, κρίνε τους! Φανέρωσέ τους τις βδελυρές πράξεις των προγόνων τους. 5 Πες τους:

"Ο Κύριος ο Θεός λέει: Όταν οι Ισραηλίτες ήταν στην Αίγυπτο, εγώ τους διάλεξα για λαό μου. Ορκίστηκα στους απογόνους του Ιακώβ υψώνοντας το χέρι μου και τους φανέρωσα τον εαυτό μου λέγοντάς τους: Εγώ είμαι ο Κύριος, ο Θεός σας. 6 Τότε τους ορκίστηκα υψώνοντας το χέρι μου ότι θα τους βγάλω από την Αίγυπτο, για να τους πάω στη χώρα που είχα γι’ αυτούς προβλέψει, στη γη όπου ρέει γάλα και μέλι, την πιο θαυμαστή μέσα σ’ όλες τις χώρες. 7 Πετάξτε μακριά, τους είπα, τα βδελυρά είδωλα της Αιγύπτου που τόσο σας είναι ελκυστικά, και μη μολύνεστε μ’ αυτά. Εγώ είμαι ο Κύριος, ο Θεός σας.

8 "Αλλά εκείνοι επαναστάτησαν εναντίον μου και δεν ήθελαν να με υπακούσουν. Δεν απαρνήθηκαν τα βδελυρά είδωλα της Αιγύπτου που τους ήταν τόσο ελκυστικά. Τότε σκέφτηκα να εξαπολύσω την οργή μου πάνω τους, μέσα στην Αίγυπτο. 9 Δεν το ’κανα όμως από σεβασμό στο όνομά μου, για να μη βεβηλωθεί μπροστά στα έθνη που ανάμεσά τους τότε κατοικούσαν. Γιατί μπροστά στα έθνη εγώ είχα υποσχεθεί να βγάλω το λαό μου τον Ισραήλ από την Αίγυπτο. 10 Τους έβγαλα λοιπόν από την Αίγυπτο και τους έφερα στην έρημο.

11 "Τους έδωσα τους νόμους μου και τους φανέρωσα τις εντολές μου, που η τήρησή τους δίνει στον άνθρωπο ζωή. 12 Ακόμη τους έδωσα την ημέρα του Σαββάτου, σημείο της διαθήκης ανάμεσα σ’ εμένα και σ’ εκείνους, για να θυμούνται ότι εγώ είμαι ο Κύριος που τους ξεχώρισα για λαό μου.

13 "Αλλά οι Ισραηλίτες δε με υπάκουσαν στην έρημο. Δεν τήρησαν τους νόμους μου και τις εντολές μου, που η τήρησή τους δίνει στον άνθρωπο ζωή, και βεβήλωσαν την ημέρα του Σαββάτου με το χειρότερο τρόπο. Τότε σκέφτηκα να εξαπολύσω πάνω τους την οργή μου στην έρημο και να τους εξαφανίσω. 14 Δεν το ’κανα όμως από σεβασμό στο όνομά μου, για να μη βεβηλωθεί μπροστά στα έθνη, που με είχαν δει να τους βγάζω από την Αίγυπτο. 15 Ωστόσο, τους ορκίστηκα υψώνοντας το χέρι μου, εκεί στην έρημο, ότι δεν θα τους έφερνα στη χώρα που τους είχα υποσχεθεί, στη γη όπου ρέει γάλα και μέλι, την ομορφότερη ανάμεσα σ’ όλες τις χώρες. 16 Γιατί αρνήθηκαν τις εντολές μου και τους νόμους μου και βεβήλωσαν το Σάββατο. Η καρδιά τους ήταν στραμμένη στα είδωλά τους. 17 Τους λυπήθηκα, όμως, και δεν τους κατέστρεψα, ούτε τους εξαφάνισα τελείως εκεί στην έρημο.

18 "Είπα τότε στα παιδιά τους, εκεί στην έρημο: Μην τηρήσετε τους νόμους και τις εντολές των πατεράδων σας, και μη μολυνθείτε με τα είδωλά τους. 19 Εγώ είμαι ο Κύριος, ο Θεός σας. Τους δικούς μου νόμους και τις δικές μου εντολές να τηρείτε και να εφαρμόζετε. 20 Να θεωρείτε το Σάββατο μέρα ιερή κι αυτό να είναι το σημείο ανάμεσα σ’ εμένα και σ’ εσάς· για να θυμάστε ότι εγώ είμαι ο Κύριος, ο Θεός σας.

21 "Αλλά και τα παιδιά τους δε με υπάκουσαν. Δεν τήρησαν με επιμέλεια τους νόμους μου και τις εντολές μου, που η τήρησή τους δίνει στον άνθρωπο ζωή, και βεβήλωσαν την ημέρα του Σαββάτου. Τότε σκέφτηκα να εξαπολύσω την οργή μου πάνω τους, εκεί στην έρημο. 22 Δεν το έπραξα όμως, από σεβασμό στο όνομά μου, για να μη βεβηλωθεί στα μάτια των εθνών, που είχαν δει ότι τους έβγαλα από την Αίγυπτο. 23 Αλλά, τους ορκίστηκα υψώνοντας το χέρι μου ότι θα τους διασκορπίσω μέσα στα έθνη και ότι θα τους διασπείρω στις ξένες χώρες. 24 Γιατί δεν τήρησαν τις εντολές μου και τους νόμους μου· βεβήλωσαν την ημέρα του Σαββάτου και λάτρεψαν τα είδωλα των πατεράδων τους. 25 Ακόμα τους έδωσα νόμους που δεν ήταν καλοί*Εδώ ο Ιεζεκιήλ υπαινίσσεται το νόμο της προσφοράς των πρωτοτόκων (βλ. στ. 26 και Εξ 13:1), τον οποίο ορισμένοι ερμήνευαν ανεξάρτητα από τον άλλο νόμο της εξαγοράς των πρωτοτόκων, κι έτσι πρόσφεραν πραγματικά τα παιδιά τους ολοκαύτωμα. και εντολές με τις οποίες δε θα μπορούσαν να ζήσουν. 26 Και τους έκανα να μολυνθούν με τις προσφορές τους, καθώς θυσίαζαν τα πρωτότοκα παιδιά τους,*Βλ. υποσ. εις κεφ. 16:21. ώστε να τους τιμωρήσω και να μάθουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος".

27 »Γι’ αυτό, άνθρωπε», συνέχισε ο Κύριος, «πες στους Ισραηλίτες ότι εγώ ο Κύριος, ο Θεός, λέω: Οι πρόγονοί σας με πρόσβαλαν και μ’ έναν άλλο τρόπο: με την προδοτική συμπεριφορά τους. 28 Αφού τους έφερα στη χώρα που είχα ορκιστεί να τους δώσω, αυτοί, όπου έβλεπαν ψηλό λόφο και πυκνόφυλλο δέντρο, εκεί πρόσφεραν τις θυσίες τους. Με εξόργιζαν έτσι με τις προσφορές τους, καθώς άφηναν ν’ ανεβαίνουν ψηλά οι ευχάριστες μυρωδιές τους κι έχυναν τις σπονδές τους. 29 Τότε τους ρώτησα: "ποιοι είναι αυτοί ο ιεροί τόποι όπου συναντιέστε;" Έτσι από τότε εκείνες οι τοποθεσίες ονομάστηκαν "ιεροί τόποι".

30 »Πες, λοιπόν, στους Ισραηλίτες ότι εγώ ο Κύριος, ο Θεός, λέω: "γιατί τρέχετε πίσω από τα βδελυρά είδωλα των προγόνων σας και μολύνεστε όπως εκείνοι; 31 Ακόμα και σήμερα φέρνετε τα ίδια δώρα και μολύνεστε με τα ίδια εκείνα είδωλα, προσφέροντας σ’ αυτά ακόμη και τα παιδιά σας ολοκαύτωμα.*προσφέροντας... ολοκαύτωμα. Η προσφορά των παιδιών ήταν συμβολική πράξη. Στην εποχή του προφήτη δεν έκαιγαν πια τα παιδιά στο Μολόχ (Βλ. Γλωσσάριο). Και μετά έρχεστε να με συμβουλευτείτε, Ισραηλίτες; Εγώ, ο αληθινός Θεός, βεβαιώνω ότι δε θ’ αφήσω να με συμβουλευθείτε"».

Ο Θεός καλεί σε νέο ξεκίνημα

32 Λέει ακόμα ο Κύριος: «Εσείς ίσως φαντάζεστε πως μπορείτε να γίνετε σαν τα έθνη, σαν τις φυλές των ξένων χωρών, και να λατρεύετε θεούς από ξύλο και πέτρα. Αλλά αυτό ποτέ δε θα συμβεί! 33 Εγώ, ο αληθινός Θεός, βεβαιώνω πως με το δυνατό μου χέρι, με τη δύναμή μου την ακαταμάχητη και με το φλογερό θυμό μου θα βασιλεύω πάνω σας. 34 Με το δυνατό μου χέρι, με τη δύναμή μου την ακαταμάχητη και με το φλογερό θυμό μου θα σας βγάλω μέσα από τους λαούς και θα σας συμμαζέψω από τις χώρες όπου ήσασταν σκορπισμένοι, 35 και θα σας φέρω στην έρημο, μακριά από τους άλλους λαούς,*στην έρημο... λαούς. Κατά λ. «στην έρημο των λαών». Εδώ δεν πρόκειται για γεωγραφική περιοχή, αλλά για συμβολική τοποθεσία, όπου ο Θεός θα μπορούσε να μιλήσει ιδιαιτέρως στο λαό του, χωρίς την επίδραση των άλλων εθνών (πρβλ. Ωσ 2:16). κι εκεί θα λογαριαστώ μαζί σας, πρόσωπο με πρόσωπο. 36 Όπως λογαριάστηκα με τους προγόνους σας στην έρημο της Αιγύπτου, έτσι θα κάνω και μ’ εσάς. Εγώ, ο Κύριος ο Θεός, το λέω. 37 Θα σας κάνω να γίνετε το ποίμνιό μου*Θα... ποίμνιό μου Το εβρ. έχει κατά λ. «θα σας κάνω να περάσετε κάτω από τη γκλίτσα μου». και θα σας αναγκάσω να υπακούσετε στη διαθήκη μου. 38 Θ’ απομακρύνω απ’ ανάμεσά σας τους στασιαστές κι εκείνους που αποστάτησαν από μένα. Θα τους βγάλω από τη χώρα του Ισραήλ, όπου κατοικούν προσωρινά, και δε θα ξαναγυρίσουν πια σ’ αυτήν. Τότε θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος».

39 Ακούστε τώρα, Ισραηλίτες, τι έχει να σας πει ο Κύριος, ο Θεός: «Πηγαίνετε, λατρέψτε καθένας σας τα είδωλά του! Αλλά μετά θα υποχρεωθείτε να με υπακούσετε· θα πάψετε πια να σπιλώνετε το άγιο όνομά μου με τα δώρα που προσφέρετε στα είδωλά σας. 40 Πράγματι, στο άγιο μου βουνό, στο ψηλό βουνό του Ισραήλ, εκεί θα με λατρέψετε όλοι οι Ισραηλίτες όταν θα ξαναγυρίσετε στη χώρα. Εκεί θα σας δεχτώ κι εκεί θα ζητήσω τις προσφορές σας και το καλύτερο μέρος της συγκομιδής σας κι όλες τις άγιες προσφορές σας. 41 Θα σας δεχτώ όπως την ευχάριστη οσμή, όταν θα σας βγάλω από τους λαούς και σας συνάξω από τις χώρες όπου θα είστε διασκορπισμένοι. Έτσι, με τις ενέργειές μου προς εσάς, θα δείξω στα έθνη ότι είμαι ο άγιος Θεός. 42 Κι εσείς, θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος, όταν θα σας φέρω στη χώρα του Ισραήλ που ορκίστηκα να τη δώσω στους προγόνους σας. 43 Εκεί θ’ αναλογίζεστε την προηγούμενη συμπεριφορά σας και τις πράξεις με τις οποίες είχατε μολυνθεί και θα σιχαίνεστε τον εαυτό σας για όλα αυτά. 44 Εγώ, Ισραηλίτες, θα σας φερθώ όχι σύμφωνα με την κακή και διεφθαρμένη διαγωγή σας, αλλά με τρόπο που να δοξαστεί το όνομά μου. Τότε θα καταλάβετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος. Εγώ, ο Κύριος ο Θεός, το λέω».*Στη μετ. των Ο΄ και σε άλλες μετ. το κεφ. συνεχίζεται μέχρι το στ. 5 του επομένου κεφ. με αρίθμηση 45-49.

以色列人在埃及的罪行

1 第七年五月十日，有几个以色列的长老来求问耶和华，他们坐在我的面前。2 耶和华的话临到我说：3 "人子啊！你要告诉以色列的长老，对他们说：‘主耶和华这样说：你们来求问我吗？我指着我的永生起誓，我必不让你们求问我。这是主耶和华的宣告。’4 人子啊，你要审问他们吗？要审问他们吗？你要使他们知道他们列祖那些可憎的事，5 对他们说：‘主耶和华这样说：在我拣选以色列的日子，我向雅各家的后裔举手起誓，又在埃及地向他们显现。我向他们举手起誓说：我是耶和华你们的　神。6 那日，我向他们举手起誓，要把他们从埃及地领出来，到我为他们所选定的流奶与蜜之地，就是万邦中最荣美的地。7 我对他们说：你们各人要拋弃你们眼中那些可憎的像，不可因埃及的偶像玷污自己：我是耶和华你们的　神。8 但是他们背叛了我，不肯听从我；他们各人没有拋弃他们眼中那些可憎的像，没有离弃埃及的偶像。

"‘那时我说，我要把我的烈怒倾倒在他们身上，在埃及地向他们完全发尽我的怒气。9 然而我为了我名的缘故没有这样作，免得我的名在他们寄居的列国的人眼中被亵渎，我把他们从埃及地领出来，在列国的人眼前向他们显现。

在旷野的罪行

10 "‘这样我把他们从埃及地领了出来，带到旷野。11 我把我的律例赐给他们，把我的典章指示他们；人如果遵行，就必因此活着。12 我又把我的安息日赐给他们，作我与他们之间的凭据，使他们知道我是使他们分别为圣的耶和华。13 可是以色列家在旷野背叛了我，没有遵行我的律例，弃绝了我的典章*人如果遵行这些，就必因此活着，大大亵渎了我的安息日，那时我说我要把我的烈怒倒在他们身上，在旷野把他们灭绝。14 然而我为了我名的缘故没有这样作，免得我的名在列国的人眼中被亵渎；我曾在他们眼前把以色列人领出来。15 我在旷野也曾经向他们举手起誓，必不领他们到我赐给他们的流奶与蜜之地，就是万邦中最荣美的地。16 因为他们弃绝了我的典章，没有遵行我的律例，亵渎了我的安息日；他们的心随从自己的偶像。17 虽然这样，我的眼还是顾惜他们，不毁灭他们；我没有在旷野把他们灭绝。

18 "‘我在旷野对他们的儿女说：不要遵行你们祖先的律例，不要谨守他们的典章，也不要因他们的偶像玷污自己。19 我是耶和华你们的　神；你们要遵行我的律例，谨守我的典章，把它们实行出来。20 你们要把我的安息日分别为圣，作我与你们之间的凭据，使你们知道我是耶和华你们的　神。21 可是他们的儿女背叛了我，没有遵行我的律例，也没有谨守实行我的典章*人如果遵行这些律例典章，就必因此活着，亵渎了我的安息日；那时我说我要把我的烈怒倒在他们身上，在旷野向他们发尽我的怒气。22 然而我为了我名的缘故缩手，没有这样作，免得我名在列国的人眼中被亵渎；我曾在他们眼前把以色列人领出来。23 我在旷野也曾经向他们举手起誓，要把他们分散在列国，四散在万邦；24 因为他们没有遵守我的典章，弃绝了我的律例，亵渎了我的安息日，他们的眼目注视着他们祖先的偶像。25 因此，我也把不好的律例和不能藉以存活的典章赐给他们；26 他们使所有头生的都经火作供物，所以我让他们玷污自己，好叫他们惊惶，知道我是耶和华。’

在迦南的罪行

27 "因此，人子啊！你要告诉以色列家，对他们说：‘主耶和华这样说：你们的列祖在对我不忠的这事上亵渎了我。28 我领他们到了我曾经举手起誓要赐给他们的那地，他们看见各高山和茂盛的树林，就在那里献祭，在那里奉上惹我发怒的供物，也在那里献上馨香的祭，并且在那里浇上他们的奠祭。’29 我问他们：‘你们所去的那高处是甚么地方？’于是那高处的名字叫巴麻，直到今日。30 因此，你要对以色列家说：‘主耶和华这样说：你们还照着你们祖先所行的玷污自己吗？仍随着他们可憎的偶像行邪淫吗？31 你们奉上供物，使你们的儿子经火，用你们的一切偶像玷污自己，直到今日。以色列家啊，我怎能让你们向我求问呢？主耶和华说：我指着我的永生起誓：我决不让你们向我求问。这是主耶和华的宣告。32 你们说：我们要像列国的人，像列邦的各族一样去事奉木头和石头。你们心里所起的这意念，必不能成就。

重归故土的应许

33 "‘我指着我的永生起誓：我必用大能的手，伸出来的膀臂，以及倒出来的烈怒，统治你们。这是主耶和华的宣告。34 我必用大能的手，伸出来的膀臂，以及倒出来的烈怒，把你们从万族中领出来，从你们所分散到的列邦招聚你们。35 我要把你们带到万族的旷野，在那里当面审判你们。36 我怎样在埃及地的旷野审判你们的祖先，也必怎样审判你们。这是主耶和华的宣告。37 我必使你们从牧人的杖下经过，使你们进入盟约的约束。38 我必从你们中间除净那些背叛和得罪我的人，我虽把他们从寄居之地领出来，可是他们不得进入以色列地；这样，你们就知道我是耶和华。39 以色列家啊，至于你们，主耶和华这样说：你们各人去事奉自己的偶像吧！只是将来你们必要听从我，不可再以你们的供物和偶像亵渎我的圣名。40 在我的圣山，就是在以色列的高山，以色列全家所有的人都要在那地事奉我；我要在那里悦纳他们；在那里向你们要举祭和初熟的土产，以及一切圣物。这是主耶和华的宣告。41 我从万族中把你们领出来，从你们所分散到的列邦召集你们的时候，我必悦纳你们，好象悦纳馨香的祭一样。我要在列国的人眼前，在你们中间显为圣。42 我领你们进入以色列地，就是进入我曾经举手起誓要赐给你们祖先的地以后，你们就知道我是耶和华。43 在那里你们要想起你们玷污自己的所作所为，又要为了自己所行的一切恶事而厌恶自己。44 以色列家啊！为了我名的缘故，我没有照着你们的恶行和败坏的行为待你们，这样，你们就知道我是耶和华。这是主耶和华的宣告。’"

焚烧树林的比喻

45 耶和华的话临到我说：46 "人子啊！你要面向南方，向南面发言，说预言攻击南地田野的树林，47 对南地的树林说：‘你要听耶和华的话，主耶和华这样说：看哪！我要在你中间点起火来，吞灭你中间所有青绿和枯干的树；猛烈的火焰必不熄灭；从南到北遍地都要烧焦。48 所有的人都必看见是我耶和华使这火燃起来；这火必不熄灭。’"49 于是我说："啊，主耶和华啊！人都指着我说：‘这人不是在说比喻吗？’"*本章第45~49节在《马索拉文本》为21:1~5