Ezequiel 24

Η παραβολή της χύτρας

1 Τη δέκατη μέρα του δέκατου μήνα του ένατου έτους της αιχμαλωσίας μας,*Δηλ. Δεκέμβριο 589 με Ιανουάριο 588 π.Χ. (βλ. Β΄ Βασ 25:1). ο Κύριος μου είπε: 2 «Εσύ άνθρωπε,*άνθρωπε. Βλ. υποσ. εις κεφ. 2:1. σημείωσε αυτή την ημέρα· είναι η μέρα που ο βασιλιάς της Βαβυλώνας πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ. 3 Πες λοιπόν, την παροιμία που εγώ ο Κύριος, ο Θεός, λέω γι’ αυτούς τους αποστάτες:*αποστάτες. Ο προφήτης απευθύνεται στους εξόριστους Ισραηλίτες.

"βάλε τη χύτρα στη φωτιά

και μέσα νερό ρίξε.

4 Κόψε μετά το κρέας

και πάρε τα κομμάτια τα καλύτερα

το μπούτι και τη σπάλα

και βάλ’ τα μες στη χύτρα.

Για να γεμίσει, πρόσθεσε

κόκαλα διαλεχτά.

5 Το κρέας να ’ναι απ’ τα καλύτερα τα πρόβατα του κοπαδιού.

Σώριασε ξύλα*ξύλα. Το εβρ. έχει «κόκαλα». κάτω από τη χύτρα

κι άσ’ τα να βράσουνε τόσο πολύ

ως να ψηθούν ακόμα και τα κόκαλα.

6 "Εγώ ο Κύριος, ο Θεός, λέω: Αλίμονο στην αιμοβόρα πόλη, στη σκουριασμένη χύτρα, που η σκουριά της με τίποτα δε βγαίνει! Θ’ αδειάσει απ’ όλο της το κρέας, κομμάτι κομμάτι, χωρίς εξαίρεση. 7 Φόνοι έγιναν στην πόλη και το αίμα απλώθηκε πάνω στο βράχο το γυμνό· το χώμα δεν το ρούφηξε ούτε το σκέπασε η σκόνη. 8 Κι εγώ το αφήνω εκεί για να το βλέπω, πάνω στο βράχο το γυμνό, για να φουντώνει την οργή μου και να γυρεύει εκδίκηση.*Υπήρχε η αντίληψη πως το χυμένο αίμα βοούσε προς το Θεό ζητώντας του αυτός να κάνει εκδίκηση, γιατί δεν μπορούσε να απορροφηθεί από το έδαφος ή να σκεπαστεί από τη σκόνη.9 Γι’ αυτό, εγώ ο Κύριος, ο Θεός λέω: Αλίμονο στην πόλη την αιμοσταγή, γιατί θα ετοιμάσω κι εγώ πυρά, μ’ ένα μεγάλο σωρό από ξύλα. 10 Σώριασέ τα, άναψε τη φωτιά, βράσε καλά το κρέας, πρόσθεσε τα μπαχαρικά κι άσε να φύγει όλο το νερό και να καούν τα κόκαλα. 11 Τη χύτρα άφησέ την αδειανή πάνω στα κάρβουνα ώσπου να πυρωθεί το μέταλλο, να κοκκινίσει και να χαθεί η ακαθαρσία που ’χει μέσα της και να εξαφανιστεί η σκουριά της. 12 Μάταια, όμως· είναι πολλή η σκουριά της και δεν εξαφανίζεται με τη φωτιά. 13 Η σκουριά είναι η ακολασία σου, Ιερουσαλήμ. Προσπάθησα να σ’ εξαγνίσω, μα στάθηκε αδύνατο. Τώρα δεν θα μπορέσεις πια να εξαγνιστείς, ωσότου εξαντλήσω την οργή μου πάνω σου. 14 Εγώ, ο Κύριος μίλησα· αυτό θα γίνει. Θα το κάνω! Δε θ’ αλλάξω γνώμη, δε θα λυπηθώ ούτε θα μετανιώσω. Θα σε τιμωρήσω ανάλογα με το πώς φέρθηκες και τι έπραξες. Εγώ ο Κύριος, ο Θεός, το λέω"».

Το πένθος του Ιεζεκιήλ

15 Μου είπε ακόμα ο Κύριος: 16 «Άνθρωπε, τώρα εγώ μ’ ένα χτύπημα θα σου πάρω αυτήν που είναι των ματιών σου η χαρά. Μη θρηνήσεις όμως και μην πενθήσεις ούτε να χύσεις δάκρυα. 17 Στέναξε σιωπηλά· μην πενθήσεις για τη νεκρή. Τύλιξε όπως πάντα το κάλυμμα γύρω στο κεφάλι σου και βάλε τα σανδάλια σου στα πόδια σου· μη σκεπάσεις το σαγόνι σου και μη δεχτείς να φας απ’ το ψωμί που προσφέρουν σ’ αυτούς που πενθούν». 18 Μίλησα, λοιπόν, στο λαό το πρωί, και το βράδυ η γυναίκα μου πέθανε· το άλλο πρωί έκανα όπως με είχε διατάξει ο Κύριος. 19 Τότε ο λαός με ρώτησε: «Δε θα μας πεις τι σημαίνουν όλα αυτά που κάνεις;»

20 Εγώ τους απάντησα: «Ο Κύριος ο Θεός με πρόσταξε, Ισραηλίτες, 21 να σας πω εκ μέρους του τα εξής: "εγώ, ο Κύριος, θα μολύνω το αγιαστήριό μου, που είναι το καύχημά σας και το στήριγμά σας, που καμαρώνετε να το βλέπετε και να το επισκέπτεσθε. Τ’ αγόρια σας και τα κορίτσια σας που έμειναν στην Ιερουσαλήμ,*που έμειναν στην Ιερουσαλήμ. Κατά την πρώτη μετοικεσία το 597 π.Χ., μόνον ένα τμήμα του πληθυσμού είχε υποχρεωθεί να εγκαταλείψει την Ιουδαία. με ξίφος θα θανατωθούν. 22 Τότε θα κάνετε ότι έκανε κι ο Ιεζεκιήλ: Δε θα καλύψετε το σαγόνι σας ούτε θα φάτε το ψωμί που θα σας φέρουν. 23 Το κάλυμμά σας θα μείνει πάνω στο κεφάλι σας και τα σανδάλια σας στα πόδια σας· δεν θα θρηνήσετε ούτε θα κλάψετε, μόνο θα λιώνετε από τις ανομίες σας και θ’ αναστενάζετε όταν συναντάτε ο ένας τον άλλο. 24 Ο Ιεζεκιήλ θα είναι για σας υπόδειγμα· όπως έκανε εκείνος έτσι θα κάνετε κι εσείς. Όταν θα γίνει κι αυτό, τότε θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος, ο Θεός"».

25 Έπειτα, ο Κύριος μου είπε: «Άνθρωπε, θα ’ρθεί μια μέρα που θα πάρω απ’ αυτούς το αγιαστήριό μου, που σ’ αυτό στηρίζονται, που είναι το καμάρι τους και η χαρά τους, όταν το βλέπουν και όταν το επισκέπτονται. Επίσης θα τους πάρω τ’ αγόρια τους και τα κορίτσια τους. 26 Τότε θα ’ρθει σ’ εσένα ένας που θα έχει γλιτώσει για να σου πει τα νέα. 27 Την ίδια μέρα θα πάψεις να είσαι άλαλος*Γι’ αυτή την αλαλία του Ιεζεκιήλ βλ. κεφ. 3:26. και θα μιλήσεις στο φυγάδα. Έτσι θα γίνεις γι’ αυτούς σημείο και θα μάθουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος».

肉锅的比喻

1 第九年十月十日，耶和华的话又临到我说：2 "人子啊！你要记下今天的日子，正正是今天，因为巴比伦王就是在这一天围困耶路撒冷。3 你要向这叛逆的民族设比喻，对他们说：‘主耶和华这样说：

把锅放在火上，放好了，就把水倒在锅里；

4 把肉块，就是所有肥美的肉块，

腿肉和肩肉，都放进锅里；

用上好的骨头把锅装满。

5 要选用羊群中最好的，

把柴堆放在锅底下，

使锅沸腾，

把骨头煮在锅中。

预言耶路撒冷必遭毁灭

6 "‘因此，主耶和华这样说：

流人血的城，

就是长锈的锅，有祸了！

它的锈未曾除掉，

要把锅里的东西一块一块取出来，

不必为它们抽签。

7 因为她所流的血还在城中；

她把血泼在光滑的盘石上，

不是倒在地上，

被尘土掩盖。

8 我为了发烈怒，好施行报应，

就把她的血倒在光滑的盘石上，

以致不得掩盖。

9 因此，主耶和华这样说：

流人血的城，有祸了！

我也必把柴堆加大。

10 你要多加柴枝，点上火，

混和香料，

把肉煮烂，

使骨头烧焦；

11 然后把空锅放在炭火上，

使锅烧热，

使铜烧红，

使其中的污秽熔化，

使它的锈得以除净。

12 这锅真叫人疲累！

它厚厚的锈总没法除掉，

就是用火也不能除掉。

13 你的污秽就是淫荡。我想要洁净你，你却不愿意洁净，所以你的污秽再不能得到洁净，直等到我向你发的烈怒止息。14 我耶和华已经说了。时候到了，我必成就；我必不退缩，必不顾惜，也不改变心意；我必照着你的所作所为审判你。这是主耶和华的宣告。’"

妻死勿哀的比喻

15 耶和华的话又临到我说：16 "人子啊！我要打击你，把你眼中所喜爱的夺去，你却不可悲哀，不可哭泣，也不可流泪。17 只可静默地叹息，不可为死人哀悼；你的头上仍要缠着头巾，脚上仍要穿著鞋子；你不可蒙着脸，也不可吃为丧家预备的食物。"18 于是我在早上对众人说了这事，晚上我的妻子就死了；次日早晨我就照着所吩咐我的行了。19 众人问我："你不告诉我们你这样行与我们有甚么关系吗？"20 我回答他们："耶和华的话临到我说：21 ‘你要告诉以色列家，主耶和华这样说：看哪！我必使我的圣所被亵渎，这圣所就是你们所夸耀的势力，眼所喜爱的，心中所爱惜的。你们遗下的儿女，都必倒在刀下。22 那时你们要照着我所行的去行；你们不可蒙着脸，也不可吃为丧家预备的食物。23 你们的头上仍要缠着头巾，脚上仍要穿著鞋子；你们不可悲哀，不可哭泣；但你们必因自己的罪孽相对叹息，衰弱而死。24 以西结必成为你们的一个兆头；凡他所行的，将来你们也要照样行。这事来到，你们就知道我是主耶和华。’

25 "人子啊！我从他们中间夺去他们的堡垒、他们所喜欢的荣耀、他们眼所喜爱的、心所崇尚的和他们的儿女的时候，26 岂没有逃脱的人来到你那里，使你听见这事吗？27 那时，你要向逃脱的人开口说话，不再作哑巴。你必成为他们的一个兆头。他们就知道我是耶和华。"