1 Τα λόγια μου να τα θυμάσαι, γιε μου, και μάζευε τις εντολές μου μέσα σου. 2 Κοίταξε να τηρείς τις εντολές μου και θα ζήσεις· τη διδαχή μου να φυλάς καθώς την κόρη των ματιών σου. 3 Πέρασέ τες στο χέρι σου σαν δαχτυλίδι, στην πλάκα της καρδιάς σου χάραξέ τες. 4 Πες τη σοφία «αδερφή» σου κι ονόμασε τη φρόνηση «στενή σου συγγενή»· 5 κι αυτές θα σε φυλάνε απ’ τη γυναίκα του άλλου, από την πόρνη, που πλανεύει με τα λόγια της.

6 Καθώς καθόμουν στου σπιτιού μου το παράθυρο και κοίταζα μέσ’ από το δικτυωτό, 7 είδα τους αφελείς τους νεαρούς κι ανάμεσά τους πρόσεξα έναν ανόητο: 8 Περνούσε στη γωνιά κοντά του δρόμου και προς το σπίτι βάδιζε της πόρνης. 9 Ήτανε βράδυ· κόντευε νύχτα κι έπεφτε το σκοτάδι. 10 Και να, τον πλησιάζει μια γυναίκα με εμφάνιση πόρνης και στην καρδιά της πονηριά. 11 Είναι τολμηρή κι αδιάντροπη· τα πόδια της δεν την κρατούν στο σπίτι. 12 Πότε στο δρόμο, πότε στην πλατεία, παραμονεύει σε κάθε γωνιά. 13 Πιάνει τον νεαρό, τον φιλάει και του λέει με ύφος αναίσχυντο: 14 «Πρόσφερα σήμερα θυσίες ευχαριστήριες για να ξεπληρώσω ένα χρέος μου κι έχω στο σπίτι κρέας απ’ τις θυσίες.*κρέας... Μέρος του κρέατος της θυσίας το χρησιμοποιούσαν στο συμπόσιο που ακολουθούσε και στο οποίο η γυναίκα προσκαλεί τον νέο.15 Γι’ αυτό βγήκα για να σε συναντήσω· ήθελα να σε γνωρίσω και να, σε βρήκα! 16 Έχω στρώσει το κρεβάτι μου με παπλώματα και με πολύχρωμα αιγυπτιακά σεντόνια, 17 κι αρωμάτισα το στρώμα μου με σμύρνα, αλόη και κινάμωμο. 18 Έλα να μεθύσουμε από έρωτα ως το πρωί, την ηδονή ας χαρούμε! 19 Δεν είναι σπίτι ο άντρας μου· έφυγε για ταξίδι μακρινό. 20 Πήρε μαζί του το πουγγί τα χρήματα και δεν πρόκειται σπίτι να γυρίσει προτού περάσουν δυό βδομάδες». 21 Με τα πειστικά της λόγια τον ξεμυαλίζει, με τις κολακείες της τον αποπλανάει. 22 Εκείνος απερίσκεπτα την ακολουθεί, όπως το βόδι που το πάνε στη σφαγή κι όπως πιάνεται το ελάφι στην παγίδα, 23 χωρίς να ξέρει ότι η ζωή του κινδυνεύει, ώσπου ένα βέλος το σηκώτι του να διαπεράσει και στο δίχτυ να πέσει σαν πουλί.

24 Και τώρα ακούστε με, παιδιά, τα λόγια μου προσέξτε: 25 Ας μην παρασυρθεί η καρδιά σας από μια γυναίκα σαν κι αυτήν· στα μονοπάτια της μην παραπλανηθείτε. 26 Αυτή έκανε πολλούς να πέσουν πληγωμένοι κι αμέτρητοι είναι εκείνοι που εξαιτίας της σκοτώθηκαν. 27 Δρόμος που πάει στον άδη είναι το σπίτι της, δρόμος που κατεβαίνει στου θανάτου τα δώματα.

1 Figlio mio, custodisci le mie parole, e fa’ tesoro dei miei comandamenti. 2 Osserva i miei comandamenti e vivrai; custodisci il mio insegnamento come la pupilla degli occhi. 3 Legali alle dita, scrivili sulla tavola del tuo cuore. 4 Di’ alla sapienza: "Tu sei mia sorella", e chiama l’intelligenza amica tua, 5 affinché ti preservino dalla donna altrui, dall’estranea che usa parole seducenti. 6 Ero alla finestra della mia casa e, dietro alla mia persiana, stavo guardando, 7 quando vidi, tra gli sciocchi, scorsi, tra i giovani, un ragazzo privo di senno, 8 che passava per la strada, presso l’angolo dove lei abitava, e si dirigeva verso la sua casa, 9 al crepuscolo, sul declinare del giorno, quando la notte si faceva nera, oscura. 10 Ed ecco farglisi incontro una donna in abito da prostituta e astuta di cuore, 11 turbolenta e insolente, che non teneva piede in casa: 12 ora in strada, ora per le piazze, e in agguato presso ogni angolo. 13 Lei lo prese, lo baciò, e sfacciatamente gli disse: 14 "Dovevo fare un sacrificio di ringraziamento; oggi ho sciolto i miei voti; 15 perciò ti sono venuta incontro per cercarti, e ti ho trovato. 16 Ho adornato il mio letto con morbidi tappeti, con coperte ricamate con filo d’Egitto; 17 l’ho profumato di mirra, di aloe e di cinnamomo. 18 Vieni inebriamoci d’amore fino al mattino, deliziamoci in amorosi piaceri; 19 poiché mio marito non è in casa; è andato in viaggio lontano; 20 ha preso con sé un sacchetto di denaro, non tornerà a casa che al plenilunio". 21 Lei lo sedusse con le sue molte lusinghe, lo trascinò con la dolcezza delle sue labbra. 22 Egli le andò dietro subito, come un bue va al macello, come uno stolto è condotto ai ceppi che lo castigheranno, 23 come un uccello si affretta al laccio, senza sapere che è teso contro la sua vita, finché una freccia gli trapassi il fegato.

24 Ora dunque, figlioli, ascoltatemi e state attenti alle parole della mia bocca. 25 Il tuo cuore non si lasci trascinare nelle vie di una tale donna; non ti sviare per i suoi sentieri; 26 perché molti ne ha fatti cadere feriti a morte, e grande è la moltitudine di quelli che ha uccisi. 27 La sua casa è la via del soggiorno dei morti, la strada che scende alle camere interne della morte.