1 Μετά από πολύν καιρό, όταν βασιλιάς των Περσών ήταν ο Αρταξέρξης,*Αρταξέρξης. Βλ. υποσ. εις Εσδ 7:1. ήρθε στην Ιερουσαλήμ ο Έσδρας, γιος του Σαραίου· η υπόλοιπη ανιούσα προγονική γραμμή του ήταν: Εζερίας, Χελκίας, Σαλήμος, 2 Σαδδούκος, Αχιτώβ, Αμαρίας, Οζίας, Βοκκά, Αβισουέ, Φινεές, Ελεάζαρ, αρχιερέας Ααρών.

3,4 Ο Έσδρας ήταν έμπειρος και βαθύς γνώστης του νόμου, που ο Θεός του Ισραήλ είχε δώσει στο Μωυσή. Ο βασιλιάς τού είχε μεγάλη εκτίμηση και του έκανε όποια χάρη κι αν του ζητούσε. Ανέβηκε, λοιπόν, και ο Έσδρας από τη Βαβυλώνα στην Ιερουσαλήμ, 5 και μαζί του ανέβηκαν πολλοί άλλοι Ισραηλίτες, τον πέμπτο μήνα του έβδομου έτους της βασιλείας του Αρταξέρξη· ανάμεσά τους ήταν ιερείς και λευίτες, ψάλτες, θυρωροί και υπηρέτες του ναού. 6 Την πρώτη μέρα του πρώτου μήνα αναχώρησαν από τη Βαβυλώνα, και την πρώτη μέρα του πέμπτου μήνα έφτασαν στα Ιεροσόλυμα, μετά από ένα καλό ταξίδι που τους χάρισε ο Κύριος. 7 Ο Έσδρας γνώριζε πολύ καλά το νόμο του Κυρίου και τις εντολές του με κάθε λεπτομέρεια· έτσι ήταν σε θέση να διδάξει τους Ισραηλίτες όλες τις διαταγές και τις ποινές.

8 Το κείμενο που ακολουθεί είναι αντίγραφο της γραπτής διαταγής, που δόθηκε από το βασιλιά Αρταξέρξη στον Έσδρα τον ιερέα και γνώστη του νόμου του Θεού:

9 «Ο βασιλιάς Αρταξέρξης χαιρετίζει τον Έσδρα, ιερέα και γνώστη του νόμου του Κυρίου.

10 »Στο πνεύμα της φιλανθρωπίας μου αποφασίζω και διατάζω για όλο το βασίλειό μου, όσοι θέλουν από το ιουδαϊκό έθνος κι επίσης οι ιερείς και οι λευίτες, μπορούν να έρθουν μαζί σου στα Ιεροσόλυμα. 11 Όσοι λοιπόν το έχουν αποφασίσει, ας ξεκινήσουν μαζί σου, γιατί έτσι το θεώρησα καλό εγώ και οι εφτά σύμβουλοί μου, που ονομάζονται φίλοι του βασιλιά. 12 Ας έρθουν να ερευνήσουν την κατάσταση στην Ιουδαία και στην Ιερουσαλήμ, αν τηρείται πιστά ο νόμος του Κυρίου. 13 Επίσης να πάρουν μαζί τους στην Ιερουσαλήμ τα δώρα που εγώ και οι σύμβουλοί μου έχουμε υποσχεθεί να προσφέρουμε στον Κύριο του Ισραήλ, καθώς και όλο το χρυσάφι και το ασήμι που ανήκει στον Κύριο και βρίσκεται στη Βαβυλώνα, μαζί με τα αφιερώματα του λαού προς το ναό του Κυρίου τους στην Ιερουσαλήμ, και να τα προσφέρουν στον Κύριο εκεί. 14 Να συγκεντρωθεί το χρυσάφι και το ασήμι που χρειάζεται για ν’ αγοραστούν βόδια, κριάρια, αρνιά και τα σχετικά, 15 για να προσφέρουν οι Ισραηλίτες θυσίες στο θυσιαστήριο του Κυρίου τους στην Ιερουσαλήμ.

16 »Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το χρυσάφι και το ασήμι όπως θέλεις εσύ και οι συμπατριώτες σου σύμφωνα με το θέλημα του Θεού σου. 17,18 Επίσης μπορείς να πάρεις από το βασιλικό θησαυροφυλάκιο τα ιερά σκεύη του Κυρίου, που σου δίνονται για να χρησιμοποιηθούν στο ναό του Θεού σου στην Ιερουσαλήμ, καθώς και ο,τιδήποτε άλλο χρειαστείς για την υπηρεσία στο ναό.

19 »Εγώ, ο βασιλιάς Αρταξέρξης, διατάζω τους θησαυροφύλακες της Συρίας και της Φοινίκης να δίνουν χωρίς αντίρρηση στον Έσδρα τον ιερέα και γνώστη του νόμου του ύψιστου Θεού όσα τους ζητήσει, μέχρι και εκατό ασημένια τάλαντα, 20 εκατό κορ σιτάρι, εκατό μετρητές*μετρητές. Βλ. υποσ. εις Δν Δ,3. κρασί και άφθονο αλάτι. 21 Ας γίνουν όλα με κάθε επιμέλεια προς τιμήν του ύψιστου Θεού σύμφωνα με το νόμο του, για να μην οργιστεί εναντίον της βασιλείας της δικής μου και των διαδόχων μου.

22 »Σας γνωστοποιείται ότι στους ιερείς, στους λευίτες, στους ψάλτες, στους θυρωρούς, στους υπηρέτες του ναού και σ’ όποιον άλλο απασχολείται σ’ αυτόν, δε θα επιβάλλεται καμιά φορολογία ούτε άλλη επιβάρυνση και κανένας δε θα έχει το δικαίωμα να επιβάλει σ’ αυτούς ο,τιδήποτε.

23 »Κι εσύ Έσδρα, με τη σοφία του Θεού, να διορίσεις διοικητές και δικαστές για να δικάζουν σ’ όλη τη Συρία και τη Φοινίκη, από εκείνους που γνωρίζουν το νόμο του Θεού σου. Και σ’ όσους δεν τον γνωρίζουν να τους τον διδάξεις. 24 Όλοι όσοι θα παραβαίνουν το νόμο του Θεού σου και του βασιλιά, θα τιμωρούνται αυστηρά με θάνατο ή με χρηματική ποινή ή με εξορία ή με όποια άλλη τιμωρία».

25 Τότε ο Έσδρας, ο γνώστης του νόμου του Θεού, είπε: «Ας είναι δοξασμένος ο μοναδικός Κύριος, που έβαλε στο νου του βασιλιά να αποκαταστήσει την παλιά δόξα του ναού στην Ιερουσαλήμ, 26 και τίμησε κι εμένα μπροστά στο βασιλιά και τους συμβούλους του, τους φίλους και τους άρχοντές του. 27 Πράγματι, ο Κύριος ο Θεός μου μού έδωσε θάρρος και συγκέντρωσα πολλούς Ισραηλίτες, για ν’ ανεβούν μαζί μου στην Ιερουσαλήμ».

28 Αυτοί είναι οι αρχηγοί κατά συγγένειες και κατά οικογένειες, που ανέβηκαν μαζί μου από τη Βαβυλώνα, την εποχή του βασιλιά Αρταξέρξη:

29 Από τη συγγένεια του Φινεές, ο Γορσόμος· του Ιεταμάρου, ο Γαμήλος· του Δαβίδ, ο Αττούς γιος του Σεχενίου. 30 Από τη συγγένεια του Φόρος, ο Ζαχαρίας και μαζί του είχαν γραφτεί εκατόν πενήντα άντρες. 31 Από τη συγγένεια του Φααθμωάβ, ο Ελιαωνίας γιος του Ζαραίου και μαζί του διακόσιοι άντρες. 32 Από τη συγγένεια του Ζαθόης, ο Σεχενίας γιος του Ιεζήλου και μαζί του τριακόσιοι άντρες· από τη συγγένεια του Αδίνου, ο Βην-Ιωνάθαν και μαζί του διακόσιοι πενήντα άντρες. 33 Από τη συγγένεια του Ηλάμ, ο Ιεσίας γιος του Γοθολία και μαζί του εβδομήντα άντρες. 34 Από τη συγγένεια του Σαφατία, ο Ζαραΐας γιος του Μιχαήλου και μαζί του εβδομήντα άντρες. 35 Από τη συγγένεια του Ιωάβ, ο Αβαδίας γιος του Ιεζήλου και μαζί του διακόσιοι δώδεκα άντρες. 36 Από τη συγγένεια του Βανί, ο Ασσαλιμώθ γιος του Ιωσαφία και μαζί του εκατόν εξήντα άντρες. 37 Από τη συγγένεια του Βαβί, ο Ζαχαρίας γιος του Βηβαΐ, και μαζί του είκοσι οκτώ άντρες. 38 Από τη συγγένεια του Ασγάθ, ο Ιωάννης γιος του Ακατάν και μαζί του εκατόν δέκα άντρες. 39 Από τη συγγένεια του Αδωνικάμ επέστρεψαν την τελευταία μέρα οι: Ελιφαλατός, Ιεουήλ, και Σαφαίας και μαζί τους εβδομήντα άντρες. 40 Από τη συγγένεια του Βαγώ, ο Ουθί γιος του Ισταλκούρου, και μαζί του εβδομήντα άντρες.

41 Όλους αυτούς τους συγκέντρωσα στον ποταμό Θεράν και στρατοπεδεύσαμε εκεί τρεις μέρες. Τους επιθεώρησα 42 και διαπίστωσα πως δεν υπήρχε εκεί κανένας ιερέας ή λευίτης. 43 Έστειλα λοιπόν ανθρώπους στους: Ελεάζαρο, Ιδουήλο, Μαασμάν, Ελνατάν, Σαμαΐα, Ιώρηβο, Νάθαν, Εννατάν, Ζαχαρία και Μεσόλαμο, που ήταν αρχηγοί και έμπειροι άνθρωποι, 44 και τους διέταξα να πάνε στον Αδδαίο τον προϊστάμενο του θησαυροφυλακίου 45 και να ζητήσουν απ’ αυτόν, από τους συναδέλφους του και τους άλλους αξιωματούχους του θησαυροφυλακίου να μας στείλουν ιερείς για να υπηρετήσουν στο ναό του Κυρίου μας. 46 Εκείνοι με τη βοήθεια του Κυρίου μάς έστειλαν άντρες έμπειρους: Τον Ασεβηβία από τη συγγένεια του Μοολί, απογόνου του Λευί, γιου του Ισραήλ, μαζί με δεκαοχτώ από τους γιους του και τους συγγενείς του. 47 Τον Ασεβία, τον Άννουνο και τον αδερφό του Ωσαΐα, από τη συγγένεια του Χανουναίου, μαζί με είκοσι από τους γιους τους. 48 Επίσης υπήρχαν διακόσιοι είκοσι υπηρέτες του ναού, που τους προγόνους τους τούς είχε διορίσει ο Δαβίδ και οι αξιωματούχοι του για να βοηθούν τους λευίτες. Όλων τα ονόματα καταγράφηκαν.

49 Εκεί, στις όχθες του ποταμού Θερά, όρισα νηστεία για τους νέους ενώπιον του Κυρίου μας, 50 για να ζητήσουμε από αυτόν καλό ταξίδι για μας και τα παιδιά μας, που έρχονταν μαζί μας και για τα ζώα μας. 51 Ντράπηκα να ζητήσω από το βασιλιά να μας δώσει συνοδεία πεζικό και ιππικό για να μας προστατεύουν από τους εχθρούς μας, 52 γιατί του είχαμε πει ότι ο Κύριός μας με τη δύναμή του θα συμπαραστεκόταν σ’ αυτούς που τον λατρεύουν, μέχρις ότου αποκατασταθούν πλήρως. 53 Έτσι λοιπόν προσευχηθήκαμε πάλι στον Κύριό μας και εξασφαλίσαμε την εύνοιά του.

54 Από τους αρχηγούς των ιερέων ξεχώρισα τους Σερεβία και Ασαβία, και μαζί μ’ αυτούς άλλους δέκα άντρες. 55 Μετά ζύγισα το ασήμι, το χρυσάφι και τα ιερά σκεύη του ναού του Κυρίου μας, που είχαν δωρίσει ο ίδιος ο βασιλιάς, οι σύμβουλοί του, οι αξιωματούχοι του και ο ισραηλιτικός λαός, και τα παρέδωσα σ’ αυτούς. 56 Αναλυτικά τους ζύγισα τα εξής: Εξακόσια πενήντα τάλαντα ασήμι και ασημένια σκεύη αξίας εκατό ταλάντων· εκατό χρυσά τάλαντα, είκοσι χρυσά σκεύη και δώδεκα χάλκινα από καλό χαλκό, που έλαμπαν σαν χρυσά. 57 Και τους είπα: «Εσείς είστε αφιερωμένοι στον Κύριο των προγόνων μας· το ίδιο και τα σκεύη, το ασήμι και το χρυσάφι. 58 Προσέξτε τα και φυλάξτε τα, μέχρις ότου τα παραδώσετε στους αρχηγούς των ιερέων και των λευιτών και στους πρεσβυτέρους του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ, στα σκευοφυλάκια του ναού του Κυρίου μας». 59 Παρέλαβαν λοιπόν οι ιερείς και οι λευίτες το ασήμι, το χρυσάφι και τα σκεύη, για να τα φέρουν στο ναό του Κυρίου στην Ιερουσαλήμ.

60 Στις δώδεκα του πρώτου μήνα ξεκινήσαμε από τον ποταμό Θερά και με τη βοήθεια του Κυρίου μας ήρθαμε στην Ιερουσαλήμ. Το δυνατό του χέρι μας προστάτευε από κάθε εχθρό, ώσπου φτάσαμε στην πόλη. 61 Αφού μείναμε εκεί τρεις μέρες, ζυγίσαμε το ασήμι και το χρυσάφι και το παραδώσαμε στο ναό του Κυρίου μας, στον ιερέα Μαρμωθί, γιο του Ουρία. 62 Μαζί του ήταν κι ο Ελεάζαρ, γιος του Φινεές και οι λευίτες Ιωσαβδός, γιος του Ιησού και Μωέθ, γιος του Σαβάννου. Αριθμήθηκαν όλα τα σκεύη, ζυγίστηκαν και καταγράφτηκε το βάρος τους.

63 Όσοι είχαν γυρίσει από την αιχμαλωσία πρόσφεραν θυσίες στον Κύριο, το Θεό του Ισραήλ, για τη σωτηρία τους. Πρόσφεραν θυσία δώδεκα βόδια για όλους τους Ισραηλίτες, ενενήντα έξι κριάρια, εβδομήντα δύο αρνιά και δώδεκα τράγους. 64 Μετά παρέδωσαν τις διαταγές του βασιλιά στους βασιλικούς διαχειριστές και στους διοικητές της Κοίλης Συρίας*Κοίλης Συρίας. Βλ. υποσ. εις κεφ. 2:13. και της Φοινίκης, οι οποίοι τότε τίμησαν το έθνος και το ναό του Κυρίου.

65 Όταν τέλειωσαν όλα, με πλησίασαν μερικοί από τους αρχηγούς των Ισραηλιτών και μου είπαν: 66 «Ο λαός, οι άρχοντες, οι ιερείς και οι λευίτες δεν έχουν διακόψει τους δεσμούς τους από τους ξένους γειτονικούς λαούς, δηλαδή τους Χαναναίους, τους Χετταίους, τους Φερεζαίους, τους Ιεβουσαίους, τους Μωαβίτες, τους Αιγύπτιους και τους Ιδουμαίους, αλλά εξακολουθούν να τηρούν τα βδελυρά έθιμα εκείνων. 67 Αυτοί και οι γιοι τους έχουν στο μεταξύ πάρει γυναίκες από τις κόρες αυτών των λαών. Έτσι ο άγιος λαός έχει αναμειχθεί με τους ξένους λαούς της περιοχής· ακόμα και οι άρχοντες και οι αξιωματούχοι έχουν πάρει μέρος σ’ αυτήν την αμαρτία από τον πρώτο κιόλας καιρό».

68 Εγώ όταν τ’ άκουσα αυτά, διέρρηξα τα ιμάτιά μου*διέρρηξα τα ιμάτιά μου. Εκδήλωση πένθους και απόγνωσης. και την ιερατική στολή μου· τραβούσα τα μαλλιά μου και τα γένια μου, και καθόμουν στο έδαφος σκεφτικός και λυπημένος. 69 Πενθούσα έτσι για την αμαρτία, μέχρι την ώρα της βραδινής θυσίας. Γύρω μου είχαν μαζευτεί πολλοί από το λαό, όσοι ακόμα είχε επίδραση πάνω τους ο λόγος του Κυρίου του Ισραήλ.

70 Μετά σηκώθηκα από τη νηστεία, κι έτσι όπως ήμουν με σκισμένα τα ρούχα μου και την ιερατική στολή μου, γονάτισα, σήκωσα τα χέρια μου στον Κύριο και είπα: 71 «Κύριε, τα ’χω χαμένα, και ντρέπομαι να σε κοιτάξω, 72 γιατί μας έπνιξαν οι αμαρτίες μας, και η άγνοιά μας φτάνει μέχρι τον ουρανό. 73 Από την εποχή των προγόνων μας μέχρι σήμερα, πάντα ήμασταν αμαρτωλοί. 74 Για τις δικές μας αμαρτίες και των προγόνων μας πέσαμε στα χέρια των ξένων βασιλιάδων εμείς, οι συγγενείς μας, οι βασιλιάδες μας και οι ιερείς μας. Μας κατέσφαξαν, μας έσυραν στην αιχμαλωσία, μας λεηλάτησαν και ζούμε μέχρι τώρα καταντροπιασμένοι. 75 Τώρα όμως, Κύριε, είναι λίγος καιρός που μας λυπήθηκες και γλίτωσε από μας ένα υπόλοιπο με το όνομα "Ισραήλ" εδώ, στον τόπο που βρίσκεται ο ναός σου. 76 Έκανες το άστρο του έθνους μας να λάμψει ξανά, αφού μας έθρεψες στα χρόνια της δουλείας μας. 77 Ακόμα και τότε που ήμασταν δούλοι εσύ, Κύριέ μας, δε μας εγκατέλειψες. Έκανες να μας ευνοήσουν οι βασιλιάδες των Περσών, 78 και να μας δώσουν τροφή, ν’ αποκαταστήσουν τη δόξα του ναού σου, να ξαναχτίσουν την ερημωμένη Σιών και να μας δώσουν έναν ασφαλή τόπο εδώ στην Ιουδαία και την Ιερουσαλήμ.

79 »Τώρα, όμως, τι να πούμε Κύριε, που ύστερα απ’ όλα αυτά εμείς έχουμε παραβεί πάλι τις διαταγές που μας έδωσες με τους δούλους σου τους προφήτες; Αυτοί μας είπαν ότι 80 η χώρα που θα μπαίναμε να την κληρονομήσουμε θα ήταν μολυσμένη από τους ξένους λαούς της χώρας, που την είχαν γεμίσει με τα βδελυρά τους είδωλα. 81 Και μας είπαν να μην παντρέψουμε τις κόρες μας με τους γιους τους, ούτε να πάρουμε τις δικές τους κόρες γυναίκες στους γιους μας. 82 Ακόμη μας είπαν να μην κάνουμε ποτέ ειρήνη μ’ αυτούς, αν θέλαμε να τους νικήσουμε, να απολαύσουμε τα αγαθά της χώρας, και να τα μεταβιβάζουμε εσαεί ως ιδιοκτησία στους απογόνους μας. 83 Αλλά παρ’ όλα αυτά που μας βρήκαν ως τιμωρία για τις βδελυρές μας πράξεις και τις μεγάλες μας αμαρτίες, 84 εσύ, Κύριε, μας τιμώρησες ελαφρότερα απ’ όσο αξίζαμε κι έτσι άφησες αυτό το υπόλοιπο του λαού να επιζήσει. Και τώρα που εμείς ξαναγυρίζουμε και παραβαίνουμε το νόμο σου κι ερχόμαστε σε επιμειξία με τα γύρω ακάθαρτα έθνη, 85 εσύ δεν οργίζεσαι εναντίον μας να μας καταστρέψεις τελείως και να μην αφήσεις κανέναν μας να ζήσει, να μείνουμε χωρίς απογόνους και χωρίς το όνομα του έθνους μας. 86 Κύριε του Ισραήλ είσαι πιστός σ’ εμάς, που άφησες να επιζήσει μέχρι σήμερα ένα υπόλοιπο του λαού μας. 87 Και τώρα είμαστε εδώ ενώπιόν σου με τις αμαρτίες μας, ενώ εξαιτίας τους δεν έχουμε το δικαίωμα να στεκόμαστε μπροστά σου».

88 Την ώρα που ο Έσδρας προσευχόταν και τα ομολογούσε όλα αυτά με κλάματα, πεσμένος στο έδαφος μπροστά στο ναό, συγκεντρώθηκε γύρω του πολύς λαός από την Ιερουσαλήμ, άντρες, γυναίκες και παιδιά, κι είχε ξεσπάσει μεγάλος θρήνος ανάμεσά τους. 89 Τότε ένας από τους Ισραηλίτες, ο Ιεχονίας γιος του Ιεήλου, φώναξε στον Έσδρα: «Πράγματι, αμαρτήσαμε στον Κύριο και πήραμε γυναίκες από τους ειδωλολατρικούς λαούς που κατοικούν στην περιοχή. Υπάρχει όμως ακόμα και τώρα ελπίδα για τον Ισραήλ. 90 Ας υποσχεθούμε τώρα στον Κύριο με όρκο να διώξουμε όλες τις γυναίκες μας που πήραμε από τους ξένους λαούς, μαζί με τα παιδιά τους. Θα κάνουμε ό,τι νομίζεις σωστό εσύ και όσοι υπακούν στο νόμο του Κυρίου. 91 Είναι όμως δική σου ευθύνη. Σήκω και κάνε το, κι εμείς θα σε βοηθήσουμε».

92 Σηκώθηκε λοιπόν ο Έσδρας και όρκισε τους αρχηγούς των ιερέων και των λευιτών του Ισραήλ να κάνουν όπως υποσχέθηκαν.

1 And after these things, when Artexerxes the king of the Persians reigned, came Esdras the son of Saraias, the son of Ezerias, the son of Helchiah, the son of Salum,

2 The son of Sadduc, the son of Achitob, the son of Amarias, the son of Ezias, the son of Meremoth, the son of Zaraias, the son of Savias, the son of Boccas, the son of Abisum, the son of Phinees, the son of Eleazar, the son of Aaron the chief priest.

3 This Esdras went up from Babylon, as a scribe, being very ready in the law of Moses, that was given by the God of Israel.

4 And the king did him honour: for he found grace in his sight in all his requests.

5 There went up with him also certain of the children of Israel, of the priest of the Levites, of the holy singers, porters, and ministers of the temple, unto Jerusalem,

6 In the seventh year of the reign of Artexerxes, in the fifth month, this was the king’s seventh year; for they went from Babylon in the first day of the first month, and came to Jerusalem, according to the prosperous journey which the Lord gave them.

7 For Esdras had very great skill, so that he omitted nothing of the law and commandments of the Lord, but taught all Israel the ordinances and judgments.

8 Now the copy of the commission, which was written from Artexerxes the king, and came to Esdras the priest and reader of the law of the Lord, is this that followeth;

9 King Artexerxes unto Esdras the priest and reader of the law of the Lord sendeth greeting:

10 Having determined to deal graciously, I have given order, that such of the nation of the Jews, and of the priests and Levites being within our realm, as are willing and desirous should go with thee unto Jerusalem.

11 As many therefore as have a mind thereunto, let them depart with thee, as it hath seemed good both to me and my seven friends the counsellors;

12 That they may look unto the affairs of Judea and Jerusalem, agreeably to that which is in the law of the Lord;

13 And carry the gifts unto the Lord of Israel to Jerusalem, which I and my friends have vowed, and all the gold and silver that in the country of Babylon can be found, to the Lord in Jerusalem,

14 With that also which is given of the people for the temple of the Lord their God at Jerusalem: and that silver and gold may be collected for bullocks, rams, and lambs, and things thereunto appertaining;

15 To the end that they may offer sacrifices unto the Lord upon the altar of the Lord their God, which is in Jerusalem.

16 And whatsoever thou and thy brethren will do with the silver and gold, that do, according to the will of thy God.

17 And the holy vessels of the Lord, which are given thee for the use of the temple of thy God, which is in Jerusalem, thou shalt set before thy God in Jerusalem.

18 And whatsoever thing else thou shalt remember for the use of the temple of thy God, thou shalt give it out of the king’s treasury.

19 And I king Artexerxes have also commanded the keepers of the treasures in Syria and Phenice, that whatsoever Esdras the priest and the reader of the law of the most high God shall send for, they should give it him with speed,

20 To the sum of an hundred talents of silver, likewise also of wheat even to an hundred cors, and an hundred pieces of wine, and other things in abundance.

21 Let all things be performed after the law of God diligently unto the most high God, that wrath come not upon the kingdom of the king and his sons.

22 I command you also, that ye require no tax, nor any other imposition, of any of the priests, or Levites, or holy singers, or porters, or ministers of the temple, or of any that have doings in this temple, and that no man have authority to impose any thing upon them.

23 And thou, Esdras, according to the wisdom of God ordain judges and justices, that they may judge in all Syria and Phenice all those that know the law of thy God; and those that know it not thou shalt teach.

24 And whosoever shall transgress the law of thy God, and of the king, shall be punished diligently, whether it be by death, or other punishment, by penalty of money, or by imprisonment.

25 Then said Esdras the scribe, Blessed be the only Lord God of my fathers, who hath put these things into the heart of the king, to glorify his house that is in Jerusalem:

26 And hath honoured me in the sight of the king, and his counsellors, and all his friends and nobles.

27 Therefore was I encouraged by the help of the Lord my God, and gathered together men of Israel to go up with me.

28 And these are the chief according to their families and several dignities, that went up with me from Babylon in the reign of king Artexerxes:

29 Of the sons of Phinees, Gerson: of the sons of Ithamar, Gamael: of the sons of David, Lettus the son of Sechenias:

30 Of the sons of Pharez, Zacharias; and with him were counted an hundred and fifty men:

31 Of the sons of Pahath Moab, Eliaonias, the son of Zaraias, and with him two hundred men:

32 Of the sons of Zathoe, Sechenias the son of Jezelus, and with him three hundred men: of the sons of Adin, Obeth the son of Jonathan, and with him two hundred and fifty men:

33 Of the sons of Elam, Josias son of Gotholias, and with him seventy men:

34 Of the sons of Saphatias, Zaraias son of Michael, and with him threescore and ten men:

35 Of the sons of Joab, Abadias son of Jezelus, and with him two hundred and twelve men:

36 Of the sons of Banid, Assalimoth son of Josaphias, and with him an hundred and threescore men:

37 Of the sons of Babi, Zacharias son of Bebai, and with him twenty and eight men:

38 Of the sons of Astath, Johannes son of Acatan, and with him an hundred and ten men:

39 Of the sons of Adonikam the last, and these are the names of them, Eliphalet, Jewel, and Samaias, and with them seventy men:

40 Of the sons of Bago, Uthi the son of Istalcurus, and with him seventy men.

41 And these I gathered together to the river called Theras, where we pitched our tents three days: and then I surveyed them.

42 But when I had found there none of the priests and Levites,

43 Then sent I unto Eleazar, and Iduel, and Masman,

44 And Alnathan, and Mamaias, and Joribas, and Nathan, Eunatan, Zacharias, and Mosollamon, principal men and learned.

45 And I bade them that they should go unto Saddeus the captain, who was in the place of the treasury:

46 And commanded them that they should speak unto Daddeus, and to his brethren, and to the treasurers in that place, to send us such men as might execute the priests’ office in the house of the Lord.

47 And by the mighty hand of our Lord they brought unto us skilful men of the sons of Moli the son of Levi, the son of Israel, Asebebia, and his sons, and his brethren, who were eighteen.

48 And Asebia, and Annus, and Osaias his brother, of the sons of Channuneus, and their sons, were twenty men.

49 And of the servants of the temple whom David had ordained, and the principal men for the service of the Levites to wit, the servants of the temple two hundred and twenty, the catalogue of whose names were shewed.

50 And there I vowed a fast unto the young men before our Lord, to desire of him a prosperous journey both for us and them that were with us, for our children, and for the cattle:

51 For I was ashamed to ask the king footmen, and horsemen, and conduct for safeguard against our adversaries.

52 For we had said unto the king, that the power of the Lord our God should be with them that seek him, to support them in all ways.

53 And again we besought our Lord as touching these things, and found him favourable unto us.

54 Then I separated twelve of the chief of the priests, Esebrias, and Assanias, and ten men of their brethren with them:

55 And I weighed them the gold, and the silver, and the holy vessels of the house of our Lord, which the king, and his council, and the princes, and all Israel, had given.

56 And when I had weighed it, I delivered unto them six hundred and fifty talents of silver, and silver vessels of an hundred talents, and an hundred talents of gold,

57 And twenty golden vessels, and twelve vessels of brass, even of fine brass, glittering like gold.

58 And I said unto them, Both ye are holy unto the Lord, and the vessels are holy, and the gold and the silver is a vow unto the Lord, the Lord of our fathers.

59 Watch ye, and keep them till ye deliver them to the chief of the priests and Levites, and to the principal men of the families of Israel, in Jerusalem, into the chambers of the house of our God.

60 So the priests and the Levites, who had received the silver and the gold and the vessels, brought them unto Jerusalem, into the temple of the Lord.

61 And from the river Theras we departed the twelfth day of the first month, and came to Jerusalem by the mighty hand of our Lord, which was with us: and from the beginning of our journey the Lord delivered us from every enemy, and so we came to Jerusalem.

62 And when we had been there three days, the gold and silver that was weighed was delivered in the house of our Lord on the fourth day unto Marmoth the priest the son of Iri.

63 And with him was Eleazar the son of Phinees, and with them were Josabad the son of Jesu and Moeth the son of Sabban, Levites: all was delivered them by number and weight.

64 And all the weight of them was written up the same hour.

65 Moreover they that were come out of the captivity offered sacrifice unto the Lord God of Israel, even twelve bullocks for all Israel, fourscore and sixteen rams,

66 Threescore and twelve lambs, goats for a peace offering, twelve; all of them a sacrifice to the Lord.

67 And they delivered the king’s commandments unto the king’s stewards’ and to the governors of Celosyria and Phenice; and they honoured the people and the temple of God.

68 Now when these things were done, the rulers came unto me, and said,

69 The nation of Israel, the princes, the priests and Levites, have not put away from them the strange people of the land, nor the pollutions of the Gentiles, to wit, of the Canaanites, Hittites, Pheresites, Jebusites, and the Moabites, Egyptians, and Edomites.

70 For both they and their sons have married with their daughters, and the holy seed is mixed with the strange people of the land; and from the beginning of this matter the rulers and the great men have been partakers of this iniquity.

71 And as soon as I had heard these things, I rent my clothes, and the holy garment, and pulled off the hair from off my head and beard, and sat me down sad and very heavy.

72 So all they that were then moved at the word of the Lord God of Israel assembled unto me, whilst I mourned for the iniquity: but I sat still full of heaviness until the evening sacrifice.

73 Then rising up from the fast with my clothes and the holy garment rent, and bowing my knees, and stretching forth my hands unto the Lord,

74 I said, O Lord, I am confounded and ashamed before thy face;

75 For our sins are multiplied above our heads, and our ignorances have reached up unto heaven.

76 For ever since the time of our fathers we have been and are in great sin, even unto this day.

77 And for our sins and our fathers’ we with our brethren and our kings and our priests were given up unto the kings of the earth, to the sword, and to captivity, and for a prey with shame, unto this day.

78 And now in some measure hath mercy been shewed unto us from thee, O Lord, that there should be left us a root and a name in the place of thy sanctuary;

79 And to discover unto us a light in the house of the Lord our God, and to give us food in the time of our servitude.

80 Yea, when we were in bondage, we were not forsaken of our Lord; but he made us gracious before the kings of Persia, so that they gave us food;

81 Yea, and honoured the temple of our Lord, and raised up the desolate Sion, that they have given us a sure abiding in Jewry and Jerusalem.

82 And now, O Lord, what shall we say, having these things? for we have transgressed thy commandments, which thou gavest by the hand of thy servants the prophets, saying,

83 That the land, which ye enter into to possess as an heritage, is a land polluted with the pollutions of the strangers of the land, and they have filled it with their uncleanness.

84 Therefore now shall ye not join your daughters unto their sons, neither shall ye take their daughters unto your sons.

85 Moreover ye shall never seek to have peace with them, that ye may be strong, and eat the good things of the land, and that ye may leave the inheritance of the land unto your children for evermore.

86 And all that is befallen is done unto us for our wicked works and great sins; for thou, O Lord, didst make our sins light,

87 And didst give unto us such a root: but we have turned back again to transgress thy law, and to mingle ourselves with the uncleanness of the nations of the land.

88 Mightest not thou be angry with us to destroy us, till thou hadst left us neither root, seed, nor name?

89 O Lord of Israel, thou art true: for we are left a root this day.

90 Behold, now are we before thee in our iniquities, for we cannot stand any longer by reason of these things before thee.

91 And as Esdras in his prayer made his confession, weeping, and lying flat upon the ground before the temple, there gathered unto him from Jerusalem a very great multitude of men and women and children: for there was great weeping among the multitude.

92 Then Jechonias the son of Jeelus, one of the sons of Israel, called out, and said, O Esdras, we have sinned against the Lord God, we have married strange women of the nations of the land, and now is all Israel aloft.

93 Let us make an oath to the Lord, that we will put away all our wives, which we have taken of the heathen, with their children,

94 Like as thou hast decreed, and as many as do obey the law of the Lord.

95 Arise and put in execution: for to thee doth this matter appertain, and we will be with thee: do valiantly.

96 So Esdras arose, and took an oath of the chief of the priests and Levites of all Israel to do after these things; and so they sware.