1 (Α) Ακούστε*Οι στ. 1-17 αποτελούν αριστοτεχνική διάταξη του προφητικού λόγου (σχήμα «χιαστί»), συνήθη σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς. Οι στίχοι είναι διατεταγμένοι συμμετρικά γύρω από το κεντρικό τμήμα των στ. 8-9 (Α-Β-Γ-Δ-Γ-Β-Α). Αν δεν ληφθεί υπόψιν αυτή η διάταξη, η λογική αλληλουχία των σκέψεων διακόπτεται. Γι’ αυτόν το λόγο κρίθηκε αναγκαίο ο στ. 13 να μεταφερθεί αμέσως μετά το στ. 10 και πριν τους στ. 11 και 12. Τα τμήματα που λόγω του περιεχομένου τους ανήκουν στην ίδια ενότητα, χαρακτηρίζονται με το ίδιο γράμμα (Α, Β, Γ κλπ.) αυτόν το θρήνο, που έχω να πω για σας, λαέ του Ισραήλ:

2 Έπεσε ο λαός του Ισραήλ

ωσάν νεκρή παρθένα

και δε θα σηκωθεί ξανά!

Παρατημένη κείτεται στο ίδιο της το χώμα

κι ούτ’ ένας δεν υπάρχει

να τη σηκώσει ορθή.

3 Γιατί έτσι ο Κύριος ο Θεός το έχει πει: «Στην πόλη που στέλνει στον πόλεμο χίλιους, θα επιστρέψουν πίσω εκατό. Και σ’ εκείνη που στέλνει εκατό θα γυρίσουν πίσω δέκα. Αυτό θα συμβεί σε όλον τον Ισραήλ».

4 (Β) Αυτά λέει ο Κύριος στο λαό του Ισραήλ: «Σ’ εμένα επιστρέψτε και θα ζήσετε. 5 Στον τόπο της Βαιθήλ τον ιερό να μην πηγαίνετε, γιατί η Βαιθήλ θα εξαφανιστεί. Ούτε στον ιερό τον τόπο των Γαλγάλων να πηγαίνετε, γιατί εξάπαντος τα Γάλγαλα στην αιχμαλωσία θα οδηγηθούν· και με κανένα τρόπο μην πηγαίνετε στον ιερό τον τόπο της Βέερ-Σεβά».

6 Στον Κύριο επιστρέψτε και θα ζήσετε· αλλιώς φωτιά θα πέσει ενάντια στους απογόνους του Ιωσήφ,*στους απογόνους του Ιωσήφ. Στην κυριολεξία νοούνται οι φυλές Εφραΐμ και Μανασσή, που οι γενάρχες τους ήταν γιοι του Ιωσήφ (Γεν 48:1). Κατ’ επέκτασιν νοείται όλο το βόρειο βασίλειο, δηλ. των δέκα φυλών του Ισραήλ. και της Βαιθήλ το ιερό θα καταστρέψει, κι ούτε ένας να τη σβήσει δε θα βρίσκεται.

7 (Γ) Αλίμονο σ’ εσάς που μετατρέπετε τη δικαιοσύνη σε εμπειρία πικρή για τους ανθρώπους, γιατί με δόλο τα δίκια τους καταπατείτε.

8 (Δ) Αυτός έχει τ’ αστέρια δημιουργήσει

την Πούλια και τον Ωρίωνα.

Σε φως αλλάζει το σκοτάδι

και τη μέρα σε νύχτα σκοτεινή.

Αυτός καλεί κοντά του τα νερά της θάλασσας

και τα σκορπάει πάνω στην επιφάνεια της γης.

«Κύριος» είναι τ’ όνομά του!

9 Αυτός τους ισχυρούς συντρίβει

και τα οχυρά τους καταστρέφονται.

10 (Γ) Εχθρεύεστε εκείνον που στο δικαστήριο την αδικία καυτηριάζει κι αυτόν που λέει όλη την αλήθεια απερίφραστα. 13 Φρόνιμο είναι, λοιπόν, σε τέτοιους πονηρούς καιρούς το στόμα του κανείς κλειστό να το κρατάει.*Για τη θέση του στίχου βλ. υποσ. εις στ. 1.

11,12 Ξέρω πόσο πολλές είν’ οι ασέβειές σας και τι βαριές οι αμαρτίες σας: Καταπιέζετε τον αδύνατο και τον κλέβετε, όταν του παίρνετε φόρο από το στάρι της σοδειάς του· δέχεστε δωροδοκίες και τον εμποδίζετε να βρει το δίκιο του στο δικαστήριο. Για όλα τούτα, στα όμορφα σπίτια που χτίσατε δε θα κατοικήσετε, κι απ’ τα ωραία αμπέλια που φυτέψατε δε θα πιείτε κρασί.

14 (Β) Κάντε το καλό και όχι το κακό, για να ζήσετε. Τότε ο Κύριος, ο Θεός του σύμπαντος θα είναι αληθινά μαζί σας, όπως το ισχυρίζεστε. 15 Αποστραφείτε το κακό και αγαπήστε το καλό και αποκαταστήστε τη δικαιοσύνη στο δικαστήριο. Ίσως ο Κύριος ο Θεός του σύμπαντος να σπλαχνιστεί τους επιζώντες απογόνους του Ιωσήφ.*του Ιωσήφ. Βλ. υποσ. εις στ. 6.

16 (Α) Λέει ο Κύριος, ο Θεός του σύμπαντος, ο Παντοκράτορας:

«Σε όλες τις πλατείες θρήνοι θ’ ακούγονται και σ’ όλους τους δρόμους, θα φωνάζουν "αλίμονο, αλίμονο!" Θα προσκαλούν ακόμα κι εργάτες από τους αγρούς για να θρηνούνε με τους μοιρολογητές αντάμα. 17 Σ’ όλα τ’ αμπέλια αντί για γέλια θρήνοι θ’ αντηχούν, όταν ανάμεσά σας θα διαβώ για να σας τιμωρήσω. Εγώ το λέω ο Κύριος».

18 Αλίμονο σ’ εσάς που λαχταράτε να ’ρθεί η μέρα που θα επέμβει ο Κύριος! Τι καλό περιμένετε απ’ την ημέρα εκείνη του Κυρίου; Θα ’ναι για σας σκοτάδι κι όχι φως. 19 Θα ’ναι για σας όπως για κείνον που ξεφεύγει απ’ το λιοντάρι και πέφτει πάνω στην αρκούδα· γυρίζει σπίτι του κι ως ακουμπά το χέρι του στον τοίχο, δέχεται δαγκωματιά φιδιού. 20 Η μέρα του Κυρίου θα σας φέρει σκοτάδι κι όχι φως· θα ’ναι μια μέρα σκοτεινή, χωρίς καθόλου λάμψη ελπίδας.

21 Λέει ο Κύριος: «Μισώ, αηδιάζω τις γιορτές σας! Δε με αγγίζουν πια τα πανηγύρια σας. 22 Ναι! Όταν μου προσφέρετε τα ολοκαυτώματα και τις αναίμακτες τις προσφορές σας, μ’ εξοργίζετε· αποτροπιασμό μου προκαλούνε τα θρεφτάρια, που τα προσφέρετε θυσία κοινωνίας. 23 Πάψτε πια να με ξεκουφαίνετε με τους ύμνους σας. Τον ήχο από τις άρπες σας δεν θέλω πια να τον ακούω. 24 Αντί γι’ αυτά, ας ρεύσει σαν νερό το δίκαιο άφθονο και η δικαιοσύνη σαν χείμαρρος αστείρευτος.

25 »Σας ζήτησα εγώ ποτέ θυσίες και προσφορές αναίμακτες, λαέ του Ισραήλ, μες στα σαράντα χρόνια που σας οδηγούσα μέσ’ απ’ την έρημο;*Σας ζήτησα... έρημο; Προφανώς ο Αμώς έχει άλλη άποψη για τους χρόνους της περιπλάνησης των Ισραηλιτών στην έρημο από κείνη που αναφέρεται στο Λευιτικό (κεφ. 8 και 9) και στους Αριθμούς (κεφ. 7).26 Τώρα, όμως, επειδή λατρεύσατε τα είδωλα που φτιάξατε, το βασιλιά σας το Σακκούχ και το θεό σας τον αστρικό, τον Καιβάν,*Σακκούχ...Καιβάν. Ο Σακκούχ ήταν βαβυλωνιακός θεός του πολέμου. Ο Καιβάν ήταν αστρικός βαβυλωνιακός θεός, αντίστοιχος του ελληνικού Κρόνου. θα υποχρεωθείτε να κουβαλήσετε αυτά τα είδωλα 27 όταν εγώ σας οδηγήσω στην αιχμαλωσία πέρα απ’ τη Δαμασκό». Αυτά λέει ο Κύριος, που τ’ όνομά του είναι "του σύμπαντος Θεός".

1 Hear ye this word which I take up against you, even a lamentation, O house of Israel. 2 The virgin of Israel is fallen; she shall no more rise: she is forsaken upon her land; there is none to raise her up. 3 For thus saith the Lord GOD; The city that went out by a thousand shall leave an hundred, and that which went forth by an hundred shall leave ten, to the house of Israel.

4 For thus saith the LORD unto the house of Israel, Seek ye me, and ye shall live: 5 But seek not Beth-el, nor enter into Gilgal, and pass not to Beer-sheba: for Gilgal shall surely go into captivity, and Beth-el shall come to nought. 6 Seek the LORD, and ye shall live; lest he break out like fire in the house of Joseph, and devour it, and there be none to quench it in Beth-el. 7 Ye who turn judgment to wormwood, and leave off righteousness in the earth, 8 Seek him that maketh the seven stars and Orion, and turneth the shadow of death into the morning, and maketh the day dark with night: that calleth for the waters of the sea, and poureth them out upon the face of the earth: The LORD is his name: 9 That strengtheneth the spoiled against the strong, so that the spoiled shall come against the fortress.*5.9 spoiled: Heb. spoil 10 They hate him that rebuketh in the gate, and they abhor him that speaketh uprightly. 11 Forasmuch therefore as your treading is upon the poor, and ye take from him burdens of wheat: ye have built houses of hewn stone, but ye shall not dwell in them; ye have planted pleasant vineyards, but ye shall not drink wine of them.*5.11 pleasant…: Heb. vineyards of desire 12 For I know your manifold transgressions and your mighty sins: they afflict the just, they take a bribe, and they turn aside the poor in the gate from their right.*5.12 a bribe: or, a ransom 13 Therefore the prudent shall keep silence in that time; for it is an evil time. 14 Seek good, and not evil, that ye may live: and so the LORD, the God of hosts, shall be with you, as ye have spoken. 15 Hate the evil, and love the good, and establish judgment in the gate: it may be that the LORD God of hosts will be gracious unto the remnant of Joseph.

16 Therefore the LORD, the God of hosts, the Lord, saith thus; Wailing shall be in all streets; and they shall say in all the highways, Alas! alas! and they shall call the husbandman to mourning, and such as are skilful of lamentation to wailing. 17 And in all vineyards shall be wailing: for I will pass through thee, saith the LORD. 18 Woe unto you that desire the day of the LORD! to what end is it for you? the day of the LORD is darkness, and not light. 19 As if a man did flee from a lion, and a bear met him; or went into the house, and leaned his hand on the wall, and a serpent bit him. 20 Shall not the day of the LORD be darkness, and not light? even very dark, and no brightness in it?

21 I hate, I despise your feast days, and I will not smell in your solemn assemblies.*5.21 in…: or, your holy days 22 Though ye offer me burnt offerings and your meat offerings, I will not accept them: neither will I regard the peace offerings of your fat beasts.*5.22 peace…: or, thank offerings 23 Take thou away from me the noise of thy songs; for I will not hear the melody of thy viols. 24 But let judgment run down as waters, and righteousness as a mighty stream.*5.24 run: Heb. roll 25 Have ye offered unto me sacrifices and offerings in the wilderness forty years, O house of Israel? 26 But ye have borne the tabernacle of your Moloch and Chiun your images, the star of your god, which ye made to yourselves.*5.26 the tabernacle…: or, Siccuth your king 27 Therefore will I cause you to go into captivity beyond Damascus, saith the LORD, whose name is The God of hosts.