Apocalipse 16

Οι εφτά φιάλες της οργής του Θεού

1 Μετά άκουσα μια δυνατή φωνή από το ναό να λέει στους εφτά αγγέλους: «Πηγαίνετε κι αδειάστε στη γη τις εφτά φιάλες της οργής του Θεού».

2 Έφυγε ο πρώτος κι άδειασε τη φιάλη του στη γη. Και παρουσιάστηκε μια επώδυνη και κακοήθης πληγή σ’ όσους ανθρώπους είχαν το σημάδι του θηρίου και προσκυνούσαν το άγαλμά του.

3 Ο δεύτερος άγγελος άδειασε τη φιάλη του στη θάλασσα. Το νερό έγινε σαν το αίμα νεκρού, και κάθε ζωντανή ύπαρξη στη θάλασσα πέθανε.

4 Ο τρίτος άδειασε τη φιάλη του στα ποτάμια και στις νεροπηγές, και το νερό έγινε αίμα. 5 Κι άκουσα τον άγγελο που εξουσιάζει τα νερά να λέει:

«Δίκαιος είσαι, άγιε, εσύ που αληθινά υπάρχεις και υπήρχες,

κι αυτό το έδειξες μ’ αυτήν την κρίση σου.

6 Αίμα αγίων και προφητών έχυσαν·

κι αίμα τους έδωσες να πιουν·

το άξιζαν».

7 Κι από το θυσιαστήριο άκουσα μια φωνή να λέει:

«Ναι, Κύριε, παντοκράτορα Θεέ·

οι αποφάσεις σου είναι σωστές και δίκαιες».

8 Ο τέταρτος άγγελος άδειασε τη φιάλη του πάνω στον ήλιο· δόθηκε τότε στον ήλιο η άδεια να κατακάψει τους ανθρώπους. 9 Κι οι άνθρωποι κατακάηκαν· αντί όμως να μετανοήσουν και να δοξάσουν το Θεό, βλαστήμησαν το όνομα του Θεού, εκείνον που είχε εξουσία πάνω σ’ αυτές τις πληγές.

10 Ο πέμπτος άδειασε τη φιάλη του στο θρόνο του θηρίου. Σκοτάδι τότε απλώθηκε πάνω στο βασίλειό του, κι οι άνθρωποι δάγκωναν τη γλώσσα τους από τον πόνο. 11 Οι συμφορές, όμως, και οι πληγές τούς έκαναν να βλαστημήσουν το Θεό, που εξουσιάζει τον ουρανό, αντί να μετανοήσουν για τα έργα τους.

12 Ο έκτος άδειασε τη φιάλη του στον ποταμό το μεγάλο, τον Ευφράτη. Το ποτάμι ξεράθηκε, κι έτσι ετοιμάστηκε ο δρόμος για την επίθεση των βασιλιάδων της Ανατολής. 13 Είδα τότε να βγαίνουν από το στόμα του δράκοντα κι από το στόμα του θηρίου κι από το στόμα του ψευδοπροφήτη τρία πονηρά πνεύματα, που έμοιαζαν με βατράχια. 14 Είναι τα δαιμονικά πνεύματα που κάνουν τερατουργίες και στέλνονται στους βασιλιάδες όλης της οικουμένης να τους συνάξουν για τον πόλεμο, που θα γίνει τη μεγάλη εκείνη ημέρα του παντοκράτορα Θεού.

15 «Ακούστε! Έρχομαι ξαφνικά σαν κλέφτης· μακάριος είναι εκείνος που μένει ξάγρυπνος και φυλάει τα ρούχα του, για να μη βρεθεί να περπατάει γυμνός, να τον βλέπουν οι άλλοι και να ντρέπεται».

16 Τα πνεύματα μάζεψαν τους βασιλιάδες σ’ έναν τόπο που λέγεται στα εβραϊκά Αρμαγεδών.

17 Ο έβδομος άγγελος άδειασε τη φιάλη του στον αέρα, κι από το θρόνο μέσα στο ναό του ουρανού βγήκε μια δυνατή φωνή που έλεγε: «Έγινε». 18 Ξέσπασαν τότε αστραπές, φωνές και βροντές, κι έγινε μεγάλος σεισμός, τέτοιος που δεν είχε γίνει από τότε που δημιουργήθηκε ο άνθρωπος πάνω στη γη· τόσο μεγάλος ήταν ο σεισμός. 19 Κι έγινε η πόλη η μεγάλη τρία κομμάτια, και οι πόλεις όλων των εθνών καταστράφηκαν. Ο Θεός θυμήθηκε τη μεγάλη Βαβυλώνα και της έδωσε να πιει κρασί απ’ το ποτήρι του θυμού και της οργής του. 20 Όλα τα νησιά εξαφανίστηκαν και τα βουνά χάθηκαν. 21 Πάνω στους ανθρώπους έπεσε από τον ουρανό τεράστιο χαλάζι, βαρύ σαν κοτρόνα. Και βλαστήμησαν οι άνθρωποι το Θεό για τη συμφορά που προκάλεσε το χαλάζι, γιατί η συμφορά αυτή ήταν πάρα πολύ μεγάλη.

As sete taças da ira de Deus

1 Então, ouvi uma alta voz que vinha do templo e dizia aos sete anjos:

— Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.

2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e abriram-se feridas malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e adoravam a sua imagem.

3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e este se transformou em sangue como de uma pessoa morta, e morreu todo ser vivente que havia no mar.

4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nos mananciais, e eles se transformaram em sangue. 5 Então, ouvi o anjo que tem autoridade sobre as águas dizer:

"Tu és justo, tu, o Santo, que és e que eras,

porque julgaste estas coisas;

6 pois eles derramaram o sangue dos santos

e dos profetas,

e tu lhes deste sangue para beber,

como eles merecem".

7 E ouvi o altar responder:

"Sim, Senhor Deus Todo-poderoso,

verdadeiros e justos são os teus juízos".

8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi dado poder ao sol para queimar os homens com fogo. 9 Estes foram queimados pelo forte calor e blasfemaram o nome de Deus, que tem domínio sobre essas pragas; contudo, recusaram-se a se arrepender e a glorificá-lo.

10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino ficou em trevas. De tanta agonia, os homens mordiam a própria língua 11 e blasfemavam contra o Deus dos céus, por causa das suas dores e das suas feridas; contudo, não se arrependeram das suas obras.

12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que fosse preparado o caminho para os reis que vêm do oriente. 13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos impuros semelhantes a rãs. 14 São espíritos de demônios que realizam sinais; eles vão aos reis de todo o mundo, a fim de reuni-los para a batalha do grande dia do Deus Todo-poderoso.

15 "Eis que venho como um ladrão! Bem-aventurado aquele que permanece vigilante e conserva as suas vestes, para que não ande nu e vejam a sua vergonha."

16 Então, os três espíritos os reuniram no lugar que, em hebraico, é chamado Armagedom.

17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e do templo saiu uma alta voz que vinha do trono, dizendo:

— Está feito!

18 Houve, então, relâmpagos, vozes, trovões e um forte terremoto. Nunca, desde que o homem existe sobre a terra, havia ocorrido um terremoto tão forte e tão violento como esse. 19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações se desmoronaram. Deus lembrou-se da grande Babilônia e lhe deu o cálice do vinho do furor da sua ira. 20 Todas as ilhas fugiram, e as montanhas não foram encontradas. 21 Caíram sobre os homens grandes pedras de granizo que vinham do céu, de um talento*16.21 Isto é, cerca de 34 quilogramas. cada uma; e eles blasfemaram contra Deus por causa da praga de granizo, pois esta foi terrivelmente grande.