Apocalipse 7

Η σφράγιση των εκατόν σαράντα τεσσάρων χιλιάδων

1 Ύστερα απ’ αυτό είδα τέσσερις αγγέλους να στέκονται στις τέσσερις γωνιές της γης και να κρατούν τους τέσσερις ανέμους της γης για να μη φυσάει στη γη, μήτε στη θάλασσα, μήτε σε κανένα δέντρο. 2 Και είδα έναν άλλο άγγελο να βγαίνει από ’κει που ανατέλλει ο ήλιος, κρατώντας τη σφραγίδα του ζωντανού Θεού. Αυτός έκραξε με δυνατή φωνή στους τέσσερις αγγέλους που είχαν εντολή να καταστρέψουν τη γη και τη θάλασσα: 3 «Μην καταστρέψετε τη γη μήτε τη θάλασσα μήτε τα δέντρα, ώσπου να σφραγίσουμε αυτούς που ανήκουν στο Θεό μας, βάζοντας σημάδι στο μέτωπό τους». 4 Κι άκουσα πόσοι ήταν αυτοί που σφραγίστηκαν: εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες απ’ όλες τις φυλές του Ισραήλ.

5 Από τη φυλή Ιούδα δώδεκα χιλιάδες σφραγισμένοι,

από τη φυλή Ρουβήν δώδεκα χιλιάδες,

από τη φυλή Γαδ δώδεκα χιλιάδες,

6 από τη φυλή Ασήρ δώδεκα χιλιάδες,

από τη φυλή Νεφθαλείμ δώδεκα χιλιάδες,

από τη φυλή Μανασσή δώδεκα χιλιάδες,

7 από τη φυλή Συμεών δώδεκα χιλιάδες,

από τη φυλή Λευί δώδεκα χιλιάδες,

από τη φυλή Ισσάχαρ δώδεκα χιλιάδες,

8 από τη φυλή Ζαβουλών δώδεκα χιλιάδες,

από τη φυλή Ιωσήφ δώδεκα χιλιάδες,

από τη φυλή Βενιαμίν δώδεκα χιλιάδες σφραγισμένοι.

Το αμέτρητο πλήθος των πιστών

9 Ύστερα απ’ αυτά, είδα ένα αμέτρητο πλήθος –που κανείς δεν ήταν σε θέση να το μετρήσει– από κάθε έθνος, φυλή, λαό και γλώσσα, να στέκεται μπροστά στο θρόνο και στο Αρνίο· φορούσαν λευκές στολές, κρατούσαν φοινικόκλαδα στα χέρια τους 10 και έκραζαν με δυνατή φωνή:

«Η σωτηρία είναι στα χέρια του Θεού μας,

που κάθεται στο θρόνο,

και του Αρνίου!»

11 Όλοι οι άγγελοι που στέκονταν γύρω από το θρόνο, από τους πρεσβυτυτέρους κι από τα τέσσερα όντα, έπεσαν μπροστά στο θρόνο με τα πρόσωπα καταγής και προσκύνησαν το Θεό, 12 λέγοντας:

«Αληθινά, ευλογία και δόξα

και σοφία, ευχαριστία

και τιμή και δύναμη

και ισχύς ανήκουν για πάντα στο Θεό μας. Αμήν».

13 Τότε ένας από τους πρεσβυτέρους μού είπε: «Ποιοι είναι αυτοί που φορούν λευκή στολή κι από πού ήρθαν;» 14 Εγώ του απάντησα: «Κύριέ μου, εσύ ξέρεις». Τότε αυτός μου είπε:

«Αυτοί είναι εκείνοι που πέρασαν το μεγάλο διωγμό·

έπλυναν τη στολή τους

και τη λεύκαναν με το αίμα του Αρνίου.

15 Γι’ αυτό στέκονται μπρος στο θρόνο του Θεού

και τον λατρεύουν μέρα και νύχτα στο ναό του,

κι αυτός που κάθεται στο θρόνο θα ’ναι πάντα μαζί τους.

16 Δε θα πεινάσουν πια, ούτε ποτέ θα διψάσουν·

δε θα υποφέρουν από τον ήλιο ούτε από άλλον καύσωνα.

17 Το Αρνίο που είναι στη μέση του θρόνου σαν καλός βοσκός θα τους κατευθύνει,

και θα τους οδηγήσει στις νεροπηγές της ζωής.

Ο Θεός θα εξαφανίσει κάθε δάκρυ απ’ τα μάτια τους».

Os cento e quarenta e quatro mil selados

1 Depois disso, vi quatro anjos em pé nos quatro cantos da terra, retendo os quatro ventos da terra, para que nenhum vento soprasse sobre a terra, nem sobre o mar, nem sobre árvore alguma. 2 Então, vi outro anjo subindo do oriente que tinha o selo do Deus vivo. Ele bradou em alta voz aos quatro anjos a quem havia sido dado poder para causar dano à terra e ao mar:

3 — Não danifiquem a terra, nem o mar, nem as árvores, até selarmos na testa os servos do nosso Deus.

4 Então, ouvi o número dos que foram selados: cento e quarenta e quatro mil, de todas as tribos de Israel.

5 Da tribo de Judá foram selados doze mil;

da tribo de Rúben, doze mil;

da tribo de Gade, doze mil;

6 da tribo de Aser, doze mil;

da tribo de Naftali, doze mil;

da tribo de Manassés, doze mil;

7 da tribo de Simeão, doze mil;

da tribo de Levi, doze mil;

da tribo de Issacar, doze mil;

8 da tribo de Zebulom, doze mil;

da tribo de José, doze mil;

da tribo de Benjamim, doze mil.

A grande multidão com vestes brancas

9 Depois disso, olhei, e eis que diante de mim havia uma grande multidão que ninguém podia contar, de todas as nações, tribos, povos e línguas, em pé, diante do trono e do Cordeiro, com vestes brancas e folhas de palmeira nas mãos. 10 Eles clamavam em alta voz:

"A salvação pertence ao nosso Deus,

que está assentado no trono,

e ao Cordeiro".

11 Todos os anjos estavam em pé ao redor do trono, dos anciãos e das quatro criaturas viventes. Eles se prostraram com o rosto em terra diante do trono e adoraram a Deus, 12 dizendo:

"Amém!

O louvor e a glória,

a sabedoria, a ação de graças,

a honra, o poder e a força

sejam ao nosso Deus

pelos séculos dos séculos.

Amém!".

13 Então, um dos anciãos me perguntou:

— Quem são estes que estão vestidos de branco e de onde vieram?

14 Eu respondi:

— O senhor sabe.

Então, ele disse:

— Estes são os que vieram da grande tribulação, que lavaram as suas vestes e as alvejaram no sangue do Cordeiro.

15 Portanto,

"eles estão diante do trono de Deus

e servem a ele dia e noite no seu templo;

e aquele que está assentado no trono

os abrigará com a sua presença.*7.15 Ou habitará entre eles.

16 Nunca mais terão fome;

nunca mais terão sede.

O sol não os afligirá*7.16 Is 49.10.

nem nenhum calor abrasador,

17 pois o Cordeiro que está no centro do trono

os pastoreará;

ele os guiará às fontes de água*7.17 Is 49.10. viva,

e Deus enxugará dos seus olhos toda lágrima".*7.17 Is 25.8.