Apocalipse 18

Η πτώση της Βαβυλώνας

1 Ύστερα απ’ αυτά, είδα έναν άλλο άγγελο να κατεβαίνει από τον ουρανό· είχε μεγάλη εξουσία, κι η γη φωτίστηκε από τη λαμπρότητά του. 2 Αυτός έκραξε με δυνατή φωνή: «Έπεσε, έπεσε η Βαβυλώνα η μεγάλη! Έγινε κατοικία δαιμονίων, καταφύγιο για κάθε πνεύμα ακάθαρτο, για κάθε όρνιο ακάθαρτο και για κάθε θεριό ακάθαρτο και μισητό. 3 Από το μεθυστικό κρασί της πορνείας της έχουν πιει όλα τα έθνη. Οι βασιλιάδες της γης πόρνεψαν μαζί της, κι οι έμποροι όλου του κόσμου πλούτισαν απ’ τη χλιδή της ακολασίας της».

4 Άκουσα κι άλλη φωνή από τον ουρανό να λέει: «Λαέ μου, μακριά απ’ αυτήν! Μην παίρνετε μέρος στις αμαρτίες της, για να μη συμμετάσχετε στις συμφορές της. 5 Οι αμαρτίες της στοιβάχτηκαν ως τον ουρανό, κι ο Θεός δεν ξεχνάει τις ανομίες της. 6 Φερθείτε της όπως κι αυτή σας φέρθηκε· ξεπληρώστε της στο διπλάσιο ό,τι έκανε. Με το ποτήρι που κέρασε διπλοκεράστε την. 7 Όση ήταν η λαμπρότητα και η ακολασία της, τόσα βάσανα και τόσο πένθος δώστε της. Γιατί μέσα της κομπάζει: «εγώ κάθομαι εδώ θρονιασμένη σαν βασίλισσα· χήρα δεν είμαι και πένθος δε θα με βρει». 8 Γι’ αυτό σε μία μέρα θα τη βρουν οι συμφορές της, ο θάνατος, το πένθος και η πείνα· και πυρκαγιά θα την καταστρέψει. Γιατί είναι ισχυρός ο Κύριος ο Θεός που την καταδίκασε».

9 Οι βασιλιάδες της γης που πόρνεψαν κι ασέλγησαν μαζί της, όταν δουν τον καπνό από τις πυρκαγιές της, θα κλάψουν και θα θρηνήσουν γι’ αυτήν. 10 Φοβισμένοι για τα βάσανά της θα στέκονται μακριά και θα λένε: «Αλί και τρισαλί, Βαβυλώνα, πόλη μεγάλη και δυνατή! Σε μία ώρα μέσα ήρθε η τιμωρία σου».

11 Οι έμποροι της γης θα κλάψουν και θα πενθήσουν γι’ αυτήν, γιατί κανένας πια δε θ’ αγοράζει το εμπόρευμά τους· 12 εμπόρευμα χρυσάφι κι ασήμι, πολύτιμα λιθάρια και μαργαριτάρια· λινά ακριβά και πορφυρά, μεταξωτά και κόκκινα· κάθε λογής αρώματα και κάθε είδος φιλντισένιο· κάθε λογής ξύλο πολύτιμο και χάλκινο, σιδερικό και μάρμαρο· 13 κανέλα κι αλοιφές, θυμιάματα, μύρο και λιβάνι, κρασί και λάδι, σιμιγδάλι και στάρι, ζώα και πρόβατα, άλογα κι αμάξια, κορμιά για πούλημα, ακόμη και ανθρώπινες ζωές. 14 Και θα λένε: «Ο ώριμος καρπός που λαχτάρησε η ψυχή σου, έφυγε μακριά σου, κι όλα τα πλούτη και οι λαμπρότητες χαθήκανε για σένα, κι ούτε που θα ξαναβρεθούνε πια».

15 Όσοι εμπορεύτηκαν μ’ αυτά και πλούτισαν σ’ αυτή την πόλη, θα στέκονται μακριά από το φόβο τους για τα βάσανά της, θα κλαίνε και θα πενθούν. 16 «Αλί και τρισαλί στην πόλη τη μεγάλη», θα λένε. «Ήταν ντυμένη τ’ ακριβά λινά και την πορφύρα και τα κόκκινα! Ήτανε στολισμένη με χρυσάφι και με πολύτιμα πετράδια και μαργαριτάρια. Σε μία ώρα μέσα εξαφανίστηκε τόσος πλούτος!»

17 Κι όλοι οι καπετάνιοι κι όσοι ταξίδευαν στη θάλασσα, οι ναύτες, όλοι όσοι δουλεύανε στη θάλασσα στάθηκαν από μακριά, 18 και φώναζαν βλέποντας τον καπνό της πυρκαγιάς της: «Υπήρξε ποτέ πόλη σαν αυτήν την πόλη, τη μεγάλη;» 19 Κλαίγανε και πενθούσαν ρίχνοντας στάχτη στο κεφάλι τους· κι έλεγαν: «Αλί και τρισαλί στην πόλη τη μεγάλη! Από τον πλούτο της πλούτισαν όσοι είχαν καράβια στη θάλασσα. Όλα χαθήκαν σε μία ώρα μέσα».

20 Χαρείτε για το κατάντημά της, ουρανέ, λαέ του Θεού, απόστολοι και προφήτες! Ο Θεός έκρινε το δίκιο σας και την τιμώρησε.

21 Τότε ένας άγγελος δυνατός σήκωσε κι έριξε στη θάλασσα ένα λιθάρι μεγάλο σαν μυλόπετρα και είπε: «Με τέτοια ορμή θα καταστραφείς, Βαβυλώνα, η πόλη η μεγάλη, και θα χαθείς για πάντα. 22 Δε θα ξανακούσεις πια τον ήχο των κιθαριστών και των μουσικών, αυτών που παίζουν αυλό και σάλπιγγα. Δε θα ξαναβρείς πια τους διάφορους τεχνίτες και δε θα ξανακούσεις τον ήχο της μυλόπετρας. 23 Δε θα ξαναδείς πια το φως του λυχναριού, και τη φωνή του γαμπρού και της νύφης δε θα την ξανακούσεις. Γιατί οι έμποροί σου ήταν οι δυνάστες της γης· γιατί με τα μάγια σου πλάνεψες όλα τα έθνη. 24 Γιατί σ’ εσένα βρέθηκε χυμένο το αίμα των προφητών και του λαού του Θεού, κι όλων όσοι σφαγιάστηκαν πάνω στη γη».

A queda da Babilônia

1 Depois disso, vi outro anjo descendo dos céus. Este tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada por seu esplendor. 2 Ele bradou com voz poderosa:

"Caiu! Caiu a grande Babilônia!*18.2 Is 21.9.

Ela se tornou habitação de demônios

e guarida de todo espírito imundo,

de toda ave impura e de toda fera impura,

3 pois todas as nações beberam

do vinho da fúria da sua prostituição.

Os reis da terra se prostituíram com ela;

os negociantes da terra se enriqueceram

por meio do poder da sensualidade dela".

Advertência para fugir da Babilônia

4 Então, ouvi outra voz dos céus, que dizia:

"Saiam dela, meu povo,*18.4 Jr 51.45.

para que vocês não participem dos seus pecados,

para que as pragas que vão cair sobre ela não os atinjam!

5 Pois os pecados da Babilônia acumularam-se até o céu,

e Deus se lembrou das suas injustiças.

6 Retribuam-lhe na mesma moeda;

paguem-lhe em dobro pelo que fez;

misturem para ela uma porção dupla no seu próprio cálice.

7 Façam que ela sofra tanto tormento e tanta aflição

como a glória e a sensualidade a que ela se entregou.

No seu coração, ela se vangloriava:

‘Estou sentada como rainha;

não sou viúva*18.7 Is 47.7,8.

e jamais terei aflição’.

8 Por isso, em um só dia as pragas dela a alcançarão:

morte, tristeza e fome.

Será consumida pelo fogo,

pois poderoso é o Senhor Deus que a julga.

Três lamentos sobre a queda da Babilônia

9 "Quando os reis da terra, que se prostituíram com ela e participaram de sua sensualidade, virem a fumaça do seu incêndio, chorarão e se lamentarão por ela. 10 Amedrontados por causa do tormento dela, ficarão de longe e gritarão:

" ‘Ai! Ai! A grande cidade!

Babilônia, cidade poderosa!

Em apenas uma hora, chegou a sua condenação!’.

11 "Os negociantes da terra chorarão e se lamentarão por causa dela, porque ninguém mais compra a mercadoria deles: 12 cargas de ouro, de prata, de pedras preciosas e de pérolas; de linho fino, de púrpura, de seda e de tecido escarlate; todo tipo de madeira aromática e peças de marfim, de madeira preciosa, de bronze, de ferro e de mármore; 13 canela e outras especiarias, incenso, mirra e perfumes; vinho e azeite de oliva, farinha fina e trigo; bois e ovelhas, cavalos e carruagens, e até seres humanos vendidos como escravos.

14 "Eles dirão: ‘Foram-se as frutas do desejo da sua alma! Foram-se também todas as suas riquezas e todo o seu esplendor; nunca mais serão recuperados’. 15 Os negociantes dessas coisas, que se enriqueceram à custa dela, ficarão de longe, amedrontados com o tormento dela, e chorarão e se lamentarão, 16 gritando:

" ‘Ai! Ai! A grande cidade,

vestida de linho fino, de roupas de cor púrpura e escarlate,

adornada de ouro, pedras preciosas e pérolas!

17 Em apenas uma hora, tamanha riqueza foi arruinada!’.

"Todos os pilotos, todos os passageiros e marinheiros dos navios e todos os que ganham a vida no mar ficarão de longe. 18 Ao verem a fumaça do incêndio dela, exclamarão: ‘Que cidade é como esta grande cidade?’. 19 Lançarão pó sobre a cabeça e, lamentando-se e chorando, gritarão:

" ‘Ai! Ai! A grande cidade!

Graças à sua riqueza,

nela prosperaram todos os que tinham navios no mar!

Em apenas uma hora, ela ficou em ruínas!

20 " ‘Celebrem pelo que aconteceu com ela, ó céus!

Celebrem, ó santos, apóstolos e profetas!

Deus a julgou, retribuindo-lhe

o que ela fez a vocês’ ".

A ruína definitiva da Babilônia

21 Então, um anjo poderoso levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho, lançou-a ao mar e disse:

"Com igual violência

será lançada por terra a grande cidade da Babilônia,

para nunca mais ser encontrada.

22 Nunca mais se ouvirá em você

o som dos harpistas, dos músicos,

dos flautistas e dos tocadores de trombeta.

Nunca mais se achará em você

artesão algum, de qualquer profissão.

Nunca mais se ouvirá em você

o ruído das pedras de moinho.

23 Nunca mais brilhará em você

a luz da lâmpada.

Nunca mais se ouvirá em você

a voz do noivo e da noiva.

Os seus mercadores eram os grandes da terra.

Todas as nações foram seduzidas por suas feitiçarias.

24 Nela foi encontrado sangue de profetas, de santos

e de todos os que foram assassinados na terra".