Apocalipse 4

Η ουράνια λειτουργία

1 Ύστερα απ’ αυτά, είδα μια πύλη ανοιχτή στον ουρανό. Και η φωνή που άκουσα προηγουμένως ν’ αντηχεί σαν σάλπιγγα απευθύνθηκε σ’ εμένα και μου είπε: «Ανέβα εδώ πάνω για να σου δείξω τι θα συμβεί ύστερα απ’ αυτά».

2 Αμέσως τότε με συνήρπασε το Πνεύμα και είδα ένα θρόνο στον ουρανό και κάποιον να κάθεται στο θρόνο. 3 Είχε θωριά που άστραφτε όπως ο ίασπις και το σάρδιο, τα πολύτιμα πετράδια. Ένα φωτεινό τόξο περικύκλωνε το θρόνο, που λαμπύριζε σαν το σμαράγδι. 4 Είκοσι τέσσερις άλλοι θρόνοι σχημάτιζαν έναν κύκλο γύρω από το θρόνο· σ’ αυτούς τους θρόνους κάθονταν οι είκοσι τέσσερις πρεσβυτύτεροι ντυμένοι με λευκά ρούχα, και με χρυσά στεφάνια στο κεφάλι τους. 5 Από το θρόνο έβγαιναν αστραπές, φωνές και βροντές, και μπροστά του έκαιγαν εφτά πύρινες λαμπάδες, δηλαδή τα εφτά πύρινα πνεύματα του Θεού. 6 Μπροστά από το θρόνο απλωνόταν κάτι σαν θάλασσα από γυαλί, όμοια με κρύσταλλο.

Στο κέντρο, γύρω από το θρόνο, βρίσκονταν τέσσερα όντα γεμάτα μάτια, μπροστά και πίσω. 7 Το πρώτο ον έμοιαζε με λιοντάρι, το δεύτερο με μοσχάρι, το τρίτο είχε όψη ανθρώπινη και το τέταρτο έμοιαζε με αετό που πετάει. 8 Καθένα από τα τέσσερα όντα είχε έξι φτερούγες, και όλα τους είχαν παντού μάτια γύρω γύρω κι από μέσα. Τα τέσσερα όντα έλεγαν ακατάπαυστα, μέρα νύχτα:

«Άγιος, άγιος, άγιος είναι ο Κύριος,

ο Θεός ο Παντοκράτορας!

Αυτός που αληθινά υπήρχε, υπάρχει και θα ’ρθεί».

9 Όταν τα τέσσερα όντα δοξολογούν, αινούν και αναπέμπουν ευχαριστία σ’ αυτόν που κάθεται στο θρόνο και ζει παντοτινά, 10 οι είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι πέφτουν μπροστά σ’ αυτόν που κάθεται στο θρόνο, προσκυνούν αυτόν που ζει παντοτινά, αποθέτουν τα στεφάνια τους μπροστά στο θρόνο και λένε:

11 «Σ’ εσένα ανήκει, Κύριε και Θεέ μας,

η δοξολογία, ο αίνος και η δύναμη,

γιατί εσύ δημιούργησες τα πάντα·

το θέλημά σου τους έδωσε τη δύναμη και τη ζωή».

O trono no céu

1 Depois dessas coisas, olhei, e eis que diante de mim havia uma porta aberta no céu, e a voz que eu tinha ouvido falar comigo no princípio, como de trombeta, disse:

— Suba para cá, e mostrarei a você o que deve acontecer depois dessas coisas.

2 Imediatamente, vi-me em Espírito, e eis que havia um trono no céu, e alguém sentado nele. 3 Aquele que estava assentado era de aspecto similar à pedra de jaspe e ao sardônio. Um arco-íris, semelhante a uma esmeralda, circundava o trono. 4 Ao redor do trono havia vinte e quatro outros tronos, e neles estavam sentados vinte e quatro anciãos. Eles estavam vestidos de branco e na cabeça tinham uma coroa de ouro. 5 Do trono saíam relâmpagos, vozes e trovões. Diante dele estavam acesas sete lâmpadas de fogo, que são os sete espíritos*4.5 Ou o séptuplo Espírito. de Deus. 6 Diante do trono havia um mar de vidro, como de cristal.

No centro, ao redor do trono, havia quatro criaturas viventes cobertas de olhos, tanto na frente como atrás. 7 A primeira criatura vivente era semelhante a um leão; a segunda, a um bezerro; a terceira criatura vivente tinha o rosto como de um homem; a quarta era semelhante a uma águia em voo. 8 Cada uma delas tinha seis asas e era cheia de olhos, tanto ao redor como por baixo das asas. Dia e noite dizem sem cessar:

"Santo, santo, santo

é o Senhor, o Deus Todo-poderoso,*4.8 Is 6.3.

que era, que é e que há de vir".

9 Toda vez que as criaturas viventes dão glória, honra e graças àquele que está assentado no trono e que vive pelos séculos dos séculos, 10 os vinte e quatro anciãos se prostram diante daquele que está assentado no trono e adoram ao que vive pelos séculos dos séculos. Eles lançam as suas coroas diante do trono e dizem:

11 "Digno és tu, Senhor e Deus nosso,

de receber a glória, a honra e o poder,

porque criaste todas as coisas,

e por tua vontade elas existem

e foram criadas".