1 Dixitque Dominus ad Samuelem : Usquequo tu luges Saul, cum ego projecerim eum ne regnet super Israël ? Imple cornu tuum oleo, et veni, ut mittam te ad Isai Bethlehemitem : providi enim in filiis ejus mihi regem. 2 Et ait Samuel : Quomodo vadam ? audiet enim Saul, et interficiet me. Et ait Dominus : Vitulum de armento tolles in manu tua, et dices : Ad immolandum Domino veni. 3 Et vocabis Isai ad victimam, et ego ostendam tibi quid facias, et unges quemcumque monstravero tibi. 4 Fecit ergo Samuel sicut locutus est ei Dominus. Venitque in Bethlehem, et admirati sunt seniores civitatis occurrentes ei : dixeruntque : Pacificusne est ingressus tuus ? 5 Et ait : Pacificus : ad immolandum Domino veni : sanctificamini, et venite mecum ut immolem. Sanctificavit ergo Isai et filios ejus, et vocavit eos ad sacrificium.
6 Cumque ingressi essent, vidit Eliab, et ait : Num coram Domino est christus ejus ? 7 Et dixit Dominus ad Samuelem : Ne respicias vultum ejus, neque altitudinem staturæ ejus : quoniam abjeci eum, nec juxta intuitum hominis ego judico : homo enim videt ea quæ parent, Dominus autem intuetur cor. 8 Et vocavit Isai Abinadab, et adduxit eum coram Samuele. Qui dixit : Nec hunc elegit Dominus. 9 Adduxit autem Isai Samma, de quo ait : Etiam hunc non elegit Dominus. 10 Adduxit itaque Isai septem filios suos coram Samuele : et ait Samuel ad Isai : Non elegit Dominus ex istis. 11 Dixitque Samuel ad Isai : Numquid jam completi sunt filii ? Qui respondit : Adhuc reliquus est parvulus, et pascit oves. Et ait Samuel ad Isai : Mitte, et adduc eum : nec enim discumbemus priusquam huc ille veniat. 12 Misit ergo, et adduxit eum. Erat autem rufus, et pulcher aspectu, decoraque facie : et ait Dominus : Surge, unge eum : ipse est enim. 13 Tulit ergo Samuel cornu olei, et unxit eum in medio fratrum ejus : et directus est spiritus Domini a die illa in David, et deinceps. Surgensque Samuel abiit in Ramatha.
14 Spiritus autem Domini recessit a Saul, et exagitabat eum spiritus nequam a Domino. 15 Dixeruntque servi Saul ad eum : Ecce spiritus Dei malus exagitat te. 16 Jubeat dominus noster, et servi tui qui coram te sunt quærent hominem scientem psallere cithara, ut quando arripuerit te spiritus Domini malus, psallat manu sua, et levius feras. 17 Et ait Saul ad servos suos : Providete ergo mihi aliquem bene psallentem, et adducite eum ad me. 18 Et respondens unus de pueris, ait : Ecce vidi filium Isai Bethlehemitem scientem psallere, et fortissimum robore, et virum bellicosum, et prudentem in verbis, et virum pulchrum : et Dominus est cum eo. 19 Misit ergo Saul nuntios ad Isai, dicens : Mitte ad me David filium tuum, qui est in pascuis. 20 Tulit itaque Isai asinum plenum panibus, et lagenam vini, et hædum de capris unum, et misit per manum David filii sui Sauli. 21 Et venit David ad Saul, et stetit coram eo : at ille dilexit eum nimis, et factus est ejus armiger. 22 Misitque Saul ad Isai, dicens : Stet David in conspectu meo : invenit enim gratiam in oculis meis. 23 Igitur quandocumque spiritus Domini malus arripiebat Saul, David tollebat citharam, et percutiebat manu sua, et refocillabatur Saul, et levius habebat : recedebat enim ab eo spiritus malus.
Samuel unge Davi
1 O Senhor disse a Samuel:
— Até quando você irá se entristecer por causa de Saul? Eu o rejeitei como rei de Israel. Encha o seu jarro16.1 Hebraico: chifre; o chifre de carneiro ou de bode era usado como recipiente de óleo. com óleo e vá a Belém; eu o enviarei a Jessé. Escolhi16.1 Hebraico: Vi. um dos filhos dele para fazê-lo rei.
2 Samuel, porém, disse:
— Como poderei ir? Saul saberá disto e me matará.
O Senhor disse:
— Leve um novilho com você e diga que foi sacrificar ao Senhor. 3 Convide Jessé para o sacrifício, e eu mostrarei a você o que fazer. Você ungirá para mim aquele que eu indicar.
4 Samuel fez o que o Senhor disse. Quando chegou a Belém, as autoridades da cidade foram, tremendo de medo, encontrar-se com ele e perguntaram:
— Vens em paz?
5 Samuel respondeu:
— Sim, venho em paz; vim sacrificar ao Senhor. Consagrem-se e venham ao sacrifício comigo.
Então, ele consagrou Jessé e os filhos dele e os convidou para o sacrifício.
6 Quando chegaram, Samuel viu Eliabe e pensou: "Com certeza, é este que o Senhor quer ungir".
7 O Senhor, contudo, disse a Samuel:
— Não considere a sua aparência nem a sua altura, pois eu o rejeitei. O Senhor não vê como o homem: o homem vê a aparência, mas o Senhor vê o coração.
8 Então, Jessé chamou Abinadabe e o levou a Samuel. Ele, porém, disse:
— O Senhor também não escolheu este.
9 Em seguida, Jessé levou Samá a Samuel, mas este disse:
— Tampouco foi este que o Senhor escolheu. 10 Jessé levou a Samuel sete dos seus filhos, mas Samuel lhe disse:
— O Senhor não escolheu nenhum destes. 11 Então, perguntou a Jessé:
— Estes são todos os filhos que você tem?
Jessé respondeu:
— Ainda tenho o caçula, mas ele está cuidando das ovelhas.
Samuel disse:
Traga-o aqui; não nos sentaremos para comer enquanto ele não chegar.
12 Jessé mandou chamá-lo, e ele veio. O rapaz era ruivo, de belos olhos e boa aparência.
Então, o Senhor disse a Samuel:
— É este! Levante-se e unja-o.
13 Samuel apanhou o jarro com óleo e o ungiu no meio dos seus irmãos; a partir daquele dia, o Espírito do Senhor apoderou-se de Davi. Depois disso, Samuel voltou para Ramá.
Davi a serviço de Saul
14 Em contrapartida, o Espírito do Senhor se retirou de Saul, e um espírito maligno, vindo da parte do Senhor, o atormentava.
15 Os servos de Saul lhe disseram:
— Há um espírito maligno,16.15 Ou arruinador; também no versículo 16. mandado por Deus, te atormentando. 16 Que o nosso senhor mande estes teus servos à procura de um homem que saiba tocar harpa. Quando o espírito maligno, vindo da parte de Deus, se apoderar de ti, o homem tocará harpa, e tu te sentirás melhor.
17 Saul respondeu aos que lhe serviam:
— Encontrem alguém que toque bem e tragam-no até aqui.
18 Um dos criados respondeu:
— Conheço um filho de Jessé, de Belém, que sabe tocar harpa. É um guerreiro valente, sabe falar bem, tem boa aparência, e o Senhor está com ele.
19 Então, Saul mandou mensageiros a Jessé com a seguinte mensagem: "Envie-me o seu filho Davi, que cuida das ovelhas". 20 Jessé apanhou um jumento e o carregou de pães, um odre cheio de vinho e um cabrito e os enviou a Saul por meio do seu filho Davi.
21 Davi apresentou-se a Saul e passou a trabalhar para ele. Saul gostou muito de Davi, e ele se tornou o seu escudeiro. 22 Então, Saul enviou a seguinte mensagem a Jessé:
— Deixe que Davi continue trabalhando para mim, pois estou satisfeito com ele.
23 Sempre que o espírito da parte de Deus vinha sobre Saul, Davi apanhava a sua harpa e tocava. Então, Saul sentia alívio e melhorava, e o espírito maligno o deixava.