1 Philisthiim autem tulerunt arcam Dei, et asportaverunt eam a lapide Adjutorii in Azotum. 2 Tuleruntque Philisthiim arcam Dei, et intulerunt eam in templum Dagon, et statuerunt eam juxta Dagon. 3 Cumque surrexissent diluculo Azotii altera die, ecce Dagon jacebat pronus in terra ante arcam Domini : et tulerunt Dagon, et restituerunt eum in locum suum. 4 Rursumque mane die altera consurgentes, invenerunt Dagon jacentem super faciem suam in terra coram arca Domini : caput autem Dagon, et duæ palmæ manuum ejus abscissæ erant super limen : 5 porro Dagon solus truncus remanserat in loco suo. Propter hanc causam non calcant sacerdotes Dagon, et omnes qui ingrediuntur templum ejus, super limen Dagon in Azoto, usque in hodiernum diem. 6 Aggravata est autem manus Domini super Azotios, et demolitus est eos : et percussit in secretiori parte natium Azotum, et fines ejus. Et ebullierunt villæ et agri in medio regionis illius, et nati sunt mures et facta est confusio mortis magnæ in civitate. 7 Videntes autem viri Azotii hujuscemodi plagam, dixerunt : Non maneat arca Dei Israël apud nos : quoniam dura est manus ejus super nos, et super Dagon deum nostrum. 8 Et mittentes congregaverunt omnes satrapas Philisthinorum ad se, et dixerunt : Quid faciemus de arca Dei Israël ? Responderuntque Gethæi : Circumducatur arca Dei Israël. Et circumduxerunt arcam Dei Israël. 9 Illis autem circumducentibus eam, fiebat manus Domini per singulas civitates interfectionis magnæ nimis : et percutiebat viros uniuscujusque urbis, a parvo usque ad majorem, et computrescebant prominentes extales eorum. Inieruntque Gethæi consilium, et fecerunt sibi sedes pelliceas. 10 Miserunt ergo arcam Dei in Accaron. Cumque venisset arca Dei in Accaron, exclamaverunt Accaronitæ, dicentes : Adduxerunt ad nos arcam Dei Israël ut interficiat nos et populum nostrum. 11 Miserunt itaque et congregaverunt omnes satrapas Philisthinorum : qui dixerunt : Dimittite arcam Dei Israël, et revertatur in locum suum, et non interficiat nos cum populo nostro. 12 Fiebat enim pavor mortis in singulis urbibus, et gravissima valde manus Dei. Viri quoque qui mortui non fuerant, percutiebantur in secretiori parte natium : et ascendebat ululatus uniuscujusque civitatis in cælum.
A arca em Asdode e Ecrom
1 Depois que os filisteus tomaram a arca de Deus, eles a levaram de Ebenézer a Asdode 2 e a colocaram dentro do templo de Dagom, ao lado da estátua dele. 3 Quando o povo de Asdode se levantou na madrugada do dia seguinte, lá estava Dagom caído com o rosto em terra, diante da arca do Senhor! Eles levantaram Dagom e o puseram de volta no seu lugar. 4 Na manhã seguinte, quando se levantaram de madrugada, lá estava Dagom caído com o rosto em terra, diante da arca do Senhor! A cabeça e as mãos tinham sido quebradas e estavam sobre a soleira; só o corpo tinha ficado no lugar. 5 Por isso, até hoje, os sacerdotes de Dagom e todos os que entram no seu templo, em Asdode, não pisam na soleira.
6 Depois disso, a mão do Senhor pesou sobre o povo de Asdode e dos arredores, trazendo devastação sobre eles e afligindo-os com tumores.5.6 A Septuaginta acrescenta Ratos surgiram na região, e a morte e a destruição estavam por toda a cidade.7 Quando os homens de Asdode viram o que estava acontecendo, disseram:
— A arca do Deus de Israel não deve ficar aqui conosco, pois a mão dele pesa sobre nós e sobre nosso deus Dagom.
8 Então, reuniram todos os governantes dos filisteus e lhes perguntaram:
— O que faremos com a arca do Deus de Israel?
Eles responderam:
— Levem a arca do Deus de Israel para Gate.
Então, levaram a arca do Deus de Israel.
9 Quando a arca chegou, a mão do Senhor castigou aquela cidade e lhe trouxe grande pânico. Ele afligiu o povo da cidade, jovens e idosos, com uma epidemia de tumores.5.9 A Septuaginta traz com tumores na virilha.10 Então, enviaram a arca de Deus para Ecrom.
Quando a arca de Deus estava entrando na cidade de Ecrom, o povo começou a gritar:
— Eles trouxeram a arca do Deus de Israel para cá a fim de matar a nós e ao nosso povo.
11 Então, reuniram todos os governantes dos filisteus e disseram:
— Levem embora a arca do Deus de Israel; que ela volte ao seu lugar; caso contrário, ela5.11 Ou ele. matará a nós e ao nosso povo.5.11 O Texto Massorético traz a mim e ao meu povo.
Porque havia pânico mortal em toda a cidade, e a mão de Deus pesava muito sobre ela. 12 Aqueles que não morreram foram afligidos com tumores, e o clamor da cidade subiu até o céu.