1 Factum est autem in diebus illis, congregaverunt Philisthiim agmina sua, ut præpararentur ad bellum contra Israël : dixitque Achis ad David : Sciens nunc scito quoniam mecum egredieris in castris, tu et viri tui. 2 Dixitque David ad Achis : Nunc scies quæ facturus est servus tuus. Et ait Achis ad David : Et ego custodem capitis mei ponam te cunctis diebus. 3 Samuel autem mortuus est, planxitque eum omnis Israël, et sepelierunt eum in Ramatha urbe sua. Et Saul abstulit magos et hariolos de terra. 4 Congregatique sunt Philisthiim, et venerunt, et castrametati sunt in Sunam : congregavit autem et Saul universum Israël, et venit in Gelboë. 5 Et vidit Saul castra Philisthiim, et timuit, et expavit cor ejus nimis.
6 Consuluitque Dominum, et non respondit ei neque per somnia, neque per sacerdotes, neque per prophetas. 7 Dixitque Saul servis suis : Quærite mihi mulierem habentem pythonem, et vadam ad eam, et sciscitabor per illam. Et dixerunt servi ejus ad eum : Est mulier pythonem habens in Endor. 8 Mutavit ergo habitum suum, vestitusque est aliis vestimentis, et abiit ipse, et duo viri cum eo : veneruntque ad mulierem nocte, et ait illi : Divina mihi in pythone, et suscita mihi quem dixero tibi. 9 Et ait mulier ad eum : Ecce, tu nosti quanta fecerit Saul, et quomodo eraserit magos et hariolos de terra : quare ergo insidiaris animæ meæ, ut occidar ? 10 Et juravit ei Saul in Domino, dicens : Vivit Dominus, quia non eveniet tibi quidquam mali propter hanc rem. 11 Dixitque ei mulier : Quem suscitabo tibi ? Qui ait : Samuelem mihi suscita. 12 Cum autem vidisset mulier Samuelem, exclamavit voce magna, et dixit ad Saul : Quare imposuisti mihi ? tu es enim Saul. 13 Dixitque ei rex : Noli timere : quid vidisti ? Et ait mulier ad Saul : Deos vidi ascendentes de terra. 14 Dixitque ei : Qualis est forma ejus ? Quæ ait : Vir senex ascendit, et ipse amictus est pallio. Et intellexit Saul quod Samuel esset, et inclinavit se super faciem suam in terra, et adoravit. 15 Dixit autem Samuel ad Saul : Quare inquietasti me ut suscitarer ? Et ait Saul : Coarctor nimis : siquidem Philisthiim pugnant adversum me, et Deus recessit a me, et exaudire me noluit neque in manu prophetarum, neque per somnia : vocavi ergo te, ut ostenderes mihi quid faciam. 16 Et ait Samuel : Quid interrogas me, cum Dominus recesserit a te, et transierit ad æmulum tuum ? 17 Faciet enim tibi Dominus sicut locutus est in manu mea, et scindet regnum tuum de manu tua et dabit illud proximo tuo David : 18 quia non obedisti voci Domini, neque fecisti iram furoris ejus in Amalec : idcirco quod pateris, fecit tibi Dominus hodie. 19 Et dabit Dominus etiam Israël tecum in manus Philisthiim : cras autem tu et filii tui mecum eritis : sed et castra Israël tradet Dominus in manus Philisthiim. 20 Statimque Saul cecidit porrectus in terram : extimuerat enim verba Samuelis, et robur non erat in eo, quia non comederat panem tota die illa. 21 Ingressa est itaque mulier illa ad Saul (conturbatus enim erat valde), dixitque ad eum : Ecce obedivit ancilla tua voci tuæ, et posui animam meam in manu mea : et audivi sermones tuos, quos locutus es ad me. 22 Nunc igitur audi et tu vocem ancillæ tuæ, et ponam coram te buccellam panis, ut comedens convalescas, et possis iter agere. 23 Qui renuit, et ait : Non comedam. Coëgerunt autem eum servi sui et mulier, et tandem audita voce eorum surrexit de terra, et sedit super lectum. 24 Mulier autem illa habebat vitulum pascualem in domo, et festinavit, et occidit eum : tollensque farinam, miscuit eam, et coxit azyma, 25 et posuit ante Saul et ante servos ejus. Qui cum comedissent, surrexerunt, et ambulaverunt per totam noctem illam.
1 Naqueles dias, os filisteus reuniram as suas tropas para lutar contra Israel. Aquis disse a Davi:
— Saiba que você e os seus soldados me acompanharão no exército.
2 Davi disse a Aquis:
— Então, tu saberás o que o teu servo é capaz de fazer.
— Muito bem — Aquis respondeu —, eu o porei como a minha guarda pessoal permanente.
Saul e a médium de En-Dor
3 Samuel já havia morrido, e todo o Israel o havia pranteado e sepultado em Ramá, a sua cidade natal. Saul havia expulsado do país os médiuns e os que consultavam espíritos.28.3 A Septuaginta traz os ventríloquos e os conhecedores (do futuro), isto é, adivinhos.
4 Depois que os filisteus se reuniram, vieram e acamparam em Suném, enquanto Saul reunia todos os israelitas e acampava em Gilboa. 5 Quando Saul viu o acampamento filisteu, teve medo e ficou apavorado. 6 Saul consultou o Senhor, mas este não lhe respondeu nem por sonhos, nem por Urim,28.6 Objeto utilizado para conhecer a vontade de Deus. nem pelos profetas. 7 Então, Saul disse aos seus auxiliares:
— Procurem uma mulher que seja médium, para que eu a consulte.
Eles disseram:
— Existe uma em En-Dor.
8 Saul, então, se disfarçou, vestindo outras roupas, e foi de noite, com dois homens, até a mulher. Ele lhe disse:
— Invoque um espírito para mim, fazendo subir aquele cujo nome eu disser.
9 A mulher, porém, lhe disse:
— Certamente você sabe o que Saul fez. Ele eliminou os médiuns e os que consultam os espíritos da terra de Israel. Por que você está preparando uma armadilha contra mim que me levará à morte?
10 Saul jurou-lhe pelo Senhor:
— Tão certo como vive o Senhor, você não será punida por isso.
11 — Quem devo fazer subir? — perguntou a mulher.
— Samuel — respondeu.
12 Quando a mulher viu Samuel, gritou e disse a Saul:
— Por que me enganaste? Tu mesmo és Saul!
13 O rei lhe disse:
— Não tenha medo. O que você está vendo?
A mulher respondeu:
— Vejo espíritos28.13 Ou deuses. que sobem da terra.
14 — Com o que eles se parecem? — perguntou.
Ela respondeu:
— Um ancião que veste um manto está subindo.
Então, Saul soube que era Samuel, inclinou-se e prostrou-se com o rosto em terra.
15 Samuel perguntou a Saul:
— Por que você me perturbou, fazendo-me subir?
— Estou muito angustiado — respondeu Saul —. Os filisteus estão me atacando, e Deus se afastou de mim. Ele já não me responde nem por meio dos profetas, nem por sonhos; por isso, te chamei para me dizeres o que fazer.
16 Samuel disse:
— Por que você me chamou, já que o Senhor se afastou de você e se tornou seu inimigo? 17 O Senhor fez o que predisse por meu intermédio: arrancou das suas mãos o reino e o deu ao seu companheiro, a Davi. 18 Porque você não obedeceu ao Senhor nem executou a grande ira dele contra os amalequitas, ele faz isso a você hoje. 19 O Senhor entregará você e o povo de Israel nas mãos dos filisteus, e amanhã você e os seus filhos estarão comigo. O Senhor também entregará o acampamento de Israel nas mãos dos filisteus.
20 Na mesma hora, Saul caiu estendido no chão, aterrorizado pelas palavras de Samuel. As suas forças se esgotaram, pois tinha passado todo aquele dia e toda aquela noite sem comer.
21 Quando a mulher se aproximou de Saul e viu que ele estava profundamente perturbado, disse:
— Vê que esta tua serva te obedeceu. Arrisquei a minha vida e fiz o que me ordenaste. 22 Agora, por favor, ouve a tua serva e come um pouco para que tenhas forças para seguir o teu caminho.
23 Ele recusou e disse:
— Não vou comer.
Os seus homens, porém, insistiram com ele, e a mulher também, até que os atendeu. Ele se levantou do chão e sentou-se na cama.
24 A mulher matou depressa um bezerro gordo que tinha em casa; apanhou um pouco de farinha, amassou-a e assou pão sem fermento. 25 Então, ela serviu Saul e os seus homens, e eles comeram. Partiram naquela mesma noite.