Jó 23

1 וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר׃ 2 גַּם־הַ֭יּוֹם מְרִ֣י שִׂחִ֑י יָ֝דִ֗י כָּבְדָ֥ה עַל־אַנְחָתִֽי׃ 3 מִֽי־יִתֵּ֣ן יָ֭דַעְתִּי וְאֶמְצָאֵ֑הוּ אָ֝ב֗וֹא עַד־תְּכוּנָתֽוֹ׃ 4 אֶעֶרְכָ֣ה לְפָנָ֣יו מִשְׁפָּ֑ט וּ֝פִ֗י אֲמַלֵּ֥א תוֹכָחֽוֹת׃ 5 אֵ֭דְעָה מִלִּ֣ים יַעֲנֵ֑נִי וְ֝אָבִ֗ינָה מַה־יֹּ֥אמַר לִֽי׃ 6 הַבְּרָב־כֹּ֭חַ יָרִ֣יב עִמָּדִ֑י לֹ֥א אַךְ־ה֝֗וּא יָשִׂ֥ם בִּֽי׃ 7 שָׁ֗ם יָ֭שָׁר נוֹכָ֣ח עִמּ֑וֹ וַאֲפַלְּטָ֥ה לָ֝נֶ֗צַח מִשֹּׁפְטִֽי׃ 8 הֵ֤ן קֶ֣דֶם אֶהֱלֹ֣ךְ וְאֵינֶ֑נּוּ וְ֝אָח֗וֹר וְֽלֹא־אָבִ֥ין לֽוֹ׃ 9 שְׂמֹ֣אול בַּעֲשֹׂת֣וֹ וְלֹא־אָ֑חַז יַעְטֹ֥ף יָ֝מִ֗ין וְלֹ֣א אֶרְאֶֽה׃ 10 כִּֽי־יָ֭דַע דֶּ֣רֶךְ עִמָּדִ֑י בְּ֝חָנַ֗נִי כַּזָּהָ֥ב אֵצֵֽא׃ 11 בַּ֭אֲשֻׁרוֹ אָחֲזָ֣ה רַגְלִ֑י דַּרְכּ֖וֹ שָׁמַ֣רְתִּי וְלֹא־אָֽט׃ 12 מִצְוַ֣ת שְׂ֭פָתָיו וְלֹ֣א אָמִ֑ישׁ מֵ֝חֻקִּ֗י צָפַ֥נְתִּי אִמְרֵי־פִֽיו׃ 13 וְה֣וּא בְ֭אֶחָד וּמִ֣י יְשִׁיבֶ֑נּוּ וְנַפְשׁ֖וֹ אִוְּתָ֣ה וַיָּֽעַשׂ׃ 14 כִּ֭י יַשְׁלִ֣ים חֻקִּ֑י וְכָהֵ֖נָּה רַבּ֣וֹת עִמּֽוֹ׃ 15 עַל־כֵּ֭ן מִפָּנָ֣יו אֶבָּהֵ֑ל אֶ֝תְבּוֹנֵ֗ן וְאֶפְחַ֥ד מִמֶּֽנּוּ׃ 16 וְ֭אֵל הֵרַ֣ךְ לִבִּ֑י וְ֝שַׁדַּ֗י הִבְהִילָֽנִי׃ 17 כִּֽי־לֹ֣א נִ֭צְמַתִּי מִפְּנֵי־חֹ֑שֶׁךְ וּ֝מִפָּנַ֗י כִּסָּה־אֹֽפֶל׃

ငါ၏​မြည်​တမ်း​ခြင်း​ခါး​သီး၏

1,2 ယော​ဘ​ပြန်၍ မြွက်​ဆို​သည်​ကား၊ ယ​ခု​ငါ​ပြင်း​စွာ မြည်​တမ်း​သော်​လည်း၊ ငါ​ခံ​ရ​သော​ဒဏ်​သည် သာ၍​ပြင်း​ပါ၏။ 3 ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို တွေ့​နိုင်​သော​အ​ရပ်​ကို ငါ​သိ​ပါ​စေ​သော။ ပ​လ္လင်​တော်​ရှေ့​သို့ ရောက်​ပါ​စေ​သော။ 4 ရှေ့​တော်​သို့​ရောက်​မှ ငါ​သည် ကိုယ်​အ​မှု​ကို​ပြင်​ဆင်၍၊ များ​စွာ​သော အ​ကျိုး​အ​ကြောင်း​တို့​ကို လျှောက်​ထား​ရ၏။ 5 ငါ့​အား ပြန်​ပြော​မိန့်​မြွက်​တော်​မူ​သော​စ​ကား​တော်​ကို ငါ​သိ​နား​လည်​ရ၏။ 6 မ​ဟာ​တန်​ခိုး​တော်​အား​ဖြင့် ငါ​နှင့်​တ​ရား​တွေ့​တော်​မူ​မည်​လော။ တွေ့​တော်​မ​မူ။ ငါ့​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​တော်​မူ​မည်။ 7 ဖြောင့်​မတ်​သော​သူ​သည် ရှေ့​တော်၌​ဆွေး​နွေး​သော​အ​ခွင့်​ရှိ၍၊ တ​ရား​ရှင်​သည် ငါ့​အ​မှု​ကို အ​စဉ်​ရှင်း​လင်း​စေ​တော်​မူ​မည်။ 8 ယ​ခု​မူ​ကား၊ ငါ​တက်​လျှင် ဘု​ရား​သ​ခင်​ရှိ​တော်​မ​မူ။ ဆုတ်​လျှင် ကိုယ်​တော်​ကို မ​ရိပ်​မိ၊ 9 လုပ်​တော်​မူ​ရာ လက်​ဝဲ​ဘက်​သို့​သွား​လျှင် ကိုယ်​တော်​ကို​မ​ဖူး​မ​တွေ့​ရ။ လက်​ယာ​ဘက်၌ ပုန်း​ရှောင်​လျက် နေ​တော်​မူ​သော​ကြောင့်၊ ကိုယ်​တော်​ကို​မ​မြင်​ရ။ 10 သို့​သော်​လည်း ငါ​သွား​သော​လမ်း​ကို သိ​တော်​မူ၏။ စစ်​တော်​မူ​ခြင်း​ကို ခံ​ပြီး​မှ၊ ရွှေ​ကဲ့​သို့​ငါ​ပေါ်​လိမ့်​မည်။ 11 ခြေ​တော်​ရာ​ကို အ​စဉ်​တ​စိုက်​ငါ​လျှောက်​သွား၍၊ ကြွ​တော်​မူ​ရာ​လမ်း​ကို မ​လွှဲ​မ​ရှောင်​လိုက်​ပါ၏။ 12 ထား​တော်​မူ​သော ပ​ညတ်​တို့​ကို ငါ​မ​ပယ်။ နှုတ်​တော်​ထွက်​စ​ကား​တို့​ကို ငါ​ရင်​ခွင်၌ သို​ထား​ပါ၏။ 13 သို့​ရာ​တွင် သ​ဘော​တ​ညီ​တည်း​ရှိ​တော်​မူ​သော ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို အ​ဘယ်​သူ​သည် ပြောင်း​လဲ​စေ​နိုင်​မည်​နည်း။ အ​လို​တော်​ရှိ​သည်​အ​တိုင်း ပြု​တော်​မူ​လိမ့်​မည်။ 14 ငါ့​အ​ငန်း​အ​တာ​ကို စီ​ရင်​တော်​မူ၏။ ထို​သို့​သော အ​ကြံ​အ​စည်​တော်​အ​များ ရှိ​ကြ၏။ 15 ထို​ကြောင့်​ရှေ့​တော်၌ ငါ​ထိတ်​လန့်​လျက်​နေ၍ ဆင်​ခြင်​သော​အ​ခါ၊ ကိုယ်​တော်​ကို​ကြောက်​ရွံ့​ရ၏။ 16 ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် ငါ့​စိတ်​ပျက်​စေ​ခြင်း​ငှာ​လည်း​ကောင်း၊ အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်​သည် ငါ​ကြောက်​ရွံ့​စေ​ခြင်း​ငှာ​လည်း​ကောင်း ပြု​တော်​မူ၏။ 17 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ မှောင်​မိုက်​မ​ရောက်​မီ ငါ့​ကို​ပယ်​ရှင်း​တော်​မ​မူ၊ ထူ​ထပ်​သော​မှောင်​မိုက်​မှ ငါ့​ကို​ကွယ်​ကာ​တော်​မ​မူ​ပါ​တ​ကား။