Jó 37

1 אַף־לְ֭זֹאת יֶחֱרַ֣ד לִבִּ֑י וְ֝יִתַּ֗ר מִמְּקוֹמֽוֹ׃ 2 שִׁמְע֤וּ שָׁמ֣וֹעַ בְּרֹ֣גֶז קֹל֑וֹ וְ֝הֶ֗גֶה מִפִּ֥יו יֵצֵֽא׃ 3 תַּֽחַת־כָּל־הַשָּׁמַ֥יִם יִשְׁרֵ֑הוּ וְ֝אוֹר֗וֹ עַל־כַּנְפ֥וֹת הָאָֽרֶץ׃ 4 אַחֲרָ֤יו ׀ יִשְׁאַג־ק֗וֹל יַ֭רְעֵם בְּק֣וֹל גְּאוֹנ֑וֹ וְלֹ֥א יְ֝עַקְּבֵ֗ם כִּֽי־יִשָּׁמַ֥ע קוֹלֽוֹ׃ 5 יַרְעֵ֤ם אֵ֣ל בְּ֭קוֹלוֹ נִפְלָא֑וֹת עֹשֶׂ֥ה גְ֝דֹל֗וֹת וְלֹ֣א נֵדָֽע׃ 6 כִּ֤י לַשֶּׁ֨לַג ׀ יֹאמַ֗ר הֱוֵ֫א אָ֥רֶץ וְגֶ֥שֶׁם מָטָ֑ר וְ֝גֶ֗שֶׁם מִטְר֥וֹת עֻזּֽוֹ׃ 7 בְּיַד־כָּל־אָדָ֥ם יַחְתּ֑וֹם לָ֝דַ֗עַת כָּל־אַנְשֵׁ֥י מַעֲשֵֽׂהוּ׃ 8 וַתָּבֹ֣א חַיָּ֣ה בְמוֹ־אָ֑רֶב וּבִמְע֖וֹנֹתֶ֣יהָ תִשְׁכֹּֽן׃ 9 מִן־הַ֭חֶדֶר תָּב֣וֹא סוּפָ֑ה וּֽמִמְּזָרִ֥ים קָרָֽה׃ 10 מִנִּשְׁמַת־אֵ֥ל יִתֶּן־קָ֑רַח וְרֹ֖חַב מַ֣יִם בְּמוּצָֽק׃ 11 אַף־בְּ֭רִי יַטְרִ֣יחַ עָ֑ב יָ֝פִ֗יץ עֲנַ֣ן אוֹרֽוֹ׃ 12 וְה֤וּא מְסִבּ֨וֹת ׀ מִתְהַפֵּ֣ךְ בתחבולתו לְפָעֳלָ֑ם כֹּ֖ל אֲשֶׁ֥ר יְצַוֵּ֓ם ׀ עַל־פְּנֵ֖י תֵבֵ֣ל אָֽרְצָה׃ 13 אִם־לְשֵׁ֥בֶט אִם־לְאַרְצ֑וֹ אִם־לְ֝חֶ֗סֶד יַמְצִאֵֽהוּ׃ 14 הַאֲזִ֣ינָה זֹּ֣את אִיּ֑וֹב עֲ֝מֹ֗ד וְהִתְבּוֹנֵ֤ן ׀ נִפְלְא֬וֹת אֵֽל׃ 15 הֲ֭תֵדַע בְּשׂוּם־אֱל֣וֹהַּ עֲלֵיהֶ֑ם וְ֝הוֹפִ֗יעַ א֣וֹר עֲנָנֽוֹ׃ 16 הֲ֭תֵדַע עַל־מִפְלְשֵׂי־עָ֑ב מִ֝פְלְא֗וֹת תְּמִ֣ים דֵּעִֽים׃ 17 אֲשֶׁר־בְּגָדֶ֥יךָ חַמִּ֑ים בְּהַשְׁקִ֥ט אֶ֝֗רֶץ מִדָּרֽוֹם׃ 18 תַּרְקִ֣יעַ עִ֭מּוֹ לִשְׁחָקִ֑ים חֲ֝זָקִ֗ים כִּרְאִ֥י מוּצָֽק׃ 19 ה֭וֹדִיעֵנוּ מַה־נֹּ֣אמַר ל֑וֹ לֹ֥א־נַ֝עֲרֹ֗ךְ מִפְּנֵי־חֹֽשֶׁךְ׃ 20 הַֽיְסֻפַּר־ל֭וֹ כִּ֣י אֲדַבֵּ֑ר אִֽם־אָ֥מַר אִ֝֗ישׁ כִּ֣י יְבֻלָּֽע׃ 21 וְעַתָּ֤ה ׀ לֹ֘א רָ֤אוּ א֗וֹר בָּהִ֣יר ה֭וּא בַּשְּׁחָקִ֑ים וְר֥וּחַ עָ֝בְרָ֗ה וַֽתְּטַהֲרֵֽם׃ 22 מִ֭צָּפוֹן זָהָ֣ב יֶֽאֱתֶ֑ה עַל־אֱ֝ל֗וֹהַּ נ֣וֹרָא הֽוֹד׃ 23 שַׁדַּ֣י לֹֽא־מְ֭צָאנֻהוּ שַׂגִּיא־כֹ֑חַ וּמִשְׁפָּ֥ט וְרֹב־צְ֝דָקָ֗ה לֹ֣א יְעַנֶּֽה׃ 24 לָ֭כֵן יְרֵא֣וּהוּ אֲנָשִׁ֑ים לֹֽא־יִ֝רְאֶ֗ה כָּל־חַכְמֵי־לֵֽב׃ פ

1 ဤ​အ​မှု​ကြောင့် ငါ့​နှ​လုံး​သည် တုန်​လှုပ်၍ မိ​မိ​နေ​ရာ​မှ ရွေ့​သွား၏။ 2 မြွက်​တော်​မူ​သော​အ​သံ​နှင့် နှုတ်​တော်​မှ​ထွက်​သော​အ​သံ​ကို စေ့​စေ့​နား​ထောင်​ကြ​လော့။ 3 မိုး​ကောင်း​ကင်​အောက်၌ အ​နှံ့​အ​ပြား​လွှတ်၍၊ မြေ​ကြီး​စွန်း​တိုင်​အောင် လျှပ်​စစ်​ပြက်​စေ​တော်​မူ၏။ 4 လျှပ်​စစ်​ပြက်​ပြီး​မှ အ​သံ​တော်​ထွက်၏။ ဘုန်း​အာ​နု​ဘော်​တော်​အ​သံ​နှင့် မိုး​ချုန်း​တော်​မူ၏။ အ​သံ​တော်​မြည်​သော​အ​ခါ မိုး​သက်​မုန်​တိုင်း​ကို ချုပ်​တည်း​တော်​မ​မူ။ 5 အံ့​ဩ​ဖွယ်​သော အ​ခြင်း​အ​ရာ​ပါ​လျက်၊ ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် အ​သံ​တော်​နှင့် မိုး​ချုန်း​တော်​မူ၏။ ကြီး​သော​အ​မှု ငါ​တို့​နား​မ​လည်​နိုင်​သော အ​မှု​တို့​ကို ပြု​တော်​မူ၏။ 6 မြေ​ပေါ်​မှာ​ဖြစ်​စေ​ဟု မိုး​ပွင့်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သုန်​ဖျင်း​သော​မိုး​ရေ​နှင့် တန်​ခိုး​တော်​ကြောင့် ပြင်း​ထန်​သော မိုး​ရေ​ကို​လည်း​ကောင်း မိန့်​တော်​မူ၏။ 7 ဖန်​ဆင်း​တော်​မူ​သော လူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ကိုယ်​တော်​ကို သိ​မည်​အ​ကြောင်း လူ​တိုင်း​လုပ်​သော​အ​လုပ်​ကို ဆီး​တား​တော်​မူ၏။ 8 ထို​အ​ခါ သား​ရဲ​တို့​သည် မြေ​တွင်း​ထဲ​သို့​ဝင်၍၊ သူ​တို့​နေ​ရာ၌ နေ​တတ်​ကြ၏။ 9 လေ​ပွေ​သည် တောင်​မျက်​နှာ​မှ​လည်း​ကောင်း၊ အ​ချမ်း​သည် မြောက်​မျက်​နှာ​မှ​လည်း​ကောင်း ထွက်​လာ​တတ်၏။ 10 ဘု​ရား​သ​ခင်​မှုတ်​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ ရေ​ခဲ​ဖြစ်၍ ရေ​မျက်​နှာ​သည် ခဲ​လျက်​ရှိ၏။ 11 မိုး​တိမ်​မှ မိုး​ရေ​ကို သက်​ရောက်​စေ၍၊ ရောင်​ခြည်​တော်​အား​ဖြင့် မိုး​တိမ်​ကို ပျောက်​လွင့်​စေ​တော်​မူ၏။ 12 လော​က​ဓာတ် မြေ​ကြီး​တစ်​လျှောက်​လုံး​ကို မှာ​ထား​တော်​မူ​သ​မျှ​အ​တိုင်း ပြု​စေ​ခြင်း​ငှာ ပ​ညာ​တော်​အား​ဖြင့် လှည့်​လည်​စေ​တော်​မူ၏။

13 ဒဏ်​ခတ်​သော်​လည်း​ကောင်း၊ မြေ​တော်​ကို ပြု​စု​သော်​လည်း​ကောင်း၊ ချမ်း​သာ​ပေး​သော်​လည်း​ကောင်း လာ​စေ​တော်​မူ၏။ 14 အို ယော​ဘ၊ ဤ​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​လော့။ ဘု​ရား​သ​ခင်၏ အံ့​ဖွယ်​သော​အ​မှု​တော်​တို့​ကို ငြိမ်​သက်​စွာ​နေ၍ ဆင်​ခြင်​လော့။ 15 ထို​အ​မှု​တို့​ကို ဘု​ရား​သ​ခင်​စီ​ရင်၍၊ မိုး​တိမ်​တော်​အ​လင်း​ကို ထွန်း​လင်း​စေ​တော်​မူ​သော​အ​ခါ၊ သင်​သည် သိ​သ​လော။ 16 ပ​ညာ​စုံ​လင်​သော ဘု​ရား၏​အံ့​ဖွယ်​သော အ​မှု​တော်​တည်း​ဟူ​သော မိုး​တိမ်​တို့​သည် မ​ပေါ့​မ​လေး မှန်​မှန်​မိုး​မည်​အ​ကြောင်း၊ ပြု​တော်​မူ​သော​အ​မှု​ကို​လည်း​ကောင်း၊ 17 မြေ​ပေါ်​မှာ တောင်​လေ​ဖြင့် အ​ချမ်း​ပျောက်​စေ​တော်​မူ​သော​အ​ခါ၊ သင်၏​အ​ဝတ်​သည် အ​ဘယ်​သို့​သော​အား​ဖြင့် နွေး​သည်​ကို​လည်း​ကောင်း နား​လည်​သ​လော။ 18 သွန်း​သော ကြေး​မုံ​ကဲ့​သို့ တည်​လျက်​ရှိ​သော မိုး​ကောင်း​ကင်​ကို သင်​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်​နှင့် ဝိုင်း​ညီ၍ ကြက်​သ​လော။ 19 ငါ​တို့​သည် အ​ဘယ်​သို့ လျှောက်​ရ​မည်​ကို သွန်​သင်​ပါ။ ငါ​တို့​သည် မိုက်​သော​ကြောင့်၊ အ​လို​အ​လျောက် မ​လျှောက်​တတ်​ကြ။ 20 ငါ​ပြော​သော​စ​ကား​ကို ဘု​ရား​သ​ခင်​အား ကြား​လျှောက်​လိမ့်​မည်​လော။ အ​ကယ်၍​လူ​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို​လျှောက်​ဝံ့​လျှင် ပျက်​စီး​ခြင်း​သို့ ရောက်​လိမ့်​မည်။ 21 လေ​သည်​လာ၍ မိုး​ကောင်း​ကင်​ကို ရှင်း​လင်း​စေ​သော​အ​ခါ၊ လူ​သည် ထွန်း​လင်း​သော​ရောင်​ခြည်​ကို မ​ကြည့်​နိုင်။ 22 မြောက်​မျက်​နှာ​မှ ရွှေ​ရောင်​ခြည်​ထွက်​တတ်၏။ ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် ကြောက်​မက်​ဖွယ်​သော ဘုန်း​အာ​နု​ဘော်​နှင့် ပြည့်​စုံ​တော်​မူ၏။ 23 အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်​ကို ငါ​တို့​သည် စစ်၍​မ​ကုန်​နိုင်​ကြ။ အ​စွမ်း​သ​တ္တိ​အား​ဖြင့်​လည်း​ကောင်း၊ တ​ရား​စီ​ရင်​ခြင်း​နှင့် ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​အား​ဖြင့်​လည်း​ကောင်း ထူး​ဆန်း​တော်​မူ၏။ အ​ဘယ်​သူ​ကို​မျှ ညှဉ်း​ဆဲ​တော်​မ​မူ။ 24 သို့​ဖြစ်၍ လူ​တို့​သည် ကြောက်​ရွံ့​စ​ရာ​အ​ကြောင်း ရှိ​ကြ၏။ ဉာဏ်​ကောင်း​သော​သူ တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​မျှ ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို မ​ဖူး​မ​ကြည့်​နိုင်​ဟု မြွက်​ဆို၏။