As 10 parábolas mais importantes de Jesus

3 Un Hee räd väl to äant en Jlikjnissen un säd: Kjikj, de Seimaun jinkj rut toom Seien. 4 Un aus hee seid, foll eenjet aun dän Wajch, un de Väajel kjeemen un freeten daut opp. 5 Aundret foll opp steenaje Ieed, wua daut nich väl Ieed haud, un daut jinkj fuaz opp, wiels daut nich deepe Ieed haud. 6 Aus oba de Sonn oppjinkj, vebrend daut, un wiels daut nich Wartlen haud, vedrieejd daut. 7 Aundret foll manke Dornen; un de Dornen wossen opp un stekjten daut. 8 Oba aundret foll opp goode Ieed un brocht Frucht; eenjet brocht hundat, eenjet zastich un eenjet dartich mol soo väl. 9 Wäa Uaren haft toom Hieren, däm lot hieren.

Daut Jlikjnis vom boarmherzjen Samarita

25 Un kjikj, dan stunt een jewessa Jesaz-Jelieeda opp, vesocht Am un säd: Liera, waut mott ekj doonen, om daut eewje Läwen to oawen? 26 Hee oba säd to am: Waut steit em Jesaz jeschräwen? Woo last du? 27 Hee auntwuad un säd: "Du saust dän Harn, dienen Gott, leewen met dien gaunzet Hoat un met diene gaunze Seel un met diene gaunze Krauft un met dien gaunzet Denkjen, un dienen Näakjsten soo aus die selfst". 28 Un Hee säd to am: Du hast rajcht je-auntwuat; doo daut, un du woascht läwen. 29 Hee oba wull sikj selfst rajchtfoadjen un säd to Jesus: Wäa es mien Näakjsta? 30 Un Jesus auntwuad un säd: Doa jinkj een jewessa Mensch von Jerusalem rauf no Jericho un foll mank de Reiba; dee trocken am ut un vewunden am un jinjen wajch un leeten am haulfdoot ligjen. 31 Daut troff sikj oba, daut een jewessa Priesta deeselwje Gaus raufjinkj; un aus hee am sach, jinkj hee aun de aundre Sied vebie. 32 Jrodsoo uk een Levit, aus dee bat de Städ kjeem un am sach, jinkj hee aun de aundre Sied vebie. 33 Een jewessa Samarita oba kjeem opp siene Reis no am, un aus hee am sach, jaumad am daut; 34 un jinkj doa han, vebunk siene Wunden un goot Eelj un Wien doa nenn un sad am opp sien ieejnet Tia un fieed am en daut Gausthus un fläajd am. 35 Un aum foljenden Morjen, aus hee wieda-reisd, trock hee twee Denarius rut un jeef däm Gaustwieet dee un säd to am: Fläaj am; un wautemma du mea aunwanden woascht, woa ekj die betolen, wan ekj trigjkom. 36 Woona von dise dree denkjst du, wia de Näakjsta jewast fa dän, dee mank de Reiba jefollen wia? 37 Hee säd: Dee, waut Boarmherzichkjeit aun am deed. Dan säd Jesus to am: Go han un doo jrod soo.

4 Waut fa Mensch mank junt, dee hundat Schop haft un eent von dee veloaren haft, lat nich de näajen-un-näajentich en de Wiltnis un jeit daut Veloarne hinjaraun, bat hee daut finjt? 5 Un wan hee daut jefungen haft, lajcht hee daut opp siene Schullasch met Freiden. 6 Un wan hee no Hus kjemt, roopt hee de Frind un Nobasch toop un sajcht to äant: Freit junt met mie, wiels ekj hab mien Schop jefungen, daut veloaren wia! 7 Ekj saj junt: Jrod soo woat Freid sennen em Himmel äwa eenen Sinda, dee Busse deit, ver näajen-un-näajentich Jerajchte, dee daut nich aun Busse fält.

De veloarna Sän

11 Un Hee säd: Een jewessa Mensch haud twee Säns. 12 Un de Jinjsta säd toom Voda: Voda, jeff mie daut Poat vom Vemieejen, daut mie traft. Un hee deeld äant daut Goot. 13 Un no weinje Doag neem de jinjsta Sän aules toop un reisd wajch en een Launt wietauf; un doa vemacheld hee sien Vemieejen met een willet Läwen. 14 Un nodäm hee oba aules vebrukt haud, kjeem eene jewaultje Hungaschnoot äwa daut Launt, un hee selfst funk aun, Mangel to lieden. 15 Dan jinkj hee han un vemeed sikj bie eenem Birja von daut Launt; dee schekjt am opp sienen Aka, om de Schwien to heeden. 16 Un am velangd, sien Buck met de Schluwen to fellen, dee de Schwien freeten; un kjeena jeef am. 17 Aus hee oba to sikj selfst kjeem, säd hee: Woo väl Loon-Oabeida von mien Voda haben Äwafluss aun Broot, ekj oba kom hia om fa Hunga! 18 Ekj woa mie oppmoaken un no mienem Voda gonen un to am sajen: Voda, ekj hab jesindicht jäajen dän Himmel un ver die 19 un sie nich mea wieet, dien Sän to heeten; moak mie soo aus eenen von diene Loon-Oabeida! 20 Un hee muak sikj opp un jinkj no sienem Voda. Aus hee oba noch wietauf wia, sach sien Voda am un wort metliedent, rand, foll am om sienen Hauls un kust am. 21 Un de Sän säd to am: Voda, ekj hab jesindicht jäajen dän Himmel un ver die un sie nich mea wieet, dien Sän to heeten. 22 Oba de Voda säd to siene Kjnajchts: Brinjt daut baste Kjleet häa un trakjt am daut aun, un jäft am eenen Rinkj aun siene Haunt un Schoo* aun de Feet. 23 Un brinjt daut jemaste Kaulf häa un schlacht daut; lot ons äten un froo sennen! 24 Wiels disa, mien Sän, wia doot un es wada läwendich jeworden; hee wia veloaren un es jefungen worden. Un see fungen aun, froo to sennen.

25 Oba sien elra Sän wia opp de Stap; un aus hee kjeem un sikj nom Hus nodad, hieed hee Musikj un Daunz. 26 Un hee roopt eenen von de Kjnajchts un fruach, waut daut wia. 27 Hee oba säd to am: Dien Brooda es jekomen, un dien Voda haft daut jemaste Kaulf jeschlacht, wiels hee am jesunt wada jekjräajen haft. 28 Dan wort hee doll un wull nich nengonen. Sien Voda oba jinkj rut un prachad am. 29 Hee oba auntwuad un säd to däm Voda: Kjikj, soo väle Joaren deen ekj die un hab dien Jeboot noch niemols äwaträden; un du hast mie niemols eene Kos jejäft, daut ekj met miene Frind kunn froo sennen. 30 Oba aus disa, dien Sän, jekomen es, dee dien Goot met Huaren vemachelt haft, hast du fa am daut jemaste Kaulf jeschlacht. 31 Hee oba säd to am: Mien Sän, du best emma bie mie, un aules, waut mient es, es dient. 32 Oba ons to freien un froo to sennen wia needich; wiels disa, dien Brooda, wia doot un es wada läwendich jeworden; un wia veloaren un es wada jefungen worden.

45 Wada es daut Himmelrikj met eenem Haundelsmaun to vejlikjen, dee no goode Parlen socht. 46 Dee dan, aus hee eene sea wieetvolle Parl funk, jinkj un vekoft aules, waut hee haud, un koft dee.

Jlikjnis vom Farisäa un Taks-Kollakjta

9 Hee säd oba uk to atelje, dee sikj selfst vetruden, daut see jerajcht wieren, un ve-achten de äwaje, dit Jlikjnis: 10 Twee Menschen jinjen nopp en dän Tempel, om to bäden; eena een Farisäa un de aundra een Taks-Kollakjta. 11 De Farisäa stunt un bäd bie sikj selfst soo: Gott, ekj dank die, daut ekj nich soo sie aus de äwaje Menschen, Reiba, Ojjerajchte, Ehebräakja ooda uk soo aus dis Taks-Kollakjta. 12 Ekj faust tweemol enne Wäakj un jäw daut Tieende von aules, waut ekj vedeen*. 13 Un de Taks-Kollakjta stunt von wietauf, un wull soogoa nich de Uagen opphäwen nom Himmel, oba schluach sikj aun siene Brost, un säd: Gott, sie mie Sinda jnädich! 14 Ekj saj junt: Disa jinkj jerajchtfoadicht no Hus, ver janem. Wiels wäa sikj selfst erhäft, woat raufjesat woaren; un wäa sikj selfst raufsat, woat erhowen woaren.

Jlikjnissen von Vewaultunk

14 Wiels jrod soo aus een Mensch, dee utem Launt reisen wull, roopt siene Kjnajchts un äwajeef äant siene Jieta. 15 Un hee jeef eenem fief Talenten, däm aundren twee, un däm dredden eent, eenem jiedren no siene Fäichkjeit, un reisd fuaz wajch. 16 Dan jinkj dee han, dee fief Talenten jekjräajen haud, un haundeld met dee un jewonn fief noch Talenten. 17 Jrodsoo uk, dee doa twee jekjräajen haud, jewonn uk noch twee. 18 Oba dee daut eene jekjräajen haud, jinkj han, growd en de Ieed un vestuak sien Har sien Jelt.

19 Un no eene lange Tiet kjeem de Har von dise Kjnajchts un veräakjend met äant. 20 Dan kjeem dee, dee fief Talenten jekjräajen haud, brocht noch fief Talenten un säd: Har, du hast mie fief Talenten äwajäft; kjikj, ekj hab noch fief Talenten doabie jewonnen. 21 Sien Har säd to am: Goot, du gooda un trua Kjnajcht, du best äwa weinich tru jewast, ekj well die äwa väl saten; go nenn, en de Freid von dien Har!

22 Dan kjeem uk, dee twee Talenten jekjräajen haud un säd: Har, du hast mie twee Talenten äwajäft; kjikj, ekj hab noch twee Talenten doabie jewonnen. 23 Sien Har säd to am: Goot, du gooda un trua Kjnajcht, du best äwa weinich tru jewast, ekj well die äwa väl saten; go nenn, en de Freid von dien Har!

24 Dan kjeem uk, dee daut eene Talent jekjräajen haud un säd: Har, ekj wist, daut du een hoada Maun best. Du arntst, wua du nich jeseit hast, un saumelst, wua du nich utjestreit hast. 25 Un ekj fercht mie, jinkj han un vestuak dien Talent en de Ieed. Kjikj, hia hast du daut Dienje. 26 Sien Har oba auntwuad un säd to am: Du beesa un fula Kjnajcht! Du wist, daut ekj arnt, wua ekj nich jeseit hab, un saumel, wua ekj nich utjestreit hab; 27 dan hautst du mien Jelt sult de Wakjsla jebrocht haben, un wan ekj kjeem, haud ekj daut Mienje met Entras jenomen. 28 Nämt am nu daut Talent wajch un jäft daut däm, dee tieen Talenten haft. 29 Wiels wäaemma doa haft, däm woat jejäft woaren, soo daut hee Äwafluss haft; von däm oba, dee doa nich haft, woat uk daut jenomen, waut hee haft. 30 Un schmiet dän nutzloosen Kjnajcht rut en de butaschte Diestanis; doa woat daut Hielen un daut Tänen-Kjnirschen sennen.

De rikja Maun un Lazarus

19 Doa wia oba een jewessa rikja Maun, dee sikj met Purpur un feinet Lienzeich* kjleed, läwd froo un prachtvoll aule Dach. 20 Doa wia oba een jewessa Oama, met Nomen Lazarus, dee ver siene Däa jelajcht wia, voll Schwäaren, 21 un velangd sikj saut to moaken von de Kjreemels, dee von däm Rikjen sien Desch follen; oba uk de Hunj kjeemen un lekjten am siene Schwäaren. 22 Un daut passieed, daut de Oama storf un am wort von de Enjel en Abraham siene Schoot jedroacht. De Rikja oba storf uk un wort begroft. 23 Aus hee enne Kwol wia enne Hal, hoof hee siene Uagen opp un sach Abraham von wietauf un Lazarus en siene Schoot. 24 Un hee roopt un säd: Voda Abraham, erboarm die äwa mie un schekj Lazarus, daut hee de Spetz von sien Finja mucht en Wota ducken un miene Tung kjeelen; wiels ekj woa jekjwält en dise Flaum! 25 Abraham oba säd: Sän, denkj doaraun, daut du dien Goodet en dien Läwen jekjräajen hast un jrod soo Lazarus daut Beese; nu oba woat hee jetreest, du oba woascht jekjwält. 26 Un äwa aul dit es tweschen ons un junt een groota Aufgrunt faustjemoakt, soo daut dee, dee von hia no junt äwagonen wellen, nich kjennen, uk nich dee, dee von dort no ons äwakomen wellen. 27 Hee säd: Ekj bedd die dan, Voda, daut du am no mien Voda sien Hus schekjst; 28 wiels ekj hab fief Breeda, daut hee to äant mucht zeijen, daut see nich uk en dise Städ von Kwol nenkomen. 29 Abraham oba säd to am: See haben Moses un de Profeeten. Lot äant dee hieren. 30 Hee oba säd: Nä, Voda Abraham, oba wan von de Doodje wäa wudd no äant gonen, wudden see Busse doonen. 31 Hee oba säd to am: Wan see Moses un de Profeeten nich horchen, woaren see sikj uk nich äwazeijen loten, wan irjentwäa von de Doodje oppsteit.

Daut Jlikjnis vom Onkrut mankem Weit

24 Een aundret Jlikjnis läd Hee äant väa un säd: Daut Himmelrikj es met eenem Maun to vejlikjen, dee goodet Sot opp sienen Aka seid. 25 Aus de Menschen schleepen, kjeem sien Fient un seid Onkrut medden mank dän Weit un jinkj doavon. 26 Un aus de Plaunten oppkjeemen un Frucht brochten, dan kjeem daut Onkrut uk äwadäl. 27 Dan kjeemen däm Wirtschofta siene Deena un säden to am: Har, hast du nich goodet Sot opp dienen Aka jeseit? Wuahäa haft dee dan daut Onkrut? 28 Hee säd to äant: Daut haft een Fient jedonen. Dan säden de Deena to am: West du dan, daut wie hangonen un daut toopsaumlen? 29 Oba hee säd: Nä, daut jie nich, wäarent jie daut Onkrut toopsaumlen, uk dän Weit utrieten. 30 Lot beides toop bat dän Eifst waussen. Un en de Eifst-Tiet woa ekj to de Drascha sajen: Saumelt ieescht daut Onkrut un binjt daut en Goawen, daut to vebrennen. Oba dän Weit saumelt en mienen Spikja.

Daut Jlikjnis von de tieen Junkfrues

1 Dan woat daut Himmelrikj met tieen Junkfrues vejlikjt sennen, dee äare Laumpen neemen un jinjen rut, däm Briegaum entjäajen. 2 Fief von dee wieren kluak un fief tiericht. 3 De Tierichte neemen äare Laumpen, oba see neemen kjeene Eelj met sikj. 4 De Kluake oba neemen Eelj en äare Jefässa, met äare Laumpen toop. 5 Aus nu de Briegaum vetrock, worden see aula schleeprich un schleepen en. 6 Oba medden en de Nacht wia doa een Jeschrech: Kjikj, de Briegaum kjemt! got rut, am entjäajen! 7 Dan stunden aul de Junkfrues opp un puzten äare Laumpen. 8 De Tierichte oba säden to de Kluake: Jäft ons von june Eelj, wiels onse Laumpen gonen ut. 9 Oba de Kluake auntwuaden un säden: Nich soo, daut daut fa ons un fa junt nich wudd toorieekjen. Got leewa no de Vekjeepa un kjeept fa junt selfst. 10 Aus see oba hanjinjen, toom kjeepen, kjeem de Briegaum, un dee doa reed wieren, jinjen met am nenn to de Kjast, un de Däa wort toojeschloten. 11 Nohäa kjeemen uk de aundre Junkfrues un säden: Har, Har, moak ons op! 12 Hee oba auntwuad un säd: Ekj saj junt woarhauftich: Ekj kjan junt nich. 13 Doawäajen woakt; wiels jie weeten nich dän Dach uk nich de Stund, en woone de Menschensän komen woat.