1 Ó Deus, por que nos rejeitaste para sempre? Por que se acende a tua ira contra o rebanho do teu pasto?2 Lembra-te da tua congregação, que compraste desde a antigüidade, que remiste para ser a tribo da tua herança, e do monte Sião, em que tens habitado.3 Dirige os teus passos para as perpétuas ruínas, para todo o mal que o inimigo tem feito no santuário.4 Os teus inimigos bramam no meio da tua assembléia; põem nela as suas insígnias por sinais.5 A entrada superior cortaram com machados a grade de madeira.6 Eis que toda obra entalhada, eles a despedaçaram a machados e martelos.7 Lançaram fogo ao teu santuário; profanaram, derrubando-a até o chão, a morada do teu nome.8 Disseram no seu coração: Despojemo-la duma vez. Queimaram todas as sinagogas de Deus na terra.9 Não vemos mais as nossas insígnias, não há mais profeta; nem há entre nós alguém que saiba até quando isto durará.10 Até quando, ó Deus, o adversário afrontará? O inimigo ultrajará o teu nome para sempre?11 Por que reténs a tua mão, sim, a tua destra? Tira-a do teu seio, e consome-os.12 Todavia, Deus é o meu Rei desde a antigüidade, operando a salvação no meio da terra.13 Tu dividiste o mar pela tua força; esmigalhaste a cabeça dos monstros marinhos sobre as águas.14 Tu esmagaste as cabeças do leviatã, e o deste por mantimento aos habitantes do deserto.15 Tu abriste fontes e ribeiros; tu secaste os rios perenes.16 Teu é o dia e tua é a noite: tu preparaste a luz e o sol.17 Tu estabeleceste todos os limites da terra; verão e inverno, tu os fizeste.18 Lembra-te disto: que o inimigo te afrontou, ó Senhor, e que um povo insensato ultrajou o teu nome.19 Não entregues às feras a alma da tua rola; não te esqueça para sempre da vida dos teus aflitos.20 Atenta para o teu pacto, pois os lugares tenebrosos da terra estão cheios das moradas de violência.21 Não volte envergonhado o oprimido; louvem o teu nome o aflito e o necessitado.22 Levanta-te, ó Deus, pleiteia a tua própria causa; lembra-te da afronta que o insensato te faz continuamente.23 Não te esqueças da gritaria dos teus adversários; o tumulto daqueles que se levantam contra ti sobe continuamente.

1 'n Onderwysing van Asaf. o God, waarom het U vir altyd verstoot? Waarom rook u toorn teen die skape van u weide?2 Dink aan u vergadering wat U in die voortyd verwerf het, wat U verlos het om die stam van u erfdeel te wees, aan die berg Sion waar U op gewoon het.3 Hef u voete op na die ewige puinhope: alles het die vyand in die heiligdom verniel.4 U teëstanders het binne-in u vergaderplek gebrul; hulle het hul tekens as tekens gestel.5 Dit lyk soos wanneer iemand byle omhoog hef in 'n digte plek bome.6 En nou -- die houtsnywerk daarvan het hulle alles met byl en hamers stukkend geslaan.7 Hulle het u heiligdom aan die brand gesteek; tot die grond toe het hulle die woonplek van u Naam ontheilig.8 Hulle het in hul hart gesê: Laat ons hulle almal saam onderdruk! Hulle het al die vergaderplekke van God in die land verbrand.9 Ons sien nie ons tekens nie; daar is geen profeet meer nie, en by ons is daar niemand wat weet hoe lank nie.10 Hoe lank, o God, sal die teëstander smaad aandoen, sal die vyand u Naam vir altyd verag?11 Waarom trek U u hand, ja, u regterhand, terug? Trek dit uit u boesem! Vernietig!12 Nogtans is God my Koning van die voortyd af, wat verlossinge werk op die aarde.13 U het deur u sterkte die see geklief; U het die koppe van die seemonsters op die waters verbreek.14 U het die koppe van die Levi tan verbrysel; U het hom gegee as voedsel vir 'n volk -- vir woestyndiere.15 U het fontein en stroom oopgeslaan; U het standhoudende riviere laat opdroog.16 Aan U behoort die dag, aan U behoort ook die nag; U het hemelligte en son vasgestel.17 U het al die grense van die aarde bepaal; somer en winter, U het hulle geformeer.18 Dink hieraan: Die vyand het die HERE gesmaad, en 'n dwase volk het u Naam verag.19 Gee aan die wilde diere die siel van u tortelduif nie oor nie; vergeet nie vir altyd die lewe van u ellendiges nie.20 Aanskou die verbond, want die donker plekke van die land is vol wonings van geweld.21 Laat die verdrukte nie beskaamd terugkom nie; laat die ellendige en behoeftige u Naam prys.22 Staan op, o God, verdedig u saak; dink aan die smaad wat U die hele dag aangedoen word deur 'n dwaas.23 Vergeet nie die geroep van u teëstanders nie -- die rumoer van u opstandige vyande, wat altyddeur opgaan!