1A mhic, na dìochuimhnich mo lagh; ach gleidheadh do chridhe m’àitheantan:
9Thoir urram don Tighearna led mhaoin, agus le ciad-thoradh d’uile chinneis:
13Is sona an duine a dh’amaiseas air gliocas, agus am fear a gheibh tuigse:
107 resultados encontrados
1A mhic, na dìochuimhnich mo lagh; ach gleidheadh do chridhe m’àitheantan:
9Thoir urram don Tighearna led mhaoin, agus le ciad-thoradh d’uile chinneis:
13Is sona an duine a dh’amaiseas air gliocas, agus am fear a gheibh tuigse:
2Fidir mi, a Thighearna, agus dearbh mi; rannsaich m’àirnean agus mo chridhe;
6Nighidh mi mo làmhan ann an neochiontas, agus cuartaichidh mi d’altair, a Thighearna,
9Na cruinnich m’anam le peacaich, no mo bheatha le daoine fuileachdach,
1Tha an Tighearna a’ rìoghachadh; biodh aiteas air an talamh; dèanadh na h-eileanan lìonmhor gàirdeachas.
9Oir tha thusa, a Thighearna, àrd os cionn na talmhainn uile; tha thu air d’àrdachadh gu mòr os cionn nan uile dhiathan.
11Dh’èirich solas don fhìrean, agus aoibhneas dhaibhsan a tha ionraic nan cridhe.
3Oir feuch, tha iad a’ feitheamh nam fàth an aghaidh m’anama; tha daoine cumhachdach air cruinneachadh am aghaidh; chan ann airson mo lochd-sa, no airson mo pheacaidh, a Thighearna.
10Mo Dhia, gabhaidh a thròcair romham: bheir Dia dhomh gum faic mi mo mhiann air m’eascairdean.
16Ach seinnidh mise mud neart, agus àrd-mholaidh mi anns a’ mhadainn do thròcair; oir bu tusa mo dhaingneach agus mo dhìdean ann an là mo theanntachd.
4Asadsa dh’earb ar n-athraichean; dh’earb iad agus shaor thu iad.
20Teasairg m’anam on chlaidheamh, m’aon ghràidh o neart a’ mhadaidh.
26Ithidh na daoine macanta agus sàsaichear iad; molaidh iadsan an Tighearna; molaidh iadsan an Tighearna a dh’iarras e; bidh an cridhe beò gu bràth.
1Eisd ri ceartas, a Thighearna, thoir aire dom ghlaodh; cluinn m’ùrnaigh, a thig a-mach chan ann o bhilean cealgach.
7Taisbein do choibhneas iongantach, O thusa a shaoras led dheaslàimh iadsan a dh’earbas asad, uapasan a dh’èireas suas nan aghaidh.
13Eirich, a Thighearna, cuir roimhe, leag sìos e, saor m’anam on aingidh led chlaidheamh;
1Ortsa, a Dhè, tha moladh a’ feitheamh ann an Sion, agus dhutsa dìolar a’ bhòid.
2O thusa a dh’èisdeas ri ùrnaigh, thugadsa thig gach feòil.
6A tha a’ socrachadh nam beann led chumhachd, air do chrioslachadh le neart,
2Mhaith thu cionta do shluaigh; dh’fhalaich thu am peacadh uile. Selah.
4Till sinn, a Dhè ar slàinte, agus tog d’fhearg dhinn.
5Gu bràth am bi corraich ort rinn? An sìn thu d’fhearg o linn gu linn?
2Cluinn m’ùrnaigh, a Dhè; èisd ri briathran mo bheòil.
4Feuch, is e Dia m’fhear-cuideachaidh; tha an Tighearna dhiubhsan a chumas suas mo bheatha.
6Le saor thoil bheir mi ìobairt dhut; molaidh mi d’ainm, a Thighearna, oir tha e math.
2Glèidh m’anam, oir tha mi diadhaidh; O thusa mo Dhia, saor d’òglach, a dh’earbas asad.
4Dèan anam d’òglaich fhèin aoibhinn, oir riutsa, a Thighearna, togaidh mi m’anam.
6Eisd, a Thighearna, rim ùrnaigh, agus thoir fa-near guth m’athchuinge.
5Tha fhios agadsa, a Dhè, air m’amaideachd, agus chan eil mo lochdan falaichte ortsa.
13Ach air mo shonsa, tha m’ùrnaigh riutsa, a Thighearna, ann an àm taitneach; a Dhè, ann an lìonmhorachd do thròcair èisd rium, ann am fìrinn do shlàinte.
32Chì na daoine sèimhe seo, agus bidh aoibhneas orra; sibhse a dh’iarras an Tighearna, bidh ur cridhe beò.
3Gun cuimhnicheadh e do thabhartasan uile, agus gun gabhadh e gu taitneach uat d’ìobairt-loisgte! Selah.
5Nì sinne aoibhneas ann ad shlàinte, agus ann an ainm ar Dè-ne togaidh sinn suas ar bratach. Gun coileanadh Dia d’iarrtasan uile!
8Dh’ìslicheadh iadsan, agus thuit iad; ach dh’èirich sinne, agus sheas sinn.
1Cluinn m’ùrnaigh, a Thighearna; èisd rim athchuingean ann ad fhìrinn, freagair mi ann ad cheartas;
6Shìn mi mo làmhan riutsa; tha m’anam, mar thalamh tartmhor, an geall ort. Selah.
11Air sgàth d’ainme, a Thighearna, beòthaich thusa mi; trìd d’fhìreantachd saor m’anam o theinn;
4Dh’iarr e beatha ort; thug thu dha fad làithean gu saoghal nan saoghal.
11Oir dhealbh iad olc ad aghaidh; smaoinich iad droch smuaintean, nach b’urrainn iad a choileanadh.
13Bi air d’àrdachadh, a Thighearna, ann ad neart; seinnidh sinne agus molaidh sinn do chumhachd.
1O Iehòbhah ar Tighearna, cia òirdheirc d’ainm air feadh na talmhainn uile! a shocraich do ghlòir os cionn nan nèamh.
2A beul naoidhean agus chìochran dh’òrdaich thu neart, airson do naimhdean, a-chum gun caisgeadh tu an nàmhaid agus an dìoghaltach.
9O Iehòbhah ar Tighearna, cia òirdheirc d’ainm air feadh na talmhainn uile!
5Le guth m’osnaich, lean mo chnàmhan rim fheòil.
10Trìd do chorraich agus d’fheirge, oir thog thu mi suas, agus leag thu mi sìos.
19Oir dh’amhairc e a-nuas o àirde a naomhachd fhèin; o na nèamhan sheall an Tighearna air an talamh,
5Acrach agus tartmhor, dh’fhàilnich an anam annta.
25Oir labhraidh e, agus dùisgidh e a’ ghaoth dhoineannach, agus togaidh i a tonnan.
43Cò a tha glic, agus a bheir fa-near na nithean sin? Tuigidh esan coibhneas gràdhach an Tighearna.
16Carson a leumas sibh, a bheanntan àrda? Is i seo a’ bheinn anns am miann le Dia còmhnaidh a ghabhail; seadh, còmhnaichidh an Tighearna innte gu bràth.
28Dh’àithn do Dhia dhut do neart; neartaich, a Dhè, an nì seo a rinn thu air ar son.
35Is uamhasach thusa, a Dhè, od ionadan naomha! Is e Dia Israeil a bheir neart agus treòir da shluagh. Guma beannaichte Dia!
4Tha mo chridhe air a chràdh an taobh a-staigh dhìom, agus thuit uamhasan a’ bhàis orm.
7Feuch, shiùbhlainn fad as; chòmhnaichinn anns an fhàsach. Selah.
9Sgrios, a Thighearna, agus roinn an teanga, oir chunnaic mi fòirneart agus connsachadh anns a’ bhaile.
2Cia fhad a ghabhas mi comhairle ann am anam, bròn ann am chridhe gach là? Cia fhad a dh’àrdaichear mo nàmhaid os mo chionn?
4Air eagal gun abair mo nàmhaid, Bhuadhaich mi na aghaidh; gun dèan m’eascairdean gàirdeachas nuair a dh’aomar mi.
5Ach dh’earb mise as do thròcair; nì mo chridhe gàirdeachas ann ad shlàinte.